Reizen is accepteren, loslaten en improviseren

Het positieve van vertraging is dat je, als je dan na een uur (!) wachten weer uit het vliegtuig mag, en als de rijen langzaam oplossen, je gewoon kunt besluiten om in Nederland de warme maaltijd te gebruiken in plaats van dat je rond kinderbedtijd moet improviseren in een voor jou vreemde omgeving.

Meer kon ik even niet bedenken….

Oh ja. Je kunt geld terugvragen. Geloof ik. Hoewel ik me afvraag of “mist” niet gewoon dikke pech is…..

Doorgaan met het lezen van “Reizen is accepteren, loslaten en improviseren”

Wat leuk is aan kerst

Op de 21e december download ik jaarlijks een zonsopgang-en ondergang app.

En op 1e kerstdag hebben we, weet ik inmiddels, bijna een halve minuut méér daglicht dan vier dagen eerder.

In het begin is het vooral in de avonduren dat we meer daglicht hebben. Vanaf januari gaan we het ook in de ochtend merken. Ik word daar dus heel blij van….

En verder?

Vrede op aarde, gezellig samen zijn, bezinning etcetera, ik heb er niet zo veel mee dat we dat juist met kerst zouden moeten doen…. pfff…. wat dacht u van iedere dag gewoon? Maar helaas is kerst voor oorlogvoerende mensen geen reden om daar effe mee te kappen. En rotzakken blijven rotzakken. Eenzamen zijn ook met kerst eenzaam. En men eet. te. veel.

Kerst ik ook de tijd van de sociale verplichtingen die me anders veel minder zwaar vallen dan juist met kerst. Natuurlijk is daar een oorzaak in kerstdagen die ik verdrietig en eenzaam doorbracht. Gemengde gevoelens met kerst, wie heeft langer dan 25 jaar geleefd en kent dat niet….?

Nah. Ik pas me wel aan hoor. Met mijn boom en zelfgebakken cakes. Maar…. voor mij hoeft ’t niet…..

Kerst 2016

Dit jaar vieren we kerst met de extended familie. Niet alleen mijn ouders, zussen en ik plus kinderen, maar ook een zus van mijn moeder met haar kinderen en kleinkinderen.

Ik vind dat leuk. Hoe groter het gezelschap en hoe minder goed je sommigen daarvan kent, hoe kleiner de kans in allerlei patronen te vervallen. In mijn familie zijn we erg goed in patronen en die zitten me eigenlijk veel te krap…. geef mij maar wat verrassingen!!

Doorgaan met het lezen van “Kerst 2016”

Zo’n dag…

  • …. dat je weer niet wakker wordt van de wekker…
  • …. dat je de avond ervoor gelukkig al brood gesmeerd hebt…
  • …. dat je vergeten was dat het vandaag bosdag is….
  • …. dat de outfit van je kleuter niet geschikt is voor het bos waardoor je in een veel te lange discussie over mode terecht komt….
  • …. dat daar echt geen tijd voor is….
  • ….. dat het tandenpoetsen ook alweer veeltetraag gaat….
  • …. dat je dus de hele ochtend al helemaal geen leuke moeder bent….
  • …. dat je tóch op tijd op school bent….
  • ….. dat blijkbaar de bosdag niet doorgaat maar dat je dat berichtje blijkbaar gemist had…..
  • …. dat je terwijl je naar huis fietst denkt dat je vanaf nu gaat ophouden met dat gestress….
  • …. dat je dus met goede moed begint met je derde yogalesje….
  • …. dat je meteen ook het water aanzet voor een heerlijk theetje….
  • ….. dat er twee stressmailtjes in je inbox blijken te zitten….
  • …. dat je “werktelefoon” blijkbaar niet goed ingeplugd heeft gezeten….
  • …. dat je éven vergeet hoe je ookalweer “sorry” en “nee” moet zeggen….
  • …. dat je dus toch “wat vervelend” en “ja”zegt….
  • … dat je dus belooft dat je je best gaat doen om werk van twee dagen in vier uur te proppen terwijl jij de stress echt niet veroorzaakt hebt…..

Doorgaan met het lezen van “Zo’n dag…”

Een Spaans Oud-en-Nieuw

Oud-en-Nieuw in Nederland probeer ik te vermijden. Dat deed ik al toen ik nog een partner had, maar voor singles als ik is het een nòg stommere avond. Alleen thuis zitten is eigenlijk geen optie, want zielig. Maar ergens gevraagd worden is ook niet altijd leuk. Massale feesten zijn niet mijn ding. Dan blijft er weinig over.

