En, budgetterende vrouw….??

En budgetterende vrouw, wat heb je nou geleerd??!

Naast dat budgetteren en op je centen letten erg leuk is, is het me goed gelukt om binnen het maandbudget te blijven!

Sterker nog, ik gaf in februari €599,69 minder uit dan gebudgetteerd. Deze besparing komt bijna geheel doordat ik minder variabele kosten had, ofwel minder uitgaf dan dat ik begroot had op de kosten waarop ik ook echt kán besparen.

budget uitgaven
vaste lasten 1951 2081
afbetaling hypotheek met HRA 575 832
kinderopvang (inclusief toeslag) 425 418
energie en heffingen             310 282
abonnementen en goede doelen 233 245
studieschuld                                      170 171
verzekeringen                                    138 62
vaste kosten camper en auto             100 71
variabele lasten 960 471
eten                                                                             300 229
camper onderhoud en opknappen                                150 175
leuke dingen (uitjes, sporten, handwerken, kadootjes) 130 27
kleding en schoenen                                                     125 10
persoonlijke verzorging (inclusief luiers)                        75 11
huis en tuin (onderhoud, inventaris)                               75 9
overige boodschappen (wasmiddel etc)                         10 10
onvoorzien (nog nader in te delen)                                  95 0

Wat ik sowieso geleerd heb, is dat het goed is om een paar maanden de tijd te nemen om het budget goed sluitend te maken. Ik heb mijn budget voor de komende maand dan ook al behoorlijk aangepast, zowel qua te verwachten uitgaven alsook de posten, die ik hier en daar veranderd heb…

Maar goed, even uitgaan van het oude budget…

Vaste lasten
De vaste lasten zijn hoger dan dat ik gedacht had.

  • Allereerst de hypotheeklasten. Ik had mezelf iets te snel rijk gerekend door te denken dat ik met het opzeggen van de overlijdensrisicoverzekering, 194 euro zou besparen. Niets is echter minder waar: een groot deel van dit bedrag gaat naar het aflossen van het niet aflossingsvrije deel  van mijn hypothecaire lening…
    575 euro per maand voor de hypotheeklasten is dus niet haalbaar en niet gehaald. Niets aan te doen, ik betaal hiervoor per maand 832 euro. Hopelijk is dat aan het einde van het jaar minder dan 800 euro geworden door extra aflossingen. We gaan ons best doen!
  •  Kinderopvang klopte gelukkig wel: ik betaal zelfs iets minder hiervoor en hoop nog een groot bedrag aan toeslag terug te krijgen vanwege meer opvanguren dan vantevoren opgegeven.
  • Energie en heffingen blijft nog koffiedik kijken. Deze maand ben ik binnen budget gebleven. De gemeentelijke belastingen zijn echter nog niet betaald. Wel heb ik inmiddels geregeld per 1 april op te te stappen op een nieuwe energieleveranciers, waardoor mijn maandelijkse energiekosten zullen dalen. 
  • Abonnementen en goede doelen waren blijkbaar goed gebudgetteerd. Immers: een paar kosten die ik deze maand had, betreffen jaarlijkse of kwartaalkosten. Binnenkort eens kijken of ik hierop kan besparen (op abonnementen dan, de goede doelen blijven gewoon staan).
  • Studieschuld zal voorlopig nog een leuke kostenpost blijven. 
  • Deze maand bleef ik binnen het budget voor verzekeringen. Mijn zorgverzekeraar heeft nog geen premie geincasseerd, daar heeft dat alles mee te maken. Ik denk echter dat ik het bedrag volgende maand even opnieuw moet budgetteren… Wellicht kom ik hoger uit.
  • Vaste kosten camper had ik begroot op 100 euro. Daar ben ik niet aan gekomen. Inmiddels heb ik besloten één en ander anders te budgetteren. Autokosten gaan niet op de zaak maar gewoon ook privé. Het is immers een privé auto en ik spaar kosten uit wanneer ik mijn auto zou verkopen. Voor de komende maand heb ik gepland, even goed uit te rekenen wat nu echt het meest voordelig is voor mij: de auto verkopen of niet….

