Hondenleven deel 6: een half jaar oud

Pippa is inmiddels een half jaar oud en ze begint steeds meer een deel van ons gezin uit te maken. Het stof is wat neergedwarreld en dat wij een gezin zijn bestaande uit een meisje, een mama, een kat èn een hond, begint steeds gewoner te worden.

Voorheen hadden we twee katten. Toch voelt ons gezinnetje in de huidige samenstelling veel “voller”. Pippa neemt letterlijk en figuurlijk veel ruimte in, in ons gezin. Ik vind de combinatie van een kat en hond heel leuk: beide hebben een totaal verschillende energie en zo hebben ze allebei iets anders toe te voegen aan ons gezin.

Ze gaan ook leuk met elkaar om. Otje is de baas. Dat is duidelijk.

Pippa is inmiddels uitgegroeid tot een klein kalf. De voorspelling van de dierenarts dat ze 25 kilo zou worden klopt waarschijnlijk niet. Ze weegt nu rond de 20 kilo, namelijk en ze groeit nog wel effe door. Haar gebit is al helemaal gewisseld. Ze is ook minder bijterig geworden, hoewel ze nog steeds wel af en toe, in een wilde bui, speels wil happen. Daar werken we aan en gelukkig krijgt ze de laatste tijd steeds meer discipline. Dat moet ook wel, ze bijt zó je hand eraf! Of in ieder geval je vinger….!

Inmiddels komt ze bij Zonne tot haar navel en gezien haar afmetingen is het fijn dat ze zo’n lief en zachtaardig karakter heeft. Voor een pup, dan…

Ze lijkt het meest op een duitse staande draadhaar, maar dan wel met lange staart. Ze wordt ook wel wat zwaarder dan een duitse staande, dat zal de labrador-afkomst doen. En ik vind haar tot nu toe eigenlijk niet zo heel eigenzinnig (en dat zou een duitse staande moeten zijn….). Gelukkig is ze ook niet zo lomp als de labradors die ik soms tegenkom, want dat lompe enthousiasme lijkt me lastig te combineren met een meisje van zes.

Volgens de websites over honden is de puberteit nu toch wel echt begonnen en gisteren dacht ik het te merken. Ze weet donders goed wat ervan haar verwacht wordt, wanneer ik haar roep. Maar als ze gezellig aan het spelen is dan word ik genegeerd. Dus toch eigenzinnig maar ik duim dat dat een fase is………

Als ik met haar alleen het bos in ga is ze het gehoorzaamste hondje van de wereld en blijft ze heel braaf bij me….

Pippa is heel leergierig en ze wil graag pleasen. Ook kan ze zich een standje enorm aantrekken.

Pippa heeft tot nu toe een geweldig leven gehad. Ze is nooit langer dan een paar uurtjes alleen. En hoewel ze goed alleen kán zijn, komt het vaker wel dan niet voor dat ze gewoon de hele dag gezelschap heeft. Het is een gezellig dier: ze komt er bij zitten wanneer we tanden poetsen (onze badkamer is beneden) en ook wanneer ik aan het koken ben is ze erbij. Ze mag in de keuken overigens niet in de weg lopen, in verband met de kans op “hot dog”, als u begrijpt wat ik bedoel.

Ze moet “op de plaats” blijven en dat doet ze keurig.

We zijn nu volop aan het trainen met “aan de voet lopen”, waarbij ze me als een schaduw volgt en dat gaat echt al heel goed. Heel handig wanneer er een hardloper in het bos is, want helaas is ze wèl nog zo enthousiast dat ze tegen mensen op springt en niet iedereen is daar natuurlijk van gediend. Ze heeft – voor een niet hondenkenner – ook best een woest uiterlijk en gezien haar afmetingen heeft lang niet iedereen door dat dat puppygedrag is.

Iedere dag ga ik drie kwartier tot een uur met haar wandelen, ’s morgens. We gaan bijna altijd het bos in: bij Zonnes school of schatzoeken. In ons “vaste bos” lopen we ook regelmatig met een groep mensen mee waardoor ze ook leert hoe ze zich in een roedel moet gedragen. Als ik het een tijdje druk zou hebben met werken, waardoor ik minder lang met haar zou kunnen wandelen of misschien wel meer van huis zou zijn, kan ze zonder problemen naar een honden-dagopvang of met een uitlaatdienst mee.

Pippa heeft inmiddels ook al wat ervaring opgedaan met kleine stukjes naast de fiets lopen. Dat ging eigenlijk meteen goed. Alleen wanneer ze los is heeft ze soms de neiging om recht vóór de fiets opeens stil te gaan staan. Niet handig…..

Voor de grotere afstanden en niet-hondvriendelijke routes heb ik via MP een hondenkar gekocht waarmee we aan het oefenen zijn. Sommige honden vinden zo’n kar heel eng, maar zij gaat er zonder problemen in. Zo lang de fiets stil staat. Het gewiebel vindt ze wél heel eng dus dat betekent (helaas…) dat we dat deze week dagelijks oefenen.

Ik hoop dat ze het oppikt!

Over mariimma

Alleenstaande moeder en ZZP-er die stukje bij beetje steeds meer financiële vrijheid ervaart.
Dit bericht werd geplaatst in dagelijksedingen, Pippa. Bookmark de permalink .

6 reacties op Hondenleven deel 6: een half jaar oud

  1. Mieke zegt:

    Wat een leuke foto’s!

    Liked by 1 persoon

  2. Janny zegt:

    Wat fijn dat jullie zo genieten van en met Pippa. En wat is het een leuke hond.

    Liked by 1 persoon

  3. villablabla zegt:

    Mooi om te lezen dat Pippa jullie hart zo heeft veroverd. Ze boft maar met zo een fijn gezin 🙂

    Like

  4. Wat leuk om te lezen! Wij hebben onze Toos nu zo’n 3,5 jaar en ik vind het super gezellig om een hond in huis te hebben.

    Liked by 1 persoon

  5. Janke zegt:

    Ik weet dat je niet van betutteling houdt, maar wil je toch adviseren om qua beweging rustig aan te doen met je hond. Zeker omdat het een wat grotere hond wordt, Heeft je dierenarts daar niets over gezegd?

    Like

Wat vind jij daarvan?

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s