De hoogste tijd voor feminisme

Ik heb me laatst toch een potje zitten ergeren.

Het was in de discussie die volgde op een blog waar verder niet zo veel mis mee was: van iemand die vond dat de overheid zich niet zou moeten bemoeien met keuzes die mensen in hun privéleven maken.

In de reacties werd er gezegd dat mannen en vrouwen nu eenmaal verschillend zijn. Dat vrouwen kinderen baren. Nou zie ik ook wel dat mannen en vrouwen anders zijn. Vrouwen kunnen inderdaad (de meesten, dan…) kinderen baren. En mannen hebben ook haren op hun kin en kunnen staand plassen. Dat heeft volgens mij niets met feminisme te maken.

Het waren sommige ándere reacties op dat blog die me de tenen deden rommen. Er werd gezegd / geschreven dat thuisblijfmoeders eigenlijk heel feministisch zijn. Omdat feminisme blijkbaar is dat je je eigen keuzes maakt. En als je ervoor kíest om thuismoeder te zijn dan is dat een zuur verdiende vrijheid van keuze of zo. En dus feministisch of zo.

Begrijpt ù het nog? Ik niet. Ik word er wel lichtelijk misselijk van. Simone de Beauvoir zou zich omdraaien in haar graf.

Vrijheid om te kiezen wat je doet, prima. Je mag van mij óók roken. Maar roken is géén gezond gedrag en vrouwen die stoppen met werken om een man geld laten verdienen, zijn géén feministen. Zij geven hun financiële onafhankelijkheid op en dat is géén feministische keuze.

Feminisme heeft toch ècht te maken met dat vrouwen en mannen dezelfde kansen, taken en (ook) verantwoordelijkheden hebben in deze wereld. Verantwoordelijkheid delen voor de kinderen, dat is iets wat geen vrouw met mij oneens is. Mannen en zorgtaken, daar moet aan gewerkt worden, zingen alle vrouwen in koor. Maar als het gaat om verantwoordelijkheid om het gezinsinkomen dan haakt een groep dames af.

Ook snap ik niet dat het combineren van werk en moederschap, zo hardnekkig geframed wordt als “stress, drukte en altijd gedoe en dan moet je taken uitbesteden en zie je je kinderen nooit meer”. Snap ik ook al niets van. Echt niet. En kom nou niet aan met dat ik Makkelijk Praten heb en dat het met meer dan één kind Zo Veel Lastiger is, getver, want daar ben ik helemaal klaar mee.

Vrouwen lijken zich tegenwoordig drukker te maken over de eeuwige discussie over borstvoeding versus flesvoeding en draagdoek versus buggy, over dat hun kinderen nóg hooggevoeliger of DEZETIJDSKINDEREN zijn en iedere dag een uur of twee gemasseerd en geknuffeld moeten worden en Dat Kan Alleen Een Moeder. De wezenlijke en inhoudelijke discussie over dat mannen en vrouwen gelijke rechten, maar OOK plichten zouden moeten hebben gaat altijd al snel ten onder aan de argumenten die eenieder heeft om de eigen keuze te verdedigen. Want iedereen is uniek en alleen al de gedáchte om het anders te doen leidt tot zulke giGANtische weerstanden dat men niet meer kan luisteren. Er wordt alleen maar gejamaard. Zó jammer…!

 

Kijk die eerste drie jaar daar heb ik het niet over. Dan mag je van mij best thuis blijven als je bang bent dat je HSP-kind getraumatiseerd word in de kinderopvang. De man twee en een halve dag en de vrouw ook twee en een halve dag. Zo kan de baby immers 24/7 op de buik van een papa of mama liggen om te aarden, incarneren, uit te buiken of wat dan ook. En als het tweede kind komt, kan die in de draagdoek en kunnen papa en mama  verantwoord knutselen met de peuter. Het huishouden kan óók gedaan worden met baby gezellig in de draagdoek. Prima. Baby’s slapen 15 uur per etmaal, hè? En peuters willen altijd helpen.
En wakkere baby’s en peuters hebben echt niet 100% van de tijd 100% van de aandacht van een volwassene nodig. In die tijd kun je veel taken uitvoeren: zowel betaald als onbetaald.

Persoonlijk ben ik overigens helemaal niet zo bang voor traumatische ervaringen in een kinderdagverblijf. Wetenschappelijk onderzoekers spreken elkaar tegen. Ik krijg de indruk dat de wetenschappers in dit soort onderzoeken, vaak resultaten vinden die passen bij hun eigen mening….

Dat kinderen naar de opvang gaan omdat de MOEDER moet werken. Jeetje. Wat dacht je dan van de VADER? Als zíj 20 uur werkt en hij 40, dan is er kinderopvang nodig omdat HIJ te veel werkt, niet omdat ZIJ ook “zonodig” moet werken. 

Toen de juf van mijn dochter een burnout kreeg, hoorde ik om me heen: “Jaa ik snap het wel. Ze heeft ook nog vier kinderen, he?”. Terwijl ze dus een huisman had. Of een gezinsmanager of hoe je het ook wilt noemen. Die overigens géén luizenpapa was, maar dat terzijde.
En ik weet zéker dat dat nooit gezegd wordt wanneer een váder een burnout krijgt.

Waarom wordt aan vaders zo weinig gevraagd waarom ze fulltime werken, eigenlijk?!

Zo lang dat nog is hoe het is in Nederland, ga ik de barricades op. Of ik schrijf een pissig blogje, ook goed. Getver.

 

Maar waar was ik…. Oh ja. Baby’s en peuters….

Maar dan worden ze vier en dan gaan ze naar school. Ik heb het opgezocht. Ze hebben gemiddeld minimaal 25 uur per week les, dat ik exclusief pauzes. 25 uur per week, mensen. 25 uur per week dat die kinderen dus niet thuis zijn. En eigenlijk langer, dus.

En heb je echt 25 uur per week nodig voor het huishouden? Zodat je jezelf gezinsmanager kunt noemen of Domestic Goddess? Echt??! Maar wat dóen al die godinnen dan wat ik níet doe? “Een huis met vier kinderen geeft meer troep” oh ja dat geloof ik zeker. Maar die vier kinderen kunnen allereerst ook gewoon hun eigen zooi opruimen, en ten tweede… zelfs als het vier keer zo veel werk is (en dat is het niet), dan nóg heb je daar geen 25 kinderloze uren per week voor nodig. Stofzuigen kun je ook doen met de kinderen erbij. Net als de was doen. Of de vaatwasser uitruimen, sterker nog, die vaatwasser is typisch een klusje voor kinderen. En de was (samen) opvouwen ook.

Tenzij je – zoals ik eerder al eens zei – ook nog je eigen brood bakt, kleren naait voor het hele gezin en de koe melkt. En de was op de hand doet. Van allevijf je kinderen. En dat dat brood dan regelmatig mislukt.

En EUREKA! Je hebt ook nog de avonden en de weekenden en dan is HIJ er OOK!! Uitgaande van 8 uur slaap per etmaal, bestaat een week immers uit 112 uur.

 

Maar goed. Waar was ik. Oh ja. Schooltijd.

Vervolgens – na school – gaan die kinderen buiten spelen. Of ze spreken af bij een ander kind om daar te gaan spelen. Als jij het een keertje druk hebt kun je daar ook op aansturen: jouw kind bij het vriendje en de week erna dat vriendje bij jou. It takes a village to raise a child. Zo heeft Zonne iedere maandag na school een broertje: een klasgenootje dat ik opvang omdat de moeder werkt. En dat kan dus óók wanneer je drie kinderen hebt: Zonnes vriendinnetje gaat iedere dinsdag “uit spelen” en haar twee broertjes ook.

