Op stap!

Het wordt vandaag zonnig weer, dus ja, wij gaan op stap!

Nog even wat kleine dingetjes inpakken in de Sunny Bus, maar het meeste zit er standaard al in: de complete kampeeruitrusting, keukenuitrusting, kleding, toiletspullen, slaapspullen. Alleen wat eten moet nog overgeheveld en een kleine check van de hoeveelheid onderbroeken en sokken. Nog wat speelgoed, de laptop (want tja, werk gaat altijd door…!) en een boek in de sunny kastjes en dan kunnen we!

We gaan naar een natuurkampeerterrein , dus als je er ook zin in hebt dan zien we elkaar daar!

Waar kunt u nog, midden in de Randstad, vogels kijken in een observatiehut, vissen en genieten van rust en ruimte bij een kampvuurtje? Op zorgboerderij Amstelkade. Er zijn idyllische beschutte plekken of plekken met uitzicht over de polder. Ook is er een theehuis met terras aan het water. Voor kinderen zijn er dieren, een speeltuintje, boomhut, een avonturenpad en een historische boot. 

Nou, dat klinkt goed, toch?!

Zaterdag wordt het rotweer, dus dan rijden we door naar Amsterdam om daar een vriendin te bezoeken en te klimmen. Doe ik ook nog ‘es wat om die 7a eens te kunnen klimmen, ooit…!

Nou dag hoor!

Mijn oude trouwe wasdroger

Sinds jaren en jaren heb ik een wasdroger in gebruik. Eentje die geen energie kost. 
Toen ik moeder werd, stonden mijn ouders erop dat ik een nieuwe zou kopen. Maar nee ik wilde geen nieuwe. Deze voldeed prima. Ik kan me niet eens herinneren hoe ik eraan kom, laat staan dat ik weet hoeveel hij gekost heeft.
Ook nog nooit een reparatie aan gehad, behalve dan wat gefrommel van mij, zo nu en dan….
Hij gebruikt geen stroom en geen water. Of nee dat doen die andere wasdrogers waarschijnlijk ook niet, ik heb er geen verstand van….
De laatste tijd kon ik niet echt op de wasdroger rekenen, dus week ik uit naar een droogrek op mijn overloop, die daar een heerlijke sta-in-de-weg was…
Toen het onlangs zulk mooi weer was, moest ik eraan denken: zal ik mijn échte wasdroger weer eens in gebruik nemen…? En gisteren… was het zo ver. 
Hopla: daar hing mijn was weer, aan mijn oude trouwe wasdroger…!
Voor de mensen die het zich afvragen: nee wij dragen niet alleen roze kleding. Dit is een rozerood wasje met wat toegevoegde spijkerkleding. Volgende week is groenblauw aan de beurt….

De beste boodschappenlijstjes

“Schat, de eieren zijn op, kun jij ze zometeen even meenemen als je onderweg naar huis bent?”
“Lieverd, onverwachts bezoek, ik ren even naar de bakker… let jij even op de mini en ruim je dan ook even de zooi op?”
Tja… dat zou ik ook weleens willen zeggen… effe snel door de super rennen….
Maar als je de opvoeding alleen doet is dat zeker geen vanzelfsprekendheid.. Zonnekind gaat altijd met me mee.
Wij doen dus samen boodschappen. En dat duurt lang want in haar tempo. Dus maak ik van dit nadeel maar een voordeel en zie ik het als een gezellig terugkerend uitje. We maken samen een lijstje en zoeken vervolgens samen naar alles wat erop staat. En ja, ze mag even in het speelhoekje van de winkel en ja, ook in de auto zonder dat mama er een muntje in gooit. Ja, ze krijgt een blokje kaas bij de kaasafdeling en als die er niet is, vraag ik erom. Liever een vervelende brutale mama gevonden worden dan een zeurend kind. Moeten ze het maar gewoon nooit neerzetten: “af en toe” snapt mijn peuter niet….
Uiteindelijk vind ik het gewoon heel gezellig om samen boodschappen te doen. En zeg nou zelf, dit zijn toch schitterende lijstjes??!

