Daar gaan we!

Vandaag gaan we weer. Dit keer langer dan een weekend. We gaan naar Bleau,  bouldermekka, of, voor de klimleek onder u: plek waar je kunt klauteren aan rotsen.

Fontainebleau heet het er voluit. Het ligt onder Parijs en we gaan 2 dagen over de reis doen.
Met Sunny de bus natuurlijk, wat dacht je dan….?!

De laptop met dongel gaat mee en als het lukt koop ik daar misschien wel een prepaid simkaart. Dan kan er gewoon gewerkt worden…
Sinds mijn kantoor verhuisde heb ik vanwege het bekende gedoe met de kabelaar,  toch geen internet op kantoor. En aangezien ik in een cloud werk betekent dat nu: met de laptop en een dongel.

Dat kan dus net zo goed in Frankrijk…

Telefoon doorgeschakeld naar de telefoondienst en off we go!

De blogberichtjes voor de komende dagen zijn al ingepland. Maar als t lukt met de verbindingen…. blog ik vanaf daar lekker door en blijven we misschien wel extra extra lang weg..

Au revoir!

glimlachen

Het is druk in de avondspits, in de stad. Ik ben met de auto vanwege de verhuizing van mijn bedrijf. Oud papier naar de milieustraat gebracht en zo…

Het zonnetje schijnt en de DJ’s maken grapjes op de radio. Het was een goede dag. Hard gewerkt, alles ingepakt, sommige dingen zelfs verplaatst en uitgepakt alweer. Een halve internetverbinding is af. Morgen kunnen we weer online, hopelijk…. Geen gedoe, tevreden naar huis. Morgen nog een verhuisdag en dan is het klaar. Hoop ik.
Wat is werken toch fijn als het zo kan gaan!

Naast me een grote dikke auto met zakenman. Je kent ze wel: uitstraling van generaties lang pianoles, tenniskamp en disputen. Alleen in de studententijd direct burengeluid gehad. Inmiddels rond de 50 en CEO, CFO of een vergelijkbaar ingewikkelde baan waarin over veel geld en mensen besluiten genomen worden.
Ik weet inmiddels, sinds ik zaken met ze doe en sinds ik hun kinderen les gaf: soms ook gewoon onzeker. Ook gewoon getrouwd of verlaten, soms last van de rug en niet goed geslapen vannacht. Dat laatste waarschijnlijk vaker dan ik. Dus ja, ik glimlach en groet en meen het echt. Goedemiddag meneer, lekker op tijd naar huis vandaag, lekker zonnetje!

Geen glimlach terug.

Vast in gedachten, piekerend, gedachteloos, even er niet bij.

Weer hebben we even oogcontact, weer glimlach ik.

Weer een neutrale blik.

Stoplicht op groen, we schuiven drie plaatsjes op en staan weer stil. Ik weer precies links van hem. En weer kruisen onze blikken.

En?

Een glimlach.

Leuk!

Camping

We zijn op de camping. Met Sunny de bus. Die gelukkig vooralsnog geen kuren meer vertoont, behalve dan dat ze zegt dat haar accu leeg is terwijl in de tussentijd de koelkast vrolijk aanstaat en de telefoon oplaadt.
Gelukkig heeft een camper twee accu’s, dus startproblemen zitten er niet in!

De perfecte plek hebben we gevonden: 10 meter van een speeltuin, die jij nu al “mijn speeltuin” noemt.
Je gaat er helemaal zelfstandig alleen naar toe. Je klimt de glijbaan op en ook kun je al op de grote kinderen schommel.

Ik ben natuurlijk apetrots…

Zojuist poetste ik ons huisje. Kwartiertje deed ik erover. En nog eens tien minuten voor de afwas. Klaar…
Was het leven altijd maar zo eenvoudig…

Beetje keutelen in het zonnetje: stukje fietsen, met het pontje, stukje wandelen. Tijdschriftje lezen. Beetje werken tussendoor terwijl jij in jouw speeltuin speelt. Ik besteed meer tijd aan mijn werk dan wanneer ik thuis ben: geen tv en (expres) géén boek meegenomen. Het gaat dus wel goed komen met die deadline..