 

Dan hebben ze tegenwoordig ook allemaal “hobby’s”.

Tijdens die zwemles kún je natuurlijk – zoals ik vaak zie om me heen en als ik mijn boek vergeet dan doe ik het ook – op je telefoon naar fimpjes gaan zitten staren die niets toevoegen aan je leven. Je kunt er óók voor kiezen om je administratie bij te werken of een boodschappenlijstje te maken. Even een wandelingetje maken, met of zonder hond. Een boodschapje doen. Of een goed boek lezen. Kan he? Is een keuze. Wij feministen hebben vrijheid van keuze, toch?!

Dus hee… speelafspraken… huishouden kunnen doen als ze buiten spelen…. En dan dus nog gewoon die 25 uur per week dat ze op school zitten…..

Dat… klinkt… bijna… als… het.. begin… van… een… WERKWEEK….

– oeps nu heb ik het toch gezegd –

 

In die traditionele gezinnen werkt de man 40 uur en de vrouw niet. Dus het gemiddelde over die man en vrouw is 20 uur werken. Stel dat je ieder die 20 uur werkt. Dat is dus vier dagen van vijf uur, van half tien tot drie bijvoorbeeld, heb je nog pauze ook. Dan heb je ALLEBEI nog steeds 5 uur per week over waarin er géén kinderen zijn. Dat is dus tweemaal vijf is tien uur, hè? In tien uur kom je volgens mij een heel end met de huishoudelijke taken waar Geen Kind Bij In De Buurt Mag Komen.
Of je gaat tijdens die vijf uur per week, af en toe naar school als luizenvader. En daarnaast ben je dus ALLEBEI ALTIJD vrij als die kinderen thuis zijn om samen met je HSP-kind hoogbegaafdenvioolles te doen. Wat een luxe. En dat is dus helemaal niet nodig, he? Nu is één ouder die thuis is óók genoeg. Dus maar één van beide ouders hoeft er op dinsdag van half tien tot drie te werken. De andere ouder kan gedurende die dag op ALLE ANDERE uren werken.

Oh… en dan heb je de avonden ook nog: die avonden waarin de kinderen slapen en de ouders naar de TV zitten te staren. Tijdens al die uren SBS6 kun je óók al die was vouwen. Of – zoals in mijn geval – die offerte schrijven. Met de TV aan, zelfs. Mis je niet eens je favoriete serie!

Ja maar ik heb special needs kinderen en ik doe altijd hun huiswerk met ze samen, hoor ik dan.

Hartstikke goed natuurlijk om in zo’n geval samen huiswerk te maken. Laat dat nou eens twee uur per dag duren, wat ik betwijfel.. maar goed.. oké. Twee uur per dag. Maar die uren dat je huiswerk maakt samen met je kind of kinderen, dat is dus wanneer dat kind of die kinderen thúis zijn. Niet als ze op school zitten. En dat kind gaat nog steeds óók naar de voetbal en wanneer het oud genoeg is om twee uur per dag huiswerk te maken, is er een dikke kans dat dat kind zichzelf helemaal zelf naar de voetbal kan brengen en weer terug ook. Heb jij tijdens die voetbaltraining weer mooi de tijd om te… uhm.. te strijken… als je daar in die 25 kindloze uren niet aan toegekomen bent vanwege die éne koe die je nog moest melken….

 

Ja maar jij hebt makkelijk praten, met jouw uurtarief. Is me ooit naar de oren gesmeten. Dan kan je parttime werken. Of ja maar jij hebt makkelijk praten met maar één kind. En als zelfstandige.

Maar ik heb dus géén man, hè? En ook géén alimentatie. En géén werkster. En ik ben dus 100% verantwoordelijk voor èn het huishouden, èn zorg voor het gezin èn het inkomen. Ik maak keuzes. Zo heb ik er in het afgelopen half jaar voor gekozen om die leuke vakantieweekjes in de herfst, met kerst en in het voorjaar, gewoon thuis te blijven. Wegens geen geld. Ik kies ervoor om mijn huis te verkopen en dan een kleiner huis terug te kopen zodat ik minder kosten heb en dus minder dan fulltime zou kunnen werken. Ik kies voor een kledingbudget van 50 euro per maand voor moeder-en-kind. Dus heeft Zonne op het moment geen jas in verband met eruit gegroeid. Wel heeft ze een vest en niet koud dus prima. Dat is niet zielig. En ik moet nu kiezen tussen die jas voor haar of sandalen voor mij, sinds Pippa mijn sandalen op at.

Oh ja die hond. Die geeft troep en kost tijd en geld. En dan heb ik het nog STEEDS niet druk. En nee ik ben géén Goddess… verre van.

En ja heb inderdaad een GE-WEL-DIG uurtarief mensen. Echt. Laatst heb ik er nog even een tientje bovenop gegooid. Ik verdien dat. Ik ben namelijk ERG goed in mijn werk. Het is VEEL goedkoper om mij in te huren voor een paar duizend euro zodat ik je kan behoeden om tienduizenden euro’s aan de verkeerde zaken uit te geven. In die zin ben ik een nog veel hóger uurloon waard. Ik ben dus een kóópje. Stuur vooral een mailtje als je me nodig hebt dan schrijf ik een offerte voor je. ’s Avonds. Want vanmiddag had Zonne turnen en ik heb gekeken en ondertussen een checklist gemaakt voor werk en twintig keer mijn duim opgehouden en blij gekeken bij iedere koprol.

Met dat hoge uurtarief kom ik uiteindelijk uit op een modaal inkomen, want, lieve mensen, niet ieder uur dat ik werk krijg ik ook betaald. Die offertes schrijf ik gratis, bijvoorbeeld. ’s Avonds. Altijd ’s avonds. Ik heb het laatst eens goed bekeken en eigenlijk werk ik gewoon fulltime. Maar door die vrije middagen en géén “”stress, drukte en altijd gedoe en dan moet je taken uitbesteden en zie je je kinderen nooit meer” en vóelt het als parttime. Ondanks dat ik weet dat die “stress drukte etcetera” een mythe is die thuisblijfmoeders graag uit een la trekken in een discussie over emancipatie, ben ik er blijkbaar toch zó in gaan geloven dat ik dan maar denk dat ik parttime werk. Zo werkt ons brein.  Ik vond daar nog een leuk filmpje over….

 

Begrijp me niet verkeerd: natúúrlijk mag je bést thuis zijn op momenten dat het niet “nodig is” voor je kinderen. Ikzelf ben er dol op. Lekker ’s morgens twee uur lang in een hangmat liggen en een boek lezen, heerlijk! Of lekker gaan sporten of wandelen, ook al zo fijn.

Werken bij een baas bepaalt niet wie je bent en altijd bezig zijn is helemaal niet nodig.

Laten we met zijn allen gewoon lekker veel luieren, niks mis mee!

Maar als je dan dus lekker loopt aan te rommelen, thuis, dan ben je dus niet thuis omdat het nódig is en omdat je het zo drúk hebt met Het Huishouden, he? Dus effe kappen met die smoesjes….. in de jaren 40, voordat de stofzuiger en wasmachine gemeengoed werden, was het misschien wel druk. Toen hadden vrouwen minimaal vijf kinderen. Mijn oma had er zestien, waste alle kleding op de hand en melkte twee keer per dag de koeien. Met een krukje en een emmer en zonder melkmachine. Omdat ze naast de zorg voor de kinderen óók verantwoordelijk was voor het gezinsinkomen. Dát was pas een feministe, als je het zo bekijkt….

