Hoe het voelt als je geen inkomen hebt.

Voor de meeste mensen is het heel vanzelfsprekend dat er maandelijks een inkomen is. Of dat nou een kleine uitkering is of een inkomen van boven de Balkenende-norm: er komt geld in. Voor sommigen is het een terugkomend probleem om binnen budget te blijven, anderen budgetteren niet en zien wel of ze geld overhouden, maar veel mensen zijn gewend aan dat inkomen en hebben een daarbij passend uitgavepatroon.

Liefst geeft iedereen minder uit dan dat er in komt, denk ik, zodat er ook gespaard kan worden voor grote uitgaven, onverwachte kosten of een vroege(-re) pensionering.

Dan heb je natuurlijk ook mensen die meer uitgeven dan dat er in komt. Als dat structureel is… hmzz… niet handig….

Doorgaan met het lezen van “Hoe het voelt als je geen inkomen hebt.”

Blij dansje

Na een doorwaakte hoestnacht – damn you, virus! – met spierpijn opstaan.

Erachter komen dat de heesheid heeft doorgezet.

En niet zo’n beetje.

Fluisteren tijdens het ontbijt. En hoesten.

Geen honger dus glimlachen met een theetje-met-honing en toekijken hoe de dochter haar yoghurt met muesli eet.

Telefoon doorschakelen naar de antwoordservice.

Met koortsig hoofd op weg naar de school met zakdoekjes. Hoestend. Mama gaat vandaag maar even niet mee naar binnen, lieverd.

Een verplicht rondje met het hondje.

Terug naar huis en op de bank. Nog een theetje. En hoesten.

De was doen. De vaatwasser uitruimen. Douchen en hopen dat die stoom ervoor zorgt dat er weer normaal geademd kan worden.

Email checken. En beantwoorden. Administratie bijwerken. In de badjas en met sloffen aan. Hoestend. Zakelijk blog verder schrijven…

Mailing voorbereiden.

Weer even op de bank. Onder een dekentje. Met een theetje. Met honing.

Naar de winkel om keelsnoepjes en hoestdrank in te slaan. En vitaminepillen – alsof die nu nog helpen… En yoghurt. En brood. En groente. En fruit. En vers geperste sinaasappelsap uit zo’n automaatding. En hoesten.

Afspraak voor kraamvisite toch maar afzeggen. Een baby onderhoesten lijkt me geen goed idee…. Gelukkig kan dat afzeggen via een berichtje want de stem is weg.

Een landingspagina maken voor een panel.  Foto’s bestellen. Zuigend op keelsnoepjes die hun belofte vanzelfsprekend niet waarmaken.

Toch maar besluiten om die leuke netwerkafspraak van vanavond ook af te zeggen. Zonder stem kun je niet praten, immers.

Vaag rondlopen.

Weer even op de bank met thee en honing en hoestdrank en keelsnoepjes.

Maar weer even de mail checken. Zakdoekjes in de aanslag.

 

En dan?

Goed nieuws. Die éne offerte. Die waarmee ik een beetje van de slappe tijd van de afgelopen maanden zou kunnen goed maken. Waarvan ik amper durfde te hopen dat het door zou gaan, laat staan erop rekenen…

Gaat die nou door? Is ’t echt?

 

 

Ja. Ik lees het goed. Heéél goed. Een opdrachtbrief. Met daarin precies het bedrag dat ik geoffreerd had. Fijn. Meer dan fijn. Superfijn. Superdeduperfijn. Megasuperfijn.

Met koorstig vol hoofd toch maar een heel heel heel blij dansje.

 

 

 

E.i.n.d.e.l.i.j.k.

 

Er gaat weer geld binnenkomen…..!!!

 

 

Lekker

Dat het sporten superslecht ging. Verkouden immers. En dat je dan na het trainen thuis komt.

En zin hebt in iets lekkers. Maar niks in huis. Of genoeg in huis maar niks lekkers. Of best lekkere dingen in huis maar geen zin in.

