De nieuwe voornemens en doelen lijst 2015

In juni 2012 maakte ik een lijst met 101 doelen voor 1001 dagen. Enthousiast ging ik aan de slag met het uitvoeren van de dingen die ik me voornam en veel van de doelen die ik toen verzon, heb ik ook bereikt. Veel ook niet, maar je bent een kniesoor als je daar op let…

In de loop van 2014 kwam het klad er een beetje in. Mijn prioriteiten in het leven veranderden en een aantal doelen vond ik eigenlijk niet zo belangrijk meer. Het was ook niet zo realistisch om zo veel reisjes en reizen te willen maken in nog geen drie jaar tijd, natuurlijk…

Wat ik echter wel geleerd heb, onder andere doordat ik deze lijst maakte (en een aantal andere lijsten, zoals een huishoudelijke taken lijst, een trainingsschema, een lijst met spaardoelen etcetera) dat ik er dol op ben, op lijstjes…. Eigenlijk wist ik dat al natuurlijk….

Bij deze dus… de nieuwe voornemens en doelen lijst!

Hier staat een kopie.

Op deze pagina wil ik niet alleen een droge opsomming geven, maar ook vertellen waaróm ik deze doelen nastreef of voornemens heb. Goed om door te lezen als ik dreig te versloffen en verstoffen. Ook wil ik voor de verschillende doelen en voornemens die ik heb, een tijdslimiet afspreken met mezelf. Ook goed tegen het eindeloos uitstellen….
Verder wil ik per doel ook verwijzen naar de blogs waarin ik vertel over deze doelen. Altijd leuk om weer eens terug te lezen, toch?

Overigens leen ik verschillende van de voornemens en doelen, uit de 101-1001 lijst. Die blijft gewoon lekker staan en ja, ik kijk er nog steeds regelmatig naar. Ter inspiratie…

1. In januari 2015: een maand lang met weekmenu’s werken.
Tag: weekmenu

Voedselverspilling is een groot probleem in Nederland. Ongeveer 14% van alle boodschappen verdwijnt ongebruikt in de vuilnisbak. En dan heb ik het nog niet eens over voedsel dat wél bereid is maar vervolgens staat te verpieteren in de koelkast of gewoonweg meteen na het eten van borden of uit pannen wordt geschraapt, hùp de groenbak in… Melk(-producten), brood, groenten, fruit en sauzen worden het vaakst weg gegooid.
Eén van de manieren om voedselverspilling tegen te gaan, is door te gaan werken met weekmenu’s. Zeker wanneer ik maaltijden op elkaar afstem zodat eventuele restjes nog gebruikt kunnen worden, zou ik minder hoeven weg te gooien. Nou doe ik dat wel al zo ongeveer, maar het kan echt wel veel beter. Bovendien schoot de laatste tijd het er vaak bij in om een gezonde maaltijd te koken: omdat ik vond dat er niets in huis was, omdat ik geen inspiratie had en eigenlijk gewoon omdat ik geen zin heb. Soms kies ik ook voor maaltijden uit gewoonte, en niet omdat het zo lekker of zo ontzettend gezond is…. Het is eigenlijk gek dat ik zo weinig nadenk over alles wat ons lijf in gaat, iedere dag opnieuw…

Tijd voor een nieuwe start!

Mijn doel is dus om een maand lang uit te proberen of het werken met weekmenu’s iets voor mij is. Ik denk van niet. Maar wie weet verras ik mezelf, ik ben toch van de lijstjes? Nou dan?!

Oh ja…. hierbij hoort dus ook: nadenken over lunch en ontbijt… Bewuste keuzes maken, in plaats van de standaard boterham…!

Omdat ik mezelf en mijn meisje gezond en lekker voedsel gun.

2. Trainingsschema voor de 7a. Periode januari – april 2015.
Tag: 7a-trainen

Klimmen is mijn sport. Ik houd van de combinatie van fysieke inspanning, techniek en mentale uitdagingen als concentratie. Ik ben een klimmer, de sport is een onderdeel geworden van mijn identiteit. Dat gevoel ben ik echter een beetje kwijt en… ik mis het me een klimmer te voelen…
Dat ik geen 25 jaar oud meer ben en dat ik single mama ben, wil niet zeggen dat ik geen sportieve prestaties zou hoeven na te streven. De uitdaging is alleen wat groter.