Offuh… heb je er gewoon geen zin in? Geen zin om verantwoordelijkheid te nemen over de financiën? En heeft hij gewoon geen zin in die jankende kinderen? Prima maar wees daar dan eerlijk over. Kappen met dat gejank over te weinig waardering en dat je het zo druk hebt. Geef dan gewoon eerlijk toe dat je het heerlijk vind om aan te rommelen rond het huis, niks mis mee. Maar noem jezelf dan géén feminist.

En dat gejamaar als ik ook ga werken dan betalen we meer belasting…. daar ben ik ook HELEMAAL klaar mee. Zorg dan dat het gat in je CV niet nog groter wordt. Geniet van je baan, wees er goed in, geloof erin en zorg dat anderen in jou geloven. Dan krijg je over twee jaar vanzelf meer salaris of dan gooi je ook gewoon een tientje bovenop je uurtarief. Stem op een politieke partij die tégen die aanrechtsubsidie is. Schrijf een ingezonden brief of een blog waarin je vertelt hoe belachelijk dat is. Heb er schijt aan dat je meer belasting betaalt en wees blij dat je het kúnt betalen. Schrijf brieven naar werkgevers waarin je ze enthousiast maakt om eens buiten die gebaande paden van standaard werktijden te gaan. Vertel wat de voordelen zijn van ’s avonds werken en ’s middags soms wel en soms niet. Het gaat maar om een paar middagen per week, mensen! Voor hem de maandag en de dinsdag en woensdag en voor haar de donderdag en vrijdag. Of andersom. Dat is dus hooguit drie middagen. En misschien een half uurtje later beginnen in de ochtend. Ook dat kun je PRIMA compenseren in de avond. Of werk gewoon eens op één zaterdagochtend in de maand. Dat is géén wereldschokkende verandering. Echt niet. Het is vooral een kwestie van oogkleppen afzetten, voor zowel werkgever als werknemer.

 

Maar, lieve thuisblijf-feministen die inmiddels paars aangelopen zijn omdat ik het waag te betwijfelen of het wel echt allemaal zo nódig is dat jullie thuis zitten wanneer de kinderen op school zijn… we kunnen weer vrienden worden. Ik heb namelijk een gezamelijke vijand gevonden. En dat is… tadaaah…: DE MAATSCHAPPIJ.

 

Kijk.. natúúrlijk is onze hedendaagse wereld totáál niet ingericht op gezinnen met een papa en een mama die allebei gezámelijk verantwoordelijk zijn voor zowel de kinderen, het huishouden als OOK het inkomen. Roosters, immers. En werktijden. En bazen. En bereikbaarheid. 24uurs-economie.

Maar weet je hoe dat komt? Omdat wij het pikken. Wij, mannen en vrouwen, wij vinden het héél normaal dat een werkgever vindt dat die man met die mannenbaan minimaal 40 uur per week werkt met daarnaast nog standaard overwerk. We vinden het normaal om achteraan de file aan te sluiten om naast die 40 uur per week, ook nog eens 10 uur per week reistijd te hebben. Of meer. Want we zitten vast in ons te dure huis met te hoge hypotheek in die andere stad. We zijn even vergeten dat we daar zelf voor gekozen hebben, maar hee… dan kunnen we doen alsof het niet aan ons ligt. En die man moet natuurlijk veel geld verdienen met een vrouw die thuis is dus die iets minder goed betaalde baan dichter bij het huis was geen optie.

Nu vind ik niet zo veel mis met 40 uur per week werken, maar dan wél in zelf gekozen tijd. Zodat die papa gewoon DRIE doordeweeksedagen tussen 3 en 8 vrij is. En dan drie avonden tussen half 9 en 11 werkt om toch die 40 uur te halen als hij dat zo graag wil. Isse simpel. Zo kom je óók op 40 uur en kun je gewoon tóch iedere vrijdagmiddag tussen half vier en half vijf twintig keer je duim omhoog steken bij iedere koprol van je niet-zo-getalenteerde-maar-wel-heel-enthousiaste turnkind. En als hij dan toch thuis aan het werk is, kan zíj dus gaan sporten. Of uit werken gaan. Heerlijk toch, die 24uurseconomie?
Of omgekeerd: dat zíj thuis achter de laptop zit en hij een avonddienst draait. En ja natuurlijk mag je van mij ook bést een paar avonden in de week sámen naar het televisiescherm staren en misschien zelfs s.e.k.s. hebben. you lucky bastards met s.e.k.s.l.e.v.e.n!

Wat is er mis met een vijf-urige werkdag en dus 25 urige werkweek, passend bij schoolroosters? Voor hem èn voor haar? En ja.. persoonlijk geloof ik dat er ook niks mis mee is als je kind een middag in de week naar de buitenschoolse opvang gaat. Zonne stond te juichen toen ze eindelijk mocht, net als haar vriendinnen. En op drie kinderen na, blijft de hele klas tussen de middag op school, overblijven. Met de kinderopvangtoeslag is de BSO overigens veel goedkoper dan de scouting en even leuk.
Blijkbaar is het voor feminisme nodig dat we met zijn allen gaan beseffen dat we niet persé dat dikke huis en die dure BMW – of twee – nodig hebben. We hoeven niet zo veel te werken, ook de papa niet. En als die papa dan toch niet meer zo veel werkt, ontstaat er ook ruimte voor de mama om te werken. Zodat zij óók haar verantwoordelijkheid kan nemen voor het gezinsinkomen en híj zorgtaken doet. Blijkbaar moeten we nog steeds met zijn allen uitvinden hoe dan onze werkweken eruit zien. Twee keer 20 uur werken zou genoeg moeten zijn, maar twee keer 25 of 30 uur is ook PRIMA mogelijk als je dan persé voor die éne BMW wil sparen. Een tweedehandsje, dat wel. En dan werken we evenveel uren als dat onze kinderen op school zitten. Tssk.

Het feminisme gaat ten onder aan consumisme en gebrek aan frisse ideeën over werktijden en daar dan “de bazen” of “de maatschappij:  de schuld van geven. Bah.

Feminisme is dat er evenveel mannen als vrouwen luizenouder zijn. En dat moeder evenveel geld binnen brengt als vader. Dat je allebei, al dan niet omstebeurt, in die hangmat gaat liggen lezen of – godbetert – overdag naar de herhaling van The Voice Kids gaat zitten kijken. Of een geocache gaat zoeken of een koe melkt, whatever. Feminisme is denken in oplossingen en niet in problemen in het samen-een-gezin-hebben-en-onze-kinderen-hebben-blijkbaar-alleen-een-moeder-nodig.

En die oplossingen zijn er. Want als jij en je man ieder 20 uur werken, dan verdienen jullie genoeg geld. Misschien niet genoeg voor die leuke vrijstaande villa en allebei een BMW onder je billen. Misschien niet genoeg voor iedere maand kekke nieuwe laarsjes. Maar fuck dat. Ga leven. Deel je leven met de man waarvan je houdt in plaats van hem op zondag het vlees te laten snijden. Geef hem de kans om te genieten van die snottebellen. Geef je kinderen de kans om beide ouders te leren kennen. Zorg dat je dochter of je zoon ziet dat mama’s en papa’s even goed voor kinderen zorgen als voor elkaar en voor geld. Geef ze niet die rolmodellen van een afwezige vader met een vage tas ’s morgens vertrekt en ’s avonds moe op de bank ploft en een altijd zorgende moeder die roept dat ze ook echt wel heel belangrijk is, terwijl ze op haar telefoon zit te scrollen. Hoe leren ze dan, dat mannen en vrouwen gelijk zijn en gelijke kansen zouden moeten krijgen?

 

Laat ze het zien. Dan komt het misschien goed met de wereld. Over een generatie of vijf.

