Overleven…??

We gingen paaseieren zoeken bij het kinderdagverblijf. In het bos waar het kinderdagverblijf ligt.
Ik ben niet zo op mijn gemak bij dit soort activiteiten waar ik me toch wel bewust ben van de “missende helft” van ons gezin. Al die stelletjes die samen staan toe te kijken naar zoon of dochterlief. En ik sta er alleen.
Maar ach…. eigenlijk valt dat wel mee. Ik heb er eigenlijk sch**t aan, aan dat single-zijn. Met de gedachte dat er echt wel meer ouders zijn die niet samen tijd kunnen maken voor zo’n activiteit ging ik. Maar helaas vond ik geen niet-stelletje. Wat natuurlijk geen bál uitmaakt…
Dus zodra ik mijn kans zag sloot ik me aan bij twee kletsende moeders die ik enigszins ken.
“Ja ik zal blij zijn als deze baby een jaar oud is. Hij is nu een half jaar dus het ergste hebben we gehad.” zei de éne moeder.
“Oh ja ik zal ook blij zijn als mijn jongste naar de basisschool gaat.” zei de ander.
“Wij hebben al tegen elkaar gezegd dat we bij de eerste verjaardag van deze, niet zijn verjaardag vieren maar het feit dat we het overleefd hebben en nog steeds samen zijn.” zei de eerste weer.
Ik werd vragend aangekeken, maar kon niets anders zeggen dan dat ik me er niet in herkende. Ik heb genoten van de babytijd van mijn meisje en ik geniet nog altijd.
Ach, werd me gezegd, maar met twee is het toch echt anders.
Dat ik me afvraag wat “zwaarder” is: in je eentje één kind of met zijn tweeën twee, heb ik maar niet gezegd. Dit is sowieso geen wedstrijd, maar als het er één was dan verloor ik hem graag… Ook slikte ik maar even in dat ik alles over zou hebben voor een zusje of een broertje voor Zonnekind….
Wat volgde, was een gesprek over dat niemand je erop kan voorbereiden hoe je leven verandert, hoeveel je moet opgeven als je een kind heb.
Kan iemand me dat even uitleggen? Als er een papa en een mama is, dan kun je toch gewoon met vriendinnen uit omdat papa thuis is? In principe ieder drie avonden per week? Dan hoef je toch alleen iets te regelen als je met zijn tweeën weg wil? 
En is een oppas regelen dan zo moeilijk?
Nee. Ik zie het toch echt anders. Toen mijn meisje in mijn leven kwam, voelde het alsof de zon op kwam. En dat is nog steeds zo. Ik genoot van alle fasen en ik geniet nog steeds. 
Ik moest slikken toen ik besefte nooit meer borstvoeding meer te zullen geven maar ik koester iedere herinnering. Ook van het geijsbeer vanwege krampjes, overigens…
Ik had een fantastische baby. Hoewel ze altijd eeen goede slaper was en nog steeds, genoot ik van alle intieme momenten dat ze wakker werd ’s nachts. Ik was trots en blij met iedere ontwikkeling die ze doormaakte, alles wat ze leerde. Maar het maakt me ook altijd een beetje weemoedig….
Nee ik overleefde die babytijd niet. Ik genoot. 
En ja natuurlijk zit ik nu méér thuis dan vroeger. Sterker nog: ik zit ook echt alléén thuis. Dat voelt voor mij niet als een opoffering. Ik kán immers gewoon weg, als ik dat wil. ’s Avonds thuis zijn is dus een keuze die ik zelf maak, dat is niet de verantwoordelijkheid van mijn meisje… Als ik iets zou missen dan is dat dus mijn eigen keuze.
Ik besefte, terwijl ik naar deze moeders luisterde, hoe rijk mijn leven is zonder deze negativiteit… dus ja: het was een goed besluit van me, om naar het paaseieren – zoeken te gaan. Niet alleen omdat het zo leuk was voor Zonnekind. Maar het was ook goed voor mij: om er wederom bewust van te zijn dat genieten zo belangrijk is!
Zonnekind vond heel veel eieren trouwens (die de papa’s, mama’s en grotere kinderen heel enthousiast steeds weer verstopten). Ze verfde er twee, we aten frietjes en we gingen zingend naar huis.
We kwamen een oude meneer tegen en Zonnestraal vertelde vrolijk tegen de meneer dat ze de eieren in het mandje van haar fietsje, zojuist had geverfd.
“Genieten!” zei de meneer, terwijl hij me vermanend aankeek. “Iedere dag!”
Ja dat doe ik. Ik doet dat. Ik geniet. Iedere dag. Echt.

een rustig dagje

Een uurtje samen kletsen en knuffelen in bed, als de wekker al is afgegaan.
Langzaam ontbijten met gewoon nog dat extra kopje thee.
Lekker lang samen onder een hete douche.
Theetje. Mandarijntje. Kletsen.
Even snel een uurtje het huis stofzuigen – vaatwasser leegruimen – was afhalen vouwen en opruimen.
Vier puzzels.
Een langzame lunch.
Vijf potjes domino. “Mama we hebben samen wegonnen!!”
Lunch opruimen – doekje over gasfornuis en aanrecht – WC ook maar even snel afdoen – minimileustraat van keuken naar schuur – kattenbak verschonen.
Supermarktzaadjes eindelijk inzaaien gezellig samen met mini. Het is immers lente.
Werk calamiteit telefoontje. Iets over de internetverbinding. Computerhelpdeskopafstand spelen.
Appeltje snijden.
Kopje thee. Stukje chocola.
Samen heel veel boekjes lezen.
Wat kleine boodschappen doen bij de buurtsuper.
Koken – eten – opruimen – tandenpoetsen – giechelen – tot een klein plasje liefde smelten als ik mijn meisje tlin haar bed tot 58 hoor zingen.
Beetje werken beetje lezen nog een theetje.
Gedroogde mango snoepen. Tanden poetsen naar bed.
Een heerlijk rustig dagje. Met veel regen. 
En eigenlijk doe je best veel op zo’n dag….! 

De school waar kinderen worden wie ze zijn

In september al blogde ik over de schoolkeuze die ik dit jaar moest maken voor Zonnekind.

Veel mensen kiezen voor een school in de buurt, omdat ze willen dat hun kinderen op school en thuis (in de straat) dezelfde vriendjes tegenkomen.
Ik kan me die keuze ook erg goed voorstellen: ik zat zelf altijd op een school in de buurt en er zaten zelfs een paar kinderen die in hetzelfde huizenblok woonden, bij mij in de klas.

Toch vond én vind ik dat geen doorslaggevend argument in de schoolkeuze.