Nu is het leven sowieso natuurlijk een stuk beter als de zon schijnt. Dat weet ik ook wel…
Maar steeds als we even weg zijn: in de tent of sinds kort met Sunny, denk ik… was het altijd maar zo…

Hier is het bijvoorbeeld helemaal niet vreemd als mensen voor hun “huis” in de zon zitten. Als ze elkaar groeten op het pad. Zomaar even een praatje maken, wat zout lenen. Buurmannen die gebroederlijk naast elkaar de afwas staan te doen. Doet ‘ie thuis anders nooit, hoor ik de buurvrouw denken…

Wat een prachtig weekend. Paasweekend 2014.

*ringetje erom*

huisvrouw van nix

Ik zal nooit een goede huisvrouw worden…

Laatst maakte ik een lijstje met taken, ik blogde erover zodat ik een extra stok achter de deur had en zeker vier weken leefden we in een opgeruimd huis. Om door een ringetje te halen….

Daarna werd het langzaam minder.

Inmiddels zijn we weer terug bij het bekende rommelige geheel. Stapeltjes en hoopjes kleren, boeken en onduidelijke rommel all over….
Ik deel al een paar weken geen schouderklopjes meer uit aan mezelf. Lui mens dat ik ben…

Gisteren ging ik een paar uurtjes eerder naar huis van kantoor, om een flinke opruimactie te houden. Maar oh wat was het lekker weer:  een heerlijk middagje om ongestoord een paar uur met een boek in de hangmat door te brengen. Uiteindelijk werd er dus niets opgeruimd en natuurlijk heb ik daar nu, de volgende ochtend, spijt van….

Hup hup een uurtje flink aan de slag dan maar. Even de wekker zetten en… GOGOGOGO!

En het luie leven mag daarna in alle hevigheid weer beginnen…!

Halfjaardag

Vandaag is het jouw halfjaardag. Twee en een half jaar oud ben je. En heel aangenaam gezelschap.

Vanmorgen, zoals zo veel morgens, maakte je vrolijke geklets me heerlijk wakker. Halfslapend loop ik dan naar jouw bedje en neem je mee naar het “Gooooote bed”,  waar we gezellig samen wakker maken.
Je wil tegenwoordig ’s avonds graag weten wat je de volgende dag gaat doen, en dat is dan ook het eerste dat je ’s morgens tegen me zegt.

Je kent onze rituelen.

“Ik ga naar villa. Maar eerst boterham eten en tanne poetsen en haaren kammen. Zagjes he niet pijn doen.”

Naar de villa ging je inderdaad vanmorgen, het kinderdagverblijf. Je had het te druk om je boterhammetje te eten, dus die ging met je mee: in een klein trommeltje in je eigen tasje. En nee, haren kammen vind je niet zo fijn, ook al probeer ik het zachtjes te doen. De klitten moeten er toch echt uit meisje en nee dat is niet fijn.
Al kletsend laat je je schoenen aantrekken en gaan we op pad. Jij ook je tas mee. Volgens jouw onnavolgbaar logische conclusie betekent dat, dat je gaat werken. Mama gaat immers ook altijd werken als ze een tas meeneemt en haar jas aan doet.

Helemaal zindelijk ben je inmiddels overdag. Je roept nog niet heel hard dat je moet plassen, maar je laat het gelukkig wel echt goed merken. Soms heb je een ongelukje maar ach, dat is niet erg!

Je begint steeds meer grapjes te maken en initiatief te nemen om iets leuks te doen. “Mama waar gaan we?!” is een gevleugelde uitspraak. Soms laat ik jou beslissen, dan gaan we inderdaad zwemmen, naar de bieb of klimmen.
Verstoppertje spelen vind je geweldig en “Naarre speeltuin” is succes verzekerd. Je klimt heel stoer de hoogste glijbaan op en zonder blikken of blozen ga je eraf. Klimmen vind je sowieso leuk, natuurlijk speelt je mama, die daar erg enthousiast op reageert, daar een rol in!
Dol ben je ook op boekjes lezen: samen lezen is een feestje maar ook alleen lees je regelmatig een stapel weg. En puzzels he meisje, puzzels…! Dansen vind je ook helemaal fantastisch. Je bent niet de enige he, ook mama houdt daarvan.
Laatst bezochten we een kerk en er was een meneer op het orgel aan het spelen. Zeker een kwartier lang was je aan het dansen en rondjes aan het draaien. De hele middag had je het er nog over: waar was de meneer nou gebleven met de muziek? Je wilde eigenlijk nooit meer weg! 

