Ieder een eigen douche

Toen jij nog een baby was ging ik zitten. In kleermakerszit. Jij hing / zat op mijn schoot en samen werden we min of meer schoon. Ik had mijn handen soort van vrij en kon dus nog hier en daar wat shampoo smeren….

Dat was wel even slikken, de eerste keer, aangezien die openbare douches van campings niet allemaal even schoon zijn… maar…. géén uitslag op mijn billen….
Lees verder

Zo’n gezinnetje

Gisteren kwamen ze naast me staan op de camping. Iets te dichtbij en iets te luidruchtig.
Een vader die iets te joviaal doet en het allemaal wel ‘es even zou regelen….
Een wat muizige moeder die net doet alsof ze niet weet hoe ze het tentje voor de kinderen moet opzetten. En waar de zwembandjes van de kinderen zijn. Twee zoontjes waarvan de jongste niet alleen een lage aaibaarheidsfactor, maar ook iets te veel energie heeft. En een gilstem.
Waar de moeder dan op gaat vitten. Waarop de vader het wel eens zou oplossen.
Lees verder

Via Guise naar de bivac

We maken er een rustig ochtendje van. Jij laat je hondje Paris uit terwijl ik probeer een gordijntje met vlinders te haken.

We vertrekken laat in de ochtend, en al snel komen we aan in Guise. Ik beloof jou op zoek te gaan naar een bakker met taartjes, en als ik “ouwe gebouwe” zie parkeren we.

Er is een donjon in Guise. Die bezoeken we.

image

De donjon wordt gerestaureerd door een clubje jonge vrijwilligers. Ze hebben tentjes op het terrein gezet en het ziet er gezellig uit.
Er moet nog – ahem – een hoop gerestaureerd worden: alle ondergrondse gangen en zalen zijn erg nat en zompig. Maar hee dat mag de pret niet drukken: wij maken er een speurtocht van en hebben samen een heleboel lol…

image

Na ons gedwaal door de lange vochtige gangen, blijkt het stadje uitgestorven.
Tussen 12 en 2 is niets open. Dus ook geen bakkerij met taartjes. Hebben wij weer….

We rijden dus maar door want gelukkig is er nog wel wat oud brood in de camper en met pindakaas smaakt alles goed… toch?
Parkeren nog even in Soisson om een kerk te bezoeken en ook in dit stadje zoeken we tevergeefs naar een boulangerie-pattiserie…. jammer.

Als we weer een stukje verder rijden begin ik te twijfelen: het laatste stuk van onze route geeft immers weinig kans op een relaxte overnachtingsplek. Dus òf we rijden morgen nog twee uur, òf we rijden nu nog even door tot het klimbos.

Het wordt het laatste en om een uur of zes komen we aan op de bivac. De camping is pas vanaf morgen gereserveerd, immers, dus we doen nog even een gratis nachtje.