De mythe van de Vrije School

Zonne heeft twee jaar op de Vrije School gezeten en nu bijna één jaar op een school met meer regulier onderwijs. Freinet, voor de geïnteresseerde. Ook niet echt helemaal regulier dus, maar wél een school die geen onderdeel is van een levensovertuiging, zoals dat met de Vrije School het geval is.

Toen ik voor deze school koos, schreef ik:

Eigenlijk ben ik al verliefd geraakt op de enige school die ik tot nu toe bezocht. De school waar het motto is “Worden wie je bent”. De school die niet meegaat in de digitaliseringshype en gewoon nog een krijtbord heeft. Waar de juf een mooie tekening op maakt. En dat de kinderen dat dan zien en leren dat niet alles er “zomaar” is met één druk op de knop, maar dat er voor mooie tekeningen echt moeite wordt gedaan. Een school waar alle kinderen dansles krijgen en ook blokfluit leren spelen. En handwerken. Een school waar het speelplein een ontdekplek is met allemaal verschillende hoekjes en heel veel bomen. De school waar de oudere kinderen meerstemmig hebben leren zingen. Een school waar veel verhalen verteld worden en ieder jaar een andere thema centraal staat: sprookjes, de oude Romeinen, Donar en Wodan, etcetera. Een school ook waar de lessen samenhangen met de seizoenen waarin je leeft en waarin je niet alleen op papier tot honderd leert tellen, maar ook honderd stapjes doet op het schoolplein om te ervaren hoeveel dat dan is, honderd.

Wauw wat was ik naïef….

Alsof zo’n speelplein ertoe doet…….

Nog steeds zie ik echt nog wel de mooie dingen van deze school. Echt. De ruimte voor kunstonderwijs bijvoorbeeld. En dat alle kinderen ook iets met handwerken doen en dat er een krijtbord is. De verhalen. Het thema-onderwijs. De meeste docenten vond ik fantastisch bevlogen en de sfeer in de (meeste) klassen ook.

Daarom koos ik ook ná deze school voor een school met thema-onderwijs. En dat die groene speelpleinen cool zijn dan heeft de gemeente inmiddels ook wel door: in mijn stad is er een plan waarin àlle schoolpleinen groener worden.

Ik vond ook de bloemen-in-het-haar feestjes leuk. En de andere ouders, die óók hadden gekozen voor dit bloemen-in-het-haar-feestjes-gevoel.

Maar inmiddels weet ik: onderwijs is meer dan huppelen met bloemen in je haar tijdens het Sint Jans feest.

Rudolf Steiner ging dood in de jaren twintig van de vorige eeuw. Dat is dus bijna 100 jaar geleden. En ervan uitgaande dat hij de meeste van zijn ideeën niet helemaal aan het einde van zijn leven ontwikkelde, zijn dus de meeste antroposofische uitgangspunten een eeuw oud. Omdat antroposofie een pseudo-wetenschap is, zijn de ideeën en zienswijzen van Steiner niet – zoals bijvoorbeeld bij de ideeën van Freud wél het geval is geweest – onderzocht en eventueel gefalsifieerd.

Wetenschapsfilosofische, kritische noten hoeven niet toegepast te worden in de antroposofie. Als ouder merkte ik dat. Tijdens de eerste ouderavond kregen we bijvoorbeeld informatie over het verschil tussen de zogenaamde Groothoofden en Kleinhoofden. Kinderen met grote hoofden zouden bijvoorbeeld meer fantasie hebben dan kinderen met kleine hoofden.
Ook werd ons verteld van de vier menstypen: iemand is sanguïnisch, cholerisch, flegmatiek of melancholisch. Het onderstaande plaatje werd door de juf getoond. Geen idee meer wie wat is, maar ze doelde overduidelijk op een relatie tussen iemands lichaamstype en karakter.

Frenologie is inmiddels wel bewezen onjuist. Maar in Steiners tijd was t hardstikke hip, man!

Afbeeldingsresultaat voor antroposofie cholerisch

Ook op andere punten werd een verband genoemd tussen hoe iemand eruit ziet en hoe iemand is. Er werd bijvoorbeeld veel waarde gehecht aan of een kind al tanden aan het wisselen was. Want dat zou duiden op de overgangsperiode tussen vroege kindertijd en lagereschooltijd. En kinderen die nog niet tanden wisselen, die hebben niets te zoeken in de eerste klas. Die moeten in de kleuterklas blijven, aldus de IB-er en de schooldirecteur.