Zonnekind laat zich tot nu toe kennen als een meisje dat makkelijk contact maakt. Ze speelt in het kinderdagverblijf veel met drukke èn rustige kinderen en meerdere moeders (met name van de wat introverte kinderen) hebben me de laatste tijd erop aangesproken dat hun kind het veel over Zonnekind heeft en dat zij hun liefste vriendinnetje is.
Dat dat niet wederzijds is, zeg ik maar niet. Zonnekind hééft namelijk geen favoriet. Zij speelt met iedereen en als ik aan haar vraag wie haar beste vriendje is, komt ze altijd met hetzelfde rijtje van een stuk of 8 kinderen. Allemaal jongetjes, overigens… er zitten maar weinig meisjes in haar groep.

Aangezien ze dus vrij gemakkelijk contacten maakt en ik geen reden zie dat ze niet met buurkinderen zou kunnen of mogen spelen als ze niet op dezelfde school zit, heb ik niet voor een buurtschool gekozen maar voor een school die mij een goed gevoel geeft: waarvan ik het idee heb dat ze er zichzelf kan zijn.

Ook krijg ik niet de indruk dat Zonnekind erg veel moeite heeft met het zich eigen maken van cognitieve vaardigheden. Ze kan goed tellen, kent ondanks mijn terughoudendheid al verschillende letters, zingt liedjes al snel na en we halen regelmatig puzzels bij de bieb die eigenlijk voor twee jaar ouderen kinderen zijn.
Daar maak ik me absoluut geen zorgen over.
Ik ben sowieso niet erg onder de indruk van eventuele prestaties van leerlingen in een school als reden om die school een goede school te vinden. Ik geloof erin dat kinderen een natuurlijke nieuwsgierigheid hebben waardoor ze “vanzelf” leren en tot nu toe is dat in ieder geval zo geweest… Zo praatte ze al heel vroeg en liep ze pas heel laat: ik stelde geen limiet en liet haar het tempo bepalen… en ik gun haar een school die ook aansluit op wat zíj kan en wil.

De belangrijkste taak die ik me als opvoeder stel, is me inzetten voor een gelukkig leventje voor mijn meisje. Ik streef ernaar dat ze haar “kleine kinderen puurheid” zo lang mogelijk vasthoudt, liefst haar hele leven. Ik gun haar dat ze zichzelf kan zijn en dat dat goed genoeg is. Ik probeer haar ver weg te houden van het idee dat ze zou moeten presteren, maar haar (natuurlijke) nieuwsgierigheid zo veel mogelijk te voeden zodat ze leert en ontwikkelt.

Ik gun haar verwondering, dromen en genieten.

Ook hoop ik dat ze zich breed ontwikkelt en haar keuzes mag maken in wat haar interesseert. Ik wil voor haar dus een school die haar laat zijn die ze is en daarop aansluit. Allereerst gun ik haar een kleutertijd waarin ze gewoon lekker mag spelen op een school waar niet trots wordt geroepen dat iedereen al zo goed kan lezen. Als ze wil leren lezen, prima. Maar alles op zijn tijd.
Ook heb ik bijvoorbeeld allang besloten om het haar niet aan te doen om die ingewikkelde motorische vaardigheid in een voor haar letterlijk onbekende omgeving, namelijk “zwemmen” al te laten leren voordat ze daaraan toe is. Het moet wel leuk blijven, immers…

Daarom koos ik dus voor de Vrije School.

De Vrije School kent veel activiteiten die gericht zijn op spelenderwijze, brede ontwikkeling. Zo staan verhalen erg centraal in het onderwijsprogramma en wordt ieder seizoen (en meer) uitbundig gevierd. Jawel, kinderen leren lezen en schrijven en rekenen. Maar om te begrijpen wat “honderd” betekent, gaan ze bijvoorbeeld het schoolplein op om samen 100 stappen te maken. Op die manier blijft het minder abstract.
Daarnaast deelt de Vrije School de dagen zó in dat er rekening wordt gehouden met het bioritme van kinderen. Kijk, daar houd ik van: een school die zich aansluit bij de kinderen in plaats van andersom…

Er zijn veel vooroordelen over de Vrije School en dat vind ik jammer. De naam van het onderwijssysteem impliceert misschien dat er chaos zou heersen, maar niets is minder waar. Ik liep er rond, keek mee in de lessen en zag veel discipline. Tijdens de blokfluitles bijvoorbeeld zag ik een klas met voorbeeldige kindertjes die heerlijk geconcentreerd bezig waren.
Aan de andere kant maken me die vooroordelen ook niet zo heel veel uit. Laat mensen maar denken.

Op internet zijn blije filmpjes te vinden van de vieringen van jaarfeesten, zoals bijvoorbeeld de Maria Lichtmis, het St. Joris feest en Pinksteren maar ook de Zonnewende. Grote verkleedpartijen, veel (volk)dansjes en muziek. Over vuurtjes springen en draken maken in het zand. Het lijken wel feesten die de Hobbits ook zo zouden vieren en van die vrolijke onbevangen sfeer word ik erg blij.

Er zijn nog heel veel andere aspecten aan deze school waar ik blij van word. Dat kinderen brood leren bakken, bijvoorbeeld. Dat er excursies zijn naar een natuurgebied in de omgeving waar ze leren hoe de natuur onderhoud nodig heeft. Dat ze op 10 à 11-jarige leeftijd meerstemming leren zingen en uitvoeringen geven samen met een mannenkoor. Ook in het Latijn.

Ja blij word ik ervan. En vanaf oktober gaat ze ernaar toe!

De ABN AMRO trekt de portemonnee….

Het is alweer een week of twee geleden dat ik een hilarisch slecht gesprek had met een bankmeneer van de ABNAMRO.

Deze meneer belde me terug naar aanleiding van een aantal vragen die ik per email stelde. Tot mijn grote ergernis lukte het hem om in een gesprek van een half uur géén van mijn vragen te beantwoorden en nog foutieve informatie te geven ook.

Ik ben helaas door schade en schande wijs geworden en belde een dag later doodleuk met een andere bankmeneer, die me binnen vijf minuten op efficiënte wijze alle informatie kon geven die ik nodig had. Zonder fouten en zonder aarzelen.

Het kan dus wèl.

Tot overmaat van ramp bleek dat mijn aanvraag tot een storting in het spaardepot, kwijt was geraakt.