 

Waarom het belangrijk is voor mannen en vrouwen om (deels) verantwoordelijk te zijn voor het gezinsinkomen door Te Werken Voor Geld:

  1. 1 op de 3 huwelijken strandt. Het is naïef om te denken dat jou dat niet gebeurt. En als je er alleen voor komt te staan, wil je dan ècht financieel afhankelijk blijven van die rotkerel met wie je niet meer onder één dak kunt leven?
  2. Als je gedurende langere tijd niet werkt, is de kans op vervolgens weer een baan te vinden een stuk kleiner.
  3. Wat ga je doen als je HSP-kind puber is of -oh jee…- volwassen….. en jou niet meer Nodig Heeft?
  4. Wat is jullie oplossing wanneer de kostwinner onverhoopt zonder baan komt te zitten of arbeidsongeschikt wordt? 
  5. Uitkeringen zijn bedoeld voor mensen die Echt Niet Kunnen Werken. Niet voor mensen die het laten versloffen en vervolgens niet meer aan de bak komen.
  6. Als iedereen er zo over zou denken, zou er minder armoede zijn in Nederland om dat de uitkeringen hoger zouden kunnen zijn. En er zou ook meer belastinggeld geïnvesteerd kunnen worden in wat JIJ belangrijk vindt: lonen van onderwijzers, ouderenzorg, lonen van bejaardenverzorgers, WAO, AOW….
  7. Een opleiding kost geld: van je ouders, jezelf en belastinggeld. Neem die investering in jou serieus.
  8. Geef een voorbeeld aan je dochters en zonen, laat in de praktijk zien hoe mannen en vrouwen gelijkwaardig samenwerken. 

Dit is denk ik het langste blog dat ik ooit geschreven heb. Sjappoo als je alles gelezen hebt. En ik begrijp het als je afgehaakt bent. Maar ik moest het gewoon even kwijt….

 

 

Over mariimma

Alleenstaande moeder en ZZP-er die stukje bij beetje steeds meer financiële vrijheid ervaart.
Dit bericht werd geplaatst in consuminderen, emancipatie, ontstressen, opvoeddingen, Samen-doen, singlemum. Bookmark de permalink .

64 reacties op De hoogste tijd voor feminisme

  1. Anja zegt:

    Je geeft niet alleen je financiële zekerheid op als thuisblijfmoeder. Je geeft daarmee ook expliciet aan dat jij de nummer één fulltime zorgdrager bent. Wat dus een ongelijke verdeling tussen pa en ma oplevert en waarmee je je kind leert dat dat normaal is.

    Ik ben een fulltime werkende moeder en heb geen één taak uitbesteed. Ik zou het moeten navragen maar ik geloof niet dat Het Kind er onder lijdt. Sterker nog: ik denk dat het goed is dat hij ziet hoe het leven eruit ziet (hoe ik het leven ingekleed heb) en welke taken/verantwoordelijkheden ik heb. Juist als werkende moeder.

    Alles gelezen trouwens. En volmondig eens!

    Liked by 1 persoon

  2. Goudsjeblom zegt:

    Er doorheen, Fraaie tekst. Maar zo links. Omdat je uit gaat dat iedereen zo hoog opgeleid is dat ze rond kunnen komen van 2 maal 20 uur. Of een beroep hebben waarvoor ze niet ver en veel uithuizig hoeven te zijn. Ik ben zo benieuwd hoeveel vrouwen haarzelf met de kindjes zouden kunnen onderhouden. En dan is er zo,n groot vetschil tussen in loondienst zijn of als zelstandige het geld binnen brengen. Zelfstandige zijn is niet iedereen geschikt voor. Want dan moet je je zelf ook verkopen. En dat is voor veel vrouwen ook iets viezigs.Bijna onbegrijpelijk wat daarbij komt kijken.

    Liked by 1 persoon

    • mariimma zegt:

      Nee hoor ik ga uit van modaal. Dus samen 1 modaal inkomen. En samen evenveel werken als in die ouderwetse gezinnen de man nu alleen werkt.

      Like

      • Goudsjeblom zegt:

        Jij bent de wetenschapper die haar op de facts beroept. Met 20 uur cassiere of kraam hulp of thuis hulp met nul uren kontrakt een halfmodaal inkomen binnen brengen ? Het heeft geen zin om van alles te roepen als dat voor veel mensen niet realistisch is. En om ze dan te beschuldigen van niet willen werken . Ze moeten wel . Achter de lopende band. Ben benieuwd hoe de verhoudingen liggen. Het grootste deel heeft MBO in Nederland

        Like

      • mariimma zegt:

        Ik ga uit van huismoeder met fulltime werkende papa en dan verdeel ik de uren anders. Er wordt dus evenveel uren gewerkt als nu. Als papa nu 40 uur MBO baan heeft en ze kunnen rondkomen, kan dat van twee keer 20 uur MBO werk ook.
        Hoger opgeleiden trouwen vaak met mekaar en lager opgeleiden ook, hè?

        Als mama nu begint met werken na 10 jaar thuis zitten en ze heeft daarom minder salaris fan papa of vrouwen die wèl altijd gewerkt hebben dan ligt dat niet aan haar opleidingsniveau maar aan het feit dat ze 10 jaar thuis gezeten heeft.

        En ieder meer dan 20 uur kan ook zonder dat je meteen “stress drukte en je kinderen zien alleen nog maar een oppas” hebt. Zie de reageersters hieronder. Zie mijn rekensommen.

        En trouwens…. júist in de zorg kun je véél makkelijker een ander rooster uitonderhandeld dan in banen waar je afhankelijk bent van de geijkte kantoortijden. Dat geldt ook voor caissières sinds de meeste supermarkten tot 22.00 uur open zijn…!

        Like

      • Peg zegt:

        Ik beschouw een gezin als een bedrijf, waarbij de leden zelf kiezen hoe ze een en ander inrichten. Daarom vind ik je stuk(je) wat kort door de bocht al moest ik er hartelijk om lachen! Vergeet niet dat veel mensen tegenwoordig te maken hebben met mantelzorg, zieke kinderen, een baan die niet flexibel is, slecht openbaar vervoer, een niet goed werkend netwerk, etc., etc. Je kunt gewoonweg niet binnen een gezin kijken welke factoren er meespelen.
        Iemand die in de supermarkt of laagbetaald in de zorg werkt, heeft gewoonweg die mogelijkheden niet om werkzaamheden op elkaar af te stemmen. Denk bijvoorbeeld eens aan de gebroken uren die ze moeten draaien. Vaak is het ook zo als andere dingen meespelen dat je het overzicht niet meer hebt, je hoofd is vol. Wanneer een van de partners dan thuisblijft of veel minder werkt, geeft dat op dat front rust.
        Zelfstandigheid bij scheiding is sowieso een utopie, want in jouw voorbeeld waarin een ieder een half modaal inkomen inbrengt, kun je geen huis huren en geen gezin op een normale manier draaiend houden. Immers bij scheiding moet je huren in de vrije sector, dat begint vanaf 710 euro. Dan blijft er niet zoveel over voor de rest.
        Als je hoogopgeleid bent, een baan hebt die flexibel is en zelf in staat bent snel te schakelen, realiseer je je dat misschien niet.
        En ja, je mag best van repliek dienen als de moedermaffia weer eens verzucht dat ze zo druk zijn met allerlei dingen hoor. Dat doe ik ook, hahaha.

        Liked by 1 persoon

      • mariimma zegt:

        Vergelijking met bedrijf? Prima. Maar dan wel graag met twee gelijkwaardige eigenaren. Niet 1 CEO/CFO en 1 uitvoerende medewerker…..

        Like

    • mariimma zegt:

      En die “ja maar jij hebt makkelijk praten als zelfstandige” was ik inderdaad vergeten. Shame on me…..!!