En dat je dan hoopvol de blikjes bekijkt. Dan maar even een tonijnsalade in elkaar draaien met veel tonijn, een beetje ui, kappertjes en appel. En mayo en citroensap….

En dat je daar ook geen zin in hebt en het dus toch maar het blikje dicht houdt en alles weer opruimt. En ook geen zin in zelfgemaakte popcorn of mais uit blik. En ook niet weet wat je voor heerlijke snack kunt maken van kikkererwten….

En dat je tegen jezelf mompelt dat een homp kaas wel wat ver gaat….
En dan vind je ineens dropjes. Precies wat je nodig hebt met je verkouden hoofd.

Ja. Daar word je toch blij van?

Welterusten!

Een beleggingsupdate

In 2016 startte ik met beleggen en sindsdien heb ik hier regelmatig juichende stukjes geschreven over hoe goed het ging. Rendementen van tussen de 8% en 10%, hoera!!

Sinds een maand of twee (er zijn vást mensen die dat precies bijhouden maar ik dus niet…) gaat het een stuk minder goed met de aandelenmarkt. Een aantal bloggers zijn angstvallig stil gevallen, is me opgevallen. Maar ik geef graag een eerlijk beeld, van goede èn minder goede tijden.

Hierbij dus een update:

Doorgaan met het lezen van “Een beleggingsupdate”

Waarom ik voor die éne makelaar gekozen heb.

Eergisteren schreef ik een stukje waarin ik de makelaars die bij mij op bezoek geweest zijn, zo eerlijk mogelijk met elkaar vergeleek. Makelaar nummer twee viel positief op omdat hij de meeste ad hoc huis-verkoopklaar-maak adviesjes gaf en hij viel negatief op omdat hij zich niet ingelezen had en in eerste instantie ook alleen maar via de telefoon met mij wilde praten over zijn kosten. Om de negatieve redenen viel hij af en ook omdat hij de minste overhead heeft en qua prijs precies in het midden viel (ik had verwacht dat hij de goedkoopste zou zijn, zeker gezien zijn gebrekkige voorbereiding waardoor hij immers minder uren investeert en die ook niet hoeft door te rekenen in zijn prijs…).

Dan ging het dus tussen makelaar één, met wie ik de minste persoonlijke klik had maar die wél het goedkoopste was èn die het beste voorbereid was en ook nog eens het meest secuur aan de slag was geweest met de boel opmeten etcetera, en makelaar drie, die voldoende voorbereid was en met wie ik een goede klik had, maar die het duurste was.

Doorgaan met het lezen van “Waarom ik voor die éne makelaar gekozen heb.”

Een makelaar kiezen…

Vorige week vrijdag en afgelopen maandag heb ik bezoek gehad van drie makelaars. En inmiddels heb ik van alledrie een offerte binnen.

Ik heb deze makelaars uitgezocht op de volgende kenmerken:

  • goed referenties op Funda. Nu hebben ze dat eigenlijk allemaal wel qua rapportcijfers, maar daarom heb ik vooral de opmerkingen gelezen. Ik heb vooral gelet op zaken als goede bereikbaarheid, goed ingeleefd en betrokken.
  • Niet te groot kantoor.
  • Niet op een AA+ locatie. Want dat moeten ze ergens van betalen.

 

Tijd om ze even naast elkaar te zetten, kijkt u met me mee?

Doorgaan met het lezen van “Een makelaar kiezen…”

Duik in het diepe

Ik zit er aan de andere kant van de glazen wand. Tussen de altijd-dezelfde ouders die naar hun telefoon staren, mopperen over de te grote groepjes en dat het hen niet snel genoeg gaat en ook tussen de kleine broertjes en zusjes die gillend rondrennen. Niet mijn hobby om hier te zitten maar het hoort erbij.

Ik luister niet meer naar de mopperouders en ook niet naar de gilkinderen. Ik lees mijn boek en af en toe kijk ik naar mijn meisje.

Daar sta je dan.

