De culinaire horizon

Zonne opvoeden gaat eigenlijk best vanzelf. De belangrijkste valkuil is toegeven op regels, heb ik inmiddels wel door. Mijn aangeboren koppigheid maakt het me makkelijk om daar niet in te tuinen. Nee blijft dus vaak nee. Daardoor heb ik een meisje dat niet zeurt; zeuren heeft haar nog nooit wat opgeleverd…

Wat ik wél soms lastig vind, is de culinaire opvoeding. Wanneer ik een maaltijd kook, houd ik namelijk automatisch rekening met haar wensen. Daar is op zich niets mis mee, maar aan de ándere kant zou ik het wel erg fijn vinden als mijn dochter niet te veeleisend is over wat er op haar bord komt. Dat ze meer lekker vindt dan frietjes en appelmoes, zeg maar….

Kiezen wat we eten vind ik best een dilemma. Net zoals de meeste dreumessen en peuters, at ze aanvankelijk gewoon best goed. Maar als kleuter kreeg ze “eisen”. Ze wilde herkenbaar eten, dus géén saus met daarin vage groene of rode vormen. Eenpansmaaltijden waren óók een probleem. Net zoals een aantal groentes.

Vanuit een evolutionair perspectief kan ik me dat best voorstellen. Toen we nog “jagers en verzamelaars”, werden peuters om hun “ik ben nergens bang voor” neigingen, beter door hun moeders en tantes in de gaten gehouden. Peuters zijn dus geprogrammeerd met “alles wat je moeder je aanbiedt is eetbaar”.

Kleuters daarentegen ontdekken de wereld. En als ze dan ieder besje dat ze tegenkwamen in hun mond zouden duwen, zouden wij als mensheid het wellicht niet overleefd hebben. Een beetje argwaan is dus best oké. Vanuit dat perspectief.

 

Uit luiheid heb ik vaak de neiging om kleutermaaltijden te koken voor ons allebei. Lekker makkelijk: spaghetti met rode saus en rauwkost on the side. Met vooral niet te uitgesproken smaken. Dan gaat t bordje tenminste leeg zonder te veel getreuzel of discussie.

Maar ja. Wel saai.

Nou had ik eergisteren een overheerlijke maaltijd gemaakt. Een kikkererwtenpastei. Met (dus) kikkererwten, uien, courgettes en feta. Met een heerlijk bladerdeegdakje. En eigenlijk moest en een sh*tload aan kruiden en specerijen doorheen, lekker pittig. Ik deed er een kwart van de aanbevolen hoeveelheid in voor de kindvriendelijke versie. Ik wil me immers bést aanpassen aan de andere helft van ons gezin….

 

En…?

Ze at het. Terwijl alles door elkaar zat. En dus lang niet alles herkenbaar. Over de rode uien zei ze zelfs dat ze die lekker vond. Net zoals de kikkererwten. Alleen de courgette vindt ze nog steeds niet te pruimen (maar ze at ze na wat aandringen tóch op, onder luid applaus van mij natuurlijk).

 

Ik wist niet wat ik meemaakte….

Dus gisteren maakte ik “Hollandse groenten uit de oven”: wortel, pastinaak, rode biet, een restje courgette (ja… alweer…!) en weer een (rode) ui. Die laatste vond ze de dag ervoor immers lekker dus voordat ze dat vergeten was moest dat vooral even in de herhaling.

En vandaag aten we licht pittige pindasoep. Met kikkererwten. En taugé. En ik paste lichte indoctrinatie toe door haar enthousiast te vertellen dat het heel stoer is dat ze van interessant eten houdt. Zoals die octopusjes in Málaga, weet je nog? En balsamico-azijn in je lunchtrommeltje.

 

Volgens mij begint ze dat te geloven. Trots vertelde ze me dat de kinderen in de klas die balsamico maar jakkie bah gevonden had maar zij niet. En ze at weer vol smaak haar bordje leeg.
Voor de derde dag op rij een onbekende maatlijd. Schoon op.

 

Alles is een fase, I know. Maar van deze fase ga ik ‘es effe goed gebruik maken om de culinaire horizon een paar metertjes te verleggen.

Over mariimma

Alleenstaande moeder en ZZP-er die stukje bij beetje steeds meer financiële vrijheid ervaart.
Dit bericht werd geplaatst in eten, opvoeddingen. Bookmark de permalink .

8 reacties op De culinaire horizon

  1. Anne J. zegt:

    Doorzetten helpt echt, mijn 3 kinderen eten alles, grote favoriet is artisjok op dit moment. Elk jaar mag elk kind 1 groente opgeven die ze niet hoeven eten. Dit jaar is het champignons voor kind 1 en courgette voor kind 2. Kind 3 vindt alles lekker inmiddels. Alleen qua pittigheid doen we nog concessies, maar niet voor andere kruiden.

