Avonturenkind

Tijdens de bobo-vergadering een telefoontje van de juf.
Mijn avonturenkind was er (weer) vandoor vandaag. Tijdens de bosdag. Met twee mede boefjes.

Ze heeft nu zo onderhand een officieus record: al drie keer lukte het haar om zich aan de liefdevolle begeleiding van juf te onttrekken. En dan zit ze pas een half jaar op school….
Ik hoop dat dat een geheimpje blijft tussen juf en mij, zodat andere papa’s en mama’s hun kind niet verbieden om met mijn meisje op avontuur te gaan….. ahem….

Ze was ook niet echt onder de indruk toen ze gevonden werd, aldus de juf. Ik was niet verbaasd. Ze is al vier en een half, dan kan ze toch zeker wel voor zichzelf zorgen in het bos?
Doorgaan met het lezen van “Avonturenkind”

Cello

image

Kijk nou naar jouw glinsterende oogjes.
Vol concentratie luister je naar jouw eigen klanken.

Kijk mama.
Ik speel cello.

Mijn hart barst uit mijn lijf.
En met een dikke keel zeg ik:
Ja ik hoor je mijn meisje, ik hoor je muziek.

Het is prachtig.

Geel of oranje?

Mijn samenvatting van mijn blog van gisteren….:

 

“Ik vind geel zo’n fijne kleur. Ik word er vrolijk en blij van. Het is licht, geeft energie en het doet me aan de zon denken. Het is ook een warme kleur. Heerlijk, geel!! Kijk er eens naar!”

En de reacties….:

“Ja maar oranje is ook mooi. Oranje is ook warm en vrolijk”.

“Klopt. En fijn voor je dat je geniet van oranje. Maar.. .ik had het dus even over hoe fijn geel kan zijn”.

“Nou zeg…. waarom kraak je mensen af die oranje mooi vinden? ”

“Uhm… pardon me. Ik ben gewoon enthousiast over geel en dáár ging mijn verhaal over… Ik heb niets tegen oranje. Waar lees jij dat?”

“Ja maar sommige mensen die kunnen geel niet zo goed zien als oranje. Dat is toch ook zielig!”

“Uhm…?”

“Waarom blijf jij toch zo hameren op geel? Wat een onzinnige discussie?!!”

 

 

Doorgaan met het lezen van “Geel of oranje?”

Arm of rijk?

Ik heb anderhalf jaar lang met één contactlens rondgelopen. Met min twaalf betekende dat in feite dat een deel van mijn wereld (het rechterdeel, om precies te zijn) gedurende die periode in dikke mist gehuld was.

Ik raakte de lens kwijt op een aspergeveld. Ik was 18 jaar oud en stond sinds kort op eigen benen. Omdat ik niet wist hoe ik dat moest regelen en geen vaste woonplek had, had ik een jaar lang eigenlijk geen inkomen en teerde op het spaargeld dat ik sinds mijn 14e via krantenwijken bij elkaar gespaard had. Zwart werken bij de boer was een manier om ervoor te zorgen dat ik langer met dat spaargeld kon doen. In de zomer kon het echter flink stuiven op die aspergevelden en als je dan lenzen draagt, is dat niet altijd comfortabel.

Doorgaan met het lezen van “Arm of rijk?”