Bibberend. Met je blauwe badpak aan die aan één kant tussen je billen verdwenen is. Je natte haren in een staartje en alles vind ik lief en schattig: je billetjes, je benen, je rug. Je opgetrokken schoudertjes, je armen gekruist voor je borst. Met een brok in mijn keel kijk ik naar je…

Doorgaan met het lezen van “Duik in het diepe”

Oh ja. Goede voornemens en nieuwe gewoonten….

Weet je wat ik helemaal vergeten ben…?

Dat ik een hele categorie goede voornemens vergeten ben. Kijk maar:

3. De basis voor genieten ligt in goede gewoontes.

  • Twee keer per week thuis een kwartier oefeningen doen voor het klimmen
  • Twee keer per week boulderen / trainen
  • Flexitariër: max 3x per week vlees.
  • Overdag max een half uur social media.
  • Dagelijks aandacht voor opruimen van notoire rommelplekken als de eettafel en het aanrecht.
  • Iedere donderdagavond de oppas laten komen voor meer me-time.
  • Eens per maand een logeerweekend voor meer me-time.
  • Ieder weekend een leuke activiteit.

Nou. Die was ik dus even vergeten….

En dus geef ik mezelf (en daarmee ook jullie…) graag even een update…

Doorgaan met het lezen van “Oh ja. Goede voornemens en nieuwe gewoonten….”

De volgende stap in huizenverkoop…

… de makelaars…

Want hoe pak je dat eigenlijk aan, een makelaar selecteren…?!

Ik vroeg al om tips, een tijdje geleden… want jeetje, er zijn zó veel makelaarskantoren. En welke neem je dan…?! Nou… van mij geen tips. Deze blogger doet niet aan tips. Ik heb ook helemaal niet voldoende ervaring met makelaars om daar iets zinnigs over te zeggen. Ik kan alleen een update geven van mijn eigen zoektocht naar een verkopend makelaar.

Doorgaan met het lezen van “De volgende stap in huizenverkoop…”

Nog geen dertig jaar oud en een burn-out…

Afgelopen woensdag, toen ik aan het sporten was, liep ik Anna tegen het lijf. Wij kennen elkaar al jaren, zij het vrij oppervlakkig. We komen elkaar af en toe tegen in de klimhal en ook tussen de rotsen in Frankrijk ben ik haar weleens tegen het lijf gelopen.

Ik vroeg haar hoe het nu eigenlijk met haar ging en ik zag eigenlijk meteen dat ik haar raakte, met die vraag.

Doorgaan met het lezen van “Nog geen dertig jaar oud en een burn-out…”

Sparen voor speelgoed

20180315_132209.jpg

Sparen voor speelgoed, alleen al omdat het zo lekker allitereert vind ik dat een goed idee…!

Maar om heel veel andere redenen ook…:

  1. Je kunt niet vroeg genoeg beginnen met de financiële opvoeding van kinderen. Maar dan wel passend bij de leeftijd. Vind ik dan, hè? Wat jij vindt mag je lekker zelf weten… echt…!
  2. Ik vind autonomie belangrijk en dat begint wat mij betreft al vroeg. Mijn meisje hoeft voor sommige dingen niet afhankelijk te zijn van of ik dat toevallig op dat moment “goedkeur” of niet. Ze mag bijvoorbeeld zelf kiezen wat ze aantrekt naar school. Ook rare combinaties. Maakt mij niet uit. Als het maar schoon is. En ze mag ook een klein beetje proeven aan de vrijheid om zelf uit te maken waaraan er geld wordt uitgegeven in ons gezin.
  3. Ik houd niet van zeurende kinderen, ook niet die van mezelf. Dus als ze iets wil dan kan ze er zelf voor sparen en het zelf kopen. Ze hoeft ook niet om haar zakgeld te vragen (of zeuren) maar krijgt het gewoon. Als we er aan denken, dan hè? Maar daarover later meer….
  4. Ik houd niet van verwende kinderen die in overvloed opgroeien. Mijn meisje kreeg dus geen speelgoed-dat-op-een-bepaald-moment-hip-is-en-dat-dan-na-een-week-de-halve-klas-ermee-loopt. Als ze het wil hebben, kan ze het zelf kopen en dan gaat dat ten koste van een ander onnodig ding. Dingen die ze nodig heeft, koop ik voor haar, immers. En aangezien ze maar 60 cent zakgeld per week krijgt en ook af en toe “wat lekkers” wil kopen, is er niet veel budget over voor spullen. Bovendien raken spullen ook zoek of kapot. Helpt ook al.
  5. Kinderen die kunnen sparen, leren om beloningen uit te stellen. En vroege zelfbeheersing leidt tot latere competenties. Daar zijn hele gave onderzoeken naar gedaan.