Sinds een tijdje is je fantasiespel ook in volle hevigheid losgebarsten. Niet alleen jij, maar ook Nijn, Muis en – soms – de dieren die op je puzzel staan, moeten eten, plassen en slapen, sokken aan. Je bent er maar druk mee. Het lijkt erop dat je een echte poppenmoeder aan het worden bent, hoewel je knuffels duidelijk je voorkeur krijgen.

Jouw uitspraken van de laatste weken…:

Ik wil jogter (= yoghurt)
Okkar! Gamaar slapuh Okkar! Lekker peentje. Okkar! Ga onner beker (= deken) (Oskar is het speelgoedbeest dat blijkbaar af en toe streng moet worden toegesproken)
Och mama toch! Heb je baloed? Kom maar kusje… (dit is wat ik blijkbaar altijd zeg als jij even getroost moet worden.. en nu, nu je een korstje op mijn elleboog vindt, ben ik aan de beurt!)
Mama is nu klaar met knippelen hoor! (wanneer ik al een hele tijd bezig ben met snoeien in de tuin en jij met me wil spelen)
Mama ga maar naar benemen. Ik slaap in gooote bed nu. Onder de beker (het grote bed is mijn bed en dekens noem jij bekers…)
Mama waar gaan we? (als je wil weten wat de plannen zijn voor de dag)
Freya….! Kommaar binnen! Niet buiten spelen nu. Dat is koud hoor… (tegen de poes)
Mag ik ook trommeltje en beertje??! (je noemt vitaminepilletjes trommeltjes)

Oh wat geniet ik van je geklets en van je gezelschap. Dat oppasoma een tijd lang niet kan komen op maandag vind ik eigenlijk helemaal niet zo erg. Wat een luxe: slechts drie dagen ga je nog naar het kinderdagverblijf en de overige vier zijn we de hele dag gezellig samen!

Strakjes haal ik je op. En morgen, als mama niet hoeft te werken. Dan gaan we taartjes eten in de stad. We hebben immers wat te vieren…

Hoera meisje, het is je halfjaardag!

Een leuk vermoeiend middagje

We hadden een leuke middag
We gingen naar de stad
Daar aten we een ijsje
Ja dat was me wat
We sprongen van de stoepen
We renden op het plein
En overal waar wij gingen
Ja daar ging ook Nijn
We waren ook nog in de bieb
En zochten daar veel boeken
Vestopte je je achter een kast
Dan ging mama je zoeken
Zo ging de middag snel voorbij
We aten nog wat fruit
Toen fietsten we weer terug naar huis
En ging het lampje uit
Een middag met een gouden randje

Spaardoelen 2014. Hoe gaat het?

In januari formuleerde ik een aantal spaardoelen voor dit jaar.

Ik ben nu een kleine drie maanden aan het budgetteren en ik ben in de gelukkige omstandigheid geweest dat ik iedere maand geld over gehouden heb.
Hoe gaat het dus met mijn spaardoelen?

Nou, daar komen ze!

    1. Spaarrekening voor de mini: €1.000 erbij.
      Dit spaardoel heb ik prioriteit gegeven vanwege het rente – op rente effect en (vooral) omdat het een lekker klein overzichtelijk doel was. Het is ook leuk om te sparen voor mijn meisje. Mijn idee is om ieder jaar minimaal €1.000 euro te storten op haar rekening zodat ze een leuk kapitaaltje heeft, als ze later groot is.
      Vanwege het rente – op  – rente effect wil ik in de eerste jaren proberen iets meer te storten en dit over een jaar of tien compenseren. Dan spaart de bank immers met me mee, met de rente die ze ontvangt op de rekening.
      Ik heb het bedrag dat ik dit jaar wilde sparen inmiddels overgemaakt. Ik loop voor op het spaarschema want er staat nu wat meer op dan haar leeftijd maal €1.000.
    2. Bufferspaarrekening: € 10.000
      Toen ik me dit doel stelde, stond er € 4.500 op de rekening. Mijn idee: eerst aanvullen tot €10.000 en vervolgens pas de hypotheek verder aflossen. Inmiddels heb ik €5.719 op deze rekening. Er is dus € 1.219 euro bij gekomen (inclusief rente).
    3. Leuke dingen spaarrekening
      Ik heb me niet echt voorgenomen om tot een bepaald bedrag te komen op deze rekening. Ik spaar maandelijks automatisch: als er op mijn betaalrekening meer dan x euro staat, wordt de rest afgeroomd en op de leukedingenrekening gestort. Er is iets bijgekomen: van € 400 naar € 612 (inclusief wat rente).
      Een deel van de opbrengst van de verkoop van mijn auto zal gestort worden in deze spaarrekening: leuke dingen heb ik niet langer meer maandelijks begroot maar uitgaven zal ik compenseren via deze rekening. Ik sjoemel overigens wel een beetje: cash uit mijn marktplaatsverkopen geef ik soms ook uit aan leuke dingen, zoals laatst twee ijsjes… Ach, dat zal me de kop niet kosten…!
    4. € 20.000 hypotheek aflossen
      In januari had ik nog spaargeld over en loste ik in één klap € 12.000 af. Dat tikte lekker aan: ik heb het minimale dat ik dit jaar wilde aflossen, al meteen bereikt.
      Maar ja. Je wil altijd meer en oh wat is het verslavend en verleidelijk om te blijven storten om die rente te zien zakken… Ondanks dat het aflossen dus eigenlijk mijn laagste prioriteit heeft, heb ik toch nog tweemaal een storting gedaan van in totaal € 1.500. De tussenstand is dus €13.500. 

