Een meet-ochtendje

Ja, ik was er helemaal klaar voor!

Samen met Loes ging ik vandaag plekken spotten om te bebreien.

Dat vergde meer voorbereiding dan je zou denken… Immers: morgen wordt Loes geïnterviewd over ons idee. En natuurlijk wil ik niet alleen wildbreien, nee, ik wil anderen inspireren hetzelfde te doen.
Dus, bedacht ik me gisteren eigenlijk al, we moeten een slogan.

Vanmorgen viel hij me in: “Bebrei Nijmegen!” Even gecheckt en ja, de weblognaam is nog vrij dus vanmorgen vroeg maakte ik de blog bebreinijmegen .

De mensen die via Twitter reageerden op onze enthousiaste oproepen willen we immers vertellen wat de afmetingen van de lapjes moeten zijn. En ook is het natuurlijk heel erg leuk als er een virtuele plek is waar bijvoorbeeld foto’s kunnen worden geplaatst met mensen die een wildbreiplek spotten in Nijmegen.

Ook bedacht ik dit: labels met het webadres erop.. Zo kunnen ook mensen die in de stad rondlopen en nog nooit gehoord hebben van wildbreien, ergens terecht!

(en zeg nou zelf, die hartjes zien er cute uit!)

En nu ik tóch in de stad was, ben ik toch maar even op mijn gemakkie rondgelopen. En heb ik een bos bloemen gekocht…

Dus ook doel 17 en doel 67 hebben aandacht gekregen!

17. Regelmatig, dus zeg maar een keer of 30, een bos bloemen voor mezelf kopen. Of, nog beter, plukken, uit eigen tuin of uit de berm ergens. Nee, ik laat de tuin van de buren met rust! (1/30). 


67. Ik woon in een hele leuke stad maar ik kom er eigenlijk nooit. In het centrum dan. Dus laat ik mezelf maar eens ten doel stellen dit zo eens in de maand wél te doen. Bijvoorbeeld naar de biologische markt op zaterdag. Of naar de kringloopwinkel die er vlakbij zit. Of een terrasje pikken of aan de kade gaan zitten en de boten voorbij zien komen. Maandelijks… dat is dus in totaal drieëndertig keer. (1/33).

Alle juffen op de hoogte

Acht maanden ben je alweer, mijn kleine zonnetje.

En tja ik val in de herhaling, maar meisje wat is het toch een feestje sinds dat jij er bent… Het houdt maar niet op!

Tandjes heb je, twee stuks zelfs. En ik dacht laatst dat ik nummer drie zag piepen, maar zeker weten weet ik het nog niet.
Soms wil je met mama’s vingers spelen, dan doe je ze in je mond maar AU die kleine tandjes zijn behoorlijk scherp meisje! Ook als je ’s morgens toch weer even opnieuw je stem wil uitproberen doet dat pijn oh meisje wat kun jij hard gillen, mama’s oren suizen ervan..! Ik snap er niets van dat je er zelf niet heel erg doof van wordt…..

Nieuw is dat je zit. Daar kwam ik eigenlijk heel per ongeluk achter. Als we samen douchen zet ik je, als ik mijn haar wil wassen, altijd even op de grond. Je speelt dan met je eendjes en zit met je ruggetje tegen mijn buik aan. Zo zitten we samen, en heb ik mijn handen vrij om mijn haren te wassen.
En laatst dacht ik: “Hee, je zit alleen!”. Jij klein boefje, je zat heel erg stabiel en het deed je niets, je had het niet eens in de gaten, zo druk was je om te proberen nóg meer eendjes tegelijkertijd vast te houden…

Dus je zit.
En vandaag en ook gisteren, lag je wel op een héél andere plaats toen ik na tien minuutjes even keek wat je aan het doen was. Als ik naar je kijk, ook stiekem terwijl ik net doe dat ik niet kijk, kom jij niet zo ver van je plaats. Maar toch ben je dan opeens een halve meter opgeschoven… Ra ra hoe kan dat?!

Ik heb dus maar haast gemaakt met het kindveilig maken van de stopcontacten en ook zitten er al een paar lades en kastjes op slot. De box moet ik ook maar eens omlaag zetten. Nee jij bent geen kleine baby meer!

Eten gaat prima. Fruit eet je in stukjes en brood is ook geen probleem, zelfs als er krokante korstjes aan zitten en de boterham een beetje uitgedroogd is in het zonnetje. En je kijkt er zo schattig eigenwijs bij!

Nieuw is ook dat je héél goed weet wie mama is, bijvoorbeeld als ik je kom ophalen van het kinderdagverblijf. Een stralend brede lach is mijn kado na een dag hard werken. Ach meisje als ik jou zie gaat de zon vanzelf schijnen…

Na het vaderdag-gedoe heb ik er een doel van gemaakt om ervoor te zorgen dat alle juffen weten dat jij dus geen papa hebt. Dat is goed gelukt. Ze zijn wel een beetje nieuwsgierig. Eén juf kwam zelfs naar mij toe om haar excuses aan te bieden, omdat ze het altijd over “jullie meisje” had gehad.
Ach, zei ik, het gaat om de intentie toch? En ik wist dat mensen ervanuit zouden gaan dat Fee ook een papa zou hebben. Dat wist ik zelfs al voor ik zwanger was, dus het komt niet als een verrassing…

(ik zag haar nadenken en één en één bij elkaar optellen)

En toen?

