Geen verkleedkleren

Zonne had een missie. Ze had Amina (niet haar echte naam….) beloofd om vandaag de prinsessenjurk mee te nemen. Zonne trok immers haar zebrapak witte-tijgerpak aan. En Amina had geen verkleedkleren en haar broer ook niet. Dus toen de juf het vroeg had Zonne haar vinger opgestoken en een vriendje zou voor de broer iets meenemen.

Ik geloofde het verhaal eerst niet. 

Wist Zonne wel zeker dat Amina geen carnavalskleren had? Want ik had van de juf niks gehoord en ik ging er eigenlijk wel vanuit dat de juf zoiets rechtstreeks met een moeder zou bespreken en niet een zesjarige als boodschapper zou gebruiken.

Maar Zonne hield voet bij stuk.

Dus vanmorgen nam ik maar die jurk mee. Voor de zekerheid.

Juf knikte eens van ja toen ik haar aanschoot. Ik mocht het wel even op haar tafel neerleggen, ja fijn.

En vervolgens zag ik Amina. Een gespannen snoetje. Ze had naar onze komst uitgekeken en keek opgelucht naar de jurk. “Ik ben nog niet verkleed” fluisterde ze zacht.

 

Ik slikte even wat weg.

 

“Ga je maar snel omkleden dan!” lachte ik breed. En ze schoot snel weg met de kleren onder een arm. Het speelzoldertje op. Ik ging er toch maar achteraan…

Ze had een extra legging meegenomen voor onder de jurk. En of ik haar oorbellen even in wilde doen.

Ja hoor dat wilde ik wel…

 

Een uur later kwamen er wat klassenfoto’s op de klasse-appgroep binnen. Een breed lachende Amina. Een blije Zonne.

 

Allemaal mooie verklede kinderen. Gelukkig maar.

 

Maar ik stuurde zojuist toch maar even een mailtje naar de juf. Of het voor de volgende keer een idee is dat ze even een oproepje doet aan de ouders, via email? Zonder dat het in de klas besproken zou kunnen worden? En dan misschien een paar dagen eerder. Zodat Amina en haar broer net zoals mijn dochter al thuis voorpret hebben en ze zich geen zorgen hoeft te maken over of de mama van Zonne er wel aan gedacht heeft…

 

Ik ben er nog een beetje misselijk van……….

 

 

Over mariimma

Alleenstaande moeder en ZZP-er die stukje bij beetje steeds meer financiële vrijheid ervaart.
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie, Zonnekind. Bookmark de permalink .

17 reacties op Geen verkleedkleren

  1. anja zegt:

    Ja, ik vind dat juf zoiets niet bij de klasgenootjes moet neerleggen. Je kunt een kind van 6 daar niet de verantwoordelijkheid voor geven, maar ook loopt juf het risico dat het kind-zonder-verkleedkleren slachtoffer wordt van pesters. Wat niet weet, wat niet deert, dus beter om zoiets te regelen buiten de kinderen om.
    Maar waarom ben je er misselijk van? Natuurlijk is het sneu als maar 1 kindje in de hele klas niet verkleed op school komt, maar weet je ook om welke reden dat zo is? Hebben de ouders geen geld voor verkleedkleren? Of zijn ze er principieel op tegen, hebben ze iets tegen carnaval of zo, en willen ze beslist niet dat hun kind verkleed op school loopt? Ik denk dat juf allereerst met de ouders van Amina hierover contact had moeten opnemen. Want heel eerlijk, ik zou het beslist niet gewaardeerd hebben als een andere ouder verkleedkleren voor mijn kind zou hebben geregeld, zonder dat ik daar als ouder iets van wist.

    Like

  2. Als dit goed gaat in de klas, is het ook wel weer heel fijn en leerzaam. Amina heeft geen verkleedkleren, no big deal, dat lossen we in de klas op. Zou het niet kunnen, dat kinderen daar geen oordeel over hebben? Er hoeft ook niet iets ergs achter te zitten. Soms spreek je met je team (of je klas, of je orkest) af om allemaal iets roods aan te trekken. Dan kan het zijn dat iemand toevallig niets roods heeft. Dan neemt iemand anders iets extra’s mee.
    Ik realiseer me dat het een grote en belangrijke ‘als’ is, en dat het misschien wat riskant is van de juf om daar op te gokken. Maar ik hoop gewoon dat deze juf het goed heeft ingeschat.
    In ieder geval lief dat Zonne en jij de prinsessejurk voor haar hebben meegenomen.