      Like

      • Goudsjeblom zegt:

        Huhhuh. Ik bedoel juist het tegenovergestelde ,dat als zelfstandige er niet van uit kunt gaan dat iedereen ,zowel eigen baas als slaaf kan zijn en het karakter heeft om heel flexibel te kunnen zijn. En haar werk goed weet te verkopen. Om boven de ,ik heb een eigen zaakje maar het moet wel gezellig blijven beunhaasje uit te stijgen.

        Like

  3. noor zegt:

    Ben het helemaal met je eens! Goed geschreven!

    Liked by 1 persoon

  4. MvhJ zegt:

    Aardig epistel, zo op de zaterdag. Maar amen to that!
    Ik kan alles herhalen en beamen, maar ik hou me in. Gewoon: amen.

    Heerlijk geschreven ook trouwens.

    Liked by 1 persoon

  5. Els Bosch zegt:

    Ben het volledig met je eens. Ik, vrouw 75 jaar,altijd fulltime gewerkt. In het speciaal onderwijs. En nu blij dat ik mijn eigen pensioen heb . Alle taken altijd verdeeld en een heerlijk leven gehad en nog heb

    Liked by 1 persoon

  6. Sterre zegt:

    Mooi stuk!

    Ik groeide op in het tijdperk dat je als getrouwde vrouw ontslag nam dus kan je nagaan!
    Wij hebben alle vormen meegemaakt,allebei 20 uur,mijn man thuis en ik 40 uur,hij 40 uur ik 20 uur ging allemaal prima (met 4 kinderen).
    Er werd wel raar tegenaan gekeken mijn man kreeg op het consultatiebureau de vraag waar de moeder was en iedereen vond het zielig dat onze dochter van 6 1 keer in de 2 weken met het “busje” mee moest naar de BSO.
    Mijn werk had ik nooit willen missen en ik had ook niet geweten wat ik thuis de hele dag had moeten doen en dan nog mijn studie heeft veel geld gekost.
    Nu ga ik straks genieten van mijn AOW en een pensioen heb ik ook opgebouwd,veel geld verdienen was ons doel ook niet ,vond mijn werk gewoon leuk.

    Liked by 1 persoon

  7. kniene zegt:

    Amen. Alles gelezen. Volledig eens.

    Liked by 1 persoon

  8. Ien zegt:

    Tja, de ene mens is de ander niet.
    Alles heeft voor-en nadelen.
    Andermans gras is altijd groener maar waarom oordelen en vooroordelen hebben is me af en toe ook een raadsel.
    Leef gewoon je eigen leven allemaal. Als het er op aan komt, moet je het toch allemaal zelf doen.
    Feminisme zegt me ook weinig. Dat we allemaal gelijkwaardig zijn en gelijk behandeld (en betaald) worden, vind ik belangrijk. Hoe je je leven inricht, moet je helemaal zelf weten. Dat noem ik vrijheid.
    Niks aantrekken wat een ander daar van vind.
    Sterkte ermee.
    Groet Ien

    Liked by 1 persoon

  9. Anne zegt:

    Helemaal mee eens! Mijn man en ik werken beide fulltime, en inderdaad wel op flexibele tijden, die we geregeld hebben met onze werkgevers. We werken beide in loondienst, en geen functie met roosters. Dus in basis gewoon ma-vr van 8.30 tot 17.00. Maar wij kregen beide de kans om te experimenteren met zelf indelen van werk door de week. En het werkt prima! En ja, ik zit wel eens op zaterdagavond te werken. Maar ik zit ook op woensdagmiddag in de speeltuin.

    En je vergeet een ding nog in je betoog… sommige mensen werken ook omdat ze het heel erg leuk vinden. Mijn man en ik worden heel erg blij van hetgeen we doen, dat in combinatie met ons geweldige kind zorgt ervoor dat we een heerlijk leven hebben. Is het druk? Voor anderen wel, want we krijgen heel wat meelijwekkende blikken als het ter sprake komt. Maar wij er ervaren het niet als druk, vol of gestress. Wij ervaren het als een invulling zoals wij daar gelukkig van worden.

    Liked by 1 persoon

  10. julia zegt:

    Zo blij met je verhaal, zit me ook steeds te ergeren. Ik ben de afgelopen 6 jaar thuis geweest voor mijn 3 puberkinderen, om ze te helpen met huiswerk en gewoon omdat het kon (ben ook alleenstaand moeder, had genoeg gespaard , ben dus economisch zelfstandig:) Nu weer 3 dagen aan het werk, voor een laag salaris maar ik word er zoveel gelukkiger van.
    Werk wordt zo negatief en kortzichtig neergezet, wat als er geen mensen arts, politieagent of onderwijzer meer willen zijn? Er geen wetenschappelijk onderzoek meer gedaan wordt… Alsof iedereen alleen maar werkt omdat het moet, of om nog meer onbenullige troepjes van te kopen. En er dan weer geen problemen mee hebben als manlief wel dat vervelende werk moet doen.
    Ik vind alle keuzes prima, kan me ook vinden in thuisblijfouders, maar na scheiding mag er wat mij betreft dan ook geen beroep op die vervelende overheid worden gedaan. En ook geen geklaag over armoede voor de kinderen. Dan los je het ook maar samen op en draag je stoer de consequenties.

    Liked by 1 persoon

  11. Marjorie zegt:

    Ik heb het helemaal gelezen ;-). En ik ben het met je eens; je kunt jezelf als thuisblijfmoeder geen feminist noemen. Niet dat dat verder erg is. Prima als je daar voor kiest maar je bent geen feminist.
    Na de geboorte van onze oudste zijn mijn man en ik allebei parttime gaan werken. Allebei vier dagen zodat we voor drie dagen opvang nodig hadden. Allebei onze kinderen zijn vanaf 6 weken oud twee dagen per week naar het kinderdagverblijf gegaan, de overgebleven dag was voor opa en oma. Nooit een probleem geweest. En zeker toen de kinderen nog echt klein waren ging ik met veel plezier naar mijn werk. Heerlijk rustig. Vanaf het moment dat de kinderen naar school gingen, zijn ze voor en na school naar een opvangouder in de buurt gegaan. Ook dat vonden ze prima.
    Ondertussen zijn de kinderen volwassen en het huis uit. Mijn man werkt nog steeds 4 dagen per week en ik ben zzp-er met zo’n twee dagen betaald werk per week. De rest van de tijd besteed ik aan mijn hoogbejaarde moeder, de tuin, vrijwilligerswerk e.d.. Het huishouden doen we nog steeds met zijn tweeën en tussen de bedrijven door. Dat heeft bij ons nooit echt prioriteit gehad. Bovendien is het huishouden inderdaad een fluitje van een cent tegenwoordig. Ook met kinderen, werk en een hond.

    Liked by 1 persoon

  12. nicol. zegt:

    zo zeg, wat een lap tekst, maar ook ik heb het gered om er door heen te komen, haha.

    toen ik in 1972 mijn opleiding afronde en daarna ging trouwen moest ik vaak uitleggen waarom ik eigenlijk werkte: ik was toch getrouwd en mijn echtgenoot verdiende toch voldoende??
    als ik dan uitleg gaf : mijn opleiding ( verpleegkundige) en mijn werk zijn belangrijk voor mijn (financiele) zelfstandigheid , dan keek men raar om zich ….hmm, nou ja, als er kinderen komen stop je wel met werken.
    nee dus, ik ben 40 jaar in de zorg blijven werken en mijn onafhankelijkheids gevoel was altijd heerlijk.

    ook ik ben het dus met je eens !! groet Nicol.