      Sinds 1 februari heb ik dus ongeveer €3.900 kunnen sparen, wat een enorm bedrag is. Als ik dat doortrek, zou ik de buffer voldoende kunnen aanvullen en ook nog wel wat extra kunnen aflossen.

      ….hoewel…..

      Er komen wat magere maanden aan qua werk…Het gaat niet zo hard met die nieuwe opdrachten, niet zo hard als dat ik zou willen. Ik kom geen geld tekort maar toch zou ik wel weer een project of twee erbij willen om net effe wat ruimer in de slappe was te zitten. Ik ben misschien ook wel verwend geraakt in het afgelopen halve jaar met steeds veel inkomsten… Deze maand is het de vraag of sint salaris wel langs gaat komen…. Extra noodzaak voor mij om door te gaan met de zakelijke besparingen!

      Ook heb ik inmiddels de knoop doorgehakt en wil ik mijn huis verkopen en een nieuw huis kopen. In die zin is het voor nu wel handig als ik even niet verder meer aflos, maar ervoor zorg dat ik “extra veel” geld bij de hand heb om de hypotheekschuld op mijn nieuwe woning zo beperkt mogelijk te houden. Beter om die eventuele nieuwe keuken gewoon meteen te betalen, in plaats van me in de schulden te steken, toch?!

      Er is nog een appeltje voor de dorst: mijn auto gaat volgende week naar de garage voor een kleine check zodat ik hem daarna, gepoetst, gestofzuigd en wel, te koop kan zetten.

      Andere extra inkomsten via de verkopen via Markp1aats lopen eigenlijk best goed. Ik verdiende 150 euro door Stip, laarsjes, een tent en een blender te verkopen. Ik vind het alleen best veel tijd kosten: foto’s maken, onderhandelen etc. Maar goed, we moeten er iets voor over hebben… Toch maar wat meer werk van maken, dus! Binnenkort maar eens een deel van mijn honderden boeken via Bol aan gaan bieden…!

      De Meegroeihypotheek, ingewikkelder kunnen we het niet… …. … (les vier)

      Toen ik nog wij was, namen we een hypotheek die voor het overgrote deel aflossingsvrij was, en daarnaast namen we een meegroeihypotheek.
      Dat was nog net in de tijd dat je je huis na tien jaar met tienduizenden euro’s winst kon verkopen. En waarin je beleggingsrendementen haalde van 7% tot 10%… Dus oh ja wij gingen ook wel effe beleggen…
      En toen was daar… de CCrississ….

      Wij hadden (natuurlijk!) geen idee wat we deden. Maar een paar dingen deden we toevallig goed, bijvoorbeeld de keuze om zo veel mogelijk aflossingsvrij te gaan. Oh wat is die aflossingsvrije hypotheek heerlijk simpel, makkelijk te begrijpen, en flexibel! Aflossen mag, maar moet niet… Waar vind je dat nog tegenwoordig!