Eén van mijn klim- doelen is een 7a klimmen. Hij staat ook in mijn 1011001-lijst. Al jaren en jaren is dat een doel van me.

Ik ben zo half-half begonnen me trainen, in november 2014. Als ik nou gewoon nog vier maanden lang enigszins gestructureerd blijf trainen dan moet het haalbaar zijn, die 7a… Ik ga ervoor!!

Omdat ik niet alleen werk en mama ben, maar omdat ook klimmer. Om het beste uit mezelf boven te  halen en trots op mezelf te zijn.

3. Maart 2015: financieel plan afmaken / keuzes maken.
Tag: financieel-plan

Nadat het me gelukt is om te budgetteren en te besparen, wil ik stappen gaan maken in het afronden van mijn financiële plan. Dat betekent: keuzes maken. Want… wat te doen met mijn spaargeld? Vastzetten in een deposito, investeren, beleggen? En hoe ga ik mijn hypotheekschuld verder aflossen? Om de beste keuzes te maken moet ik mezelf goed (laten) informeren en al snel de eerste beslissingen nemen. Dat zou bijvoorbeeld al het openen van een korte termijn deposito kunnen zijn…

Omdat ik wil leven met de zekerheid dat het goed komt zodat ik steeds een stukje vrijer kan gaan leven.

4. Vóór 15 februari 2015: voorbereiden verkoop woning.
Tag: huizenverkoop

Het is een steeds terugkerende droom die ik nu al jaren heb: weg uit mijn – overigens prima – huidige huis dat ik ooit kocht met degene waarvan ik dacht dat het de man van mijn leven was. Een nieuwe start maken. Een huis waarvan ik écht écht een thuis kan maken. Met een niet zo grote tuin. Met in ieder geval één extra slaapkamer. In een buurtje dat leeft.
Om dat te bereiken moet ik een aantal stappen gaan zetten:

  1. Recht van Overpad wijzigen.
  2. Kelder verder opruimen.
  3. Tuinkamer opnieuw effe opruimen.
  4. Tuin grote schoonmaak.
  5. De zolder opruimen. Echt!

Omdat ik het mijn meisje gun om op te groeien in een buurt waar ze zich thuis voelt en in een huis dat bij ons past. Met plaats voor eventuele pleegkinderen.

5. Leuke dingen doen in de eerste drie maanden van 2015.
Tag: leukedingendoen

  1. Fotoshoot met mini.
  2. Winterkamperen in de sneeuw. Als er sneeuw is. Met ook een kampvuur.
  3. Een sneeuwpop maken. Als er sneeuw is.
  4. Naar het Nederlands Openluchtmuseum.
  5. Naar een theatervoorstelling / kinderopera / andere voorstelling.
  6. Weekendje weg met Sunny.
  7. Bosje takjes of bloemen uit de tuin.
  8. Mijn verjaardag vieren.
  9. Een stad bezoeken.

Om te genieten van elkaar en de mooie dingen in ons leven. Omdat ik het verdien: kadootjes voor mezelf.

6. Goede doelen in de periode januari – april 2015.
Tag: goededoelen

  1. Babykleertjes weggeven.
  2. Tien boeken wegggeven.
  3. Bloeddonor worden (nieuwe poging).
  4. Iets wezenlijks doen, ik hoop dat ik daar nog tegenaan loop.

Om de wereld een ietsiepietsie mooier en leuker te maken.

6. Sparen in 2015.
Tag: sparen

  1. Potje voor mijn meisje: 2.000 euro
  2. Vakantiepotje: 1.100 euro
  3. Onverwachte uitgaven: 1.000 euro
  4. Aflossen: 10.000 euro.

Opdat we het niet alleen nu leuk hebben, maar ook in de toekomst of bij eventuele tegenslagen.

Ik wacht natuurlijk niet tot 1 januari 2015. Ik begin gewoon nu al!

Wat ik me in 2014 voornam

Ik ben dus heel heel heel goed in voornemens maken. Voornemens om een beter mens te zijn, een mooier leven te leiden etcetera etcetera. Daarvoor heb ik geen jaarwisseling nodig.

