Hondenleven deel 6: een half jaar oud

Pippa is inmiddels een half jaar oud en ze begint steeds meer een deel van ons gezin uit te maken. Het stof is wat neergedwarreld en dat wij een gezin zijn bestaande uit een meisje, een mama, een kat èn een hond, begint steeds gewoner te worden.

Voorheen hadden we twee katten. Toch voelt ons gezinnetje in de huidige samenstelling veel “voller”. Pippa neemt letterlijk en figuurlijk veel ruimte in, in ons gezin. Ik vind de combinatie van een kat en hond heel leuk: beide hebben een totaal verschillende energie en zo hebben ze allebei iets anders toe te voegen aan ons gezin.

Ze gaan ook leuk met elkaar om. Otje is de baas. Dat is duidelijk.

Doorgaan met het lezen van “Hondenleven deel 6: een half jaar oud”

Een dagje schatzoeken

Het was een prachtige zonnige zaterdagmiddag en na al die nattigheid en storm van de laatste tijd, was die zon voldoende aanleiding om een middagje te gaan geocachen.

Ik heb de directe omgeving van ons huis al zo’n beetje leeg gegraasd, dus gingen we een half uurtje naar het zuidwesten om daar op zoek te gaan naar wat kindvriendelijke caches. Om de middag extra aantrekkelijk te maken voor Zonne, maakte ik een mini-grabbelton. Per gevonden schat mocht ze grabbelen. de “prijzen” varieerden van een centje voor in de spaarpot en tien minuutjes extra televisietijd tot een snoepje of een stukje kaas.

We vonden maarliefst veertien caches. Hieronder de hoogtepunten…:

Doorgaan met het lezen van “Een dagje schatzoeken”

Opruimen

Ik wil mijn huis eind februari / begin maart te koop zetten, dat is dus over een week of vijf. En nu ik die datum geprikt heb, was het de afgelopen week wat makkelijker voor mij om aan de slag te gaan met de opruimklussen.

Ik wil namelijk héél graag geminimaliseerd hebben vóórdat het huis in de verkoop gaat. Dat scheelt immers gedoe wanneer er een bezichtiging zou zijn en bovendien is een verhuizing dan al beter voorbereid.

Doorgaan met het lezen van “Opruimen”

Mijn passief inkomen in 2017

Budgetteren en aflossen

Terugkijkend heb ik een behoorlijke ontwikkeling meegemaakt wat betreft personal finance. Het begon met budgetteren en vervolgens ging ik als een haas mijn hypotheekschuld aflossen. Nog altijd vind ik dat hele goede keuzes omdat ik door die aflossingen geen woning meer onder water heb. Sterker nog, met de stijgende huizenprijzen verwacht ik toch echt wel een leuk bedrag over te houden nadat ik mijn huis verkocht heb (en een nieuw, goedkoper huis heb gekocht…) waardoor ik hoop aan het einde van het jaar mijn hypotheekschuld misschien wel gehalveerd heb… (en mijn hypotheeklasten nog lager dan gehalveerd vanwege de huidige rentestanden…).

Door aflossen heb ik bovendien lagere woonlasten aan hypotheekrente!

Doorgaan met het lezen van “Mijn passief inkomen in 2017”

Weggooien, weggeven of verkopen?

Ik ben dus echt aan het opruimen geslagen, inclusief de bijbehorende beloningen

Er zijn echter nogal véél verleidingen die ervoor zorgen dat het opruimen niet zo vlot gaat als dat ik het liefste zou willen… Want… hoe ga je om met al die spullen die gewoon nog prima te gebruiken zijn, maar niet door jou..?

Weggooien, weggeven of verkopen?

Doorgaan met het lezen van “Weggooien, weggeven of verkopen?”

…. en als je goed je best doet…

Deze week ben ik mezelf uit de passiviteit aan het worstelen. Het heeft lang genoeg geduurd, dat aankeutelen. Tijd om aan de slag te gaan!

Nu heb ik wel ervaring met zowel lui aankeutelen als mezelf daaruit trekken. Al in mijn studententijd leerde ik dat het voor mij goed werkt om grote taken op te delen in deeltaken, om mezelf vervolgens na iedere taak een kleine beloning toe te staan.

Doorgaan met het lezen van “…. en als je goed je best doet…”

Aankeutelen

Ik doe niet zo veel, dus, de laatste tijd. Geen grote opdrachten. Weinig inkomen dus geen aflossingen of investeringen of andere spaardingen. Geen dingen die mis gaan.