Variabele kosten
De variabele kosten zijn veel lager dan begroot, slechts de helft!! * complimentje aan zichzelf geeft *

  • Ik gaf 229 euro uit aan eten deze maand. Hierbij zat ook een vooruitbetaling van het groentepakket, voor de maand maart. Conclusie is dat ik veel minder uit kan geven aan eten dan vantevoren bedacht, en mijn budget kan bijstellen. Ook heb ik besloten om een verschil te maken tussen “basis eten” en “luxe eten”, waaronder ik bijvoorbeeld snoep en snacks reken. Ook dure lekkere kaasjes zijn luxe, trouwens!
    Ik lees regelmatig blogs van mensen die met een nog véél lager budget eten kunnen kopen. Dat betekent dus dat ik dat ook zou kunnen… Goed om te weten en om mijn budget geleidelijk aan naar beneden bij te stellen totdat het “nog nét niet te krap” is… Dus voor maart gaan we lekker naar beneden met de doelstelling…!
  • Camper onderhoud en opknappen: 25 euro over budget. Ik ben vooral erg benieuwd hoeveel kosten ik het komende jaar nog ga hebben aan de camper…
  • Leuke dingen: zwaar binnen budget gebleven! Het was immers een rustig maandje voor me. Veel thuis geweest vanwege de zindelijkheidstraining van de mini. Het uitgespaarde geld gaat naar mijn vakantiepotje, dat heb ik wel verdiend!
    Overigens ben ik niet van plan om mijn budget erg naar beneden bij te stellen wat betreft leuke dingen. Als single mama en ZZP-er ligt de eenzaamheid altijd op de loer. Sporten en afspreken met vrienden is daarom voor mij erg belangrijk.
  • Kleding en schoenen: ik kocht voor 10 euro via M.arktp1aats een pakket met heel veel onderbroekjes en hempjes voor de mini. Daar kan ze voorlopig wel weer mee vooruit!
  • Persoonlijke verzorging: HOERA daar gaan we lekker op bezuinigen!! Luiers zijn immers bijna niet meer nodig! Voor de toekomst budgetteer ik daarom persoonlijke verzorging niet meer apart. Dat gaat naar “overige boodschappen”, waar ook het wc papier, kattenvoer en wasmiddel onder valt…
  • Huis en tuin. Ik kocht vaatdoekjes, pannensponsjes en een bosje bloemen. Dus ook hier: binnen budget! 
  • Overige boodschappen: deze kostenpost bestaat inmiddels niet meer en is samengevoegd met “Persoonlijke verzorging”, waar in ik totaal 21 euro aan uitgaf..
  • Geen onvoorziene kosten.

Al evaluerend had ik het dilemma: gaan we voor een jaarbudget of reken ik mezelf iedere maand af?

Voor de vaste kosten geldt dat ik in alle gevallen een jaarbudget hanteer. Immers: sommige vaste kosten maak je maar eens per jaar. Daarom houd ik in mijn excelsheet, behalve een maandoverzicht, ook een cumulatief overzicht bij voor heel 2014.

Wat betreft de variabele kosten heb ik besloten om het eten (basis én luxe) en de overige boodschappen iedere maand weer met nul te beginnen. Wat ik heb uitgespaard, gaat naar mijn bufferpotje (de spaarrekening).

Voor de overige variabele kostenposten zoals de camper, kleding, huis&tuin etcetera, is het natuurlijk logisch dat die kosten de éne maand veel hoger zullen zijn dan in de andere maand. Om die reden neem ik mijn besparingen of te hoge uitgaven per maand, gewoon mee naar volgende maand in de cumulatieve staat. In principe wil ik ook komende maand weer binnen budget blijven voor deze kosten. Maar mocht dat niet lukken, dan is doel twee om in ieder geval binnen het jaarbudget (= het maandbudget maal 11) te blijven…

Consuminderen is thuiskomen

In de afgelopen jaren was ik al best goed op weg: niet te veel geld uitgeven aan dagelijke boodschappen, kijken naar de “prijs per kilo” in plaats van alleen de prijs, letten op aanbiedingen maar alleen aanbiedingen kopen die ik echt nodig heb, geen dure vakanties, etcetera.

