Mist

De douche van de camping is warm en eindeloos. Daar maak ik dankbaar gebruik van. Het toiletgebouw is verwarmd. Heerlijk.
Daarmee zijn ook eigenlijk wel alle pluspunten van de camping opgesomd en ik ben potjandorie ook nog de koffie vergeten. Reden genoeg om te vertrekken.

We rijden met een korte supermarkttussenstop naar Lamastre. Niet persé een mooi stadje, maar wél een prachtige camperplaats.

Lees verder

C’est l’amour…

Ik ben gewoon verliefd op dit land. Ik vind alles mooi. De kasteeltjes, de bossen, de weggetjes. De koeien. De oude kerkjes. Maar ook de industrieterreinen en de opgestapelde afgedankte auto’s.

image

We hadden een goede rit, vandaag. De vakantie was gisteren bij het wegrijden al begonnen, maar vandaag barstte het los toen we bij de tokweg de snelweg af gingen en op ons elf en dertigste doortufden.

Wat was het heerlijk om met alleen een vestje aan te picknicken.

image

Inmiddels zitten we op een typisch afschuwelijke kleine camping. Met verkeersrumoer op de achtergrond. Met alleen Franse mensen in stacaravans en met hurktoiletten van een halve eeuw oud.

image

Het maakt niet uit. Er groeien madeliefjes. De lente is hier al begonnen. Ik ga ervanuit dat de douches warm water geven. En morgen gaan we gewoon nóg een paar kilometer verder naar het Zuiden.

Nu.Even.Niet

Oh oh oh wat was ik enthousiast over het idee om iedere maand een aantal voornemens te maken en te kijken in hoeverre dat me zou helpen om stapjes te nemen in mijn route naar “the new and improved me”.

Niet dat ik nu niet al perfect genoeg ben hoor. Maar er blijven altijd wensen. Al was het maar om meer te genieten van mijn perfecte ik en mijn geweldige leven.

Maar.

Lees verder

Een gesprekje met de juf…

Ik vroeg me af wat nu eigenlijk het traject is voor Zonne. Ze is immers een herfstkind en tijdens de voorlichtingsavonden werd me duidelijk dat kleuters die in de herfst zes worden, soms al wel en soms nog niet naar de eerste klas gaan. Voor de niet-vrijeschooldeskundigen: de eerste klas, dat is groep 3. Maar dan op de Vrijeschool.

Ik kreeg zelf een beetje de indruk dat de focus van juf niet echt bij Zonne was.
Lees verder

Buikpijn hoofdstuk 1: naar de dokter

Al een week of twee geleden gingen we naar de huisarts vanwege Zonnes chronische buikpijn, en binnen een paar minuten hadden we een verwijzing naar de kinderarts binnen. Gisteren was die afspraak.

Dat kinderartsen hun patiëntjes serieus nemen bleek meteen. Ik kwam er eigenlijk nauwelijks aan te pas en dat vond ik prima. Zonne kon heel goed vertellen waar ze last van heeft en wanneer. Ze gaf precies de goede antwoorden toen de kinderarts haar vroeg wat haar lievelingseten was: geen pannenkoeken of frietjes, maar macaroni met paprika en tomaatjes 😉  .

Ook werd er enthousiast verslag gedaan van bruine boterhammen met kaas of smeerworst, fruit, rauwkost en thee. Ik voelde me een heel verantwoorde moeder.

Lees verder