Een nieuwe energieleverancier

Ik kreeg een aanbod van mijn huidige energieleverancier. Blijkbaar loopt binnenkort het contract af en ja, het is een beetje slordig dat ik dat niet genoteerd had…

Bij vergelijkingssites kreeg ik in eerste instantie alleen een maandbedrag en een welkomstkorting te zien, gebaseerd op mijn inschatting van het verbruik per jaar. Zo’n inschatting vind ik best lastig omdat – naar mijn idee – de afgelopen vijf jaar er zóveel veranderd is in mijn leven, en dus ook in mijn energieverbruik, dat ik niet wil uitgaan van deze jaren.
Eigenlijk kreeg ik steeds één bedrag te zien, waarschijnlijk gebaseerd op verbruik vermenigvuldigd met eenheidsprijzen plus leverkosten minus een eventuele welkomstkorting. Ik snap dat dat voor veel mensen heel nuttig is. Maar ik wil gewoon weten wat de prijzen per KWh en m3 zijn. Ik wil die doorrekening zien. Ik wil weten waarop zo’n jaarbedrag gebaseerd wordt. En natuurlijk wil ik óók die welkomstkorting apart zien en weten hoe deze verrekend wordt…

Even doorklikken naar de tarieven (nog steeds onoverzichtelijk) heeft me doen besluiten over te stappen van Budgetenergie naar Eon. Alle tarieven lijken bij Eon lager te zijn en bovendien krijg ik inderdaad die welkomstpremie. Dat zou me op jaarbasis ongeveer 200 euro moeten schelen.

Ik blijf het rare dingen vinden, die vergelijkingssites, omdat ze op mij zo onvolledig overkomen.
Eigenlijk wil ik gewoon een tabel met de kosten per KWh en m3, de leveringskosten en andere bijkomende kosten. En dan meerdere aanbieders in kolommen naast elkaar. Zo’n overzicht is natuurlijk een stuk taart (piece of cake) om zelf te maken in excel en ook het doorberekenen van eventueel verbruik, mét inzicht in álle veranderende getalletjes, is eigenlijk niet zo moeilijk.

Maar… ik ben lui… En stel je voor dat ik zo’n sheet maak en er komt net effe een ander bedrag uit rollen dan wat er onderaan de streep bij de vergelijkingssite staat… Ik zie mezelf al drie avonden staren naar cijfertjes om de bug te ontdekken en dat lijkt me toch nét iets te veel op mijn Echte Werk. Zonder bijbehorend uurtarief ben ik dus toch maar niet aan de sheet begonnen.

Dus pfff…. maar gewoon gekozen zonder te kunnen volgen hoe de doorberekening gemaakt is… Dat is altijd nog beter dan blijven slapen bij een dure aanbieder, zoals ik tot 2014 altijd deed.

We zullen dus over een jaar pas zien of deze overstap inderdaad een goed idee was… in de tussentijd mopper ik nog een beetje na…

.. ….. .. .. . . . ….
…… . . .   …. .. .
… … … …… …..

Over middelen en doelen in het leven

Een dik jaar geleden ontsloeg ik mijn laatste twee vaste teamleden met een inhoudelijke baan. Dat was een helse tijd omdat de aanleiding om ze weg te sturen nu niet echt een positieve was en ik er compleet door overvallen werd.
In eerste instantie dacht ik dat het heel zwaar zou worden om al het werk dat we met zijn drieën deden (zij tweeën fulltime en ik parttime), in mijn eentje uit te voeren maar het tegendeel bleek waar. Ja: ik draai minder omzet omdat ik minder opdrachten uitvoer per jaar.Maar aangezien zij er beide niet meer zijn, betekent dit dus dat ik 60% van het werk doe in 25% van het aantal werkuren. U begrijpt dus, dat één en ander veel efficiënter uitgevoerd wordt nu ik alles zelf doe dus dat ik per saldo meer inkomen overhoud aan ieder uur dat ik werk.

