Nu.Even.Niet

Oh oh oh wat was ik enthousiast over het idee om iedere maand een aantal voornemens te maken en te kijken in hoeverre dat me zou helpen om stapjes te nemen in mijn route naar “the new and improved me”.

Niet dat ik nu niet al perfect genoeg ben hoor. Maar er blijven altijd wensen. Al was het maar om meer te genieten van mijn perfecte ik en mijn geweldige leven.

Maar.

Deze maand lukt dat dus effe niet. Ik doe maar gewoon aan en ik vind het wel prima. Geen yoga dus. Geen extra huishoudelijk klusje, zo af en toe. Enzovoorts.

Ik drink nog steeds thee. Ik ben nog steeds niet met geld aan het smijten. En we zijn een medisch traject aan het ingaan om ervoor te zorgen dat Zonne minder buikpijn heeft (liefst nooit meer natuurlijk).

Dat was het.

Ik wacht wel op de lente. Dan ga ik die ramen wel wassen. Of zo.

12 gedachten over “Nu.Even.Niet

  1. Eeeh, wat is het probleem? Je doet wat verbeter dingetjes, en houdt de normale boel draaiende. Alleen niet zoveel als je vooraf had bedacht en gewild. Je pakt wel (toevallig) de belangrijkste.
    Sgoed tog?
    En als de zin of energie niet verder reikt, zelfs helemaal uitstekend. Want jezelf gek maken, of uitputten, stond vast niet op je lijstje goede voornemens. Gok ik dan he.
    Neem lekker een grote houten hamer, en mep het stemmetje dat niet-tevreden zaken roept lekker plat. Glimlach sereen en pak je breiwerkje op, met een kopje thee erbij. Het leven is prima zo.

    Geliked door 1 persoon

  2. Heel herkenbaar. Gewoon even de boel de boel laten zonder voornemens. Want een klein meisje opbvoeden en werken en een medisch traject is al wel heel veel. Komt de bionic woman later wel eens 😉

    Geliked door 1 persoon

  3. Soms moet je jezelf de toelating geven om even van je voornemens af te stappen tot er opnieuw ruimte is om de draad weer op te pikken. In janauri deed ik elke dag 30min yoga, deze maand dagellijks de Vijf Tibetanen waar ik 10min over doe. Minder tijdrovend maar daarom niet minder intenstief. Kan het zeker aanbevelen!

    Geliked door 1 persoon

  4. Dat medische traject is al genoeg om voor de rest geen ruimte te hebben. Nou heb ik ook een kind met buikpijn… Het is wel (veel!) minder sinds hij gluten- en lactosevrij eet, maar helemaal weg is het niet. Zou je iets willen vertellen (en ik snap als je dat niet wilt) vertellen hoe er bij buikpijn bij kinderen onderzocht wordt waar het aan ligt? Misschien in zijn algemeenheid?
    Ik vind het zelf namelijk best een lastig iets.

    Like

    1. Ik zou gewoon naar de dokter gaa, eerlijk gezegd. En dan doorverwijzing vragen naar de kinderarts. Lees anders eens de andere buikpijn posts en dan met name de reacties en daarop de mijne?

      Like

      1. Bedankt voor je reactie. Die posts over buikpijn heb ik gemist. Dat van die doorverwijzing is idd een handige. Met de huisarts kom ik namelijk niet verder.

        Like

Reacties zijn gesloten.