Schoenen

Dat je een zakelijke afspraak hebt op een dik uur rijden van huis.

En dat die zoals altijd erg belangrijk is.

Dus dat je die éne kekke wikkeljurk aan doet. Met een mooi jasje.

En wat make-up op je snoet.

En dat je daar mooie schoenen bij uitzoekt. Van die enkellaarsjes met veelstehoge hakken waarmee je amper kunt lopen, maar zakelijke afspraken vergen vaak alleen de gang door. Dus deze kunnen best…

Dat je die schoenen nog even extra laat glimmen met wat kokosolie want dat is overal goed voor.

Dat je op tijd vertrekt. Met laptop. Visitekaartjes. Schrijfblok. Routebeschrijving. Dingen uit het desk research. Portemonnee, telefoon. Alles check.

En dat je dan om tien – minuten – voor – het – begin – van – de – afspraak, wanneer je de afslag van de snelweg al genomen hebt, eens om je heen kijkt in de auto. En erachter komt dat die zakelijke schoenen nog thuis staan. In de gang….

Dus.

Kijk je nog even paniekerig om je heen op zoek naar een schoenenwinkel waar je binnen vijf minuten schoenen kunt zoeken.

Dat je zelfs je auto ervoor aan de kant zet om te googlen of er ergens eentje zit.

Maar ja. Bedrijventerrein.

Geen schoenenwinkel.

Dat je even overweegt om te bellen met een verzonnen file en wat verder te rijden voor schoenen.

Maar dat je op tijd komen misschien toch wel belangrijker vind dan schoenen…

En dat je dan zó bij de receptie zit…..

20180403_162850.jpg

En dat je dan maar een vage blessure aan je voet verzint. Waardoor je alleen deze schoenen aan kunt. Met een bijbehorend grapje dat je nog even hebt overwogen om die joggingbroek.. maar toch maar…. En met een lichte hinkelhuppelstap.

Ja.

Dat kan ik…..

 

 

17 gedachten over “Schoenen

  1. Ik liet mijn mooie schoenen in de gang staan toen ik mijn proefschrift moest verdedigen. Gelukkig had mijn schoonmoeder een paar pumps in de goede kleur en maat in haar auto liggen en hoefde mijn vriendin niet samen met mijn man last minute naar een schoenenwinkel.

    Liked by 1 persoon

  2. Hihi, op zich hulde voor je creativiteit 🙂 Ik ben een keer op een afspraak gekomen met een afgebroken hak. Eentje van een centimetertje of 8. Moet jij raden hoe ik daar door de gangen liep. hink stap hink stap. Genaaaaaant

    Liked by 1 persoon

  3. Doet me denken aan die keer dat ik uit de auto stapte, en merkte dat ik twee verschillende laarzen aan had. En dan de hele dag afspraken hebben…
    Groetjes Puckie

    Liked by 1 persoon

    1. dat heb ik ook vaak gehad! door een combinatie van altijd haast, te donkere hal en te grote collectie… en de man heeft dat met sokken, dat ze thuis allebei zwart lijken, maar dat er in het tl-licht toch echt 1 donkerblauw of grijs blijkt te zijn…

      Like

  4. ‘Die met die bergschoenen’. ‘Ooooh, die’ In elk geval een onuitwisbare indruk. Fijn dat het toch goed ging!

    Liked by 1 persoon

    1. Mijn vroegere baas zei altijd: “als je je broek laat zakken maak je ook indruk. Tis de vraag of dat de góede indruk is…..”

      Waarheid als een koe…. gelukkig in dit geval alleen maar een paar schoenen 😉

      Like

  5. Oh, wat balen! Maar geen man (vrouw) overboord, je hebt je er mooi uit gered 🙂 Ik zou dat overigens écht niet moeten hebben, want als ik mijn ‘zitschoenen’ niet aan zou hebben, dan heb ik waarschijnlijk teenslippers/huissokken/de oude-mannen-instappers van mijn vriend aan en niet – zoals jij – nog daadwerkelijk iets dat voor ‘schoen’ kan doorgaan. Dan maak je ook niet echt de juiste indruk 😉

    Liked by 1 persoon

  6. O ja: misschien een standaard ‘altijd goed’ setje in de auto leggen? Ik heb dat jaren gedaan, nadat ik, een half uur voor een avondvergadering op mijn werk, overgegeven had (want zwanger maar dat nog niet bekend gemaakt). Ook over mezelf heen, helaas. En toen in alle haast op het toilet de ergste vlekken er uitheb lopen wassen. Geen tijd meer om manlief een schone set te laten brengen, winkels al dicht etc etc. Het rook wel, en men keek raar naar mijn natte kleding. Een paar weken later was er opeens veel begrip maar dat was met stip mijn meest ongemakkelijke vergadering éver.

    Liked by 1 persoon

  7. O nee! Ik kan me je ongemak en je leugentje om bestwil zo goed voorstellen. Ik had waarschijnlijk ook een verhaaltje ervan gemaakt als het me zou overkomen. Vanaf een veilige afstand en vanachter mijn scherm denk ik: waarom niet gewoon open kaart gespeeld? De potentiële opdrachtgever is vast ook een mens. Maar eerlijk is eerlijk: had ik zelf denk ik dus ook niet gedaan.

    Liked by 1 persoon

Reacties zijn gesloten.