    Like

    • Olga zegt:

      Klopt helemaal. Als kleuter zat dochter te kokhalzen op sla, nu (9) zegt ze ijskoud dat ze sla het allerlekkerste vindt. Ze moeten hier eten wat de pot schaft, niet lekker? Jammer, morgen eten we wel weer iets dat jij lekker vindt. Het is een zaak van lange adem, maar uiteindelijk zijn het redelijk goede eters geworden. Ik heb een schurfthekel aan vriendjes die mee eten en dan niets lusten. Laatst nog een jongetje dat uiteindelijk kale sla at 😦 Dat mogen die van mij absoluut niet, iemand heeft moeite gedaan om iets lekkers klaar te maken, dat moet je waarderen door er op zijn minst wat van te eten.
      Helaas is zeuren een ander verhaal. Mijn dochter kan flink zeuren, ook al heeft het haar nog nooit iets gebracht. Mijn nee is in ruim 9 jaar nog nooit ja geworden, maar je kunt natuurlijk blijven hopen…

      Like

  2. Oh, wat goed!! Dit lijkt mij dus ook een lastige. Ik moest vroeger alles eten en ik lust daardoor wel heel veel, maar ik WIL niet alles meer eten. Veel dingen (en het ‘moeten’) staan me gewoon tegen, dus ik kies veel sneller voor wat ik écht lekker vind, terwijl ik me daar – als er minder druk op had gelegen – misschien niet zo druk om maakte. Maar van mijn moeder snap ik het ook wel; je wilt je kinderen zoveel mogelijk meegeven wat dat betreft, want het is ook vervelend als die later nergens kan eten omdat zij/hij niets lust. Die balans vinden lijkt me best een uitdaging.

    Liked by 1 persoon

  3. MvhJ zegt:

    Ik vind het ook lastig. Ook ik pas mn weekmenu een beetje op haar aan als ze bij mij is. Ze moet wel ook dingen eten die ze minder lekker vindt, maar vooral de koude en warme salades serveer ik alleen als ze weg is.

    Gelukkig heb ik inmiddels wel veel maaltijden voor haar die ze lekker vindt en die niet onder fastfood vallen. Zoals gnocchi met verse pesto, ravioli met aubergine en tomaatjes, bloemkoolschotel met parmaham etc.

    Ze durft gelukkig wel steeds meer te proeven.

    Like

  4. Anja zegt:

    Eten is één van de eerste ‘machtsmiddelen’ die kids leren inzetten. Zelfs die kleintjes willen “zelf zelf zelf” doen 🙂 – mooie blog!

    Like

  5. Mijn zoon had echt heel veel moeite met best veel dingen. Op zijn 5e at hij 7 groentes, en 2 eiwitversies.. Daar heb ik om heen gekookt. Er waren al zoveel andere battles die hij aanging in het leven, deze konden we nog het makkelijkst omzeilen. Wel eiste ik wel dat hetgeen hij at gezond was: altijd een portie groente, iets met eiwitten. Koolhydraten in de volkoren variant. En geen snoep.
    En sinds zijn 15e zoekt hij, op momenten dat hij er ruimte voor heeft, uit zichzelf nieuwe smaken en nieuwe combi’s op. En hij kookt zelf diverse maaltijden. Dus we zijn onderhand bij een redelijk riant smakenlandschap aangekomen.
    Dus ik ben tevreden, Kan ongetwijfeld beter, maar vergeleken met de gastkinderen die ik heb gehad, eet hij prima. En schaar ik de resterende ellende onder “luxeproblemen”.

    Liked by 1 persoon

  6. Lonneke zegt:

    Mijn oudste is gek op eten, is altijd in om iets nieuws te proberen. Hij heeft alleen 2 soorten fruit die hij niet graag eet, ook prima, krijgt hij een appel terwijl zijn broertjes druiven eten 😉
    Mijn middelste eet alles zonder zeuren op, als hij iets niet lekker vind zegt hij dat 1x en eet het gewoon op als ik zeg dat het moet.
    Maar dan mijn jongste, inmiddels 7 jaar, die eet het liefst aardappels, groente en vlees (ik kom er gelukkig wel mee weg af en toe een vegetarische groenteburger voor te schotelen).
    Alles met saus is een strijd en van soep moet hij kokhalzen.
    Dingen met saus zal hij soms toch moeten eten (pasta, chili, chicken tonight) maar de soep heb ik na 5 jaar opgegeven.
    Wij eten alleen soep als er een prakkie over is van de avond ervoor voor hem, soms maak ik dan ipv soep iets met saus.
    Maar ik mag in mijn handjes knijpen dat alle groente er in ieder geval goed in gaat 🙂

    Like

Wat vind jij daarvan?

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s