Voornemens maken is vooruit kijken en dromen. Dromen om dat éne geweldige doel te bereiken. Mensen die goede voornemens maken ontroeren me om die reden. Ze dromen immers. Ze dromen over dat geweldige sexy lijf dat ze komende zomer zullen hebben als ze iedere maand die paar kilo’s afvallen. Dat ze daarmee over het strand paraderen en hun echtgenoot verleiden. Ze dromen van die prachtige reizen die ze gaan maken als het ze lukt om iedere maand dat éne bedrag te besparen. Of die nieuwe keuken. Dat mooie leven waarin ze minder hoeven te werken.
Ik vind het fantastisch, mensen die voornemens maken. En dat ze dan ook ruiterlijk durven toe te geven dat het niet gelukt is, dat vind ik ook heel mooi. Niks geen smoesjes, soms bij voorbaat al.. Nee… gewoon lekker erin springen en er het beste van maken.

Ook ik droom, ik droom me wat af!

Ik maakte dit jaar al veel voornemens. Ik ben daar immers erg goed in. Ik nam me van alles voor en veel doelen bleken toch wel wat te hoog gegrepen. En nee ik ben niet teleurgesteld en vind ik mezelf allerminst een loser. Ik ben gewoon ik, een mens, fouten makend, dromend, wensend, levend.

Budgetteren: 100% gelukt!
In 2014 veranderde er niets en alles doordat ik op mijn uitgaven begon te letten. Braaf werk ik nog steeds zo eens in de twee weken mijn huishoudboekje bij. Op zo af en toe een tientje na weet ik me prima aan mijn maandbudgetten te houden en ik bespaarde honderden.. nee… duizenden euro’s. Ik geef nu immers maandelijks €850 minder uit dan aan het begin van het jaar. En in 2013, toen ik het geld vrolijk om me heen strooide, waren mijn uitgaven nóg veel hoger…
Inmiddels heb ik een jaarbudget vastgesteld en ik heb er alle vertrouwen in, dat ik ook in 2015 op deze voet doorga.
Ik heb ook een droom, een doel dat ik wil bereiken met dit budgetteren. Ik wil zonder restschuld gaan wonen in een huis dat bij ons past. En ik wil vrijheid: vrijheid om te kunnen kiezen hoe ik mijn leven inricht: Werken of niet? Reizen? Een beetje lekker niksen in de zon?

Fietsen naar het werk: gelukt!
Ik was dus niet uit die auto te slaan, hè? Echt niet… Iedere dag verzon ik wel een smoesje waarom het toch echt wederom met de auto moest. Bijvoorbeeld omdat ik nog even boodschappen moest doen. Omdat ik bijna te laat was. Omdat ik zeker wist dat ik niet dat éne kwartiertje vroeger weg kon gaan van kantoor. Omdat het regende. Omdat het waaide.
En nu…? Zelfs deze maand, in december, ging ik met de fiets naar kantoor. Ik kocht die E-bike en een klein stemmetje in mijn achterhoofd riep: “Wedden dat dit een miskoop gaat zijn omdat je tóch met de auto naar het werk zal gaan??!”. Maar… niets bleek minder waar…!
Ik ontdek steeds meer het voordeel van fietsen naar het werk. Het is goedkoper. Ik sta minder stil in de avondspits. Ik hoef niet meer te zoeken naar een parkeerplekje. En het is ook gewoon héél fijn om ook op werkdagen lekker af en toe buiten te zijn…!
Er zijn verschillende redenen waarom ik wilde gaan fietsen naar het werk. Omdat het beter is voor het milieu. En voor mijn gezondheid: zowel fysiek als mentaal. Ook omdat het goedkoper is. De belangrijkste reden is echter omdat ik een voorbeeld wil zijn voor mijn dochter. Dat ze leert dat je soms ergens moeite voor moet doen. Om ergens te komen, bijvoorbeeld. En dat er zoiets bestaat als het weer, waardoor je nat regent of wegwaait.