Daar komt nog bij dat de flexibiliteit van mijn werkomstandigheden en rooster sterk is toegenomen. Ik kan uitslapen, ik kan een dagje thuis werken zonder dat iemand me mist of daar iets van vindt. Ik werk tegenwoordig veel in de avonduren zodat ik overdag tijd kan besteden aan leuke dingen doen, moeder zijn of het huishouden. Ook werk ik regelmatig een dagje thuis en kan dan tussendoor even snel een wasje draaien of de vaatwasser uitruimen, waardoor ik het gevoel heb veel minder tijd kwijt te zijn aan huishoudelijke taken.
Als het nodig is werk ik nog steeds 50 uur in een week terwijl ik toch nog vier dagen per week niet werk. Zes avonden extra werken is immers toch nog altijd 24 uur: uren die ik anders gebruik door tv te staren…

Maar toch… toch…. betrapte ik mezelf er gisteren op dat ik op mijn zogenaamd vrije dag de hele ochtend bezig was met werk en huishoudelijke taken, terwijl ik Zonnekind aanspoorde om toch vooral alleen te spelen omdat mama het te druk had…. Want tja die éne opdrachtgever vervroegde de deadline waardoor ik met spoed nog even vanalles moest afronden en opsturen… En oh ja de vaatwasser moest uitgeruimd, de was opgevouwen, er moest gestofzuigd worden en de bedden moesten verschoond.

Fijn toch, dat mijn meisje zo lekker makkelijk is en zo goed alleen kan spelen? En omdat ik toch écht écht even moest bellen met die andere belangrijke opdrachtgever, zette ik maar even de tv aan en liet ik mijn kleine meisje beloven dat ze héél héél muisjesstil moest zijn als mama aan het bellen was. Want mama moest even Belangrijke Zaken Bespreken…

….

Gelukkig was daar een “Hee waar ben ik nu eigenlijk helemaal mee bezig??!” moment.

Ze is nu drie en volgend jaar gaat ze naar school. Dan zal ze nooit meer drie zijn en dan hebben we minder vrije dagen, samen. Ze is zó leuk en zo lief, zo vrolijk en bijzonder. Waarom ben ik dan nu aan het stofzuigen in plaats van te genieten van haar??!

Dus na de lunch was het “wij-tijd”. We gingen naar de dierentuin. Ik vergeet altijd dat ik dat eigenlijk niet moet doen omdat ik toch bij meer dan de helft van de dieren, me bedenk dat ze helemaal niet zo horen te leven: opgesloten in een te kleine leefruimte en tentoongesteld aan mensenmassa’s….
Maar goed. We waren er nu toch. Ik zette me erover heen, beloofde mezelf dat dit de laatste keer zou zijn en oh wat hadden we een leuke tijd. Zonnekind mocht helemaal zelf bepalen welke kant we op zouden lopen en hoe lang we overal bleven. De spookjesvissen zijn haar favoriet: de roggen. Maar toen ze vervolgens de giraffen van dichtbij zag, in hun binnenverblijf, wist ze het zeker: ze wil later een giraf worden. En ja we aten frietjes. En ook hadden we een lekker fruitje bij ons en wat koekjes van thuis, zodat ik niet ons hele leukedingendoenbudget er in één middag doorheen zou jagen…

Het is zo simpel af en toe. Bedenken wat écht belangrijk is in het leven daarvan genieten.

Werk en ook het huishouden zijn een middel, geen doel. Dat ik het maar nooit moge vergeten!

Carnaval en vasten nieuw stijl?

Ik groeide op in het zuiden. Met een moeder die nog een pittig katholieke opvoeding genoten heeft (die ging iedere dag naar de kerk, als kind). Een aantal van de katholieke tradities gaf ze (en ook mijn vader trouwens, die ook een katholieke jeugd kende) aan me mee.

