Schatzoeken, cache 5 – 11

Spoiler alert voor mensen die aan geocaching doen: foto’s en tekst geven de locatie weg.

Cache 5.

De cache “Via Gladiola 2 * 101e * ligt vlak bij de weg naar Zonnes school. Het lijkt me een leuk idee om deze cache een keertje samen met haar en een eventueel vriend(innet)je te doen. Ik heb echter gemerkt dat het voor een zesjarig meisje nog best lastig kan zijn, zo’n cache. Ze wil de schat graag eerder vinden dan ik, maar ze heeft nog niet zo’n goede “zoekogen”.

Vandaar dat ik dacht dat ik deze cache misschien maar eens moest voorbereiden.

Hij staat aangemerkt als “makkelijk te vinden” “makkelijk terrein” en “medium formaat”.

Dat moet lukken… bedacht ik me…

Dus na het wegbrengen van Zonne en de vaste ochtendboswandeling met Pippa ging ik halverwege een parkeerplaats op.

Het is inderdaad een makkelijk te vinden cache, zeker wanneer je de tip “HOEK” erbij hebt…

Ondanks de herfstbladeren, die de cache wel onzichtbaar maken, had ik hem binnen een minuut gevonden. Ik ben benieuwd hoe zo’n cache er in augustus bij ligt…. al er niet eens herfstbladeren zijn…. Maar we kunnen er nog een keertje naar terug, en dan mag Zonne het kistje vinden!

 

Cache 6. Of toch niet…

Vervolgens ging ik – een dag later – naar het schelpenpad. Ook daar zou een cache liggen. De aanwijzing was “muizenholletje (voor hele grote muizen”.

Het bleek druk op het pad en het is niet te bedoeling dat je te opzichtig zoekt als er andere mensen in de buurt zijn, omdat niet iedereen weet wat geocachen is en onwetenden de caches onbedoeld kunnen beschadigen…

Tussen de ontmoetingen met andere hondeneigenaren door veeg ik met een tak de wortels van de bomen schoon. Niets. Ik voel hier en daar onder takken en wortels. Nog steeds niets. Ergens zit weliswaar een best groot gat in de boom, maar deze zit vol water. Daar zit vast niks in….

Als ik zie dat er wéér een mevrouw met hond aan komt lopen, besluit ik op een ander moment terug te komen. ’s Morgens net na kind-naar-school-breng-tijd is geen goed moment…

En dan de echte zesde cache. En wát voor één! En ook meteen mijn eerste trackable.

We rijden een stukje verder naar huis, ik parkeer bij de sportvelden. Pippa vond het vorige wandelingetje al een beetje kort, denk ik, want ze huppelt blij en vrolijk de auto uit en raast om me heen zoals alleen pups dat kunnen.

We lopen het bos in. Het is het achtste zijpad aan de rechterkant. Al snel vind ik de cache: een kastje aan een boom. Als ik het open doe tref ik daar Koning Willem Alexander op zijn troon aan, precies zoals me al was verteld in de omschrijving van de cache.

 

Ik ben onder de indruk van de details in het huisje. Aan de muur hangen vaantjes, er hangt een mini kroonluchter en aan de binnenkant van het deurtje kan ik mijn naam bijschrijven in het logboek.

Ik groet onze koning vriendelijk en neem de trackable*  mee die hij onder zijn voeten bewaakt (goed zichtbaar op de foto…). Die kan ik mooi ergens achterlaten als ik komend Sintweekend in Limburg ben…

* een trackable is een rondreizend item met een code. Het item kun je meenemen uit de cache, onder voorwaarde dat je via de app of website aangeeft dat je hem gevonden hebt, en ook weer in een korte tijd in een andere cache plaatst. De trackable houdt dezelfde eigenaar die het item via de logs van de vinders en plaatsers, over de hele wereld kan volgen….

Cache 7.

Een paar honderd meter verderop, in hetzelfde bos, ligt nog een cache verstopt, volgens mijn app. En nu we toch in de buurt zijn… nemen we hem maar even mee….

Pippa vindt deze cache eerder dan ik. Dankzij haar goede neus. De aanwijzing was namelijk een punaise… en die zag ik pas nádat ik de cache gevonden had….

(Kijk maar, op de linkerfoto hieronder… dat is toch niet te zien…? Oké vooruit, je ziet hem wel….)