Ik was er inmiddels nog steeds helemaal klaar mee en diende twee klachten in…

Vandaag kreeg ik een reactie… van de bankmeneer die er zo’n puinhoop van maakte in het telefoongesprek zelf…

Geachte mevrouw Mariimma,

Uw klacht met betrekking tot de vertraagde afwikkeling van de storting van een bedrag ad EUR 1.750,-,  zijn wij bereid u te compenseren over het renteverlies.
De rente die wordt vergoed bedraagt 5,10%.
Uitgaande van een afwikkeling per 1 januari 2015 loopt u tot 1 juni (ervan uitgaande dat de storting op deze datum uiterlijk is verwerkt) een bedrag ad EUR  37,19 mis.
Berekening: 5,10% x EUR 1.750,- /12*5mnd = EUR 37,19.

Ten aanzien van uw klacht over verkeerde informatie m.b.t. de opslagen in de diverse kredietklasses deel ik u mede, dat ik deze niet geheel terecht vindt.
Met u had ik afgesproken de juiste opslag nog na te zullen vragen echter had u zelf besloten om met de ABN AMRO Hypotheken Groep hierover te benaderen alvorens ik heb (kunnen) gereageerd.

Hierbij wil ik u een vergoeding aanbieden ad totaal EUR 50,- in de verwachting dat hiermede beide klachten zijn opgelost.
In afwachting van uw reactie.

Ik lach in mijn vuistje. En ja, natuurlijk kon ik het niet laten om meneer nog even fijntjes te laten weten dat de vragen die hij én incorrect én onvolledig beantwoordde in een gesprek van een half uur, een dag later binnen vijf minuten alsnog beantwoord werden.
En ja ook gaf ik hem tips om zich eerst even in te lezen voordat hij iemand belt, bijvoorbeeld over risico-opslag op hypotheekrentes wanneer daar de vraag over gaat….

Hm… het mailtje nog even terug lezend had ik hem misschien ook een taallesje moeten adviseren… En te vertellen wat ik ervan vind dat hij er blijkbaar vanuit gaat dat de bank er nog wel een paar maandjes over doet om de storting in het spaardepot te regelen…. die ik al in januari aanvroeg…

* cynische modus uit *

De draad weer oppakken: een weekmenu

We hadden een heerlijk lang weekend in Frankrijk met een prima weertje (de foto’s werden op de meest bewolkte dag genomen…) en dito gezelschap. De 7a die ik zo graag wil klimmen zit er nog lang niet in, dus koos ik ervoor om te werken aan voetenwerk en vertrouwen niet te vallen. Veel hoge blokken die ik beklom, dus…

Omdat het maandag zulk mooi weer was, gingen we later op weg naar huis dan de bedoeling, waardoor de aankomst thuis een latertje was en ik er niet meer aan toe kwam om wat-dan-ook op te ruimen. Ook de volgende dag niet: ik gaf voorrang aan werk en vrijwilligerswerk (’s avonds).

Nu is het alweer woensdag, tijd om de draad op te pakken. Met gezond(er) eten bijvoorbeeld: die friet kapsalon die ik gisteren at was daar geen goed voorbeeld van, maar wel lekker….
De administratie moet bijgewerkt en er wachten een boelboel huishoudelijke klusjes op me.

Ik werk nog steeds met weekmenu’s, maar besloot ze niet meer wereldkundig te maken via dit blog. Weekmenu’s zijn zo ongeveer de minst inspirerende verhaaltjes die je kunt schrijven, vind ik persoonlijk. Vaak probeerde ik er nog wat van te maken, door me hardop af te vragen hoe je zuurkool lekker klaarmaakt.

Toch lijkt het bij mij zo te werken dat over bepaalde zaken bloggen, me extra motiveert om hieraan aandacht te schenken. De weekmenu’s zijn er weliswaar nog wel, maar niet meer zo uitbundig, creatief en gezond als een paar weken geleden. Terwijl ik dat nou juist zo leuk vond!!

Komende vrijdag haal ik weer een groentepakket, en deze keer zit er komkommer, paksoi, witte kool, taugé, schorseneren, witlof en winterpostelein in. Bijna allemaal groenten die we alweer een tijdje niet gegeten hebben.

Ik was al bijna aan het googlen naar inspirerende recepten, maar besefte toen meteen dat ik natuurlijk een gewéldige denktank heb hier op het internet. Van een aantal vaste lezeressen (en lezers?) weet ik dat ze zeer culinair begaafd zijn. Ik geef jullie graag de kans om met me mee te denken.. dus….

Wie weet er leuke flexitarische recepten?

Degene die me het winnende recept toefluistert, krijgt van mij een leuk zelfgemaakt kado!

Financieel plan

Nou tarataboembee daar is ’t ie dan, mijn financiële toekomstplan…!

Eigenlijk is het vrij simpel allemaal…

  1. Stap 1. Nog een beetje geld terugbetalen aan de rekening courant schuld die ik heb bij de BV (tot minimaal -17,5k)
  2. Stap 2. Hypotheekrente van 2.884 euro betalen aan de BV. Als ik dit niet doe, is de rente niet aftrekbaar. (wat ik wel mag doen is rente betalen en vervolgens drie maanden later een ander bedrag aan mezelf uitkeren, voor als ik dat nodig heb, mits ik in totaal minder “leen” van de BV dan die 17,5 k)
  3. Stap 3. Als ik dan nog “geld over”heb: dit geld uitlenen aan de BV tot een bedrag van 17,5 k (dit is belastingvrij spaargeld)
  4. Stap 4. Als ik dan nog steeds geld over heb: tot 20,3 k geld sparen in privé (mag ook als stap 3)
  5. Stap 5. Bij nog meer “geld over”: aflossen hypotheekschuld bij de bank door de BV en/of door mijzelf aan de bank (komt eigenlijk op hetzelfde neer want eventuele winsten op hypotheekrente kunnen de komende jaren nog wel verrekend worden, aangezien er nog een verrekenbaar verlies is. Sterker nog: winst maken in de BV is voorlopig nog wel even fiscaal gunstig voor mij….
  6. Stap 6. Overig geld banksparen in privé.

Dit is overigens een meerjarenplan: het komende jaar moet ik eerst maar eens zorgen dat ik (veul) winst maak met mijn bedrijf en in ieder geval die eerste twee stappen neem.

Mijn prioriteit is nu: inventariseren wat ik aan (vrij opneembaar) inkomensbuffer nodig heb. En dat dan bij elkaar harken. Vergeleken met werknemers heb ik én minder inkomstenvangnet én veel hogere kosten (immers privé èn zakelijk) dus moet ik hiervoor echt een buffer opbouwen. Pas als deze buffer hoog genoeg is bij wat ik, om de woorden van mijn accountant te gebruiken, comfortabel vind, moet ik gaan denken aan het aflossen van de hypotheek of bijvoorbeeld banksparen, beleggen etcetera.