Ook toen we nog samen waren maar zeker in de jaren erna, vierde ik Oud-en-Nieuw meestal in Fontainebleau, waar we dan met een man/vrouw of vier tot tien een huis(-je) huurden. Het idee was om dan overdag te klimmen en ’s avonds maak je het dan samen gezellig, met spelletjesavonden of gewoon, gezellig keuvelend. Doorgaan met het lezen van “Een Spaans Oud-en-Nieuw”

Toeslagen

Ik moet nog steeds een beetje wennen aan het idee dat ik “zomaar” geld krijg van de overheid. Ik heb namelijk recht op een (voor mij nieuwe) toeslag, namelijk kindertoeslag / kindgebonden budget. Wat iets anders is dan kinderbijslag. Blijkbaar. Om het overzichtelijk te maken, denk ik….

Het is in ieder geval 124 euro per maand. Dat is hoger dan wanneer ik met zijn tweeën een kind gehad had want er zit ook een eenoudertoeslag in verrekend, als ik het goed begrijp.

Ik blijf erbij dat het wel een beetje gek is om geld te ontvangen omdat je een kind hebt. Dat vind ik ook van kinderbijslag, die niet eens inkomstenafhankelijk is. Om die reden geef ik ieder kwartaal evenveel aan goede (kinder-)doelen als de hoogte van de kinderbijslag die ik ontvang. Er zijn zát kinderen die het veel beter kunnen gebruiken dan Zonne (en ik…).  Doorgaan met het lezen van “Toeslagen”

Een ander ochtendritueel

Ik schreef er laatst al over: ik ben dol op goede voornemens. Ik maak ze regelmatig en soms hou ik één en ander vol. Zo maak ik langzaam maar zeker babysteps in mijn weg naar een nog leuker leven.

Vaak stel ik te veelomvattende doelen en leg ik de lat te hoog. Dan wil ik in één keer veranderen in een aantrekkelijke, inspirerende, enthousiaste, altijd positieve, mega-sportieve, financieel zeer verstandige, bevlogen en ondernemende vrouw.  Doorgaan met het lezen van “Een ander ochtendritueel”

De verjaardag van een vriendin vieren

Zij viert het eigenlijk nooit. Dus deed ik het. Ik maakte een evenement aan via FB  (FB suggereert dat inmiddels zelf, blijkbaar…) en nodigde mensen uit waarvan ik wist dat zij haar ook kennen. We trainen weleens samen, immers.

Helaas zegden veel mensen af, maar een paar kwamen wél. En – het mooiste – zij was zelf aangenaam verrast door mijn initiatief.

Zonne maakte een tekening en ik pakte een kadootje in. En zo gingen we. Naar een klimhal waar we dus vaak samen trainen, om het nuttige plus aangename met alleen het aangename te combineren.

Ze viert het inderdaad nooit, liet ze weten, maar zoals het nu ging vond ze het wel leuk.

Missie geslaagd!

Haalbare doelen

Ik hou van mensen die voornemens maken en doelen stellen.
Mensen die voornemens maken, realiseren zich dat er iets te verbeteren valt aan hun leven en zijn dapper genoeg hun gewoontes ter discussie te stellen en te willen veranderen. Met het risico te falen.

Voornemens en doelen, groot en klein, houden ook mij alert en in beweging. Nooit te oud om te leren, immers. Ik maak dus regelmatig voornemens en meestal niet per 1 januari.

Doorgaan met het lezen van “Haalbare doelen”

Een nieuwe puntensnijper

Nu Zonne vijf jaar oud is en op zo ongeveer een kwart van haar minderjarige leven, denk ik zo af en toe na over hoe ik de financiële opvoeding aanpak.

Dat is eigenlijk nog te vroeg. Ze begrijpt amper het verschil tussen een muntje van 20 cent en van 2 euro.

Maar ach. We hebben de tijd, we zien wel. Ze wordt vanzelf ouder, dat gaat sneller dan dat ik soms besef….

Zoals ik al eerder betoogde, ben ik wat betreft de financiële toekomst van mijn kind, niet perse een voorstander  van het openen van een spaarrekening voor een eventuele studie en deze spekken tot the limit… Er is wel een spaarrekening en daar staat wel een bedrag op, maar dat zie ik als een leuke bonus om naar goeddunken uit te geven tegen die tijd. Hoe haar eventuele studie betaald gaat worden zien we dan wel weer. Ze zou van die spaarrekening best een jaar kunnen leven en studeren maar misschien gaan we het wel anders doen tzt.
Waarschijnlijk heb ik tegen die tijd geen hypotheekschuld meer af te betalen, dus ik kan het me permitteren om me daar geen zorgen over te maken. Ik heb ook maar één kind waarvoor ik financieel verantwoordelijk ben.