De schoolkranten van deze school staan bol van informatie over het astrale lichaam en zo. Vage verhalen die ik in ieder geval niet kon volgen. Ik sloeg dat dan gewoon over en las vervolgens een leuk interview met een meester die net met pensioen was. Dat deden de meeste ouders van deze school.

Ook het gedoe over de grondsteen en de grondsteenspreuk… en dat er zoveel Gristelijke verhalen verteld werden… hm. Maar ik negeerde mijn onbehagen. Die klaslokalen zagen er toch wel echt gezellig uit, toch? Met die leuke seizoenstafels, helemaal leuk! En er werd geleerd met Hoofd Hart èn Handen, zeiden zeiden, de ouders, tegen elkaar. Met zovelen had ik geen enkel idee hoe die leuke slogans dan in de praktijk gebracht werden.

Waar ik uiteindelijk op afgehaakt ben, is dat de antroposofische denkbeelden regelmatig uit de kast kwamen om schoolbeleid door te drukken, onafhankelijk van of het goed was voor mijn dochter en het überhaupt van toepassing was voor haar. Zo is door de IB-er tegen me gezegd dat Zonne een slurfreflex zou hebben en dat ze daarom niet naar de eerste klas zou kunnen. Die slurfreflex werd geconstateerd doordat ze niet vloeiend genoeg zou huppelen en achterom keek bij het achteruit lopen. Een medemoeder uit de klas die er ècht verstand van had, zag echter géén verschil tussen mijn en haar dochter, die drie maanden ouder was en dus wèl naar de eerste klas mocht/ging. En dat mijn meisje tijdens een test-uurtje tussen de opdrachtjes door vroeg wat er nog meer kwam, werd door de IB-er gezien als school-onrijp. Schoolrijpe kinderen kijken uit het raam tussen tel- en rijmopdrachtjes door, immers, legde ze uit….

Ik hoop dat u begrijpt dat ik dat niet helemaal kon volgen.

Zelfs de juf van Zonne, geboren en getogen antroposofe, herkende mijn dochter niet in het beeld dat de IB-er gaf van mijn dochter. De juf vond juist dat de motorische ontwikkeling van Zonne prima was en zij vond ook dat Zonne wel degelijk schoolrijp was. Ze had mijn dochter zelfs ingebracht in het kleuteroverleg voor ruggespraak. Maar de mening van de juf deed er niet toe. Die had Zonne immers maar twee jaar lang dagelijks op school meegemaakt. Dat uurtje dat de IB-er testjes afnam, werd veel belangrijker gevonden…..

Hier schreef ik iets over wat de school me vertelde over Zonne.

Waar ik nog niets over schreef in dit blog, was dat de Intern Begeleidster zich gedroeg als een soort zelfverklaarde psychiater (dit is een quote van een mede-ouder). Dat zij volgens haar CV op Linkedin gewoon een juf was die zich in de jaren 70 had laten bijscholen in remedial teaching, was niet echt aan haar te merken. Ze stelde diagnoses en had hele verhalen en theorieën over hoe kinderen incarneren. Over kleutermotoriek en kindermotoriek. En toevallig kwam het dat jaar zo uit dat er heel veel kinderen met kleutermotoriek waren, die dus nog een derde jaar moesten kleuteren. Héél toevallig allemaal, want alle “eerste klassen” waren namelijk al erg vol.

Deze mevrouw beweerde met droge ogen dat vroege leerlingen later vastlopen in hun ontwikkeling. Toen een vriendin, die bij mijn gesprek met deze mevrouw aanwezig was, hierop doorvroeg, gaf ze aan dat meisjes typische meisjesproblemen als anorexia ontwikkelen en jongens ontsporen en crimineel gedrag zouden laten zien. Omdat ze in september of oktober jarig waren en dientengevolge dus vijf weken als vijfjarige al zouden beginnen met lezen…..

Dus……………… hmmmzzzz…… ik heb maar even niet verteld dat ik was afgestudeerd op het ontstaan van anorexia nervosa en dat zij echt peop praatte…..