En ja, voorlopig kan ik die inkomstenbuffer het beste in de BV sparen aangezien dat “gewoon” eigenlijk mijn stamrechtverplichting is die ieder jaar keurig netjes in alle overzichten terugkomt en opgerent wordt…  Allemaal geld dat er nu feitelijk niet is en niet uitgekeerd gaat worden bij pensionering (maar dat hoeft ook niet, ik rekende daar toch al niet op..)

Jammer blijft toch echt dat de geldontwaarding hoger is dan wat je aan rente ontvangt… want die inkomstenbuffer, die op redelijk korte termijn opneembaar moet zijn, da’s dus echt een * kuch * grote zak met geld die daar maar staat te wezen… en ik beter niet kan gebruiken om nu al meteen weer om te zetten in eventuele aflossingen van hypotheekschulden…..  of beleggingen… of deposito’s of al die andere manieren om toch wat meer dan die éne procent rente op te vangen…

Dus nee… het wordt geen aflossen voor mij voorlopig…..

Overigens is het natuurlijk prima als ik met een klein bedragje zou gaan beleggen, om te oefenen…. Zo lang ik het zie als leergeld of investering, en niet (echt) verwacht dat dat geld echt opeens super gaat renderen tenminste…
Dus dan ga ik dat maar even doen… je wil toch wàt, he? Alleen sparen is zo saaai….

Overigens lijkt de overstap van BV naar eenmanszaak me een belastingvoordeel van ongeveer 7.000 euro op te leveren. Kan ik mooi gebruiken voor de stappen 1 t/m 3….

Kreupelgeld: mijn accountant geeft je op alle punten gelijk… Annuïtair aflossen is in mijn geval niet verplicht omdat het om een oude regeling gaat die dateert van voor 2013. En ja, ik zou ook wel al stamrechtverplichting kunnen uitkeren, maar vooralsnog zou er dan eerst winst gemaakt moeten worden in de BV en dat gebeurt nog niet, aangezien er nog – wat – compensabele verliezen over zijn (als ik et goed heb begrepen)  

Vest

Ik wilde ook dat hele mooie fleurige garen waarover de handwerkdames tweetten, met al die mooie kkeuren die in elkaar doorliepen….. om een mooi vestje van te maken….
Maar ja. Ik heb nog een kist vol garen plus extra. Dus koopverbod. 
Eerst moet ik die kilo’s en kistenvol garen opmaken…
Dus maakt ik mijn eigen fleurige garen door met een dubbele draad te breien en steeds een andere kleur toe te voegen….
Het resultaat…?

De sociale druk om dure cadeaus te kopen.

Ik ontving maar liefst vier verlanglijstjes, de afgelopen week. Het is verjaardagstijd…

Jarenlang zocht ik achteloos cadeautjes uit. Dure cadeautjes kocht ik, die vaak niet eens gebruikt werden. Zo kocht ik ooit – samen met iemand weliswaar – een eenwieler voor rond de 70 euro, voor de verjaardag van mijn neefje. Hij heeft er nooit een meter op gefietst. Ook kocht ik ooit een radiografische helikopter van 50 euro dat na twee weken al kapot was. 
Sinds afgelopen zomer doe ik daar niet meer aan mee. Ik heb sinds kort een geefbudget maar geef dat liever uit aan goede doelen, of gewoon spontaan aan iemand omdat ik vind dat hij of zij dat verdient. Ik vind het gewoon echt onzin om jarige kinderen (en volwassenen) die al alles hebben, nóg meer te geven. Voor de verjaardag van mijn kleine meisje gaf ik haar bijvoorbeeld een puzzel en een knuffelkonijn. En twee scharen. Niks duur speelkeukentje of trampoline…

De komende tijd word ik wederom op de proef gesteld om niet toe te geven aan de sociale druk om dure cadeaus te kopen… Helaas kan ik me ook niet verschuilen achter een eventueel laag inkomen: ik kies er bewùst voor om geen grote cadeaus te kopen en dat wordt niet door iedereen begrepen. 
Ik heb een zus die graag groots uitpakt. Zij was ooit degene die die eenwieler wilde kopen bijvoorbeeld, en of ik meedeed. Ze kocht ook al weleens voor beide neefjes een nieuwe fiets. En nu één van de neefjes weer jarig is belde ik haar op. Wat zij had uitgekozen op het lijstje? 
Nou…. eigenlijk gaat ze alles geven. Ik had ingezet op een modelbouwpakket. En inderdaad, die ging ze kopen. De dopperfles die ook op het lijstje stond had ik voor mezelf gereserveerd, maar ach zij had er nog twee liggen dus voordat ik het kon voorstellen had ze al gezegd dat ze die ook meenam, ook eentje voor het broertje…
De “boeken voor jong volwassenen” die had ze al bij elkaar gezocht, ze had nog wel wat tweedehandsjes. 
Tja… 
In tegenstelling tot de vorige keer dat er een verjaardag was en ik ook al aan het bezuinigen was, heb ik me deze keer niet geïrriteerd. Als zij veel geld wil uitgeven op verjaardagen, dan moet ze dat natuurlijk zelf weten. Wat ik de vorige keer tegen mezelf zei – namelijk: cadeaus geven is géén wedstrijd – lijkt inmiddels ook echt binnengekomen te zijn bij mij. Gelukkig…. Ik voel me niet onder druk gezet…
De rugzak die hij wilde, voor als hij volgend jaar naar de middelbare school gaat, zoekt hij samen met opa en oma uit, zodat ook echt eentje gekozen wordt die hij mooi vindt. Ook opa en oma houden ervan om grote cadeaus te geven. Maar zij zijn niet “de andere tante” dus door hen heb ik nooit die druk ervaren. 
Maar goed… ondertussen vind ik het wel gewoon leuk om een cadeau te geven en het lijstje was niet langer dan wat er al gegeven wordt…..
Ik nam nog even contact op met de mama van de jarige. Tja… zij wist het ook niet zo goed meer… Eigenlijk heeft hij alles al. En hij heeft nogal wat specifieke interesses… wat het nog extra lastig maakt.
Ook ik heb nog een grote uitpuilende boekenkast, dus ook ik zoek een paar tweedehandsjes bij elkaar. Maar een jongen van 12 die wil natuurlijk ook gewoon een kadootje….
Dus ik geef geld. 15 euro. Mag ‘ie zelf iets van kopen, vindt ‘ie waarschijnlijk het leukste ook nog.
De twee kleine meisjes van mijn vriendin, die al een schommel èn een zandbak èn een trampoline èn een glijbaan hebben…. en twee grote kasten vol met speelgoed… Voor hen koop ik kinetisch zand. Dat gaat vanzelf een keertje op en zo worden die kasten niet nóg voller. 
Naschrift: uiteindelijk gaf ik 5 euro, en daarnaast twee boeken die ik uit mijn eigen boekenkast trok. Mooi ingepakt met een lint eromheen. 