Aan de andere kant waren er nog heel veel dingen die helemáál niet goed gingen. Zo bestelde ik niet alleen dat éne leuke shirt via internet, maar kwam de kleding soms met dozen tegelijk binnen. Ik nam mezelf dan voor dat ik drie kledingstukken mocht uitkiezen, maar hield er vervolgens stiekem toch wel zes. Het kwam zelfs een keer voor dat ik de retourdoos zó lang liet staan dat ik kledingstukken die me niet pasten, niet eens meer terug kon sturen….

(ga ik es effe met de billen bloot…ja dat deed ik….)

Ook ging ik mezelf regelmatig te buiten aan lekkere dure broodjes als ik een dagje veel kilometers moest afleggen voor mijn werk, terwijl ondertussen het brood in mijn keukenkastje oud lag te worden….

Ik liet voedsel verpieteren in de koelkast, gewoon omdat ik zin had om iets anders te eten die dag.

Ik liet, door een jongen met een vervuilende brommer, een dure niet-biologische en niet diervriendelijke vlees bevattende pizza bezorgen als ik geen zin had om te koken.

Nu ik een concreet doel heb, namelijk een droomhuis (laten) bouwen, en nu ik eigenlijk per ongeluk toevallig ben begonnen met aflossen, heb ik het spaarvirus goed te pakken gekregen.

En wat blijkt??

Consuminderen is leuk!

  • Ik heb geen last meer van een stemmetje in mijn achterhoofd dat mezelf op mijn donder geeft als ik voedsel weg donder dat over de datum is. Voedsel weggooien is niet alleen zonde van het geld, maar ook slecht voor het milieu en respectloos naar eenieder die honger lijdt… En nu? gooi ik geen voedsel meer weg!
  • Ik geniet van kleine traktaties omdat ik er veel bewuster voor kies en weet dat deze traktatie mag, omdat hij gewoonweg ingecalculeerd is.
  • Ik bespaar niet alleen geld, maar ben ook nog eens veel milieubewuster bezig! Immers voor 8 euro per week heb ik alle (biologische!) groente en fruit die we nodig hebben: we eten met de seizoenen mee en dat is veel goedkoper. Ook geef ik mijn meisje (en mezelf) geen pesticiden meer te eten, mooi meegenomen toch? 
  • Doordat ik de fiets nu vaker pak en de auto laat staan, merk ik veel beter wat een lekker vroeg voorjaar we dit jaar hebben, krijg ik meer zonlicht en een goed humeur. Overigens ga ik nog steeds veel te vaak met de auto…
  • Ik ben creatiever met voedsel, zo maak ik regelmatig maaltijdsalades die eigenlijk veel lekkerder zijn dan een boterham met pindakaas. En nog gezonder ook!
  • Ik heb veel meer inzicht in en grip op mijn financiële situatie. Dat is niet altijd leuk omdat ik in de afgelopen weken ontdekt heb dat ik al jaren geld in een putje gooide. Het goede nieuws is echter, dat ik dat nu (of binnenkort) niet meer doe!
  • Consuminderen is goed voor de gezondheid. Minder vaak chips en cola, meer thee en zelfgemaakte popcorn. En af en toe mag ik best nog wel chips of een toastje met een lekker kaasje, is dat es effe veel meer genieten nu het geen gewoonte meer is!
  • Ik bespaar geld! Een groot deel van mijn besparingen blijf ik gebruiken om mijn hypotheekschuld versneld af te lossen. Maar ook mag ik een deel van deze besparingen gebruiken om, op korte termijn, leuke dingen te doen. Lekker een weekendje met de camper weg is veel en veel leuker dan drie nieuwe rokjes die ik eigenlijk toch niet draag, of bijna iedere avond dure chips gedachteloos wegkauwen, of tomaten die er na een paar dagen niet meer fris uitzien, ongegeten de GFT bak in gooien. 