Doorgaan met het lezen van “Sparen voor speelgoed”

Hoe het gaat met de voorbereidingen voor huisverkoop

… nou… dat gaat best heel voorspoedig!!

Natuurlijk heb ik minder gedaan dan dat ik van plan was. Dat is immers “tha story of my life”. Maar de reden was prima: beweging op het werk (nee geen mega-klappers gemaakt, maar wel weer wat aanvragen en eerste verkenningen tot aanvragen). Dat is dus prima-prima.

En ja.. oké… ik had ook een gezellige afspraak met een vriendin, die drie uur duurde….

Maar goed. Meer aandacht voor sociale contacten was ook een doel, toch…?!

Doorgaan met het lezen van “Hoe het gaat met de voorbereidingen voor huisverkoop”

Verzamelen? Nee, dank u!

Toen ik nog een meisje was, verzamelde ik een tijdlang “olifantjes”. Echt hele lelijke witte nep-porceleinen, die je bij de Blokker kon kopen. En ook mooie, van steen bijvoorbeeld. Ik had grote en kleine, van hout en van glas.

“Beeldjes” noemden we ze. Mijn zusje spaarde poezen. Zo deed ieder kind wel wat. Er waren ook kinderen met gigantische verzamelingen smurfen. Van plastic. En ik kan me de flippo’s ook nog heel goed herinneren. Ik had er niet zo veel want wij aten geen gigantische hoeveelheden chips, en dan ook nog eens niet van het “goede” merk….

Ik heb nog steeds twee of zo olifantjes, van vroeger. Twee is meer dan genoeg en misschien wel te veel.

Mijn oma verzamelde postzegels en munten. Ze kocht voor alle kleinkinderen een tijdlang eerste-dag-enveloppen. En wij scheurden van alle enveloppen de postzegel af. Tegenwoordig zie je ze niet zo veel meer, postzegels. Ik in ieder geval niet. Ik krijg bijna alleen maar rekeningen en zo, altijd uit “port betaald”- zendingen.

Doorgaan met het lezen van “Verzamelen? Nee, dank u!”

 En dat het weer goed komt

Dus ja: mijn leidingen zijn kapot gevroren. Onder de grond. En ook de radiator in de tuinkamer. Maar ik heb er niet direct – nu – veel kosten aan. De verbinding “naar buiten en naar achter” is afgesloten en dat was zó gepiept. Het is een korte termijn oplossing maar vooralsnog is ons huis weer heerlijk comfortabel. In overleg met mijn toekomstige makelaar ga ik beslissen wat we verder met die leidingen gaan doen.

Het bezoek van Murphy op maandag kostte me veel tijd en energie. Maar inmiddels is het woensdag en die dag is voorgoed voorbij. Het leven gaat door.

Er is nog meer goed nieuws.

Doorgaan met het lezen van ” En dat het weer goed komt”

Stom

Het zit me niet mee. Of eigenlijk ben ik gewoon heel dom geweest.

Vergeten het water af te sluiten naar de tuinkamer. U begrijpt wel wat er dan gebeurt. Een kapot gevroren leiding….

Toen we gisteren thuis kwamen maakte de boiler wel een heel raar geluid: suizen, en sissen. En de waterdruk was nul. En water bijvullen hielp niet de herrie tegen te gaan… bovendien kreeg ik niet voldoende druk en toen ik tien minuten later keek stond het wijzertje weer op standje-bekijk-‘t-maar….