Iets meer structuur in het huishouden. Oké.. ietsjes dan…!
Wat ook enigszins lukte, is meer regelmaat in de uitvoering van mijn huishoudelijke taken. Ik probeerde iedere week een kastje op te ruimen, maar dat was toch echt te veel gevraagd. Ik maakte lijstjes en raakte ze kwijt. Na zoeken en uitproberen, vond ik eindelijk een modus die bij me paste. Een zelfgemaakt lijstje met taken die dagelijks, wekelijks of minder frequent terugkomen. Met – jaja – af en toe nog steeds die extra taak, zoals bijvoorbeeld een kastje uitruimen…
Ik ben nog steeds aan het zoeken naar hoe ik meer regelmaat krijg in het huishouden. Aan de andere kant zal ik nooit een goede huisvrouw worden. Ooit…óóit… ga ik een schoonmaakster nemen!

Hard trainen om meer in vorm te komen… met hangen en wurgen een beetje…
Ik wil heel heel graag meer in vorm komen zodat ik wat moeilijkere, fysiek zwaardere beklimmingen te doen. Ik ging keihard aan de slag met een trainingsschema. Wat lukte, was het wekelijks in het weekend trainen. Dat is nog steeds meer dan dat ik tevoren deed.
De bedoeling was echter dat ik twéé keer per week naar de klimhal zou gaan. Die tweede keer is niet gelukt. Het plan was om door de weeks één uurtje te “spijbelen” op kantoordagen om in de klimhal heel efficiënt te gaan trainen. Dat schoot er echter meestal bij in: ik was er welgeteld drie keer. Ook deed ik mijn buikspieroefeningen en push-ups de éne week fanatieker dan de andere.
Op zich is dat heel begrijpelijk: ik werkte keihard in de afgelopen drie maanden. Het is echter nog niet te laat: ik ben méér in vorm dan een jaar geleden en als ik er de komende maanden nog effe flink tegenaan ga, hang ik glimlachend aan de rots!

Meer relaxen, meer glimlachen, meer aandacht schenken aan de wereld om me heen.
Het was eigenlijk niet eens echt een voornemen… Ik liet me uitdagen door mijn deelname aan de Geefmaand om iedere dag iets te geven. Van alle grootse ideeën kwam vanwege alle werkdruk niets, maar ik leerde daardoor misschien wel des te meer, namelijk dat je héél blij kunt worden van het geven van een glimlach of een complimentje.
Nu is het bijna een maand later… en… jà er is “iets” van blijven hangen, merkte ik toen ik vanmorgen voorrang gaf aan een mevrouw. En er een glimlach bij kado gaf. Ook had ik het gisteren in alle kerstdrukte prima naar mijn zin in de supermarkt.
Dus ja, ik knoop het opnieuw in mijn oren… blijven glimlachen, blijven zien, blijven geven!

Wat ik me voornam en niet deed.
Nee ik verkocht mijn huis niet, het bleef bij plannen. En ook ben ik nog steeds niet handig met de naaimachine. Ik ging minder vaak een weekendje weg dan ik wilde, zeker in het najaar kwam het er niet van. Ik maakte minder tijd vrij voor goede doelen dan ik wilde. Ik was (te) veel avonden thuis omdat ik niet de moeite nam om leuke dingen te plannen met vrienden of vriendinnen. Mijn huis was vaak een grote rotzooi (hoewel minder vaak dan een paar jaar geleden). Ik besteedde minder tijd aan gekke 1011001 doelen.
Hoewel ik wel taarten bakte voor Zonnekinds’ verjaardag, kwam het er (nog) niet van om een nieuwe fotoshoot te maken, echt stom van me want ach ze groeit zo hard…
Verder vroeg ik ook dit jaar nauwelijks om hulp, ook niet als ik het eigenlijk wel echt nodig had. Ik nodigde niet veel vrienden uit om te komen eten en er werd amper gebarbecued. Ik ben geen sociaal beest geworden in 2015.
Ik ging niet naar Groningen, Brugge, Venetië, Corsica, Boedapest, Schotland, Noorwegen of Spanje. Ook niet naar Cyprus. Geen opera, geen kanotrip, geen sneeuwpop, geen dagje zeilen. Ook deed ik geen cursus over een onderwerp dat niet zo vanzelfsprekend is, ik poetste mijn Frans niet op, ik keek geen Franse film zonder ondertiteling, ik ging niet een dagje vliegeren.
Ik gaf geen zelfgemaakte bloemetjes weg. Slechts 10 boeken gaf ik weg, dus nog 40 te gaan. Ik zaaide niet stiekem zaadjes van zonnebloemen. Ik ging niet pottenbakken en ik ruimde mijn zolder niet op. Er is nog steeds geen naambordje en ik werd geen bloeddonor. Dat laatste probeerde ik overigens wel, maar ik vergat de afspraak en was te lui om even opnieuw contact op te nemen.