Dus ja: ik werd gedoopt, ik deed mijn communie. Kerst was een dingetje. Pasen ook.

En ja…. wij vierden carnaval. Wat was dat leuk: het verkleden, liedjes zingen, hossen, naar de optocht kijken etcetera.
Later, toen ik puber was, was carnaval bij uitstek het moment om een nieuw imago uit te proberen, voor het eerst te zoenen en voor het eerst alcohol te proberen. En ik keek niet meer naar de optocht maar liep zelf mee: met de harmonie speelden wij de liedjes.

Inmiddels woon ik meer dan 20 jaar tússen de rivieren en ben ik carnaval ontwend geraakt.

Dat geldt niet alleen voor carnaval. In de loop der tijd kreeg het geloof en de kerk een steeds kleinere plaats in mijn leven: dat begon al tijdens mijn jeugd, waarin het kerkbezoek zich steeds meer beperkte tot bruiloften en begrafenissen.
Ik vind dat niet zo erg, sterker nog ik heb helemaal niets met het geloof: er komt naar mijn idee vooral oorlog en misverstand van. Mensen die denken dat zij naar de hemel gaan en  anderen, die geen lid zijn van hun clubje, naar de hel bijvoorbeeld. De gelijkhebberigheid en beterweterigheid (wat nog erger is dan betweterigheid….) oh wat heb ik daar moeite mee. Het hullie en jullie, bah..!

Toch heeft religie ook wel mooie kanten. De rituelen, namelijk.
Ik houd wel van een ritueeltje op zijn tijd. Het geeft mensen houvast in moeilijke tijden, het geeft mensen de ruimte om mooie tijden met elkaar te delen en het geeft mensen structuur in het leven. Daar ben ik dus wél van, op zijn tijd… Structuur maakt dat er tussendoor chaos kan zijn zonder dat je verzuipt en ja, ook dáár ben ik van.

Carnaval als moment in het jaar om uit je rol te stappen en op gelijkwaardige basis om te gaan (iedereen loopt immers voor schut…) met mensen die in het “werkelijke leven” “boven”of “onder” je staan, dat is leuk.

Dan de vasten…. Ook daar heb ik ervaring mee, in mijn kindertijd. Niet echt extreem gevast, hoor…
Er was sowieso al niet veel snoep aanwezig. Tijdens de vastenperiode werd dat nog een streepje minder. Áls we al snoep kregen spaarden we het tijdens de vasten op om het alleen op zaterdag op te eten.
Raar genoeg lijkt inmiddels het omgekeerde aan de hand te zijn: al ruim vóór carnaval liggen de chocolade-eitjes in de buurtsuper en lijken we aangemoedigd te worden om juist niet te matigen. Tja. Commercie….

Nu ik het geloof helemaal afgezworen heb, ben ik op zoek naar andere tradities. Ik heb er al een paar: tijdens de kerst vooral de midwinter en terugkeer van het licht vieren, bijvoorbeeld. Midwinterkamperen.

En carnaval? Ik weet het nog niet… Zonnekind heeft uitbundig verkleed, geschminkt en gehost op het kinderdagverblijf, de afgelopen dagen en ze genoot daar zó van dat het verkleden zal blijven.
Op basisscholen in mijn stad wordt het ook gewoon gevierd, dus dit ritueel zal wat dat betreft blijven…
Omdat carnaval in het vroege voorjaar valt, ga ik ook eens nadenken om er wat seizoensrituelen bij te bedenken. Carnavalsvakantie heet niet voor niets ook krokusvakantie, immers…
Wie weet kan ik daar ook de vasten-periode bij betrekken: van oudsher was carnaval het feest waarin de laatste vleesvoorraden werden opgegeten; later kwamen daar ook de alcoholvoorraden bij…

Opruimen is sowieso erg aantrekkelijk in het voorjaar: veel bloggers waaronder ook mijzelf zijn er druk mee. Dus ja. Iets met opruimen, voor de laatste keer spelen met bepaald speelgoed, weggeven van wat over is etcetera lijkt me een leuk alternatief voor het échte vasten.
Het vieren van een feestje omdat het langer licht is en de zon kracht begint te krijgen, ook een goed idee…!