    Liked by 1 persoon

  13. indefruitboomgaard zegt:

    Op enig moment ben ik diagonaal gaan lezen. Excuus. Maar ik dacht de strekking al begrepen te hebben ;-). Ik verbaas me ook wel eens over wat ik hoor, maar ik mag al helemaal nergens een mening over hebben, want geen kinderen én geen werk.
    Tijdens mijn eerste lange relatie ben ik al eens in onderhandeling geweest. Vriend wilde kinderen; ik was er nog niet over uit. Toen ik vroeg hoe hij de taakverdeling zag, gaf hij aan 3 dagen werken / 5 dagen werken wel aantrekkelijk te vinden. Haha, toen kopte ik ‘m snel in. Dat ik dan wel kinderen wilde als hij die 3 dagen zou gaan werken. Het was meteen klaar met de discussie.

    Mijn mening is in de loop van de tijd iets gematigder geworden. Inmiddels vind ik dat iedereen zelf moet weten hoe ze de taken verdelen, maar ik snap niet dat al die vrouwen die thuis blijven alle risico’s bij zichzelf neer (laten) leggen. Prima als je als vrouw wilt zorgen, maar leg dan wel op papier vast wat er gebeurt bij scheiding, overlijden of arbeidsongeschiktheid. Ook de risico’s eerlijk verdelen. Ik begrijp vaak dat de man het ook fijn vindt als de vrouw thuis blijft. Nou, dan vindt hij het vast geen probleem om zijn handtekening onder zo’n zorgcontract te stellen lijkt me zo.
    (Zo’n zorgcontract is alleen niet erg realistisch, want veel te duur. Dus lekker blijven werken zou mijn mening zijn.)

    Liked by 1 persoon

  14. Sarah zegt:

    Iedereen maakt eigen keuzes maar.. wat me wel opvalt dat kinderen van ouders die beide fulltime werken niet de leukste kinderen maakt. Bijvoorbeeld in de klas van mijn oudste dochter zitten erg veel kinderen ( die geen broertjes of zusjes hebben ) die of de hele week bij de opvang zitten of een au-pair hebben. Als de ouders dan tijd hebben dan worden de kinderen vaak gruwelijk verwend met dure spullen maar ook met altijd gezellig doen ( dus de kinderen krijgen in alles de zin ) en dat maakt ze later geen leuke volwassenen. Dus heel fijn dat beide ouders werken maar in het belang van de kinderen en later de samenleving niet beide fulltime.

    Like

    • mariimma zegt:

      Ik denk dat je mijn blog nog een keer moet lezen. Daarin heb ik het niet over 2x fulltimen maar taken en verantwoordelijkheden delen. Dus 2×20 uur ipv 1×0+1×40.

      Of kinderen verwennen samenhangt met hoeveel je werkt…? Dat waag ik te betwijfelen.

      Veel leesplezier!

      Like

      • Sarah zegt:

        Dat klopt ik heb het gelezen ( ik moet zeggen dat het wel een heeel epistel is .. 🙂 ) maar ik heb het over het algemeen niet specifiek over jouw blog. Iedereen moet doen wat hem / haar goed lijkt maar ik hoop dat mensen het belang van de kind niet uit het oog verliezen.

        Liked by 1 persoon

      • mariimma zegt:

        Dat is weer een hele andere discussie inderdaad.

        Like

  15. Haha, dat was een flinke rant!

    Mijn vader was thuisblijfvader toen mijn broertje en ik klein waren. Mijn moeder verdiende de centen en mijn vader combineerde het zorgen voor ons met studeren (hij was wat jonger). Ik groeide op met het beeld van een vader met een enorme bos haar en dito baard (ja jaren 70) met een stofzuiger in zijn hand.

    En weet je wat ik zei toen ik 4 was en mijn ouders vroegen wat ik later wilde worden? Dierenartsassistente. ‘Waarom geen dierenarts?’ vroegen mijn ouders. Mijn antwoord: ‘Nee, dat zijn mannen…’

    Het is later overigens goedgekomen.

    Liked by 1 persoon

  16. Annette zegt:

    Als werkende en studerende single mama heb ik je blog gelezen. Af en toe knikte ik, omdat ik het toerend met je eens bent dat ook mama’s gewoon kunnen werken. Af en toe liepen de tranen over mijn wangen van het lachen. Haha. Ik denk dat ik nog wel een motto heb voor moeders die zeggen niet te ‘kunnen’ werken vanwege kinderen: ‘ focus je op wat wel kan en niet op wat niet kan’. Misschien komen ze er dan achter dat ze simpelweg niet WILLEN werken.

    Liked by 1 persoon

  17. Jook zegt:

    Ontzettend zitten grinniken! Wel heel lahang stuk. Ben het met je eens! Maar ik ben blij dat ik niet meer hoef, mijn kinderen zijn inmiddels zelf middelbaar. Ik heb het ook in mijn eentje gedaan, met plezier. Maar toen ik wilde werken mocht het niet van de maatschappelijk werker omdat ik alleenstaand ouder was. En dan mocht je niet werken, ook niet ’s avonds met thuis een oppas. Later jaren op kantoor gewerkt. Soms met plezier, soms met chagrijn. That’s life. Ben geen hoogvlieger maar probeerde er altijd iets van te maken, ook van de vervelende opdrachten. Ik lach me rot om de tegenwoordige moeders. Elk kind is een project. Ach ieder zijn ding, maar ik vraag me wel af of die kinderen nu zo leuk worden van al die intense aandacht. Gepast verwaarlozen is beter volgens mij :-)……. Gepast he! gepast!!!!

    Liked by 2 people

  18. Jook zegt:

    Oh, en er staat een interessant artikel in de volkskrant over mannen die weer “echte huisvrouwen” willen….. types met hele “frisse” ideeen. LEZEN!! Tja… ik heb de tijd

    Like

  19. Mariette zegt:

    ik had al een hele lap tekst geschreven maar ik houd het bij; HELEMAAL MET JE EENS!!!!
    Ik kreeg ook jeuk van die blog hoewel ik meestal heel erg met haar mee kan gaan en haar erg leuk vind schrijven.

    Liked by 1 persoon

  20. Astrid zegt:

    Geweldig stuk. Ben het roerend met je eens.

    Liked by 1 persoon

  21. Marcella zegt:

    Goede blog. Ook al zit ik thuis😉. Ik heb 25 jaar vier of vijf dagen per week gewerkt, mijn man werkte of niet (huisman) of maximaal drie dagen per week. Hij vond werken ook echt niet leuk, maar thuiszijn ook niet. Op zijn vijfenveertigste ontdekte hij wat hij wel leuk vond en het bleek dat hij daar als ondernemer veel geld mee kon verdienen. Toen werkten we dus beiden full-time met drie pubers. Het was verschrikkelijk. Toen werd ik ziek en ik moest vrij ingrijpend geopereerd. Ik vertelde de specialist bloedserieus: maar mevrouw, daar heb ik helemaal geen tijd voor, verzin maar wat anders. Toen ging ik dus bijna dood. Ik ben nooit meer gaan werken en heb het geen dag gemist. Man werkt nu alweer bijna tien jaar meer dan fulltime met heel veel plezier. De pubers zijn nu jongvolwassenen en wat ben ik blij dat ik ze door de voor hen moeilijke middelbare school heb kunnen helpen. Ik zorg voor rust en aandacht thuis en in mijn omgeving. Uiteraard zou ik kunnen gaan werken, hoewel mijn registratie allang verlopen is. Maar ik kan me niet voorstellen wat het toe zou voegen op dit moment.