Kortom, er blijft nog wel wat staan voor volgend jaar….

Ik wens jou toe dat je véél voornemens maakt!

Een zelfstandig meisje

“Ik ben al groot hoor mama!” hoor ik je regelmatig zeggen.

En ja meisje, dat is ook zo…

Jij bent al groot, heel groot. Ik slik af en toe een klein brokje uit mijn keel weg, omdat ik zo snel afscheid moet nemen van dat hele kleine peutermeisje. Dat ben jij al lang niet meer. Je hebt inmiddels heel veel gezellige noten op je zang. Je vertelt wat je ergens van vindt, je maakt grapjes, je zingt liedjes. Je weet wat je wil en maakt dat duidelijk kenbaar.

 Je lust geen groente maar wel broccoli, wel erwtjes, tomaatjes, boontjes. En als ik het goed breng lust je ook heus wel ander plantaardig voedsel dat ik, ook niet voor één gat te vangen, maar gewoon niet “groente” noem….
Je kijkt liever naar Kindertijd dan naar Sesamstraat. Ook Zandkasteel vond je leuk, maar gelukkig ben jij een sociaal meisje en nadat ik je vertelde dat ik dat toch echt niet zo leuk vond om naar te kijken, pas jij je makkelijk aan.

“Jij vin Zankasteel niet zo leuk, hè, mama…?”

Je wil soms dingen niet en soms dingen wel en dat is lang niet altijd in overeenstemming met hoe ik dat zie. Bijvoorbeeld als ze in het kinderdagverblijf snoepjes uitdelen.

“Mag ik ook een snoepje mama?”
“Nee dat mag jij niet. Ik wil niet dat jij snoepjes krijgt in het kinderdagverblijf”.
“Ja maar maaaaamaaa. Ik wil óók soms dingen!”

Ja jij wil ook soms dingen.

We komen er meestal goed uit samen. Beiden bereid tot een compromis. Soms zeg ik “Ik tel tot drie!” en ik vraag me nog steeds af wat ik dan eigenlijk ga doen als ik tot drie geteld heb en jij wil bijvoorbeeld nog steeds niet aan tafel komen…. Het gaat er denk ik ook niet om dat jij zo opziet tegen mogelijke consequenties. Je weet gewoon heel goed dat het mij menens is als ik tot drie ga tellen en dan ben jij een heel bereidwillig kind. Gelukkig… Nog….

Het onderhandelen tijdens het eten is eigenlijk wel voorbij. Ik word handiger in het bedenken van namen van de groenten die geen groenten zijn en jij bent gewoon eigenlijk gewoon niet zo’n moeilijke eter… meer… Zelfs zalm at je laatst met smaak en ik mag je niet eens meer helpen… “Nee mama ik kan zèlf eten ik ben al groot!” En ja dat is ook zo…

Een duidelijke regel is inmiddels ook dat jij mag kiezen: òf een hapje nemen, òf naar de gang. En aangezien het best saai is in de gang kom jij dan al snel weer aangewandeld om alsnog doodgemoedereerd je bordje leeg te eten. En nee, als je het eten ècht niet lust dan hoeft dat natuurlijk niet.

