Een put volgooien

…. zo voelt het soms wel een beetje, dat aflossen….

Maar…. alle doelen voor dit jaar zijn behaald: de aanvraag voor een maximale bijstorting voor mijn hybride hypotheekdeel èn een aflossing van de aflossingsvrije, dit keer niet van BV geld maar met privégeld, zijn beide gedaan. Er wordt een gat van 11.000 in mijn buffer geslagen dus tis maar te hopen dat ik gelijk krijg met die “ach ik krijg vàst nog wel een opdracht of twee dit jaar”, anders wordt het kiele-kiele.

Lees verder

Oneerlijk

Het was dus Prinsjesdag, gisteren. En mensen gingen uitrekenen of ze er vijf euro op achteruit gingen, of misschien wel twaalf euro op vooruit. Er werd uitgerekend welk belasting-scenario het meeste persoonlijke voordeel opleverde. Er werd geroeptoeterd dat de ouderen / de mensen met veel kapitaal / de mensen met weinig geld / de mensen die veel zorg nodig hebben / de mensen zonder kinderen / de mensen met kinderen op achteruit gaan en hoe oneerlijk dat wel was.

Tja.

Wat ik daar vind?

Lees verder

Bijna kotsen in de sportschool

Ik heb dus die blessure. En ondanks dat ik mijn kop niet in het zand stak en meteen de fysio bezocht, ging ik vervolgens vrij halfslachtig om met die pijntjes: wat minder vaak trainen. En wat minder hard.

Maar daar werd het niet beter van….

Ik wachtte de zomer af: een periode waarin ik écht wekenlang nauwelijks mijn schouder zou belasten. Ik klom wel, maar alleen op wat wij “platen” noemen: liggende wanden waarin balans en op je voeten durven staan, het grootste probleem is.

Zoals op de foto hieronder, bijvoorbeeld…. Lees verder

Je ziet er nog niks van….

Maarrrr….

Toch heb ik minder troep dan twee weken geleden. En om al die kleine stapjes zonder “moeten-lijstjes” te vieren, maak ik nu alsnog een lijstje. Om te vieren wat ik allemaal niet meer heb rondslingeren!

  • Een lelijk plastic kastje uit de schuur.
  • 8 halfvolle tot lege verfpotten in verschillende formaten (ik heb er nog meer, in de kelder. Maar die in de schuur zijn weg….!).
  • Een kapotte houten stoel, al een jaar kapot en al een jaar langzaam aan het vergaan in de tuin.
  • Een kapotte tuintafel die de oude bewoners van mijn huis tien jaar geleden achterlieten en sindsdien lelijk stond te wezen achter in mijn tuin. Echt lelijk. Zo’n witte ronde plastic met een parasolgat in het midden…
  • Een kapotte grasmaaier, al dik een half jaar kapot. Inmiddels pak ik naar grote tevredenheid de grasmaaier van de buren. En zij lenen dan weer mijn tuinslang. Veel beter, zo!
  • Van die rondslingerende bubbeltjesplastic zakken waar ooit iets in verpakt zat en die ik om de één of andere belachelijke reden handig vond “voor ooit” om te bewaren.Twee vuilniszakken vol. In de PMD-zakken natuurlijk. Want recyclebaar…
  • Vijf computers uit mijn leeggeruimd kantoor waarvan ik eerst nog de schijf wilde wissen. Wat ik dus inmiddels gedaan heb. Dus die konden weg. Te oud. En niet meer nodig.
  • Drie volle vuilniszakken met kleding. Er is nog meer wat weg kan, mensen! Maar… dit is een mooi begin!
  • Een zelfbedachte quiz die ik ooit samen met twee leerlingen van me, op twee regenachtige dagen verzon.  Het regende en we konden niet klimmen. Dus verzonnen we vragen. En tekenden we kaartjes met daarop die vragen. Het zag er fantastisch uit.  De quiz hebben we nooit gespeeld, maar het verzinnen was zo leuk, zonde toch, om weg te gooien? Nu, 15 jaar later, alsnog weggekiept…
  • Een hele grote stapel lege doosjes van CD’s. Want die CD’s die zitten inmiddels allemaal “los” in zo’n handige etui, voor onderweg. Thuis hebben we immers Sp0t1fy. Maar die doosjes voor de CD’s hadden nog boekjes met teksten en zo, die waren te leuk om weg te gooien… toch…? Ook al keek ik er nooit naar… toch…?
    Nu zijn ze weg.
  • Acht klappers met zakelijke administratie van vóór 2008.
  • Een doos kantoorartikelen zoals pennenbakjes en nietmachines. Voor hergebruik ingeleverd. De neiging om er toch maar weer een rekenmachine of een rolletje plakband kon ik nét niet beheersen waardoor Zonne nu nóg twee extra rolletjes plakband heeft. Maar… een kleuter heeft nóóit genoeg plakband….?
  • Een loeizware accu/batterij voor als de stroom uitviel, om mijn niet meer in gebruik zijnde server draaiende te houden. Die was ooit keiduur dus bewaarde ik hem. Maar ik heb ‘m gewoon echt echt nooit meer nodig en op Mar-ktpIaats werd er niet op gereageerd. Hoppa weg ermee!
  • Via Markp1laat-s verkocht ik wél een autostoeltje voor 7,50. Die ik twee jaar geleden kocht voor ook 7,50 euro. Prima deal dus.
  • Ik zette ook een klein koelkastje te koop. Meteen was er een reactie van iemand die hem wilde hebben en of ik hem kon reserveren. Nee dus, bied maar, was mijn reactie.  en als iemand anders over twee dagen genoeg biedt houd ik hem voor jou niet nog een week vast.
    Dus hij bood. En hij mailde steeds opnieuw of het koelkastje er nog was. Waarop ik liet weten dat het niet mijn gewoonte was om verkochte zaken te koop aan te bieden. Waarop hij ook cynisch werd. Waarop ik hem vertelde dat ‘ie het koelkastje kon komen halen. Waarop hij liet weten dat hij het koelkastje toch te klein vond. En ook een andere koper haakte af. Maar… uiteindelijk raakte ik het koelkastje kwijt voor 40 euro.
  • Prachtig roze loopfietsje met mandje ging eruit voor 30 euro.
  • ZGAN fietsstoeltje, nauwelijks gebruikt, inclusief voetbeschermers blah. Kan ik aan de straatstenen niet kwijt. Nog een weekje blijft de advertentie staan, dan ga ik ermee naar de kringloop.
  • Ooit kocht ik in een opwelling een buggy. Een dure. Maar ik gebruikte hem maar een week. Die staat nog te koop mensen! Eenmaal… andermaal….
  • Mensen met kinderen die net iets ouder zijn dan die van jou, hebben soms de neiging om je ongevraagd ouwe troep te geven. Dus had ik ineens een plastic lelijk speelding. Die vier jaar rondslingerde in mijn tuin. Nu eindelijk weg voor gratis, via MP.

Er is nog veel meer troep. Maar dit is mooi al weg!!