    Like

  3. Nans zegt:

    Soms lopen dingen elders thuis gewoon anders. Zoon zijn beste vriendinnetje heeft een moeder die heel slecht Nederlands spreekt, de nieuwsbrief niet leest (en / of niet snapt) en door een groot cultuurverschil dingen (het nut / belang / wat er gaat gebeuren) niet snapt en school geeft lang niet alles persoonlijk door.

    En dus mist moeder wel eens een voorstelling, nemen wij soms dingen als verkleedkleren mee en probeer ik sommige dingen uit te leggen (en als dat niet lukt maar gewoon te zeggen wat ze moet doen :-)). Voor vriendinnetje is het soms best lastig om een moeder te hebben die er soms niet is (met alle andere ouders wel) of dingen als verkleedkleren niet te hebben. Aan de andere kant merk ik dat er een ontwikkeling in zit. Het is ook best lastig om vanuit een heel andere cultuur de onze in korte tijd te snappen (denk traktaties, verjaardagen, carnaval, sinterklaas, voorstellingen op school enzovoorts, enzovoorts enzovoorts…).

    Fijn van die jurk en dat zij ook gewoon mee kon doen.

    Like

  4. liesbet zegt:

    Ik vind het in elk geval heel lief dat je dochtertje bereid was om een prinsessenkleedje aan haar klasgenootje uit te lenen.

    Toen onze kinderen klein waren (meer dan 30 jaar geleden), werd carnaval op school ook “gevierd” maar toen waren kinderen die “echte” verkleedkleren hadden, eerder een uitzondering.

    De leerkrachten werkten toen ook niet rond een thema, zoals nu in de klas van onze kleinkinderen meestal het geval is. De meeste kindjes hadden op carnaval gewoon zeer kleurrijke niet bij elkaar passende kleren aan, sommigen hadden pruiken op en ze werden op school geschminkt.

    .Ik vind het hele gedoe rond carnaval overdreven en enorm commercieel. Tja, als ouder van een jong kind ben je dan eigenlijk bijna verplicht om verkleedkleren te kopen wil je dat je kind op school niet uit de toon valt. Niet iedereen kan of wil daar geld aan uitgeven.

    Gisteren waren op het nieuws beelden te zien van carnavalvierende kindjes en ik was er enorm van verwonderd dat al die kindjes met gekochte carnavalspakjes rondliepen.

    Liked by 1 persoon

    • mariimma zegt:

      Ik ben een kind van begin jaren ’90. Wij hadden toch echt ook al gekochte pakjes aan. Of liever gezegd: ooit gekocht en vervolgens steeds doorgegeven van kind tot kind. Zo gaat het in mijn omgeving nog steeds. Zonne is nu zes. Ik heb maar één keer iets voor haar voor carnaval gekocht.

      Zonnes pak is een onesie / huispyjama die ze de hele winter al regelmatig aan heeft gehad. Ze draagt het pak bijvoorbeeld altijd na de zwemles, lekker knus en snel aan te trekken….

      Like

    • Ans zegt:

      Ben het helemaal met je eens , mijn dochter kreeg van mij nooit gekochte verkleedkleren. Niet omdat het geld er niet voor was, maar omdat ik het idioot vond om voor een keer verkleden zoveel geld uit te geven. Ik maakte een prinsessenjurk van een wit laken dat nog in de kast lag en gaf alleen een klein bedrag uit voor wat goudkleurig band. Het jaar erop ging ze verkleed als kat, gemaakt van een oude zwarte trui met capuchon, oude zwarte legging en ik gebruikte een oud zwart shirt om er een staart en oortjes van te maken. En ik ben echt geen volleerd naaister . Het leuke was dat ze meermalen te horen kreeg hoe leuk ze er uit zag en ik van verschillende moeders een complimentje kreeg en dat zij het jammer vonden dat zij daar niet aan gedacht hadden voordat ze geld uit gegeven hadden voor een duur kant en klaar setje.