      Maar goed. Die meegroeihypotheek. Ik ben nu vijf maanden verder sinds ik me er voor het eerst in verdiepte en nog steeds snap ik het niet zo goed allemaal. Alles wat ik erover schrijf of geschreven heb, is misschien waar, maar misschien ook complete onzin… Maar goed, we doen ons best en ik begrijp het gelukkig steeds een heel heel heel klein beetje beter…

      Zo is mijn inleg / de tegenrekening, geen spaarpotje maar een verzekeringspolis. Deze keert bij overlijden 90% òf 110% van de inleg uit. 100%, wat logisch zou zijn, mag niet. Omdat het een verzekering is… Dus het is wel een soort van spaarpotje met geld erin, maar het bedrag dat mijn meisje zou erven, wordt ofwel hoger, ofwel lager dan dat de bank zelf zegt dat erin zit.
      Alleen als de lening op een gegeven moment afbetaald is, zit er in het potje wat erin zit.

      Kijk daar raak je me al kwijt…

      Verder bleek er dus een overlijdensrisicoverzekering gekoppeld te zijn aan de meegroeihypotheek. Oh ja da’s waar ook… Toentertijd verzekerden we ons voor mijn overlijden, omdat ik hoofdkostwinner was en mijn inmiddels-ex de maandelijkse woonlasten in zijn eentje nooit zou kunnen betalen…
      Ik was even vergeten om de overlijdenshypotheek eruit te gooien toen ik, een jaar later, de enige eigenaar werd van het huis.
      Wat ik betaalde aan premie voor die overlijdensrisicoverzekering is tot op de dag van vandaag nog niet echt duidelijk.

      Daar raakte ik de weg opnieuw kwijt…

      Het maandbedrag is volgens de bankmevrouw afhankelijk van het rendement van de beleggingen (mijn inleg werd inderdaad matig offensief belegd en op die manier raakte ik ongeveer 2.000 euro kwijt… wat veel erger had kunnen zijn….) mijn leeftijd, sterftetabel etcetera etcetera). Waarschijnlijk kan ik, nu ik deze ORV eruit heb laten slopen, “ergens” wel vinden wat ik ervoor betaald heb… Maar goed dan ben ik weer zo iemand van gedane zaken nemen geen keer: vanaf nu is het in ieder geval nul euro…

      Toen ik een paar maanden geleden “wakker werd” heb ik als eerste de overlijdensrisicoverzekering uit de polis laten slopen. Ik ging ervanuit dat ik daardoor per maand minder premie zou betalen, maar tot mijn verbazing bleek dat niet het geval te zijn. Waarom niet, snap ik nog steeds niet helemaal.

      Hier raakte ik dus voor de derde keer de weg kwijt…

      Maar we gaan verder…. Ik wil namelijk gewoon een zo laag mogelijke vaste maandlast. Dus ik verzon een nieuwe truuk; het beleggingsprofiel omzetten naar sparen. Dat zou bij een meegroeipolis geen probleem hoeven te zijn en ik kon zo vaak wisselen als ik wilde.

      Ik kreeg drie voorstellen: <>

      • 100% sparen tegen een huidige rente van 5,1% waarbij 110% van het gespaard vermogen wordt uitgekeerd bij overlijden: maandpremie is €74,64                        
      • 100% sparen tegen een huidige rente van 5,1% waarbij 90% van het gespaard vermogen wordt uitgekeerd bij overlijden: maandpremie is €72,30
      • 100% sparen tegen een huidige rente van 5,1% waarbij 90% van het gespaard vermogen wordt uitgekeerd bij overlijden + een maximaal toegestane extra storting ad. €3934: maandpremie is 47,47

      Dussss. Zelfs als ik de “duurste” optie kies, ga ik meer dan 50% van mijn huidige maandbedrag van 194 euro besparen… En als ik eenmalig een bedrag van bijna 4.000 euro inleg, wordt het maandelijks te betalen bedrag zelfs bijna een kwart van het huidige…!

      (hm nog even snel wat opdrachten binnenhalen voor die eenmalige storting…)

      De keuze lijkt niet zo moeilijk… Mijn bankadviesmevrouw gaat wederom één en ander doorrekenen (omdat mijn doelkapitaal lager hoeft te zijn dan waar zij vanuit ging, omdat ik ook op dit hypotheekdeel al eens afloste) en dan is het een kwestie van een krabbel zetten

      Beleggen? Weg ermee… Sparen it is…!

      Update: krijg ik toch toevallig (of niet toevallig??) vandaag een brief. Rendement uit beleggen tot nu toe: 6,2%… best aardig. En ik betaalde in 2013 336,84 euro aan de ORV.  En nu twijfel ik dus weer…. 6,2% tot nu toe en een aantrekkende economie…. meer inleg vanwege de ORV die ik niet meer betaal… toch maar blijven beleggen misschien….?