Eénoog

Ik wreef in mijn oog en raakte zo een contactlens kwijt.

Super onhandig.

Ik had namelijk geen reserve meer. En één van mijn twee brillenglazen is gebarsten: helemaal doormidden.

Met min 12 blijft er niet veel zicht over dus één contactlens in maakt mij een éénoog. En met die ouwe kapotte bril op kan ik niet naar een klant. Lees verder

Vandaag kan ik de hele wereld aan

Zo’n zondag.

Dat je, als je kleuter aan haar puzzels begint, snel even je laptop opendoet om nog een uurtje te werken.

Dat je immers de avond tevoren niet kon werken omdat er cadeaus ingepakt en gedichten gemaakt moesten worden en dat je werk dus niet af is.

Dat immers vandaag al de familiesintmiddag gevierd wordt vanwege volle weekenden voor drukbezette familieleden in de komende weken.

Dat je nog even snel langs het tuincentrum moet omdat die éne sintbestelling niet is geleverd en je daar dus pas gisteravond achter kwam. En het tuincentrum op de weg ligt, in tegenstelling tot enige andere winkel. Lees verder

Hoe leuk excelletjes zijn

Ik kreeg veel leuke, uitgebreide reacties van potjesmensen, toen ik verzuchtte dat ik niets snapte van dat systeem…

Dank daarvoor! Ik snap het nu iets beter. ’t Gaat niet om overzicht maar om durven beslissen of juist de rem op uitgeven gooien… (bedankt voor de uitleg maar ik doe t toch lekker gewoon op één hoop! 🙂  )

Graag neem ik u vandaag mee in mijn wereld van excel. Gewoon, om te laten zien hoe leuk dat is. En om mensen te bekeren natuurlijk, dat ook.

Dit naar aanleiding van blogs van LLMM, ook een ZZP-er, die de afgelopen tijd schreef over hoe zij haar werk plant en targets stelt. Ik vind haar blog altijd erg leuk om te lezen: hoewel ik steeds opnieuw ontdek dat zij en ik een totaal andere logica en werkwijze hebben, zet ze me altijd aan het denken. (en ja ze is een potjesmens).

Eerst even wat over mijn werk. Als je geen zin hebt om dit te lezen, sla het vooral over. Ik ga soms iets te lang los over hoe ik werk en hoe leuk en afwisselend het is. Lees verder

De Grote Hoop of tig potjes?

Regelmatig val ik van allerlei stoelen (of de bank) van verbazing als ik blogs lees van mensen die allerlei spaarpotjes hebben.
Een buffer voor de zaak. Een privébuffer. Een spaarpot voor het kopen van een huis. Een spaarpot voor een vakantie. En nog een spaarpot voor een nieuwe auto. En eentje voor onvoorzien. Een spaarpot voor samen en een spaarpot voor een dit en een dat.

Een kind met een betaalrekening, een spaarrekening voor korte termijn en een spaarrekening voor langere termijn. Of zoiets. Ik raak al tijdens het lezen de kluts kwijt.

Deze mensen krijgen op deze manier veel inzicht zeggen ze, en wie ben ik om daaraan te twijfelen.

Toch blijf ik me altijd afvragen wat ze doen als in het auto-potje 2.000 euro zit en de auto moet opeens toch vervangen worden en ze kunnen geen fatsoenlijke vinden voor dat bedrag. Wel eentje van 2.350 euro. Kopen ze die dan niet en settlen ze voor een brik die ze niet willen? Ook niet als er nog een vakantiepotje is met 3.000 euro erin en een “sparen voor ooit een nieuw huis” potje met 8.000 euro? Ben je dan niet te veel aan het schuiven met geld?
Lees verder

Een cadeau voor mezelf

Ik ben sinds 2012 op mijn uitgaven aan het letten, wat onder andere betekent dat ik niet meer van die enge telefoonabonnementen heb waarbij ik maandelijks een hoge prijs betaal en dan wel  “gratis” iedere twee jaar “recht heb” op een nieuw toestel.

Ik mobiel simlockvrij op mijn oude toestel. Dat nu dus vier jaar oud is. En al tijdenlang waarschuwingen geeft “systeemfout. bepaalde functies werken niet…. < onleesbaar > .

En tja. Die camera. Daar zijn er tegenwoordig betere van op een telefoon…

Plus het scherm is beschadigd geraakt doordat ik zo’n hoesje had waar je – handig, dacht ik – ook je pasjes in kunt bewaren. Maar die pasjes hebben krassen achtergelaten op het scherm. Een beetje maar, je kunt nog prima alles zien.

Maar nu ik veel opdrachten heb gekregen en aangezien een mobiele telefoon voor ondernemers geheel aftrekbaar is, had ik bedacht dat ik toch maar eens een nieuwe zou kopen.

En dat deed ik. Ja, het nieuwste model, niet eens een wat ouder model. Die kocht ik. Met meteen een hoesje erbij. En postzegels, die ook. Want die worden vast wel weer duurder in het nieuwe jaar. En nog wat andere dingetjes die ik in het komende jaar nodig ga hebben. Gewoon lekker allemaal al dit jaar besteld en betaald dus aftrekbaar in dit jaar.

Ik heb nog even stilgestaan bij een nieuwe laptop of een tablet of zo. Maar er zijn grenzen. Ook zakelijke uitgaven zijn uitgaven, immers. En van spullen word je niet blij, van leuke dingen word je blij. Ik wel, tenminste!

Het grote broccoli project

Ze lustte broccoli, vorig jaar. Ik weet het zéker! Maar.. tja…. veel sla en zo gegeten afgelopen zomer. De broccoli verdween een beetje uit het zicht.

2016-11-21 17.32.26.jpg

… en nu blieft ze het ineens niet meer….

Dus koop ik broccoli. Zeker eens per week. Want ja hallo daar gaan we dus niet aan beginnen het, het toch al niet zo uitgebreide spectrum aan kleuterproof voedsel nog verder beperken…

 

Broccoli vreten zál ze! We gaan weer liefdevol en geduldig broccoli aanbieden totdat ze weer aan de smaak gewend is.  Lees verder