PS: ik hoef geen tips voor cadeaus, hoe lief bedoeld dan ook. Wel ben ik benieuwd hoe jij omgaat met de verwachtingen van anderen dat je dure cadeaus geeft…

Zoeken naar een nieuwe bank

Ik kreeg een paar keer een bericht van DeBank, dit jaar. Dan heb ik het even niet over hypotheken, maar over de overige producten.
Een opstal- inboedel- en aansprakelijkheidsverzekering bijvoorbeeld. Daarover berichtte de bank me dat die duurder zou worden…. Niet zo véél duurder, maar toch wel een euro of wat per maand, dus een tientje of twee per jaar…
Ook werd de spaarrente lager, of course, what’s new..?
En oh ja…. ook de “algemene bankkosten” stegen. Niet veel hoor… ietsjes maar. Maandelijks…
Dus ja. Ik was pissig toen ik onlangs las dat deze bank in 2014 meer dan een miljard netto winst maakte….
Indertijd koos ik voor deze bank vanwege één of ander lokkertje voor studenten. Inmiddels ben ik allang geen student meer. Ik ben ook sinds een jaar of twee geen “young potential” of zo meer, dus ook eventuele voordeeltjes die ik om die reden kreeg, zijn weggevallen.
Bovendien heb ik de laatste tijd, ondanks dat ik echt wel beleefd en geduldig bleef, wel erg vaak robbertjes uitgevochten met bankmeneren en bankmevrouwen van deze bank. Dus ja. Ik ga er weg. Zo veel en snel mogelijk. Dat alleen nog die twee hypotheekleningen er lopen en verder niks. Tot ik verhuis en de hypotheek niet meer bij ze afsluit. Of ze moeten wel met een heul goed aanbod komen…
Eigenlijk vind ik het gewoon een stomme bank. Gewoon. Omdat ik dat vind. Zonder argumenten.
Het is duidelijk de hoogste tijd op over te stappen!
Ik vroeg dus een bankrekening aan. Bij Triodos.
Nee, niet de hoogte van eventuele rentes of bankkosten gaven de doorslag. |Ik keek daar met een half oog naar.
Wat wel de doorslag gaf, is dat deze bank niet investeert in bedrijven die milieu-onvriendelijk zijn. En ook niet met organisaties in zee gaat die op een andere manier een negatieve impuls geven, zoals bijvoorbeeld wapenfabrieken etcetera. 
Ik moest, toen ik mijn zakelijke rekening aanvroeg, mijn bedrijf beschrijven en verwijzen naar mijn website en organisaties waarvoor ik werk. Ik ben benieuwd of ze echt gecheckt hebben of ik niet toevallig ook wapens produceer, maar of ze nu gecontroleerd hebben of niet: mijn bedrijf werd geaccepteerd.
Dat gaf voor mij de doorslag: ook zakelijk stap ik over. Naar een bank die wellicht wat minder fout is dan heel veel andere banken. Want ja, ik blijf argwanend. Dat zouden we allemaal moeten zijn, toch? 

Financiële planning: een bericht van mijn accountant

We hadden afgesproken dat mijn accountant begin februari aan de slag zou gaan met het opstellen van jaarrekeningen, invullen van belastingaangiften en het afronden van mijn financiële plan. Hij zat me behoorlijk achter de broek aan om wat laatste informatie aan te leveren en stelde nog een paar vragen.

Na een robbertje touwtrekken over het tempo dat zij vervolgens hanteerden in het opstellen van de stukken, kreeg ik gistermiddag de concepten in de bus van mijn aangifte IB, jaarrekening van de BV en het financiële toekomstplan. Eindelijk.

IB aangifte. 
Ik betaalde in 2014 € 7.655 te veel belasting. Dat krijg ik dit jaar dus terug.
Mensen zijn altijd blij met dergelijke teruggaven en natuurlijk vind ik het ook fijn dat dit bedrag binnenkort op mijn rekening wordt gestort… toch heb ik gemengde gevoelens… want dat geld is dus gewoon eigenlijk altijd al van mij geweest, ik heb het alleen een tijdlang aan de belastingdienst uitgeleend, zonder dat ik daar bewust voor koos.
Dus hoppa terug met die centen!!!
Financieel plan, eerste indruk. 
Mijn eigen planning voor nu tot als ik 80 ben, komt goed overeen met die van mijn accountant. Ik zal bij geen tegenslagen (knock on wood) voldoende kapitaal opbouwen om geen financiële problemen te kennen. Sterker nog, ik houd best behoorlijk wat geld over… ofwel ik kan misschien uiteindelijk wel wat eerder gaan rentenieren…. … …
Keuzes maken: hypotheek verder aflossen?
De afgelopen drie jaar loste ik zonder daar erg veel over na te denken, behoorlijk wat hypotheekschuld af met geld dat eigenlijk van mijn BV was, waardoor een eventuele pensioenuitkering in de toekomst mogelijk niet zal plaatsvinden. Een deel loste ik ook af met eigen spaargeld.
Hoewel ik afgelopen herfst even schrok toen ik met de neus op de feiten gedrukt werd, heb ik er eigenlijk geen problemen mee dat ik mijn pensioensreserveringen gebruikte voor het aflossen van de hypotheek: dat mijn huis niet meer onder water staat qua hypotheekschuld bij de bank, geeft me veel meer rust dan het eventueel mislopen van een deel pensioen, later. Het is immers uiteindelijk gewoon een vestzak-broekzak verhaal en de BV gaat nooit moeilijk doen over terugvorderen van hypotheeklening, terwijl ik nooit moeilijk zal doen over vorderen van pensioengelden.
Bovendien heb ik de afgelopen 10 jaar een pensioensverzekering gehad. Iets aan pensioen krijg ik dus sowieso en de rest spaar ik zelf bij. Dat was altijd al het idee….

Mijn oorspronkelijke aflossingsdoel “niet meer onder water” bereikte ik vorig jaar al. Bovendien heb ik inmiddels een aardig bedrag in het spaardepot zitten van de spaarhypotheek dus bij een eventuele verkoop van mijn woning kan die nieuwe badkamer en sowieso wel vanaf.

Als het aflosvirus je eenmaal te pakken heeft (of andersom) dan is het heel verleidelijk om hiermee door te gaan: steeds nieuwe doelen stellen en je maandelijkse woonlasten zien dalen. Ook ik zit als een soort Donald Duck met dollartekens in mijn ogen naar mijn excelsheet te kijken en bereken regelmatig hoe één en ander eruit zou zijn bij een aflossing van nóg eens 10.000 euro…

Als ik mijn gevoel volg dan los ik mijn hypotheekschuld verder af. Ik wil potverdrie die af van die risico-opslag op mijn rente, gewoonweg omdat ik het DeBank niet gun…! Ook wil ik maandelijks minder kwijt zijn aan woonlasten. Ik wil het gevoel hebben lekker op weg te zijn om schuldenvrij te leven. Het voelt zo fijn om af te lossen… …. ….