Consuminderen is thuiskomen….
Het belangrijkste wat ik echter geleerd heb, de afgelopen maand, is dat deze nieuwe/oude levensstijl veel meer bij me past. Ik leef nu meer zoals ik leefde toen ik nog student was. Sinds die tijd was ik een laks mens geworden, ik leefde er maar een beetje op los. Zo ben ik niet opgevoed, zo was ik nooit.
Op mijn 18e nam ik me eens voor dat ik nooit zo’n loze dertiger / veertiger zou worden. Zo iemand die achteloos rommel in de struikjes mikt, de auto pakt om naar de supermarkt te rijden die 100 meter verderop ligt, zijn huis vol stopt met nutteloze veel te dure dingen, etcetera. Iemand die mensen niet aankijkt tijdens een gesprek, iemand die niet echt luistert, iemand die niet echt geniet, iemand die niet echt leeft…

Nu zijn er heel veel mensen die heel veel erger zijn, maar ik was toch behoorlijk afgegleden in die richting…
Voor mij is consuminderen dus thuiskomen. Ik hoop het nooit meer kwijt te raken…!

(PS: dat deed ik niet hoor, rommel in de struikjes mikken… 🙂  )


Meer over consuminderen.

Tips en truuks voor zindelijkheidstraining

Onlangs schreef ik dat een grote besparing zou zijn wanneer de mini zindelijk zou worden. Die gedachte bleef toch wel rondzingen in mijn hoofd. Vroeger was de gemiddelde leeftijd waarop kinderen zindelijk werden, 23,7 maanden.Tegenwoordig is dat 31,2 maanden.

Het zou aan de goede luiers liggen waarin alle plasjes geruisloos verdwijnen… en aan dat er in Nederland niet zo veel noodzaak is om kinderen zindelijk te maken: dat wordt pas écht van ze verwacht als ze op vierjarige leeftijd naar de basisschool gaan…

Ik zocht dus wat informatie op en las (en hoorde, als ik het erover had…) steeds: “JE MERKT VANZELF WEL WANNEER ZE ER AAN TOE ZIJN”

Ik keek mijn meisje aan en vroeg haar: “Ben je er eigenlijk al aan toe, aan zindelijk worden?” Ze keek niet begrijpend terug. Nee natuurlijk meisje, weet jij veel wat dat is, zindelijk zijn….
Maar hoe weet een peuter dat ze ergens aan toe is als ze niet weet wat dan dan is, waar ze aan toe zou moeten zijn??

Dus ik bedacht me: waarom probeer ik het niet gewoon.

Nu, twee weken later, is ze zindelijk.

Blijkbaar was ze er dus aan toe. Zonder dat ik dat merkte…

Waarschijnlijk was het ook eerder wel gewoon goed gegaan als ik eerder op het idee was gekomen het gewoon eens uit te proberen. Niet dat het zo erg is dat ze tot voor kort een luierkontje had…. Maar toch. Op een dag moet het er toch een keertje van komen dus waarom niet vandaag?

Voor alle mama’s (en papa’s), hierbij mijn tips, die je, net zoals ik deed met de tips die ik las, naar je eigen smaak wel of niet kunt gebruiken…