Veel ideeën uit het Vrije School onderwijs zijn al lang geadopteerd door andere onderwijsvormen. Bijvoorbeeld: het profielwerkstuk dat alle middelbare scholieren tegenwoordig maken. Keileuk. En dat kinderen zich niet alleen cognitief ontwikkelen op school, maar ook motorisch en sociaal-emotioneel, dat zal geenéén juf of meester, van welke school dan ook, ontkennen.

Dat geldt denk ik ook voor andere denkers over het onderwijs. Zo hoort zelfreflectie en zelfstandig werken echt niet meer alleen bij  het montesorrionderwijs en kennen veel scholen inmiddels project-uren, wat oorspronkelijk uit het jenaplanonderwijs kwam.

Tegenwoordig heb je leerpleinen en TOM-scholen, democratische scholen AGORA-scholen, Ipad scholen en scholen die 50 weken per jaar open zijn van 8 tot 6.

Wat ik inmiddels besef, is dat een deel van de “visie” van een school ook gewoon  marketing is en niet per definitie ook echt toegepast wordt. Scholen moeten gewoon leerlingen trekken. Daar hoort een hippe slogan bij, zoals “Worden Wie Je Bent” of “Hoofd, Hart en Handen”.

De belangrijkste ontwikkeling in het onderwijs, in de afgelopen 50 jaar, is dat er in theorie minder klassikaal onderwijs wordt gegeven. Kinderen mogen hun eigen tempo volgen, mits de verschillen niet te groot worden. En het belangrijkste probleem is gebleven: te grote klassen waardoor de onderwijzers niet voldoende kunnen inspelen op individuele verschillen.

Met mijn keuze voor de huidige school van Zonne ben ik nog steeds héél tevreden en dat heeft alles met de omvang van de school en de klas te maken. Ze zit in combinatieklas 3/4 en ze zijn met zijn 23. Ze heeft het er heel goed naar haar zin. Ze heeft vriendinnetjes en vriendjes. Ze ontwikkelt zich er prima, op alle vlakken. Alle kinderen krijgen onderwijs op maat: kinderen die iets verder zijn krijgen “driesterrenopdrachten” of mogen gewoon lekker een uurtje zelfstandig aan de slag, als ze daaraan toe zijn. Daar zijn ook de schoolboeken op ingericht: ieder lesje heeft een extra halve bladzijde voor de snellere leerlingen.

Dat zou op Zonnes vorige school niet kunnen.
Ik vind het ook gewoon héél fijn dat ik dezelfde taal spreek als de juf en het schoolhoofd. Uit het schoolrapport van het afgelopen voorjaar werd me wel duidelijk dat de juf goed weet hoe Zonne in elkaar steekt.
Er wordt met mij niet gesproken over het etherlichaam van mijn dochter en over het incarneren van organen. In mijn gesprekken met de IB-er kreeg ik de indruk dat dit antroposofiejargon een truukje was om ervoor te zorgen dat ik ophield met vragen stellen. Je zou toch mogen verwachten van een IB-er dat zij in de gespreksvoering zou moeten streven naar aansluiting bij de belevingswereld van de ouders. Dat was de directeur uiteindelijk ook wel met me eens.
Ook heeft mijn meisje nu schoolvakken die ik begrijp of waarvan ik in ieder geval een bééld heb, want euritmie bleef voor mij een raadsel en er is nooit moeite gedaan om mij en mede-ouders hier enige voorlichting over te geven. Zo bleef het voor mij óók een raadsel waarom het niet goed voor kleuters zou zijn om met klei te boetseren maar alleen met bijenwas en ze alleen op papier mochten tekenen met afgeronde hoeken. Ik kan me herinneren dat ik me meerdere ochtend suf gegoogled heb maar weinig concrete antwoorden vond…..

Misschien was ik wel “te concreet” voor antroposofisch onderwijs…. misschien moeten ze ouders een antroposofie-examen afnemen en kinderen van ouders die daar niet in slagen, ook gewoon niet aannemen op de school. De meeste ouders op deze school hadden namelijk geen antroposifie-achergrond.