Maar… moet ik wel doorgaan met het aflossen van de hypotheek? Verstandig is het zéker.. maar is het het méést verstandige wat ik kan doen??

Eerst een inkomensbuffer aanleggen?

Eigenlijk heb ik nauwelijks een inkomensbuffer.  Let wel: bij voldoende inkomensbuffer denk ik niet aan een paar maanden salaris of zo. Wij ondernemers hebben immers amper financieel vangnet en ik loop een behoorlijk financieel risico. Daar zou menigeen slecht van slapen: ik heb nu wel opdrachten, maar vooralsnog staat er weinig uit in de periode vanaf mei en kan het dus zomaar gebeuren dat ik dan een tijdlang gewoon geen werk en nul inkomsten heb… terwijl ik wel behoorlijke vaste lasten heb: niet privé maar ook zakelijk!
Een ontslagvergoeding of WW waarin je 75% van je laatst verdiende loon ontvangt die is er niet: we vallen terug in de bijstand en in mijn geval moet ik dan eerst mijn huis verkopen, schat ik zo in….
Als ik verstandig ben, ga ik nu dus een gillend hoge buffer aanleggen binnen de BV. Kapitaal opbouwen in een BV mag immers zonder dat je vermogensbelasting betaalt. Dit BV-geld zou ik deels kunnen storten in een spaarrekening, maar ik kan er ook mee gaan beleggen, in een deposito stoppen, crowd funden etcetera. Waarschijnlijk wordt het een mix van alles met voorlopig nog de nadruk op sparen en eventuele meerdere kleinere deposito’s bij meerdere banken. Ik moet nog veel leren over beleggen en investeren, immers….
De uitgavebuffer verhogen? 
Sinds kort pas, werk ik met twéé buffers: naast de inkomstenbuffer (waarmee ik het nu misschien maar twee maanden zou kunnen uitzingen…) een privé buffer voor uitgaven, zoals jij die waarschijnlijk ook hebt, met een bedrag erin van tussen de 5.000 en 10.000 euro. Dit geld is bedoeld voor onverwachte hoge uitgaven, zoals een nieuwe auto of een dure reparatie aan het huis. Ik zou natuurlijk een deel van de belastingteruggaaf in deze buffer kunnen stoppen zodat hij weer op 10.000 euro staat….

Natuurlijk kan ik er ook voor kiezen om een deel van de buffer van de BV wederom te gebruiken om de hypotheekschuld bij de bank af te lossen. Zo slaan we twee vliegen in één klap, immers…. maar… “geld dat je stopt in stenen heb je er zomaar niet meer uit” en in geval van een jaar lang geen opdrachten krijgen, moet ik natuurlijk wel gewoon boodschappen kunnen doen….

Genoeg om over na te denken. En intussen zit ik nu al twee maanden en vier dagen op mijn handen om géén extra aflossing te doen op mijn hypotheek. Dat houd ik nog wel een weekje vol. Dus voorlopig doe ik niks. Zo lang ik niks doe houd ik maandelijks geld over, best een goed idee.
Ik ga alleen wel nog even een andere bank zoeken. Want dat spaargeld ga ik dus níet wegzetten bij mijn vrienden van de ABNAMRO….!

Budgetteren in 2015

Vorig jaar startte ik met budgetteren en doordat ik zo eens in de één à twee weken mijn uitgaven eens goed bekeek, kon ik behoorlijk besparen op mijn vaste lasten. Ik begon met vrij ruime maandbudgetten voor mijn variabele kosten en iedere maand snoepte ik daar weer een tientje vanaf totdat ik een uitgavepatroon had dat bij me paste.

De methode van “langzaam de duimschroeven aandraaien” las ik op één van de vele consuminderblogs die ik toentertijd begon te volgen. Ik ben wel gecharmeerd van die methode omdat je realistische doelen stelt en veel positieve ervaringen hebt doordat je deze realistische doelen gemakkelijk haalt.

In 2015 blijf ik op mijn uitgavepatroon letten, maar aangezien ik inmiddels behoorlijk wat inzicht heb is er niet zo veel om op te letten, dit jaar. De vaste kosten laat ik zo’n beetje voor wat ze zijn: de meeste worden jaarlijks verlengd en dat is het moment dat ik even zoek naar goedkopere alternatieven. Ik vul wel nog steeds alle uitgaven in, in mijn excelsheet. En natuurlijk heb ik voor de komende tig jaar al geprobeerd in te schatten hoe die uitgaven eruit gaan zien, om te beginnen met dit jaar.

Maar natuurlijk zijn het vooral de variabele kosten waar ik aandacht aan blijf schenken. Door eens in de week mijn uitgaven bij te houden weet ik precies waar ik sta en of ik bepaalde zaken nog wel kan aanschaffen. Hierbij vind ik het overigens niet zo heel erg om zo af en toe eens over budget te gaan: zo lang de jaarlijkse uitgaven op bepaalde kostenposten maar ongeveer kloppen. Sommige uitgaven doe je nu eenmaal minder vaak dan eens per maand.

Maar goed… toch leuk en interessant om na twee maanden even de balans op te maken….

Totaal
 Maandbudget
 € 510
 Januari
 € 445,09
  Februari
 € 508,96 
 Boodschappen
 € 250
 € 241,70 
 € 291,56
 Huis
 € 50  
 € 46,83 
 € 82,64
 Kleding
 € 50  
 € 68,79
 € 32,16
 Weggeefpotje
 € 50
 —
 € 13,00
 Leuke dingen
 € 110
 € 87,77
 € 89,60
Gemiddeld kom ik over twee maanden prima uit met mijn budget van 510 euro per maand: in januari bleef ik er ver onder en in februari ietsjes.

Boodschappen
Ondanks dat januari 31 dagen telde en februari een veel kortere maand was, gaf ik in januari niet en in februari wel te veel geld uit aan boodschappen. Dat heeft ook gewoon te maken met de timing van de boodschappen: niet op 31 januari en wel op 1 februari bijvoorbeeld.