    Like

  22. Siebrie zegt:

    Wij (m+v) hebben gemerkt dat veel mensen de mogelijkheden niet benutten die er gewoon zijn. Veel bedrijven hebben glijdende begin- en eindtijden qua werkdag, dus mijn man werkt 7-3 en ik werk 9-5. Ik doe al het ochtendwerk met de beide meiden en hij vangt ze op aan de schoolpoort om 15.30. Hij verzorgt ze, zet ze aan huiswerk en stuurt ze naar buiten om te spelen, en kookt. De afwas, huiswerkcontrole en administratie zijn dan weer voor mij.

    We werken allebei voltijds, maar maken ook allebei gebruik van ouderschapsverlof en andere mogelijkheden. Dat vinden we allebei belangrijk, dus daar leven we ook allebei naar qua geld. We nemen om het jaar (hij het ene, ik het andere) een volle maand ouderschapsverlof in de zomer. Zomervakanties duren hier 9 weken, dus met gewone vakantiedagen redden we dat niet.

    Ik heb nu 3 jaar tijdskrediet, dat is een Belgisch verlof, waarbij je 1 dag in de week vrij hebt, specifiek om kinderen te verzorgen, of een opleiding te volgen. Ik lever daarvoor 1/5de loon in, en krijg €110 per maand van de overheid als vergoeding. (Ik verdien nog steeds meer dan mijn man 🙂 ).

    Veel van mijn vrouwelijke collega’s nemen direct na de bevalling al hun verloven op ‘want ze zijn maar zo kort zo klein’. Ik denk dan: een baby is nog redelijk makkelijk, als die verzorgt wordt is het goed. Die weet echt wel wie papa en mama zijn. Kinderen hebben vaak echt behoefte aan jóu als ze wat ouder zijn en een plaats in de maatschappij innemen.

    Liked by 1 persoon

  23. Lineke zegt:

    Hè, eindelijk! Wat een verademing, dit blog! Ik heb zelf 37 jaar fulltime gewerkt, ben moeder van twee kinderen en ben nu met vroegpensioen. Natuurlijk is het druk geweest bij tijden, maar dat is een kwestie van organiseren. Ik vind dat sommige jonge vrouwen erg onverstandige keuzes maken! Het is heel fijn nu eens een keer een tegengeluid te horen.

    Liked by 1 persoon

    • mariimma zegt:

      Er zijn denk ik véél meer bloggende thuisblijfmoeders dan werkende moeders. Die kunnen daar natuurlijk makkelijker tijd voor maken. Hopelijk…. want inderdaad lees je wel verdacht vaak hoeraverhalen over het thuisblijfmoederschap…..

      Like

  24. Lau zegt:

    Hear hear!
    Zo ontzettend mee eens!

    Liked by 1 persoon

  25. Jenne zegt:

    Wij zijn zo’n geëmancipeerd gezin: man en ik werken beiden parttime, verdienen ongeveer evenveel en de taken thuis zijn gelijk verdeeld. Nooit gedoe over geweest. Ik werk twee dagen in loondienst (buitenshuis) en 2 dagen als zelfstandige. Mijn collega’s weten dit en toch wensen ze me iedere dinsdag als ik de werkvloer verlaat een ‘prettig weekend’. Want thuiswerken als vrouw…, dat zal vast geen echt werken zijn. Ik kan daar erg slecht tegen!
    Toch heb ik geen enkel probleem met mensen die er bewust voor kiezen dit anders in te vullen. Ik denk net als jij dat je, als je samen een gezin start, ook samen de bijbehorende plichten en verantwoordelijkheden op je moet nemen. Maar laat iedereen alsjeblieft vrij in de manier waarop dit verdeeld wordt. Er is m.i. niks mis met wederzijdse afhankelijkheid en alleen naar de financiële kant kijken, vind ik toch wat kort door de bocht. Ik denk bijvoorbeeld aan dat gezin waarvan de man een specialistische taak in het leger heeft en regelmatig voor drie maanden of langer uitgezonden wordt… dit leverde zo veel onrust in het gezin op dat zijn partner in overleg besloot thuis te blijven. Geen gemakkelijke keuze die snel gemaakt is, en wie ben ik dan om daar zomaar een oordeel over te vellen?

    Liked by 1 persoon

  26. Lis zegt:

    Dus als ik thuisblijfmoeder ben voor een derdegroeper, kleuter, peuter en dreumes zonder feministische pretenties is het wel prima? Zolang ik maar weer ga werken als de kindjes allemaal op school zijn, toch? Zolang ik maar geen uitkering aanvraag, en niet financieel afhankelijk ben van mijn man toch? Done. Ben nu bijna 7 jaar thuis, en ga over vier jaar weer werken. En dan neem ik de terugval in salaris wegens gapend gat in cv prima voor lief hoor. Heeft zijn geld voor ons allang opgebracht.
    Ik ben thuisblijfmoeder, want ik wil niet werken. Ik vind werken poep en geniet van mijn dagen thuis met de kinderen. Achter het aanrecht en in de tuin en op school en in de speeltuin. Mijn man vind werken wel leuk. Een beetje dan, hij werkt 2-4 dagen per week. Ieder freelancen we wel nog een uurtje of 10-20 per maand voor de bijbeun (is dat werk? ik vind van niet en noem het hobby, maar als ik dan over ‘parttimers’ hoor van 1 dag per week twijfel ik weer).
    Ik wil geen kinderdagverblijf/bso, geen opvangspeelafspraakjes en geen afhankelijkheid van opanoma (dát vind ik pas echt misdadig, die opanomadumpmentaliteit. Maar dat is weer een ander verhaal). Ik stuur mijn kinderen niet een weekendje weg en besteed ze ook niet uit. En dat kan, want man ja. Bof ik effe. Maar verwend prinsesje? Nee, dát vind ik niet terecht. Het niet druk kúnnen hebben? Nee, dat vind ik ook niet terecht. Er niet over mógen klagen? Nee, ook daarop heeft een werkende ouder geen monopoly. Ik klaag nooit over druk, maar ik héb het wel druk. O.a. met het te pas en te onpas opvangen van andermans kinderen zoals ik laatst ook al reageerde. Werkend of niet werkende ouder maakt mij niet uit, en ik neem met liefde ieder kind dat op school strandt mee, maar om er nou steeds als luie, waardeloze lapzwans van langs te krijgen terwijl ik elke week de kieren dicht voor andermans werkverplichtingen vind ik dan weer erg gratuit. Ik sta elke week minstens 1 volle dag per week ter beschikking van de school voor mijn 2 schoolgaande kinderen, en bij straks vier kinderen op school zal dat ongetwijfeld verdubbelen. Ik vind dat ook waardevol voor de maatschappij, maar daar mag jij gerust anders over denken. Gelukkig wel.

    Like

    • mariimma zegt:

      Ik vind het helemaal geen probleem dat jij thuisblijfmoeder bent, Lis. Zeker niet als je gewoon eerlijk zegt dat je dat bent omdat je geen zin hebt om te werken en je “vrije keuze” niet verwart met feminisme.

      Dat van die opaomadump ben ik met je eens.

      En ik hoop dat je assertief en vriendelijk tegen die dumpmoeders kunt laten weten dat genoeg genoeg is, qua opvang van hun kinderen….

      Like

  27. VeggieMo zegt:

    Toen mijn kinderen klein waren ben ik gestopt met mijn baan. Ik had het er niet naar mijn zin en wilde liever fulltime moederen en een beroepsopleiding doen. Dat fulltime moederen of vaderen had in mijn gezin gemoeten want onze kinderen waren idioot vaak ziek met nog een hele combinatie aan intoleranties plus aanverwante dingen. Die beroepsopleiding heb ik gedaan. Ben trots dat het me gelukt is. Maar helaas was mijn gezondheid zo slecht geworden dat ik niet meer kon werken. Ik kan gelukkig nog wel het huishouden doen. Maar dat ik financieel afhankelijk ben van mijn man, vind ik een van de moeilijkste dingen van chronisch ziek zijn.