      Like

    • karlienvh zegt:

      Mijn dochter doet niets liever dan zich vekleden. We kunnen geen rommelmarkt aandoen zonder dat er verkleedkleren gekocht worden, en voor kerst kreeg ze ook van zowel mijn zus als mezelf een voorraadje. Duur speelgoed is het niet, en ze zal er gegarandeerd véél mee spelen. Mijn mama maakte vroeger ook zelf mijn carnavalskleren, maar daar heb ik geen tijd en geen talent voor, én geen zin in. Op school hangen er altijd wel tips over hoe zelf iets ineen te flansen, maar ik zie inderdaad dat niet veel ouders zich daarmee bezig houden. Speciaal voor carnaval heb ik nog nooit iets gekocht, voor Halloween de laatste keer wel omdat ze eens iets anders dan piraat wilde zijn en we nog niets anders “eng” in huis hadden.

      Like

  5. Hanna zegt:

    Complimenten voor Zonne! Die kun je om een boodschap sturen!

    Liked by 1 persoon

  6. Lis zegt:

    Wat lief van Zonne, maar wat akelig dat de juf het van een klasgenootje laat afhangen?? Wat als Zonne niets meegenomen had? Had ze dan nog snel iets anders kunnen regelen?
    Bij ons op school zijn er ook best veel kinderen zonder carnavalskleren. Bij mijn zoontje in de kleuterklas waren het 4 van de 25 kinderen dit jaar. De ouders begrijpen het niet of ze kunnen het zich niet veroorloven, en de kinderen worden dan gewoon door de school geholpen. Oude verkleedkleren kun je inleveren, en de school heeft inmiddels een flinke verkleedkast waaruit alle kinderen die niet verkleed aankomen op carnavalsvrijdag iets mogen uitkiezen.

    Like

  7. villablabla zegt:

    Heel lief van Zonne! Bij mijn jongste zoon maken de kinderen hun verkleedkleren zelf op school. Elke klas is verkleed volgens een bepaald thema. Op deze manier hebben alle kinderen een super leuk kostuum en is elk kind gelukkig. Ik vind dat goed, want zo valt er geen enkel kind uit de boot.

    Liked by 1 persoon

  8. Goudsjeblom zegt:

    Hier spatten de tranen dus van uit m,n kop vandaan. Een enigst kindje wat gelijk wil delen en een moeder die haar verlangen serieus neemt. En zo zorgen beiden dat een ander kindje mee kan doen, het gevoel kan hebben er bij te horen.

    Liked by 1 persoon

  9. Daantje zegt:

    Wat lief van je!

    Wij hadden het juist andersom: toen ik vanderweek aan de moeder van een klasgenootje vertelde dat ik nog naar de stad moest voor een verkleedpakje bood zij aan dat zij nog wel iets voor Tobias had liggen. 🙂 Financieel gezien hadden wij het prima zelf kunnen kopen, maar het geeft me wel een fijn gevoel dat we nu iets konden hergebruiken en straks ook weer door kunnen geven aan een volgend kindje.

    Liked by 1 persoon

  10. karlienvh zegt:

    Dunya had vrijdag spontaan een extra verkleedjurkje meegenomen voor als er kindjes niet verkleed zouden zijn. Uiteindelijk is het ongebruikt terug mee naar huis gekomen, want de kindjes die niet verkleed waren maar dat wel wilden (dat er ook zijn die dat gewoon niet leuk vinden, wil er bij mijn poppemieke niet in), kregen allemaal iets van de juf.
    Ik begrijp dat de juf het in dit geval de kindjes onderling wilde laten regelen, want die maken daar niets van terwijl mama’s wel eens durven roddelen, maar ze had ook wel kunnen raden dat het bij de ouders terecht zou komen.

    Liked by 1 persoon

Wat vind jij daarvan?

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s