Maar… daarnaast… moet ik bekennen…. 
Ik heb een nieuwe verslaving. Nee, niet die éne fles cola per drie weken… Maar…. sashimi….!
Eerder wilde ik nog weleens sushi bestellen… die werd dan gebracht door zo’n leuke puber op een brommer… Voor een minimum bestelbedrag van 15 euro wat dan altijd weer wat hoger uitvalt…
Tegenwoordig vind ik bestellen veels te duur en ook die kant-en-klare sushipakketten bij de AH, die steeds opnieuw naar me blijven knipogen, zijn aan de prijs en ook nog eens niet biologisch. Dus… koop ik verse biologische zalm… snij deze in plakjes en noem het sashimi… Mmmm!!! 
En dat drie keer deze maand. Of misschien wel vier….
Maar goed. Blijft prijzig…! Misschien in maart een keertje minder doen en in ieder geval niet deze week….
Huis
Oh ja… die lampschakelaar… dat was in januari…. En ook liet ik mijn fiets repareren, die maand…
En in februari kocht ik een paar extra planken voor in mijn halflege kast. En nog wat opbergdingen. En een nieuwe wc-borstel. Een paar weckpotten.  Die weckpotten had ik natuurlijk ook best ergens tweedehands kunnen vinden… beetje impulsaankoop…
Maar de leuke nepbloemen liet ik staan, ook al vond Zonnekind ze zó fantastisch. En ook die leuke bank in de kortinghoek, voor de helft van de oorspronkelijke prijs maar, nam ik niet mee naar huis> Ook de binnen-en-buiten-vet-coole-schommel en een speelkeukentje voor Zonnekind en alle andere verleidingen die je dan toch weer tegenkomt in die blauwgele winkel kocht ik niet.
Dus weliswaar over budget, maar het had veél erger kunnen zijn…  Eigenlijk bespaarde ik honderden euro’s door alles wat ik niet kocht!
Kleding
Ja ik kocht kleren in januari. Voor mezelf, voor naar het werk, in de uitverkoop. Hiervoor gebruikte ik onder andere een verkreukelde VVV-bon die ik ergens vond en daarom betaalde ik niet zo heel veel bij.
En in februari kocht ik schoenen voor de mini. Drie paar gympen voor de gymlessen van de komende jaar, ook geschikt om lekker mee buiten te spelen eventueel. Met klittenband dus makkelijk zelf aan en uit te doen. 
En… hele geinige nep-cowboylaarsjes. Rode. Die kon ik niet laten staan.
De laarsjes zijn ook nog te groot en gaan de kast in “voor later”. 
Weggeefpotje
Daar moet ik nog aan wennen, aan dat potje met geld om weg te geven…  In januari bestond het nog niet en in februari trakteerde ik een vriend. Het geld dat ik niet uitgaf blijft gewoon staan voor de komende maand. Er komt vast wel weer een goed doel om de hoek kijken…!
Leuke dingen
Tja, als je allebei ziek bent, is er minder tijd en zin om leuke dingen te doen. We deden het wel, hoor. Volop, eigenlijk! Klimmen, zwemmen, naar de dierentuin, veel (gratis) naar buiten. Een taartje eten in de stad. Een paar middagjes afgesproken om koffie te drinken met vriendinnen.
En een weekendje weg met de Sunny Bus. 
Toch bleef ik binnen budget en ja dat is leuk, want dat betekent dat ik dat geld de komende periode lekker mag uitgeven aan leuke dingen doen!

Telefoontjes met bankmeneren

Ik belde De Bank, u kent hem wel. De bank die een tijdje geleden bijna omviel en waarin we met zijn alleen enorm veel belastinggeld pompten. Die éne bank die onlangs mijn bankkosten verhoogde, de verzekeringskosten verhoogde en de rente verlaagde maar wel meer dan een miljard euro winst maakte. Die dus.

De ABNAMRO #Abnamro dus…. (op verzoek van Pennie noem ik de naam van de bank effe) en ja het staat u vrij om deze blog via twitter te delen… 

Ik had namelijk wederom een gillende waarschuwingsbrief gekregen:

Mijn Beleggingshypotheek Was Een Gevaarlijk Product En Wellicht Haalde Ik Onvoldoende Rendement!!! Ik Moest Een Afspraak Maken Om Er Eens Samen Naar Te Kijken!!!

Natuurlijk is het fijn dat banken op sommige punten eindelijk hun verantwoordelijk (door wetgeving moeten) nemen en consumenten waarschuwen voor ondeugdelijke bankproducten. Die ze eerder natuurlijk willens en wetens verkochten, maar dat terzijde…

Maar…. ik besteedde vorig jaar ettelijke maanden en vele emails, telefoontjes èn een persoonlijk gesprek met meerdere bankmeneren en -mevrouwen om, op eigen initiatief, mijn woekerhypotheek om te zetten. Daarin kreeg ik overigens niet één keer een deugdelijk advies van de bankmensen.
Ik verzon gewoon zelf meerdere constructies, liet ze allemaal doorrekenen en ging van beleggen naar sparen. Dus ik héb helemaal geen beleggingshypotheek meer!!

Sinds deze wijzigingen betaal ik maandelijks geen 197, maar 46 euro. Ik betaal niet meer voor onduidelijke kosten voor het beleggen en ik heb een andere overlijdensrisico verzekering afgesloten, bij een andere aanbieder die veel goedkoper en flexibeler is.

Bankmeneer nummer één
Dussss ik belde. Om te vragen waarom ik voor de derde keer een gillende brief kreeg. Een eerdere brief met dezelfde Waarschuwing belde ik ook al na, maar ach, je kunt maar beter een keer te veel dan een keer te weinig bellen…

De bankmeneer was heel aardig en keek het even na. Nee, ik had inderdaad gelijk… Nee, ik liep eigenlijk geen risico bij een spaarhypotheek. Ik mag er inderdaad vanuit gaan dat het geld in het spaardepot groeit tot precies het bedrag wat ik aan lening heb uitstaan in dit hypotheekdeel. En dat een eventueel nieuw maandbedrag berekend zal worden wanneer de huidige rentevaste periode afloopt, ook dat had ik goed begrepen. Goh u heeft uw huiswerk goed gedaan, mevrouw, u weet wel hoe het werkt, met die hypotheken!

En nee, hij kon niet regelen dat ik deze brieven niet meer zou krijgen. Ik moest ze maar gewoon weggooien. En ook de opmerking “Begrijpt u dat ik het een raar advies vind dat u zegt dat ik brieven van de ABNAMRO maar gewoon moet weggooien?” begreep hij helemaal. Maar helaas kon hij dat niet veranderen. Ik zit in Het Systeem en ik kan daar niet meer nooit meer uit… Maar… hij zou voor de zekerheid nog één en ander navragen en kwam er nog op terug via email….