    Like

  28. Ik zou thuisblijfmoeders inderdaad niet als feministisch beschouwen. Heel mooi dat je zo’n keuze maakt hoor en als je daar zelf helemaal achter staat: prima. Maar feministisch? Volgens mij draait het feminisme om vrouwenemancipatie, wat voor mij toch een bepaalde onafhankelijkheid impliceert en daar lijkt me geen sprake van als je in ieder geval financieel/economisch afhankelijk wordt van je wederhelft.

    Liked by 1 persoon

  29. Mamavan8 zegt:

    Meid je bent geweldig! Goed geschreven.
    Ik heb gewerkt vanaf mijn 16e.
    Ook toen de kinderen kwamen, ook toen ik mijn
    Eigen brood bakte omdat ik geen alimentatie ontving
    Voor mijn vele kinderen. En altijd commentaar…
    Het meeste nog over dat ik de maatschappij geld kost met mijn 8 kinderen
    Grappig genoeg kreeg ik nooit een uitkering, het zwangerschapsverlof niet meegerekend, gingen alle kinderen met rijbewijs, afgeronde en betaalde studie het huis uit en werken we nu allemaal. Momenteel werk ik thuis, bijna 50 uur per week, mijn keuze… en nog vragen mensen wanneer ik nu eindelijk eens ga werken

    Liked by 1 persoon

  30. Anne J zegt:

    Ben het helemaal met je eens! Wat ik ook nooit zo begrijp bij stellen waarbij de keuze wordt gemaakt om 1 partner thuis te laten zitten is dat je dan ook alle financiele risico’s op de schouders van 1 persoon rusten. Wat nu als de werkende persoon werkloos/arbeidsongeschikt etc wordt? Je kan beter alletwee parttime werken, dan kan je ingeval van nood makkelijker meer uren gaan werken. Mijn man is juist heel blij dat ik ook werk en een goed salaris heb, hij vindt het een zware verantwoordelijkheid om alleen voor de gezinsinkomsten te zorgen. En in mijn omgeving denken de meeste mannen er zo over. Ken er zelfs 1 die het oprecht heel jammer vindt dat zijn vrouw niet meer is gaan werken (na een studie medicijnen). En nu is ze er te lang uit om nog makkeljk weer een baan te vinden als arts. Zonde denk ik dan (en haar man ook), zeker nu haar kinderen alle 3 op de middelbare school zitten.

    Like

  31. Petra zegt:

    Top stuk, helemaal gelezen. Je kunt je heerlijk opwinden :-).
    Ik werk voltijds en ik vind het leuk, ik wil niet anders. Mijn man hoeft om mij niet te werken 😛 doet dat wel want hij wil niet thuiszitten.
    Ik roep wel eens tegen vrouwen die iets niet kunnen (willen?) doen vanwege kinderen “hij/zij heeft toch ook een vader??”. Om een of andere reden wordt dat nooit zo gewaardeerd..
    Als je als vrouw liever je hand ophoudt dan een betaalde baan te hebben, mij best, zeg dat dan gewoon. Zorg er iig voor dat je zelf financieel indekt voor ’t geval je gaat scheiden. Zijn inkomensstroom blijft dan namelijk wél gewoon doorgaan, die van jou niet.
    Btw, mijn schoonmoeder werd in 1957 ontslagen omdat ze ging trouwen, dat ging op de trouwdag in. Ze kan er nog kwaad om worden. Dus dames, 60 jaar geleden mocht het niet, nu wel, dus doe het. Blijven werken dan hè.

    Groet, Petra

    Liked by 1 persoon

  32. Ingrid zegt:

    Vrouwen mogen het op de wereld zetten van kinderen er een beetje bij beunen en het wordt door kinderlozen gezien als een privé hobby. Ok, dat is het natuurlijk wel een beetje, maar hé, zonder kinderen wil je later ook graag goede voorzieningen en handen aan je bed (door de gebaarde kinderen van een ander). Ik vind daarom dat de overheid vrouwen met kinder moet ondersteunen. Juist om de ongelijkheid weg te halen. Weet je wat ik denk? Dat de overheid nu naar verhouding veel meer geld uitgeeft aan mannen. Denk eens aan de uitgaven voor gevangenissen. Daar zit toch echt meer dan 90% aan mannen in. Denk eens aan alle politiekosten. Dat is toch wel vaak vanwege de mannelijke inbrekers en andere boefjes. Dus zou het fijn zijn als de overheid naar scandinavisch model minimaal het eerste jaar vrij kan geven aan (beurtelings) de ouders. En deeltijdwerk ook promoot bij typische manbolwerken (techniek, bouw, etc). En premies geeft voor het binnenhalen van vrouwen. Dat soort dingen. Misschien klinkt dat niet feministisch, maar dat is het volgens mij juist wel. Om de balans die ontstaat door de fysieke ongelijkheid recht te trekken.

    Like

    • mariimma zegt:

      Tja. Waar staat toch die regel dat mannen niet voor kinderen zouden moeten zorgen?!!

      Als dát je uitgangspunt is, gaat het dáár al mis.

      Like

      • Ingrid zegt:

        Ja dat bedoel ik ook. Omdat vrouwen lichamelijk de kinderen op de wereld zetten stappen mannen te weinig of te laat in om hun deel van de opvoeding op zich te nemen. Dit kan voorkomen worden. Het scandinavische model zorgt ervoor dat mannen van het begin af aan erg betrokken zijn. Gevolg is minder ongelijkheid en ook minder scheidingen, want vader voelt zich erg verbonden met zijn kinderen en steekt vaker evenredig z’n handen uit de mouwen met hapjes en wasjes. Er is meer begrip onderling voor de hoeveelheid werk thuis met een kind. En omdat vader vanaf het begin meezorgt krijgen moeders weer energie voor een economisch zelfstandige functie buitenshuis.
        Want weet je, ik snap het wel dat vrouwen die thuis het meeste op hun bordje krijgen denken: ja doei, ik loop thuis al over, moet ik dan ook nog een flinke baan buitenshuis nemen? Het is de ongelijkheid thuis die verlammend werkt. Dan is het als alleenstaande moeder misschien zelfs nog minder frustrerend om gewoon alles te moeten doen.

        Like

      • mariimma zegt:

        … maar waarom píkken die individuele vrouwen het dat die mannen hen de boel thuis op het bordje laten krijgen?!!

        Like

  33. Ingrid zegt:

    Goede vraag. Ik denk dat het van de mannen gewoon een gebrek aan inzicht is hoeveel werk een jong gezin is. Mannen hebben eigenlijk gewoon een excelsheet nodig met het overzicht aan gewerkte uren. Ha, misschien een idee om ieder jong stel een sjabloon te geven met alle voorkomende klussen om tijd te schrijven😄

    Liked by 1 persoon

  34. Ingrid zegt:

    De vrouwen maken hun tijdbesteding inzichtelijk (huishouden/kind/buitenshuis) en idem dito de mannen. En dan is er een keer in de week een werkoverleg thuis😀. Dat maakt inzichtelijk dat de man-vrouw vrijetijd scheef ligt en kunnen de mannen thuis meer aan de bak. En de vrouwen hebben dan meer tijd om aan hun economische zelfstandigheid werken.
    Tja en de vrouwen die het toch blijven pikken met de mannen die er hun neus voor ophalen kunnen het beste een flinke spaarpot gaan opbouwen voor na de scheiding.

    Like

  35. Ingrid zegt:

    Ik heb het meer over het 1,5 model. Vader fulltime en moeder deeltijd. Echte thuisblijfmoeders hebben inderdaad meer dan genoeg vrije tijd.

    Like

Wat vind jij daarvan?

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s