 

De cache is overduidelijk nog recentelijk gevonden, wat duidelijk te zien is aan de omwoelde plek. Ook deze cache ziet er heel mooi uit: de maker roept cachers op om de Nederlandse caches te “liken” zodat Nederland hoger in één of andere landen-ranglijst komt. Blijkbaar staat Tsjechië nu nog bovenaan….

Ik maak het de volgende vinder íets moeilijk en laat de cache achter met niet alleen wat bladeren, maar ook wat rommelige takken op de vindplek.

Twee caches in één dag en een heerlijke hondenboswandeling!

Caches 8 – 11: #MicrocacheMorning

Ik kan het toch niet zo goed uitstaan, van die niet-gevonden cache. Ik heb er thuis nog eens over nagedacht en denk zeker te weten dat de cache toch in dat natte gat zit… Ik bedoel: “muizenholletje maar dan groter” of zo, wat was het ook al weer… dat moet gewoon dat gat zijn.

Dus we gaan terug.

En daar sta ik dan. Om half negen ’s morgens, bij Zonnes’ school om de hoek. Met een blote hand in koud en stinkend water. Er half vergane bladeren uit scheppend. En stukjes half verrot schors…… maar…. géén cache…

Getver.

Ik kijk nog even verder. Aan de andere kant van het pad. En daar vind ik hem. Hoe ik daar zó overheen had kunnen kijken…..!

Hopla. Snel loggen en… naar de volgende…..!

Microcaches zijn voor Zonne niet zo leuk. En Pippa maakt het allemaal niet zo veel uit. Dus besteden we vandaag vandaag, terwijl Zonne op school de “F” leert, nog een uurtje aan het zoeken van nóg drie caches, allemaal micro’s en in het bos. Verschillende bossen. Ik verplaats het blauwe autootjes twee keer, namelijk….

Met die eerste erbij, vinden we (of eigenlijk ik, want Pippa springt alleen maar een beetje blij op en neer….) VIER micro’s en allemaal vrij vlot!

Kijk maar…. cache 9:

… en 10… en 11:

De rechter was wel echt leuk gedaan: het houten afgezaagde takje zit gewoon los en als je het optilt, blijkt deze uitgehold.

 

 

Over mariimma

Alleenstaande moeder en ZZP-er die stukje bij beetje steeds meer financiële vrijheid ervaart.
Dit bericht werd geplaatst in buiten, Geocaching, leukedingendoen. Bookmark de permalink .

7 reacties op Schatzoeken, cache 5 – 11

  1. Als je eenmaal aan geocachen begint, is het zo verslavend! 🙂 Ik doe het al jaren, meestal als onderdeel van een wandeling (trail) in de natuur. Er zijn vele soorten en maten caches, maar deze zelf gemakte pareltjes, daar doe je het voor!
    Veel plezier met jouw nieuwe hobby!

    Like

  2. Christina zegt:

    Leuk, dat je enthousiast aan het geocachen bent. Voor Zonne zijn waarschijnlijk de grotere caches het leukst, zeker als er leuke ruilgoodies in zitten. Of de caches die zo mooi gemaakt zijn, zoals die van het koningspaar, die je gevonden hebt. Leuk hè, dat dat soort schatten zomaar ergens verstopt zijn, waar je als gewone wandelaar geen weet van hebt?

    Liked by 1 persoon

  3. Mammalien zegt:

    Leuk! Ik nog nooit gedaan, geocache. Man en kinders één keer, toen was het een hoop gezucht en gesteun en moeilijk te vinden….

    Like

    • mariimma zegt:

      haha ja je kunt pech hebben… Dit artikel heb ik vooruit geschreven. Eergisteren heb ik twee caches gezocht, beide niet gevonden. Bij één cache heb ik wel een half uur staan zoeken… :-).

      Je kunt overigens in de lijst met caches zien hoe makkelijk of moeilijk ze te vinden zijn. Eén ster is makkelijk. Vijf sterren moeilijk. Als beginner ga ik tot de twee sterren.

      Like

  4. Pingback: Sneeuw. Wel mooi. Niet altijd leuk. | Mariimma

  5. Pingback: Daglicht in december…. | Mariimma

  6. Pingback: Externe dagen zonder haast | Mariimma

Wat vind jij daarvan?

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s