Dus toen heb ik de hoofdkraan maar dicht gedraaid… Doorgaan met het lezen van “Stom”

Hoe ik vandaag aan de slag bleef

Vandaag is Dag Vijf van de Grote Opruimactie. Inmiddels heb ik al behoorlijk huisgehouden, vind ik zelf (ook al ben ik er nog lang niet…). En aangezien ik er blij van word om mezelf complimentjes te geven, hierbij mijn lijstje van vandaag.

  • Ik sprak twee tuinmannen aan de telefoon en maakte met allebei een afspraak om begin volgende week even door de tuin te lopen. Eentje kan al volgende week aan de slag, als ik dat wil. Dat schiet lekker op…!
  • Ik vroeg drie offertes aan bij drie verschillende makelaars en ontving vervolgens vervelende telefoontjes van dames “om mijn gegevens te controleren” of “om een bezichtiging af te spreken” en liet vriendelijk weten dat ik een mailtje wilde ontvangen met informatie over de werkwijze en de kosten.
  • Ik sopte mijn koelkast uit en gooide dat éne potje met beschimmelde jam weg. Jam, dat is dus niks voor ons. Die gaat altijd na een week of twee beschimmeld de koelkast uit…
  • Ik ruimde Zonnes kamer op en waste de ramen en kwam erachter dat dat nog niet eenvoudig is wanneer het vriest. Ik stofzuigde alles: van de bovenkast van haar kast tot onder haar bed. Ik ging in de weer met sop, doekjes en dweilen. Het opruimen en poetsen van deze kamer was in een uur of twee gepiept: ik houd haar kleding redelijk netjes en ze heeft niet zo veel speelgoed. Maar toch fijn dat alles weer fris en fruitig is, nu!
  • Ik stofzuigde mijn slaapkamer en de overloop na. Nu het stof is neergedaald leek me dat een goed idee.
  • De benedenverdieping werd gedweild.
  • Ik maakte dat randje van de vaatwasser schoon waar de koffie altijd op spet wanneer ik het kopje niet helemaal 100% leeg heb. En dat dan helemaal zwart wordt.
  • Ik sorteerde de post en daarmee was mijn kast ook weer netjes. Kijk maar:

Doorgaan met het lezen van “Hoe ik vandaag aan de slag bleef”

Prioriteiten stellen qua opruimen

Als je – zoals ik – je huis opruimt voor een verhuizing dan doet dat éne kastje onder de gootsteen er niet toe. Bij een eventuele rondleiding gaan mensen dat deurtje echt niet zomaar opentrekken.

Voor mij, echter, maakt zo’n kastje een groot verschil. Ik bedoel: die Helemaal Opgeruimde Zolder is een pak van mijn hart. Ik dacht daar echt wel een week mee bezig te moeten zijn en nu is ‘ie na twee dagen gewoon leeg op de dozen die er horen na.
Het was de meest puinhoperige ruimte in mijn huis – want ik kwam er nooit – dus het helpt me echt wel om het begin van het einde van Het Grote Opruimen te zien, nu die ruimte “af” is.

Toch…. ik kom nooit op zolder. Het is gewoon een simpele vliering waar je een paar of een paar meer dozen op kwijt kan. Met de kerstversiering, inderdaad. Ik kreeg pas last van die zooi toen ik een half jaar geleden, na vijf of tien jaar twijfelen, eindelijk besloot dat ik nu toch echt ging verhuizen.

Dat éne keukenkastje dat er nu keurig-netjes uitziet, helpt me om juist ook wat meer aandacht te geven aan “de lopende zaken”. Ik doe het kastje blijkbaar best vaak open en iedere keer ben ik blij. Die combi van het “pak van mijn hart, de zolder is af” en “hoera kijk eens wat een gezellig opgeruimd kastje!” dat doet het ‘em voor mij qua energie en zin om door te zetten. Doorgaan met het lezen van “Prioriteiten stellen qua opruimen”