Gewoon een beetje aankeutelen. Naar buiten met Pippa. Afspreken met een vriendin. Aan mijn (zakelijke) site klooien. Netwerkafspraken. Af en toe een offertetje of een kleine opdracht van een halve dag. Badkamer poetsen. Was opruimen.

Te weinig inkomen om van rond te komen maar daar lig ik niet wakker van. Nog niet in ieder geval.  Doorgaan met het lezen van “Aankeutelen”

Wegvliegen

Tante A is dood gegaan, Zonne.

Oh.

Is opa C verdrietig?

Ja dat denk ik wel. Hij is al zo lang met haar getrouwd geweest en nu is hij alleen. Ik denk wel dat hij haar mist.

Ja. Ik denk wel dat hij moet huilen.

Maar ik denk dat opa C ook wel blij is dat A nu niet meer steeds zo ziek is. Ze lag maar in bed en ze voelde zich niet fijn. En nu hoeft ze dat niet meer te voelen.

Ja. Ze was wel ziek he? Ze had overal klontjes en haar lever en haar nieren deden het niet meer goed.
Ik hoop dat ik die ziekte nooit krijg mama.

Ja dat hoop ik ook, dat jij die ziekte nooit krijgt. Ik vind jou zo het leukste zoals je nu bent. Zonder ziek zijn.

Wat is eigenlijk de fijnste ziekte om dood van te gaan?

Dat weet ik niet. Ik denk dat het het fijnste is als je hele lijf opeens niet meer werkt. In één klap. Dat je dan lekker in het zonnetje aan het wandelen bent en hopla je bent dood. Zonder dat je je akelig voelt of dat het pijn doet.

Ja.

En is ze al uit haar lijf gevlogen?

Dat denk ik wel. Dat is dood gaan. Dat je lijf er nog wel even is maar jij woont er niet meer in.

En dat je dan een ster wordt in de hemel?

Ja ik denk dat dat dan gebeurt. En jij?

Ja en als ik dan dood ga dan word ik opnieuw geboren. En als jij dan ook dood gaat dan word ik jouw grote zus!

Oh dat lijkt me gezellig! Gaan we dan samen spelen.

Ja. Maar eerst komt er nog een afscheidsfeestje he?

Ja dat klopt. Maandag misschien.

Oh.

En wordt ze dan begraven of verbrand?

Ja één van de twee.

Ik hoop begraven.

Jij vindt dat verbranden maar niks he?

Nee. Ik wil niet dat ze me dan opeten.

Oh. Maar meisje als je dood bent dan doen ze je niet in een pan hoor! Het gaat dan net als een kaars. Je doet een vlam aan en als je dan een tijdje later kijkt dan is de kaars weg. En tante A heeft haar lichaam nu toch niet meer nodig. Dat was veels te ziek geworden. Daarom is ze nu weg gevlogen uit haar lichaam. Ze voelt nu niks meer. Dat is wel raar he?

Maar kan ze dan nog kijken?

Dat weet ik niet. Want ze kan het ons niet meer vertellen omdat ze geen mond meer heeft om mee te praten.

Oh nee.

Ik vind het toch wel verdrietig maar ik ben blij dat ze zich nu niet meer steeds zo akelig voelt.

Ja. Dat heb je mooi gezegd meisje.

..maar wat moet ik dan dóen….?!

Ik ben niet de enige die zich bezig houdt met het verminderen van smartphonegebruik, dit jaar. Ik las er ook al over bij LLMM, bijvoorbeeld….

Ik ben het wel met een Colorfullworldblog  eens, die eerder reageerde met de vraag wat er nou zo erg is aan af en toe actief te zijn op social media, omdat je nu immers niet altijd nuttig bezig kunt zijn. Helemaal eens: af en toe een beetje is niet erg. Daarom wil ik ook vooral voor kwaliteit ipv kwantiteit gaan. Als ik toch al nutteloos bezig ben, bijvoorbeeld wanneer ik tv kijk, vind ik het geen probleem om even de telefoon te pakken.

Maar ik deed het te veel. Echt. Geloof me. Vijf keer per minuut Insta refreshen is onzin. Ook wanneer je een film zit te kijken.

Doorgaan met het lezen van “..maar wat moet ik dan dóen….?!”

Een kwestie van dagen….

Ze is ziek en ze zal niet zo lang meer leven. Een paar weken geleden kreeg ik al berichten waardoor ik me realiseerde dat het een kwestie van dagen zou kunnen zijn. Dat ze er nog is, had ik eigenlijk niet verwacht.