Tot zover het eerste telefoongesprek…

Bankmeneer nummer twee
Toevallig werd ik diezelfde avond teruggebeld door een andere bankmeneer. Deze meneer is een naaste collega van mijn “vaste” bankmevrouw, van het lokale bankkantoor.
Ik vermoed dat zij mij als lastig geval overgedragen heeft naar deze bankmeneer, want hij had duidelijk zijn mouwen opgestroopt en de messen geslepen en hij zou dit varkentje, mij dus, wel eens even wassen…. Mijn aanvankelijke positieve gevoel vanwege het eerdere telefoongesprek, zakte in no time tot een bekend bankgesprekdieptepunt…

Tja het duurt inderdaad lang, het verwerken van mijn formulier over de extra storting in het spaardepot. Nee hij kan niet zien of deze überhaupt is binnengekomen. Maar toevallig weet hij dat die afdeling het heel druk heeft. Nee, hij werkt niet op die afdeling, hij is hypotheekadviseur en blijkbaar moet ik weten dat dat iets anders is. Dat het mij onlogisch voorkomt dat hypotheekadviseurs niet op een hypotheekafdeling werken, is aan hem blijkbaar niet besteed….

Of hij kan aangeven hoe lang het kan duren? Nee daar heeft hij echt geen inzicht in. Echt niet. En zo te horen vindt hij het maar gek dat ik dat verwachtte.

Het gesprek wordt stroever….

En die andere vraag van mij, over de top-opslag die op mijn hypotheekrente zit en wanneer die ervan af kan? Tja mevrouw dan moet u op 75% van de executiewaarde van uw woning zitten, en die is dan weer 85% van de marktwaarde.
Als ik hierover mijn verbazing uitspreek (het risico is immers ook nú al minder aangezien mijn huis niet langer onder water staat…) …wordt het gesprek nog wat stroever… Ik vraag door: waar vind ik deze informatie? Nou gewoon op DeBank.nl.

Ah heeft u het gevonden? Ja u moet inderdaad wel een paar keer doorklikken…. Dat had ik er inderdaad niet bij gezegd… Maar u bent wel snel, moet ik zeggen….

… Oh ziet u naast dat 75% tarief nog een ander tarief staan..? een 100% tarief. Oh ja mijn verhaal was inderdaad nog niet af, ik ging u dat nog vertellen, echt wel…. Maar om even terug te komen op dat 75% tarief, ik leg het u nog één keer uit…. Oh is dat verhaal u al duidelijk? Maar wilt u het hebben over dat andere tarief… nou… ik ga het wel even kort houden nu hoor….! Er zijn inderdaad vier tarieven… Eentje is het NHG tarief…. Oh weet u al dat dat voor u niet van toepassing is…. Wilt u het over dat 100% tarief hebben…? Hm…. uhmmm…
….

Hm daar zou u inderdaad eventueel als ik dat zo inschat wellicht voor in aanmerking komen. Maar ik denk dat er dan maar 0,1% afgaat van uw huidige rente. Dus of dat de moeite is… … nou ja dat wil ik dan wel aanvragen voor u nu u aandringt….
Oh, ziet u hele andere tarief-verschillen bij tien tot vijftien jaar vast, namelijk van een halve procent? ….
Ja…. maar ik vraag me af of dat voor u van toepassing is… Ik zie hier dat u indertijd ook al korting op uw eerste hypotheekofferte gekregen hebt… … Oh denkt u dat die korting daar niets meer te maken heeft omdat de korting niet onze risico-opslag betrof…? En dat weet u zeker…?

Hm nou daar kan ik niets over vinden. Nou ik ga het uitzoeken en ik kom erop terug, ik ga het gesprek even kort houden… En dan doe ik eventueel die aanvraag van die ééntiende procent wel… Heeft u liever niet dat ik dat specifiek voor die ééntiende procent doe? Maar mevrouw die halve procent is echt niet voor u van toepassing, ik heb hier andere informatie… Nee die kan ik u niet toesturen. Nee hij staat ook niet in de hypotheekakte… Ja nee ik weet ook niet waarop die tarieven op internet dan gebaseerd zijn en waarom ze voor u anders zijn… Maar goed ik ga het even kort houden… ik kom erop terug… Of u zèlf die aanvraag kan doen… uhmmm mmm… nou tja daarop kan ik u zo een twee drie geen antwoord geven…

Wanneer ik erop terugkom..? Tja dat is een lastige vraag…. moeilijk in te schatten. Ik ga een lang verhaal kort houden… Wilt u weten of dat dan binnen een week of een maand is… of drie maanden…? Nee binnen drie maanden… hm… hum hum dat lijkt me niet zo wenselijk, dat lijkt me niet….

Alles bij elkaar een gesprek van een half uur met veel herhaalde informatie van hem naar mij, waarop ik niet zat te wachten, en geen duidelijke antwoorden op de vragen die ik wèl had….

Bankmeneer nummer drie
Ik ben niet voor één gat te vangen en belde vandaag meteen het algemene 0900 nummer van de bank en laat me doorverbinden met de hypotheekafdeling. De – wél vriendelijke – bankmeneer nummer drie informeerde me dat de informatie van de vorige bankmeneer inderdaad niet correct was. Er zit een top-opslag van 0,3% op mijn huidige hypotheek. Niks eentiende dus… En ook geeft hij me binnen vijf minuten alle informatie over hoe ik zelf een aanvraag kan doen van wijziging van de rente. Met nog wat handige extra tips…

…………..

Wil iemand voor mij deze tweede meneer van het lokale bankkantoor effe een kopje kleiner maken??!! En hoef ik nooit meer met die man te praten, alstjeblieft??

En ja, ik ga nu een pittige email sturen naar bankmeneer nummer twee. Die mag me gaan uitleggen hoe het toch kan dat andere informatie heeft gegeven dan bankmeneer nummer drie… En of ik hem inderdaad moet contacten over die extra storting in het spaardepot, of dat ik dan wederom toch maar gewoon beter het algemene 0900 nummer kan kiezen. Want blijkbaar gaat hij hier helemaal niet over of “is hij nog niet helemaal ingelezen in mijn dossier”.

Is ‘ie helemaal betoeterd…?

Naschrift: 
Ik ben er nog niet, hoor. Mede gezien de weer gedaalde inschatting van de WOZ-waarde zal het zal nog wel een jaartje of twee duren totdat ik voldoende extra aflossingen gedaan heb om de risico-opslag van mijn hypotheekrente af te kunnen onderhandelen…. Ik koos de afgelopen twee jaar ook voor het bijstorten in het spaardepot en het opgebouwde potje hierin telt helaas niet mee in de mogelijkheid om de risico-opslag van mijn hypotheekrente af te krijgen. Natuurlijk vind ik daar wat van… maar goed… regeltjes… fiscaal voordeel etcetera…

Binnenkort toch maar weer eens een aflossing doen dan maar…