  • Wacht niet tot dat ze er aan toe is. Ze gaat niet zeggen: hee mama ik ben er wel aan toe zet me maar op het potje… Probeer het gewoon eens uit. En nee, dat is niet haar zo eens per week een keer op een potje zetten met alle kleren aan. Dat deed ik al maanden…
  • Ik haalde ook al een paar maanden boekjes bij de bieb over potjes. Mijn meisje wist dus al heel goed wat een potje is en wat de bedoeling is. Maar ze betrok dat totáál niet op zichzelf. Dus alleen boekjes halen helpt niet.
  • Wat ook niet helpt is je kind laten meekijken als je zelf op de wc zit. Dat doe ik eigenlijk altijd al. Ze vindt het heel interessant, ook al tijden, maar betrok het ook nooit op zichzelf. Pas nu ze zindelijk is snapt ze het idee van samen plassen en vindt ze dat ook leuk.
  • Neem een paar dagen de tijd. Plan weinig activiteiten in op die dagen blijf thuis.
  • Veel mensen wachten tot de zomer. Dat kan. Maar goed, wat als het nu een regenachtige zomer wordt? Ik gebruikte het zomeridee een beetje als een smoesje omdat ik niet zo goed wist hoe ik het moest aanpakken en omdat ik er een beetje tegenop zag. Toen ik dat besefte, ben ik gestart.
  • Benodigdheden: een potje, acht onderbroekjes en een paar hempjes, een wekker en stickers. Houd ook een dweil bij de hand. Wat betreft dat ondergoed: ik had slechts zes onderbroekjes en geen hempjes… besefte meteen dat rompertjes niet echt handig zijn en trok haar vervolgens gewoon twee shirts over elkaar aan. Kan ook… Acht onderbroekjes is overigens krap-aan voor één dag en als je de onderbroekjes niet met de hand wil wassen heb je een veelvoud nodig. Het kan echter ook met minder als je bereid bent één en ander meteen schoon te spoelen en te drogen te leggen of hangen (op de verwarming bijvoorbeeld, zoals ik). Mijn meisje droeg de eerste dagen maillots, trouwens. Die drogen sneller en omdat ze echt strak tegen haar benen aan zitten, voelt ze ook beter wat de gevolgen zijn van een ongelukje. Ik vind ze ook makkelijker naar beneden en weer omhoog trekken…
  • Ik pakte de onderbroeken in, in kadopapier. ’s Morgens was dus een feestje: hoera jij wordt een grote meid. We gaan geen luier aan doen, luiers zijn jakkiebah. Jij gaat vandaag op het potje plassen en poepen. Ga maar zitten…!
  • Zet de wekker! Ik zette de wekker op mijn telefoon aan: Ieder uur leuk muziekje. Ik verzon er zelf een liedje bij: Plassen op het potje lalalalaaa plassen op het pòòòtje (etcetera).  Na een paar dagen werd ieder uur ieder anderhalf uur, enzovoorts.
  • Laat je kind het muziekje even horen voordat je actie onderneemt. “Hee daar is het muziekje! Oh… wat gaan we ook alweer doen? Oh jaaaa: plassen op het pòòòtje lalala laa plassen op het potje lalalalaaaa!!” En dán pas je kind bij de hand nemen, daar gaan we dan, broek naar beneden en plassen! Pas je tempo dus aan, waardoor je kind kan volgen wat er ook alweer aan de hand is en niet zo snel met de hakken in het zand gaat.

Het voordeel van de wekker methode is dat je ten eerste niet vergeet dat er alweer een uur voorbij is (ook voor jou een nieuwe routine immers!), ten tweede is er geen discussie mogelijk. Immers ik kan er ook niets aan doen dat het muziekje gaat….
Op het potje gaan was best moeilijk voor mijn meisje. Ik snapte dat wel. Ik haalde haar immers steeds uit haar spel om iets te doen wat ze niet zo goed begreep. Door een leuk muziekje te zingen en dat erg enthousiast mee te zingen, bleef het potje toch heel leuk voor haar.
In het begin vond ik het op het potje zetten best een dilemma: ze ging huilen, wegrennen of werd boos. Ik wilde niet dat ze een negatieve associatie kreeg met het potje: de plek waar ze altijd zit te huilen… Aan de andere kant wil ik haar ook niet leren dat ze iets niet hoeft te doen als ze gaat huilen: ofwel, huilen loont…
Wat ik dus deed: ik zette haar wel echt altijd op het potje. Als ze huilde knuffelde ik haar of ik leidde haar af. Maar tja, het muziekje ging, daar kan ik verder niets aan doen. Dus hoppetee meisje, dááár ga je!!
Na een paar keer was alle emotie weg en nam ze het op het potje moeten, als iets onomkoombaars.