Toen kwamen bij haar de tranen… Na de verloskundige, de consultatiebureauverpleegkundige en een kraamverzorgende, blijken jij en ik opnieuw ontroering te veroorzaken….

“ik vond je altijd al zo’n leuke vrolijke positieve mama, je kunt zo goed zien dat je zo van je meisje geniet, maar nu heb ik al helemáál respect voor je!!” zei ze… Een heel leuk compliment natuurlijk, maar, zei ik tegen haar, ik bof ook zó dat jij zo’n topbaby bent, ik hoef er helemaal geen moeite voor te doen om positief en gelukkig te zijn, dat gaat vanzelf met zo’n lief kindje! En natuurlijk is het wel zo dat ik heel lang heb gedacht dat ik nooit mama zou worden, daar was ik heel lang verdrietig om. Dan geniet je van alle momenten. Ook van je gegil, hoewel ik het écht niet erg zou vinden meisje, als je dat niet meer zou doen…

Die andere geluidjes die je maakt: je gebabbel, je liedjes en natuurlijk alle lachjes die ik van je hoor, die maken mij zo blij mijn meisje, oh wat ben ik blij dat jij er bent!!

1001101

Op welk blog kwam ik dit nou tegen? Ik weet het niet meer…. Maar het is een tof idee… 101 doelen in 1001 dagen. Eerst verzin ik ze. En dan vervolgens me laten inspireren, kiezen en dóen. Lijkt me leuk, gaan we doen. Inspireer jezelf!

…en mijn eerste doel, namelijk die lijst maken, heb ik al gehaald!

Vloerkleed

Ja ik heb veel nieuwe projecten om over te vertellen. Maar ook nog wat oude projecten die de moeite waard zijn om genoemd te worden.
Ik maakte bijvoorbeeld een vloerkleed: met drie draden tegelijk, allemaal stokjes, laag ingestoken.

Het is een zwaar kleed geworden, prima voor op de houten vloer!

vreemde vogels

Er hangen vreemde volgens rond in mijn tuin! Het zijn er drie, maar een vierde is in de maak.

De vogels zijn heel simpel te maken en het kost maar een uurtje of drie, in totaal, om ze in elkaar te zetten.

Een tutorial staat hier.

Met dank aan Attic24 natuurlijk!

Ik vind de vogels een leuke giveaway, dus er zullen nog wel wat bijkomen!

Inmiddels heb ik mijn grote salieplant, die op het moment prachtig in bloei staat, gekortwiekt en de opbrengst hangt te drogen in de keuken. Als de blaadjes en bloemen goed droog zijn, kan ik deze gebruiken om vogels mee te vullen!

vlaggetjes

Zoals altijd heb ik meerdere projecten die tegelijkertijd lopen. Dat heeft alles te maken met of ik wel of niet zin heb in gepriegel, tellen of juist gedachtenloos stokjes haken (zonder te kijken).

Een klein en simpel projectje zijn de vlaggen, naar een idee van Alice Best.

Het leuke van deze vlaggetjes maken, is dat je er ieder kwartiertje wel weer eentje af hebt, dus heel vaak een klein “tadaa” moment. En laten we eerlijk zijn: tadaa momenten zijn heel erg leuk!

De vlaggetjes moeten wel nog even geblockt worden, want nu krullen ze nog erg op. Maar… zeg nou eerlijk… dat ziet er toch heel vrolijk uit??

Komende vrijdag is vriendin Sarah jarig, dus ik dénk dat ik haar die vlaggen maar ga geven…

vaderdag

Vandaag worden op het kinderdagverblijf vaderdagskado’s gemaakt.

 
Omdat jij dus geen papa hebt, vroeg ik de juf of je in plaats van een vaderdagkado, iets voor oma mocht maken.

Gezicht van de juf ging in <> stand. 

Ik schrok ervan…

Daarna kwam er medelijden op het gezicht. Ook daardoor was ik verrast. Ik vind namelijk helemaal niet dat ze medelijden hoeft te hebben. Niet met mij en niet met jou. Wij weten immers niet beter. We zijn heel erg gelukkig met elkaar, we genieten van elkaar, jij komt niets te kort. Later misschien…
Maar later, dat is nog zo ver weg….!

Wij zijn niet zielig hoor! Integendeel… We hadden net weer een fantástische ochtend achter de rug, samen. jij kan steeds beter brood eten. En zeker als mama er rare geluiden bij maakt, hebben we samen het grootste plezier aan de eettafel. Ook in de auto, op weg naar het kinderdagverblijf, is het heel gezellig. Mama maakt dierengeluiden en jij lacht mama uit. Een prettige samenwerking dus…

Ach ja… Weet zij veel…??!

Drie lollifanten

Mijn lijst bij Ravelry blijft maar groeien!

Eén van de patronen die voorrang gekregen heeft bovenop heel veel andere, is de “fabulous animal

Ach wat is hij leuk…

Eerst maakte ik de groene, maar omdat ik deze toch wat groot vond (ik schat zo’n 30 cm…) kreeg de Lollifant, zoals ik hem noem, al snel een veelkleurig vriendje. En volgde ik bij het eerste exemplaar nog precies het patroon, bij de tweede ging het al op de gok.

Inmiddels is ook nummer drie af!
En… nummer vier komt eraan…