Ik heb er ook minder dan wat ik weleens lees, een probleem mee dat ze een eventuele studieschuld zou opbouwen. Misschien is dat wel omdat ik zelf ook een studieschuld heb opgebouwd in mijn studententijd…. ik weet het niet…

Belangrijkste vind ik namelijk niet dat ze een bak geld krijgt op haar 18e, maar dat ze tegen die tijd geleerd heeft hoe ze haar geld – hoe veel of weinig het dan ook is – beheert. Wat mij betreft hoort daar ook bij dat ze de komende 15 jaar nog fouten mag maken en haar eigen manier mag vinden om met geld om te gaan. Ik ga haar dus niet opleggen om al dan niet met budgetten te werken of één of meerdere spaarrekeningen te openen. Ze hoeft van mij ook niet een vast deel van haar huidige “zakgeld” te sparen, al dan niet voor verschillende doelen. Als ik namelijk íets geleerd heb van andere geldbloggers, dan is het wel dat eenieder hierin zijn eigen stijl heeft en die al vallend en opstaand ontwikkeld heeft. Leren doe je door fouten te maken, ik gun mijn meisje haar eigen fouten. Ik coach haar graag en ik hoop dat ze binnen de komende 15 jaar gaat leren dat het handig is om voor dingen te sparen, ik heb daar alle vertrouwen in.
Bovendien wil ik ook niet een type moeder zijn die mijn kind probeert te opleggen dat mijn manier van “de dingen doen” het beste is. Dat is mij als kind ook erg slecht bevallen….

Ze heeft nog 15 jaar de tijd om te leren. En de eerste lessen zijn begonnen. Zo krijgt ze bijvoorbeeld al iedere zondag “een centje”, op vakantie krijgt ze iedere dag een centje zodat ze niet hoeft te zeuren om eventuele ijsjes maar dat zelf kan beslissen.
Eén muntje krijgt ze dus, variërend van 10 cent tot 2 euro, afhankelijk van wat er op dat moment in mijn eigen portemonnee zit. Aangezien ze het verschil tussen 10 cent en 2 euro toch nog niet kent, maakt het ons beide namelijk niet zo veel uit wat ze krijgt. Zo lang het maar iedere week een beetje is…

Gisteren deden we een “geld lesje”. Haar puntenslijper was kwijt en – hee wat handig – als je dan geld hebt, kun je een nieuwe kopen. Zelf. Van je eigen centjes  (les één…).

Dus we gingen naar een kantoorboekhandel. Waar ze aan de meneer vroeg of ze ook “puntensnijpers” (nee… geen typfout… ) hadden.
Er waren twee soorten: eentje met een bakje en eentje “gewoon kaal”.

Heerlijk, van die overzichtelijke keuzes….

Dus ze koos die met het opvangbakje en rekende zelf af. Met een beetje hulp… want wat ieder muntje nu precies waard is, blijft lastig…

image

Thuis aangekomen gingen de muntjes die over waren terug in het spaarvarken.  Want (les twee) als je nou nóg eens wat kwijt bent, dan kan het maar beter niet je centjes zijn. Want die heb je nodig om  kwijtgeraakt speelgoed te vervangen.

Dat waren wel weer genoeg financiële lessen. Nu gaan we kleuren. Dag!

image

Wat is jouw visie op de financiële opvoeding van kinderen?

Kledingbudget over

Dat hadden we. Zo’n 80 euro over 2016.
En we hadden misschien wel niet persé kleding nodig…. maar….. na 3 jaar minimaliseren en alleen kopen “wat nodig is” en dan ook nog eens bijna alles tweedehands of “gewoon goedkoop”, kochten we handgemaakte kleding. Wat een stomme benaming is want ook kleren die je bij de ketens kunt kopen zijn handgemaakt, alleen met minder plezier dan deze… De kleding is dan ook wel iets duurder maar gegarandeerd kinderarbeid- en slaafvrij, ook wat waard….

Maar goed. We kochten een jurk voor de mini en een rok voor de maxi. Van de trotse maakster zelf. In haar eigen winkeltje.

Als je iets koopt bij een kleine zelfstandige doet deze van binnen een happy little dance. Zei deze zelfstandige.

Oh ja. We gaven ook nog een tientje aan een meneer die dat zichtbaar harder nodig had dan wij. En we hebben nieuwe sokken. Er waren overal lampjes. En een reuzenrad maar daar gingen we niet in.

Ja. Best leuk af en toe, om samen de stad in te gaan.

Een logeerpartijtje

Noodzaak of geen noodzaak, als je vijf jaar bent en je mag bij je beste vriendje spelen, dat jongetje dat later jouw papa wordt, dan is dat een feestje.

Dus zijn de verwachtingen hooggespannen; zowel van jou als van je vriendje.

Ik moet werken. Ik geef een presentatie in een stadje aan de kust. Die begint om vier uur. En aangezien  wij zo ongeveer aan de Duitse grens wonen en de files de laatste tijd niet misselijk zijn, bedacht ik vorige week dat ik het niet ga redden om jou voor zeven uur op te halen van de opvang. En ik red het al helemáál niet om je om 3 uur van school te halen…. Doorgaan met het lezen van “Een logeerpartijtje”