Ik heb nog contact met een paar mede-ouders van de Vrije School. Wat me toen Zonne drie jaar oud was nog zo leuk leek, namelijk een hele klas die leert breien, blijkt in de praktijk heel anders te zijn. Zo vertelde een moeder dat zij hielp met die breilessen in de eerste klas. Ze was de enige hulpmoeder. In een klas van 32 kinderen van 6 of 7 jaar oud waarvan nog niemand kon breien. Het kwam er dus vooral op neer dat er 30 kinderen zaten te wachten omdat ze een steek hadden laten vallen of de draad kwijt waren geraakt, terwijl de juf en de hulpmoeder met nummer 31 en 32 bezig waren. Iedere vrijdagochtend. Inmiddels is het schooljaar voor driekwart voorbij en kunnen alle kinderen enigszins breien.
Leuk dat breien dus. Maar… hm… oké…. dat heeft wel héél veel tijd gekost die ze ook anders hadden kunnen gebruiken.

Ook met blokfluiten wordt er alleen maar klassikaal les gegeven. Alle kinderen oefenen eindeloos hetzelfde riedeltje. Oók de kinderen die thuis al liedjes kunnen spelen…. En qua rekenen worden er nog geen sommen geoefend boven de tien. Terwijl mijn dochter, die te jong was voor deze klas, inmiddels weet hoeveel 8 maal 5 is…. en óók de radslag kan, korte verhaaltjes schrijft en optreedt op podiumdagen. Zoals zo veel andere zesjarigen 

Ik lees véél verhalen van ouders die afgehaakt zijn op de VrijeSchool omdat individuele verschillen tussen kinderen worden genegeerd en het onderwijs als eenheidsworst wordt aangeboden.

Ja oh boy what was I thinking…. Vrijeschoolonderwijs…. niet meer van deze tijd. In ieder geval niet op déze school. Ik hoop dat de andere vrije scholen wat meer met de tijd zijn mee gegaan.

Of ze nou wel of niet een digibord hebben…

Over mariimma

Alleenstaande moeder en ZZP-er die stukje bij beetje steeds meer financiële vrijheid ervaart.
Dit bericht werd geplaatst in vrijeschool. Bookmark de permalink .

25 reacties op De mythe van de Vrije School

  1. Ien zegt:

    Ik heb je stukje nog niet helemaal uit gelezen maar klim nu al in mijn toetsenbord. Mijn zoons zijn inmidedels 29 en 27 maar 25 jaar geleden had ik ook al die ervaring op de Vrije School. Mijn jongste kwam in de peuterklas en de oudste ging na een ‘gewone’ peuterspeelzaal te hebben bezocht naar de kleuterklas. Type snotneus/amandelen ontstoken, sloffen bij het lopen, platvoeten en schoenen verkeerd om aantrekken. Hij was ‘verkeerd incarneerd’ volgens de school. We zouden hem ‘teveel en te lang omhulling hebben aangeboden’. En mijn man werd door de juf geobserveerd omdat mijn zoon hem zou ‘nabootsen’ (mijn man zal ongetwijfeld qua motoriek ook wel apartige dingetjes hebben gehad). Enfin, de school stond erop dat hij of door een antroposofisch instituut getest en onderzocht zou worden, of hij moest als 4 1/2, bijna 5 jarige terug naar de peuterklas bij zijn jongere broer, want dan zou hij zich meer ‘de oudste’ gaan voelen en zich beter ontwikkelen.. Op dat moment had mijn zoon al onderzoeken gehad bij andere instellingen en stond al onder controle van een kinderneuroloog. Was compleet therapiemoe. Wij hebben toen de jongens van die school gehaald en op een Montessorischool geplaatst. Meteen het gevoel weer met de benen terug op aarde te komen. Een vriendin van me heeft haar dochter en zoon ook op de Vrije School gehad en uiteindelijk een dyslexieverklaring voor haar dochter moeten krijgen omdat die op haar 9e nog niet vlot kon lezen. Te laat met lezen begonnen omdat ze laat was met tanden wisselen. Uiteindelijk op een ‘gewone’ mavo en havo haar diploma’s gehaald en van haar ‘dyslexie’ is niets meer te merken. Nee, ik ben geen uitgesproken fan van Vrije Scholen. Al voel ik me nog steeds aangetrokken tot de schoonheid van de materialen en de kunstzinnige vorming. Dat wel.

