Hoe je werken leuk en efficiënt maakt

Een paar dagen geleden blogde ik over mijn nieuwe werkrooster: sinds het nieuwe schooljaar werk ik nog maar 24 uur per week.

Ik vertelde wat een luxe het is om nu al zo te kunnen leven en dat ik dat vooral te danken heb aan het opgeven van een aantal ambities. Zo ging ik terug van BV naar ZZP en bespaarde ik enorm op mijn zakelijke vaste lasten. Ook bespaarde ik de laatste jaren op mijn privé uitgaven. Ik heb ontdekt dat veel geld uitgeven aan kleding of leuke hebbedingetjes, me niet gelukkig maakt. En toen ik daar ook naar ging leven, had ik minder geld nodig waardoor ik nu minder kan werken. En dát maakt me wel gelukkig, of in ieder geval bespaart het me een hoop gedoe.

“FIRE” (Financial Independent Retire Early) is voor deels al begonnen, blogde ik blij….!

 

Ik kreeg vervolgens de volgende reactie: Lees verder

Het 7a project, zou het er ooit nog van komen…?!

Ik had dat doel, vorig jaar. Ik zou hard gaan trainen en dan zou ik aan het einde van het jaar een 7a klimmen.

Voor de leken onder u (en volgens mij is dat iedereen want volgens mij zitten er geen klimmers op dit blog…): een 7a is moeilijk. Moeilijker dan een 6a. Makkelijker dan een 8a. Maar een 8a is voor de sterke mannen en godinnen. Dat ben ik niet en ik ga ’t ook niet meer worden.

Maar die 7a….. ooit zat ik er al dichtbij. Ik klom al een paar 6c’s en ook enkele 6c+-en. Daarna komt de 7a. Zit erin dus… Lees verder

Sommige stress is fijne stress

Stress is een woord dat nogal vaak gebruikt wordt en niet altijd dezelfde gevoelens met zich meebrengt.

Ik kan me bijvoorbeeld nog de eerste keer herinneren dat ik bedacht had dat rollenspellen een goede manier zouden kunnen zijn om kwalitatief onderzoek uit te voeren. Ik was daar erg enthousiast over en voordat ik het wist had ik een opdrachtgever die dat enthousiasme met me deelde. Dus ik nodigde deelnemers uit en verzamelde props. Ik maakte een draaiboek in Powerpoint. Ik prikte een datum en regelde een locatie.  Lees verder

Een nieuw rooster voor ons alletwee

De school is weer begonnen vandaag. Voor Zonne is dat een nieuwe school, maar daarover schrijf ik nog weleens (over hoe dat bevalt…). Het is nog iets te vroeg.

Wat voor mij samenhangt met die school, is het ritme van de dag. Een nieuwe school met andere tijden, betekent immers een nieuw ritme voor mij. En dat ik mijn dagindeling kan laten afhangen van de school van mijn dochter, dat is een geweldige gift. Dat besef ik en daar ben ik erg dankbaar voor…

Vorige week leerde ik een mede-mama kennen waarvan het kind precies dezelfde overstap maakt als Zonne: van de kleuters op de oude school naar groep drie in de nieuwe school. We hadden afgesproken zodat Zonne en – uhm… laat ik hem even “Pieter” noemen – wat steun aan elkaar zouden kunnen hebben op school. Lees verder

Wat wil jij later worden?

Zonne heeft de afgelopen vakantie bedacht dat ze later “boerenmeid” wil worden. Gezellig in een boerderijtje, met ezels, paarden, geiten, kippen en koeien. En varkens, schapen en ganzen. Ik mag wel naast haar komen wonen als ik wil, want mijn lievelingsdieren zijn immers ganzen en geiten. Dan mag ik daar iedere dag mee komen spelen.

Ze hoeft eigenlijk niet meer naar school, vindt ze. Want ze kan al heel goed voor dieren zorgen, ze zorgt immers ook heel goed voor Otje, onze poes.

Tja… daar zit wat in… maar toen ik haar vertelde dat ze wel moet kunnen berekenen hoeveel kilo voer ze moet kopen en ook moet kunnen lezen welke smaakjes voer er allemaal zijn, wil ze toch wel naar groep drie, het komende schooljaar.

Pfew.

Vervolgens vroeg ze aan mij wat ík eigenlijk wilde worden, later.  Lees verder

“Wil ik hier nog twee jaar wonen?” “Nee.”

image

…. en het is belangrijk voor me om dat te blijven zeggen tegen mezelf. Om vervolgens niet mokkend op de bank te gaan hangen en mezelf zielig te vinden omdat het nog niet zo ver is en te ergeren aan Alles Wat Er Mis Is Met Dit Huis, maar aan de slag te gaan met voorbereidingen.

Eerlijk gezegd was het best deprimerend voor me om thuis te komen in dit huis. Donker. Geen contact met buiten. Hondengeblaf en ander burengerucht.
Het was maar goed dat ik in ieder geval de moeite genomen had om het huis goed op te ruimen, voordat ik vertrok….

Ik heb nog nooit eerder een huis verkocht en ik zie ertegenop. Vooral tegen het opruimgedeelte, want na 11 jaar in dit huis zijn sommige delen behoorlijk dicht geslibd en alleen al het bijhouden van de “normale huishoudelijke klussen” zijn voor mij een behoorlijk ding…

“Babysteps, Mariimma…” moet ik dan ook tegen mezelf zeggen. Rome is niet in één dag gebouwd en de stad is prima gelukt. Het zou geweldig zijn als we het nieuwe voorjaar in ons nieuwe huisje zouden kunnen beleven, maar mocht het wat later worden dan is het ook prima. Ik bedoel, het dak lekt niet….! Lees verder

Altijd leuk: bellen met de hypotheeklijn

Het is weer tijd voor de extra storting in de tegenrekening van mijn hybride hypotheek, die alweer een tijdje als spaarhypotheek (tegen 5,1%) functioneert.

Vorig jaar was er een hoop geharrewar over de hoogte van het te incasseren bedrag: er was een fout gemaakt waardoor ik drie jaar achter elkaar niet maximaal had bijgestort, ondanks dat ik dat wél had gewild. Na een hoop gedoe werd ik met een geknepen “sorry, hierzo heb je 300 euri als goedmakertje” afgescheept.
Maar ik werd ook weer een hoop wijzer over mijn hypotheek, dus zojuist belde ik voor de nieuwe bijstorting. Mijn hypotheekjaar loopt immers van oktober tot oktober: tijd voor de nieuwe bijstorting dus. Die moet je aanvragen, telefonisch. En dan word ik eerst nog teruggebeld door een assistent hypotheekadviseur. Die me dan een machtigingsformulier gaat opsturen via de post met het verzoek om een krabbel. En dan wordt er over een maand of twee een incasso uitgevoerd.  Lees verder