Iedere opvoeder doet het anders, er is ook geen goed en fout (tenzij je gaat slaan, natuurlijk…), maar ikzelf ben van mening dat als ik meega in huil- of schreeuwbuien, ik daarmee dat gedrag van mijn kind alleen maar aanmoedig: het loont immers. Van een veel huilend kind word ik geen leukere mama. Huilen omdat ze ergens geen zin in heeft of juist om haar zin te krijgen, helpt niet in ons huis. Mijn meisje heeft dat gelukkig snel door gekregen een huilt bijna nooit meer om dit soort redenen, maar alleen als ze pijn heeft, geschrokken is of verdrietig is. En natuurlijk kan ze altijd maar haar verdriet bij mij terecht…

Maar goed, het potje dus…

  • Ga er niet vanuit dat het meteen goed gaat. De eerste dag ging het slechts één keer goed en heel vaak mis. Ik maakte dan eerst de vloer schoon, wat voor haar niet zo comfortabel was met haar natte maillot aan. Verder bleef ik gewoon neutraal (tip: word niet boos, dit lijkt me alleen maar averechts werken omdat je kind een hekel krijgt aan het hele poep en plas gebeuren). Terwijl ik schoonmaakte vertelde ik haar: “Tja dat is een ongelukje he? In je onderbroekje plassen is niet goed he? Je moet voortaan in het potje plassen, weet je nog?”Vervolgens zet ik haar toch nog even op het potje. Samen gingen we dan vol verwachting kijken… “Nee, geen plasje, jammer he? Dan gaan we nu een schone maillot aan doen en de volgende keer ga meisje op het potje plassen oké? Ja? Oke…”
  • Gaat het goed? Ga helemaal uit je dak! Ik danste zong een sprong en bleef roepen hoe blij ik was. Dat werkte heel aanstekelijk en zo waren we samen wel vijf minuten blij. Als klap op de vuurpijl krijgt mijn meisje van mij ook nog een sticker die ze zelf op haar potje mag plakken. Dat is leuk, dat is mooi! Wat is het een mooie mooie mooie sticker en wat wordt potje mooi mooi.mooi!!!
  • Ga er niet vanuit dat je kind weet wat de bedoeling is. De eerste paar dagen had mijn meisje géén idee. Dat was best frustrerend voor ons allebei: dan plaste of poepte ze in haar broek terwijl ze net vijf minuten op het potje gezeten had. De eerste paar dagen moet het dus toevallig goed gaan en is het dús heel handig als ze lang op het potje zit. Ook daarin werkte ik met routine en belonen. De nieuwe routine was: we lezen alleen maar boekjes als jij op het potje zit en mama ernaast op de grond. We kijken alleen naar pino als jij op het potje zit. Of (wat simpeler): mama telt (héééél langzaam) tot tien oké? En daarna tellen we samen ook nog tot tien en daarna ga je van het potje af…
  • Op de tweede oefendag vond mijn meissie het ook leuk om samen met haar favo knuffel op het potje te zitten. Zij op het éne potje en Nijn ernaast op een ander potje. Lekker kletsen. Ik ging dan mee in haar spel: heeft Nijn al geplast? Oh nee nog niet. Hee gekke Nijn ga jij eens snel even plassen…! Oh jaa ik zie een plasje, dan krijgt Nijn een sticker. En als jij plast dan….? Dan ook een sticker!
  • Een andere routine was: Pino kijken op het potje. Wil je Pino kijken? Oké, mama haalt even het potje want je kunt alleen maar Pino kijken als je op het potje zit. Wil je van het potje? Prima, dan zet mama Pino uit.