Er zijn al zoveel dingen die je zelf kan! Op je shirts na kleed jij je al helemaal zelfstandig uit, als je naar bad gaat bijvoorbeeld. En als je roept dat je moet plassen, roep ik vrolijk “oh ga dan maar snel!” waarna jij helemaal zelf naar de wc toe loopt, broek of maillot plus onderbroek naar beneden doet, met het krukje op de wc kan klimmen en je ding doet. Alleen het afvegen doe ik nog maar even, hoewel jij het daar lang niet altijd mee eens bent.
Ook kun jij al heel goed zelf spelen. Uren ben je in de weer met het maken van een tent voor de poppen en / of de poezen, om in te slapen. Je maakt alle knuffels weer beter met je dokterskoffertje en je kan al puzzels met tussen de 20 en 40 stukjes, zo knap vind ik dat voor een meisje van drie!
Eigenlijk vind jij dat je al wel klaar bent voor de basisschool. Regelmatig probeer je me wijs te maken dat je al vier bent. Misschien dat jij er wel klaar voor bent, maar ik ben dat nog zeker niet!! Blijf jij nog maar even lekker drie meisje, het gaat zo al veel te snel allemaal!

Zo kun jij ook al meerdere letters en cijfers herkennen. Ik ben daar eigenlijk absoluut niet van, maar jij bent niet te stoppen. “Wat is deze letter mama?” vraag je om de haverklap. En inmiddels vind jij zelfs in grote mensen boeken, die ik lees, feilloos de eerste letter van je naam en ook de “m” van mama.
En… ontdekte ik onlangs.. de cijfers 1 tot en met 5 weet jij precies te herkennen.

Ik vind het eigenlijk best lekker makkelijk dat jij al zo zelfstandig bent. Zelf je schoenen aantrekken, en ook je jas bijvoorbeeld, welke mama wil dat nou niet? Of de poezen brokjes geven, ook handig als jij dat even doet terwijl ik het ontbijt maak… Ook is het heel fijn dat je, als ik tegen je zeg dat je niet aan de kerstballen mag komen, dit gewoon niet meer doet. Laatst waren we op visite bij een jochie van anderhalf en op zo’n moment merk ik pas hoe ik het ontgroeid ben om de omgeving “kleine grijphandjes vrij” te maken en houden…pfff wat een handenbindertjes zijn die anderhalfjarigen!

Maar ik vind het net zo fijn dat jij ook nog gewoon best een beetje lekker klein bent. Ik draag je graag de trap af, ook al kun jij dat best gewoon zelf. Helaas ben jij te zwaar geworden om lang gedragen te worden en ja ook dat is voor mij toch weer een beetje afscheid nemen…
 Ik kijk ernaar uit hoe jij je verder gaat ontwikkelen en oh, wat ben ik trots op je… maar… nooit heb ik meer een meisje van twee jaar oud… en dat vind ik best jammer…

Overstappen

Vorig jaar verdiepte ik me voor het eerst in zorgverzekeringen. Ik kwam erachter dat ik ooit allerlei plusverzekeringen afsloot die ik eigenlijk helemaal niet nodig heb. Tijd voor actie. Ik bleef bij dezelfde zorgverzekeraar maar zette één en ander om in een basisverzekering. Wel hield ik het eigen risico zo beperkt mogelijk.

Nu had ik het afgelopen jaar eigenlijk meer zorgkosten dan “normaal” want eigenlijk heb ik nooit wat. Behalve dan dat ik zwanger werd en een kind kreeg….
Ik heb jarenlang niet ingeschreven gestaan bij een huisarts en miste dat ook niet: ik had er geen nodig. Ook ging ik ooit jarenlang niet naar de tandarts en toen ik wel weer ging was er alsnog niets aan de hand. 
Toch haalde ik niet het maximum van mijn eigen risico. Dat betekent dus dat ik er weinig aan had om het eigen risico te beperken tot 375 euro.
Dus… 
Besloot ik deze maand om mijn eigen risico te verhogen naar maximaal. Dat betekent dat ik altijd 875 achter de hand moet hebben “voor het geval dat”. 
Ook nam ik wederom geen extra pakketten zoals fysiotherapie, alternatieve geneeskunde etcetera. Dat heb ik nog nooit nodig gehad immers….
Tenslotte besloot ik een jaarlijkse betaling te nemen en kreeg ik 3% korting. Zo betaal ik nu iets meer dan tweederde dan wat ik in 2014 aan de zorgverzekering kwijt ben. 
Ondanks dat de zorgverzekeringen duurder zijn, ben ik dus een stuk goedkoper uit!
De eerste besparing van 2015 is dus een feit!!