    Like

  2. GW zegt:

    Jouw verhaal zou zo ons verhaal kunnen zijn. Als het verschil.dat wij op een reguliere school gestart zijn en na veel onvrede nu op een vrije school.zitten.
    Die is zeker niet zaligmakend. Ik denk dat overal wel iets is 😉
    Maar voor ons en nog beter voor mijn dochter is het op dit mokment de juiste plek met.de juiste mensen.

    Like

  3. Mammalien zegt:

    Juist! Dat is het, maar dat heb je pas door als je ene paar jaar meeloopt: marketing. Of althans, daar wordt het voor (mis)bruikt. En die slogans, braak! Die ken ik nog van toen ik in de IT detachering werkte en elk bedrijf zich zonodig moest profileren. (“Master of your own Destiny”!)

    Er is veel te doen over venireuwend onderwijs momenteel. Eigenlijk zie ik in de praktijk inderdaad dat ze allemaal wel ongeveer dezelfde kant op gaan, en staat of valt het succes met de inzet, kennis en begrip (van je kind) van de juf voor de klas.Helaas kun je die dan meestal weer niet zelf kiezen, zodat het ene jaar voor je kind beter uitpakt dan het andere.

    Like

    • mariimma zegt:

      Ja klopt!

      Dat het staat of valt met de juf is helemaal waar, denk ik.
      Ook een niet-heilige juf of meester kan je kind iets brengen, geloof ik trouwens. Bijvoorbeeld dat niet iedereen geduldig is of goed kan voorlezen of geïnteresseerd is in sport…

      En dan zou je maar op de vrije school zitten…. waar kinderen dus zes jaar lang dezelfde juf of meester hebben…. 😉

      Like

  4. C@th zegt:

    Hoe het als lagere school is weet ik niet, maar als peuterspeelzaal vind ik de Vrije school echt ge-wel-dig! Mijn tweeling is daar 2,5 jaar heengegaan destijds. Ik heb, behalve de betrokkenheid met de natuur en het meegaan met de seizoenen ook nooit iets van die typisch antroposofische denkbeelden meegekregen.
    Na de peuterspeelzaal zijn ze naar een “normale” basisschool gegaan.
    C@th

    Like

  5. kima zegt:

    Het is vast per school verschillend! Hier vier kinderen die de VS doorlopen of doorlopen hebben, inclusief middelbare school. Herken niets in jouw verhaal, onze school, en de middelbare school, hebben enorme wachtlijsten. Oudste studeert geneeskunde en heeft nog steeds al zn vrienden van die school. Tweede is verstandelijk gehandicapt en mocht gewoon meedraaien. Superzelfredzaam en sociaal bewogen kind. Hier gaat de juf of meester geen 6 jaar mee hoor!
    Wat ik bedoel te zeggen, je stukje is niet zo genuanceerd en duidelijk is dat de school niet bij je past. Vrije school is ontwikkelen met hoofd, hart en handen en als het daar voor jou ergens stuk loopt dan past het niet. De school maakt zeker geen haast met kinderen en de weg is belangrijker dan het doel. Daar moet je tegen kunnen. Vraag me wel af of je goed wist waar je aan begon, want het is wel echt anders dan de reguliere bs…

    Like

    • mariimma zegt:

      Ja het is vast per school verschillend. Eens. En superfijn dat jouw kinderen een leukere school getroffen hebben! Wellicht heeft dat dus ook niks met het VrijeSchoolonderwijs of antroposofie te maken…..
      Eind vorig jaar zijn er maarliefst tien kleuters van deze specifieke vrijeschool gehaald door gedesillusioneerde ouders. Zouden we alle 20 niet hebben geweten waaraan we begonnen…? Misschien…. maar zomaar even iets kiezen past niet echt bij mij, als je mijn blog langer leest dan denk ik dat je dat zult beamen….

      Het past zéker wel bij mij en mijn kind om te ontwikkelen met hoofd, hart en handen. “Leren met je hoofd, hart en handen” hoor ik trouwens ook op de nieuwe school van Zonne. En een vriendin wiens zoontjes naar wéér een andere school gaan, noemde het ook al. Dat is zeker geen exclusieve VS-gedachte. Maar deze specifieke VS had wel een hele vreemde manier om dat in de praktijk te brengen….