(en ja in die eerste drie dagen werd er meer pino gekeken dan normaliter in een week…)

Na drie dagen thuis oefenen ging het ongeveer in de helft van de gevallen goed. Ik denk dat als het dan nog steeds nooit goed zou gaan, ik ermee gestopt zou zijn. Het moet wel leuk blijven…. Maar drie dagen kan ik wel aanbevelen om het te proberen..
Ik leerde overigens die drie dagen, dat een klein kind heel vaak poept en plast. Het is niet vaak genoeg om je kind steeds op het potje te zetten wanneer je zelf gaat.
Pas op de derde dag kwam ik daarom op het idee van de wekker. Dat maakte het leven een stuk makkelijker! Bijkomend voordeel: ook voor mij was het potjeverhaal een hele nieuwe routine. Ook ik had er vaak eventjes geen zin in. Zo’n wekker dwingt je dan toch om haar opnieuw op het potje te zetten. Consequent blijven, immers, anders ondermijn ik mijn eigen opvoedmethode…

De vierde dag was een kinderdagverblijfdag…. Dus hierbij de kinderdagverblijf-integreren-in-de-zindelijkheidstraining-tip.

  • Vraag of er beleid is. Ik deed dat niet, verwachtte te veel en was erg teleurgesteld.
  • Als er geen beleid is (bij mijn kdv was dat er niet overigens), vraag dan of ze met je mee willen doen in de training. Wat er bij ons mis ging, was dat ik enthousiast ging vertellen hoe het ging en wat de regels waren. Ik kreeg ook een reactie terug van: óke gaan we doen. Maar vervolgens werd er toch afgeweken van mijn “instructies”. Beter had ik meer vragen kunnen stellen, ook kunnen vragen wat haalbaar was voor hen.
  • Áls het mis gaat op het kdv (en dat ging het dus) dan is dat niet persé terug naar af. Na twee dagen kdv, waar men na één ongelukje weer een luier aan deed en waarin mijn meisje huilend op een WC-tje was gezet, hield ik mijn hart vast en was ik best boos en teleurgesteld. ik dacht: nou dan moeten we dus helemaal opnieuw beginnen. Maar tegen mijn verwachtingen in pakten wij met zijn tweetjes thuis de draad weer keurig op, sterker nog, van 50% succes vóór de kdv-dagen ging het naar één ongelukje per dag op de eerste thuisdag ná die twee kdv-dagen.
Na drie dagen thuis oefenen en twee kdv-dagen waarin het één en ander mis ging en anders was, had mijn meisje op de zesde dag door hoe ze zelf kan besluiten om te beginnen met plassen en poepen.
Dat is fijn. Ze gaat nu zitten, probeert en als het niet lukt dan is er dus ook niets te plassen. Ze mag dus nu ook weer Pino kijken zonder op het potje te zitten….
Inmiddels zijn we weer een week verder en het gaat prima. Thuis is het in de tweede week niet meer mis gegaan. Ook op het kdv gaat het goed. Daar heeft ze soms één ongelukje en soms blijft ze de hele dag droog. Ze krijgt er geen luier meer om. Waarschijnlijk krijgt ze er nog af en toe een ongelukje omdat de juffen haar iets minder vaak op het potje zetten als dat ik thuis doe. De ongelukjes gebeurden steeds tijdens het buiten spelen. En nee, af en toe een ongelukje is niet erg.
Thuis was ze na een week zindelijk. Meestal is ze ook droog na het middagdutje (dan doe ik haar voorlopig nog wél een luier aan, ondanks het plasje vantevoren). En ook bleef ze al drie nachten droog, ondanks de luier.
Ik durf nog niet zo goed uit te proberen wat er gebeurt als we het wekkersysteem los laten: zal ze dan zelf aangeven of ze moet? Dat is dan ook voor latere zorg… Het potje gaat mee als we langer weg gaan en een kort uitje, zoals een uurtje naar het bos of even boodschappen doen, time ik gewoon tussen twee plasmomentjes in. En ik neem een verschoning mee.
Inmiddels heb ik de periode tussen twee plasmomenten in, verlengd van een uur naar vijf kwartier. Ook dat gaat helemaal prima!
Voor zover hiervoor “officiële criteria” zijn.. Mijn meisje is vást nog niet helemaal zindelijk. Maar vooralsnog zijn we beiden heel tevreden en blij.

Naschrift: ik startte de zindelijkheidstraining toen ze bijna 28 maanden oud was. Volgens mij is dat een vrij normale leeftijd om zindelijk te worden. Via een andere methode was het wellicht ook gelukt. 