Het is weliswaar familie, maar sinds mijn studententijd had ik niet veel contact meer met ze. Dat veranderde bij de verhuizing van mijn ouders: ze wonen nu écht in de buurt en tijdens logeerpartijtjes bij opa en oma ging Zonne er het afgelopen jaar regelmatig op visite, omdat ze immers een zwembad hebben. Ze noemt hem ook opa en haar ziet ze als een tweede oma.
En ik kwam er met plezier, om Zonne op te halen maar ook gewoon voor hen. Het was fijn ze weer te zien, zo af en toe.  Doorgaan met het lezen van “Een kwestie van dagen….”

Externe dagen zonder haast

Externe dagen, dat zijn voor mij de dagen dat ik zakelijk op pad ben. Vroeger had ik minimaal één zo’n dag per week, maar meestal twee. Soms bleef ik ergens op een handige plek slapen tussen twee externe dagen in. Per dag had ik dan twee tot vier zakelijke afspraken. Om een presentatie te geven, een workshop, een brainstormsessie te leiden of om mezelf voor te stellen als de beste keuze voor een nieuwe opdracht….

Vier afspraken, dat was altijd heel erg pittig. Ik kwam alle files van Nederland tegen. En als ik dan door het verkeer of doordat een afspraak uitliep, achter raakte op schema dan had ik de hele dag haast.

Doorgaan met het lezen van “Externe dagen zonder haast”

Nuttig bezig op Instagram

  • Zoek op #elephantride #tigerselfie #dolphinkiss etcetera
  • Reageer op de foto met de volgende tekst: “That’s animal cruelty. Wild animals shouldnt be exploited like this…  Don’t be an ignorant tourist….” of iets dergelijks…
  • Breng andere mensen op het idee hetzelfde te doen.
  • Klaar.

 

Rapunzel

Jij was er nog nooit geweest. Ik knipte jou zelf wel, tot nu toe. Voordeel van krullen: je ziet niet dat het scheef is. Het moeilijke van krullen is dan wel weer dat je denkt dat het maar een klein beetje korter wordt maar vervolgens veert het in pijpenkrullen omhoog en heb je toch ineens een pagekopje…

Maar jou staat alles….

Ik ga zelf ook niet vaak. Eens per jaar, denk ik. De laatste keer dat ik ging, werden er laagjes geknipt. Ze zeggen altijd dat ik laagjes moet nemen. Dus dat doe ik dan maar. En drie jaar geleden heb ik mijn haar laten terug verven in mijn eigen kleur. Ik was wel klaar met die pakjes. Ik vond het niet langer meer erg dat er hier en daar een grijze haar te zien is: beter dát dan steeds moeten verven vanwege de uitgroei. Geverfd haar bleekt immers op, in de zon. Zeker wanneer je als zuinigaard goejekope verf gebruikt….

Als ik sommige foto’s van mezelf terugzie met diverse haarkleuren en uitgroei, dan is het een goed besluit geweest om mijn haarkleur natuurlijk te houden. Goedkoop uitziend geverfd haar is veel lelijker dan die drie grijze haren. Oké dan, dertig…….

Doorgaan met het lezen van “Rapunzel”

Social media: kwaliteit of kwantiteit

Zoals ik al eerder heb geschreven: ik vind dat ik te veel op sociale media rondhang. Er zijn best veel artikelen te vinden op internet over waarom sociale media verslavend zijn: Fear Of Missing Out, gewoontegedrag en ook de verslavende werking van likes en statistieken (“hoe vaak word ik gelezen?”) als verslavende beloning.

Dat laatste heb ik geloof ik niet zo’n last van. Ik kijk bijvoorbeeld zo goed als nooit naar de statistieken van dit blog, maar de reacties vind ik dan wel weer heel leuk (nee niet het aantal maar wat er gezegd wordt…). En ook om bij andere mensen met soortgelijke en soms hele andere dilemma’s te lezen hoe zij keuzes maken in het leven.

Ook zijn sociale media voor mij een slechte gewoonte, net als roken. iets wat ik gedachteloos en doelloos doe. Vooral dat laatste wil ik tegengaan. Niet meer blijven scrollen en foto’s of filmpjes kijken die ik niet interessant vind, dat is waarnaar ik streef, zeker niet wanneer dat ten koste gaat van andere bezigheden waar ik veel meer aan heb.

Daarom heb ik het minderen van social media als jaardoel gemaakt. Met het voornemen om er overdag maximaal een half uur door te brengen.

Doorgaan met het lezen van “Social media: kwaliteit of kwantiteit”