Budgetteren en samen doen

Klimmers gaan samen op vakantie. In wisselende samenstellingen. Bijna altijd wordt er samen gekookt, samen ontbeten en (dus) ook samen boodschappen gedaan. We kennen twee vaste eetmomenten per dag. De rest van de dag – tijdens het klimmen – wordt “gesnackt”: in de rugzak gaan wat stokbroden, flessen water, wat repen, fruit en de persoonlijke voorkeuren van eenieder mee. In mijn geval is dat droge Franse worst (eet ik thuis nooit, maar heerlijk bij een stuk stokbrood: hapje links met worst en hapje rechts met brood) en camembert.

Voor Zonne zijn het van die ronde nognetnietplastic kaasjes, per stuk verpakt in rood kaarsvet (u kent ze wel) en pindakaas. Totdat ze chocopasta spot bij een ander. Doorgaan met het lezen van “Budgetteren en samen doen”

Echt wel….

image

…. dat het een prachtige zonnige zondag was….
…. dat dat voor de zoveelste keer zo was op jouw verjaardag….
… dat jij een stralend prinsesje was, de hele dag….
…. dat er maarliefst drie taarten op zijn gegaan…..
…. dat de zelfgebakken pecan- en walnotentaart zoals altijd mislukt was maar alsnog het lekkers gevonden werd, ook al kwam hij in onduidelijke hoopjes de bakvorm uit…..

Doorgaan met het lezen van “Echt wel….”

Een feestweekend

Zonne is zondag jarig en dat vieren we!

Ik zie daar – zoals altijd – gezellig tegenop. Ik zou zo graag haar verjaardag willen vieren zónder gedoe van bezoek met wensen en alle voorbereidingen en zorgen die daarbij horen, maar gewoon genieten van het feit dat ze 5 jaar geleden geboren was.

Maar aan de andere kant wil ik haar verjaardag met zo veel mogelijk mensen vieren!

Dat het niet de eerste keer is dat ik er een beetje tegenop zie, lees je hier

Doorgaan met het lezen van “Een feestweekend”

Logeerkind van werkmama

Ik kreeg die nieuwe opdracht en de opdrachtgever heeft haast. Dus moet ik daarnaartoe voor de kickoff. Maandag. Ondanks dat ik altijd roep dat ik anderhalf uur voor ze inplan, lopen kickoff meetings altijd uit. En ondanks dat ik net doe van niet, houd ik daar altijd al rekening mee.
Zo begint een project, dat meestal zo’n twee tot drie maanden duurt, met een kadootje (mijn extra tijd zonder factuur) en veel vertrouwen. Dat is fijn, zo’n positief gevoel. Dan kan er later in een traject weleens iets mis gaan en krijg je vaak ruimte terug en niet meteen een boos gezicht.

Doorgaan met het lezen van “Logeerkind van werkmama”

Over jou en over mij

Dit blog gaat over mij. Het zijn verhaaltjes over wat ik meemaak, wat me bezighoudt, waar ik blij van word en wat ik van plan ben te doen.

Het gaat over mijn geld, over mijn meisje, over het weer zoals ik dat ervaar, over mijn dagelijks dingen, over waar ik van geniet, mijn hypotheek, mijn spaarplannen, hoe ik het alleenstaande moederschap ervaar en invul, hoe ik omga met het ZZP-er zijn, mijn vakanties en hoe ik sport. En soms over mijn kat. Met wie het overigens wel goed gaat, na twee bezoekjes aan de dierendokter, een flinke antibioticakuur en héél veel verwennerij. Ze wil alweer naar buiten ontsnappen maar ze moet nog even binnen blijven tot ze de 3 kilo aantikt. Ze eet me de oren van het hoofd en het gaat me nog maanden duren dat ze weer tevreden is met gewone normale gezonde harde brokken in plaats van alle veeltedure blikjes verwennerij.

Lief dat ik daar bezorgde mailtjes over kreeg.

Doorgaan met het lezen van “Over jou en over mij”