Wat je leven je kost per dag

Nu ik mijn uitgaven netjes bijhoud in mijn excelsheet, kan ik vrij gemakkelijk berekenen wat mijn leven me per dag kost…

Vaste dagen heb ik teruggerekend van de jaarlasten (maandlasten maal 12, delen door 365…)

Variabele kosten heb ik gedeeld door het aantal dagen dat ik nu bewust budgetteer.
Deze kosten fluctueren natuurlijk, dus deze informatie kan er per week of maand weer anders uitzien.

Kosten die ik wél heb, maar waarvan ik nog niet precies weet wat dit nou echt kost per maand, heb ik nog even uit het overzicht gehaald.Het is dus géén volledige lijst…

Hierbij het overzicht totnutoe….

Vaste kosten per dag
hypotheek+rente (met aftrek) € 18,15
kinderopvang (met toeslag) € 12,99
studieschuld € 5,66
energie en woonheffingen € 9,28
woon- en ziektekostenverzekering € 1,69
abonnementen en goede doelen € 3,22
Variabele kosten
eten basis € 6,75
eten luxe € 1,25
overige boodschappen € 0,67
interieur € 0,29
kleding € 0,00
leuk € 1,59

Vaste kosten
Een aantal zaken vallen op. Ten eerste betaal ik dus, rekening houdende met hypotheekaftrek (anders zou dit bedrag nog veel hoger zijn…) meer dan 18 euro per dag om in mijn huis te wonen. Dat is voor het overgrote deel alleen maar rente, aangezien mijn hypotheek voor meer dan tweederde uit een aflossingsvrij deel bestaat… Wát een bizar bedrag eigenlijk….

Kinderopvang… tja… ook een behoorlijk bedrag… De mini gaat drie dagen per week, omgerekend betaal ik per kdvdag iets meer dan 30 euro (dus: drie driekwart euro per uur). Ik vind dat niet zo duur eerlijk gezegd maar aan de andere kant kan ik natuurlijk niet wachten totdat ze naar school gaat en ik deze kosten nog amper zal hebben. Wát een besparing zal dat zijn…!

Studieschuld, al jaren goed voor een dikke vijf en een halve euro per dag. Veel geld, maar zonder in de schulden te geraken had ik het niet gered, indertijd….

Energie en woonheffingen, ook nog eens bijna een tientje per dag. Dat móet gewoon lager kunnen!

Variabele kosten
Berekend over de afgelopen 17 dagen vind ik mijn kosten voor eten nog behoorlijk hoog. Er zit wel een vertekening in, zo heb ik de afgelopen week bijvoorbeeld voor 8 weken groentepakket vooruit betaald en is mijn diepvries in tijden niet zo vol geweest. Kijkend naar mijn excelsheet zie ik daarnaast ook mogelijkheden voor bezuinigingen, daar ga ik binnenkort een blogje aan besteden. Eerst even gewoon doorleven deze maand. Februari staat (hoewel ik al meteen op de kleintjes let), immers vooral in het teken van meer inzicht in mijn uitgaven.

Interessant is ook de kosten voor wat ik in mijn excelsheet “leuk” genoemd heb. Vanwege de zindelijkheidstraining was ik de afgelopen weken veel thuis. Slechts één keer ging ik een avondje weg: met een vriendin de kroeg in. Ik dronk een kopje thee en twee wijntjes, zeker geen wilde avond….

Toch kostte de avond me €23 omdat ik natuurlijk ook nog de oppas moest betalen.

Om een beetje “onder de mensen” te blijven nodigde ik ook twee vrienden van me uit om te komen eten. De maaltijd werd natuurlijk gewoon betaald uit de “eten basis” en (het toetje) “eten luxe” pot. De wijn die ik kocht ging echter in het “leuk” potje.

Teruggerekend kosten deze twee avonden me gemiddeld anderhalve euro per dag. Ik heb allerminst plannen op hierop te bezuinigen. Maar toch… anderhalve euro per dag gemiddeld… hmmmm…..