Na het overweldigend aantal tips van gisteren durf ik het bijna niet te vragen… maar…. zijn er nog mensen die carnaval en de vastentijd / het voorjaar met niet-religieuze rituelen vieren?
En wat doe je dan?

De zon de zon oh yeah de zon!

Afgelopen vrijdag beleefden wij de eerste buitendag in een lentezonnetje. Deze dag begon met gewoon binnen zijn, overigens: ’s morgens is het nog best koud en ligt er nog een laagje rijp op het platte dak: dan weet ik genoeg…

Maar die zon, die zon… die heeft al best wat kracht!

Ik dacht dat het alleen vrijdag echt mooi zou zijn, maar niets was minder waar! We lunchten drie dagen achter elkaar lekker aan de grote tafel in de tuin. Ik las een boekje terwijl er om mij heen puzzels gemaakt werden en kastelen gebouwd. En ja, de zandbak is ook weer in gebruik!

Ons kleuterpoesje Otje ging voor het eerst in haar korte leven lekker naar buiten en genoot met volle teugen. ’s Avonds was het dus weer rustig in huis: ons viervoetertje lag bij te slapen in plaats van dat ze haar te veel aan energie botvierde op Dikke Poes die daar he-le-máál niet op zat te wachten…

Zo gingen wij het weekend door. Er werd nog wat geklommen. Het wasje werd toch maar binnen opgehangen, omdat de lage zon niet lang genoeg de tijd heeft om de omgeving van het wasrek te verwarmen.

Geen carnaval. Geen gedoe. Een goede vriend op bezoek en twee dagen later een vriendin.

Een heerlijk rustig weekendje. In de zon. Op dit soort dagen is het niet zo moeilijk om me aan mijn voornemen te houden om op alle vrije dagen lekker naar buiten te gaan!

Weggeefpotje

Omdat ik een jaar geleden de teugels behoorlijk aantrok qua geld uitgeven, heb ik het afgelopen jaar óók veel bezuinigd op goede doelen. Ik hield twee vaste goede doelen, alle andere vaste donaties zegde ik op,
Ik was van plan om dit te compenseren door op een andere manier toch iets te geven. Zo gaf ik alle koffiepunten die ik in mijn leven spaarde weg en ook bracht ik veel nog goede kleding naar een goed doel.

Iedere maand bezoek ik ook trouw een aantal petitiesites om te ondertekenen en mailtjes te sturen.

Toch….. voelt het niet helemaal goed. Ik was altijd zo vrijgevig…. niet alleen qua goede doelen maar ook om mensen eens te trakteren of een klein kadootje te geven.
Ik vind dat ik niet genoeg compenseerde voor de goede doelen.

En zomaar eens trakteren of een klein kadootje voor iemand kopen… daar is nu eigenlijk geen budget meer voor. Kadootjes gaan van mijn Leuke Dingen Doen potje. In de praktijk betekent dat, dat ik moet kiezen tussen een kadootje kopen en een keer sporten. Een moeilijke keuze, aangezien het sporten niet alleen leuk is en goed voor mijn lijf, maar ook een investering in mijn sociale contacten. Dat is erg belangrijk voor me, aangezien ik geen partner heb en geen collega’s, dus sporten is voor mij ook: gewoon eens mensen zien.

Dus we gaan verruimen. Er komt een nieuw potje. Een Weggeefpotje. Er gaat een bedrag in van 50 euro per maand.

Vijftig euro per maand om weg te geven aan mensen die ik ken en mensen die ik niet ken. Ja. Leuk!

Zijn er meer mensen die een weggeefbudget hebben?