Later…

Op het moment hoef ik niet persé een man. Ik heb de slechte eigenschap om in een afhankelijk wezen te veranderen die nog maar weinig onderneemt en zich naadloos aanpast aan haar man. Totdat ik erachter kom ongelukkig te zijn en een sjaggerijnig zeikwijf word.

Oke. Ik overdrijf een beetje maar je krijgt een idee….

Niet persé een man dus.

Maar later…. later….

Lees verder

Naar Normandië

Zonne had een Nederlands vriendje op de camping: vierjarig zoontje van klimkennissen van mij. Om die reden bleven we nog twee dagen.

Ik had de afgelopen paar dagen de onrust in mijn kont. Wel een beetje klaar met klimmen en bovendien was ik toe aan een nieuwe omgeving. De camping en de omgeving is voor mij zó’n bekend terrein dat ik het Echte Vakantiegevoel miste.

Ik wilde gisterochtend vertrekken, maar Zonne had nog een afspraakje gemaakt in het zwembad. We vertrokken dus pas ’s middags en na veel getwijfel werd het tòch Normandië.

Het was een warme rit en allebei waren we blij om te arriveren op de camping Municipal in Argantan. Dat is een ietwat slaperig stadje in de binnenlanden van Normandië. De camping kent 20 plaatsen, prima afgebakende plaatsen en de toiletten worden maarliefst VIER maal per dag gepoetst….

Kijk. Hier staan we.

image

…. en omdat het vandaag tegen de 30 graden beloofde te worden, besloot ik om maar meteen twee nachtjes te blijven.

We doen niks vandaag. Vanmorgen de touristische wandeling door het stadje gefietst. Lekker chillen op de camping. Een minizwembadje voor de mini. Alle vrieselementen invriezen in de gratis diepvries. Strakjes misschien uit lunchen. Via de gratis WIFI kijken of Nederland al Olympische medailles heeft gehaald. Boekje lezen. Kinder-petanque spelen.

Het is vakantie.