      Haast maken met kinderen is ook iets wat geen enkele school wil. En ik óók niet voor mijn kind. Mijn zorgen (en die van haar juf) over dat derde kleuterjaar werden echter compleet weg gewuifd en al snel ging het weer over etherlichaam, tandwisseling en organen die nog moesten incarneren. Dat is dan weer het andere uiterste.

      Like

      • Minke zegt:

        Over haast maken met kinderen: ik heb juist wel degelijk de ervaring dat op de Montessorischool van mijn kind kinderen erg gepushd worden met werkjes waar ze nog niet aan toe zijn, met als gevolg faalangst. En de school bevestigt zelf dat ze dit bewust doen…. Daarom (o.a.) zijn wij overgestapt naar de Vrije School, tot nu toe naar alle tevredenheid.

        Liked by 1 persoon

      • mariimma zegt:

        Ja zo zie je maar….!

        Fijn dat jullie een tevreden overstap maken. Dat is vast niet naar de VS in onze stad… 😉

        Like

  6. Marloes zegt:

    Begin jaren negentig heb ik ook de vrije school overwogen voor mijn kinderen. Heel bleu omdat ik het materiaal zo sprookjesachtig vond. Tot een vriendin mij wees op het gedachtengoed van Steiner, met name de rassenleer. Ik had geen internet en wat ik in de bibliotheek kon vinden was niet erg prettig. Best geschrokken vroeg ik een gesprek aan bij de vrije school van mijn keuze, waar men wat gegeneerd meldde dat ik “dat in de tijd moest zien”. Concreet verwachtte ik wel wat afstand van de stelling van Steiner dat “negers in hun ontwikkeling gelijk staan aan het blanke kind van 0-7 jaar”. Die afstand kwam er niet; ook deze uitspraak kon je niet zo letterlijk nemen en was best ingewikkeld. Ben erg blij dat ik er nooit aan begonnen ben. En blij voor jou en je dochter dat je snel weg was.

    Liked by 1 persoon

  7. Lily zegt:

    Niet alleen in ‘de stad’ is er op gebied van schoolhuisvesting iets gaande..
    Ik heb een halfjaar op de kamer gezeten met de verantwoordelijke ambtenaar voor schoolhuisvesting in de gemeente van de Freinet school. Waarschijnlijk zijn de ‘toestanden’ omtrent schoolgebouwen wel bekend. Daaraan is gekoppeld dat er wordt onderzocht hoe alle schoolgebouwen duurzamer kunnen worden. Dat kan nog best iets leuks gaan opleveren!

    Liked by 1 persoon

  8. Lot zegt:

    De kinderen van mijn partner zijndestijds op de VS geweest, in het begin nog toen ze getrouwd waren en ik hoor elke keer als er iets over de VS langskomt de weerzin in o.a. het dansje dat de ouders op de ouderavonden moesten doen. De kinderen hadden het op zich wel naar hun zin maar hadden wel veel bijles nodig toen ze gingen studeren met wel de juiste capaciteiten. Nu zitten de kleinkinderen ook op de VS en de oudste van 10, die waarschijnlijk meer van met zijn handen weken type is, heeft forse lees- en rekenachterstand.
    De tweede is leergierig en redt het eigenlijk over al waarschijnlijk.
    Ligt dus aan zowel kind als school uiteindelijk. En de ouders zijn nu ook niet zo blij meer met hun keuze, maar zitten in een stad in de randstad waar switschen ziet zo makkelijk is.

    Liked by 1 persoon

  9. Roelie zegt:

    Ik heb lesgeven in het reguliere en vrije school “kleuteronderwijs” wat mij betreft volgen alle kleuters de vrije school tijdens de kleuterperiode. Het is ontdekkend en spelenderwijs leren in tegenstelling tot de gewone basisschool waar ze vanaf jongst af aan al moeten presteren met taakjes. De taken kunnen ze nog 60 jaar doen. Laat een kind kind zijn! Uiteraard hangt alles af van de leerkracht ( als je geluk hebt 1 maar vaak 2 of meerderen voor één klas)

    Liked by 1 persoon

    • mariimma zegt:

      Daar ben ik het helemaal mee eens!!! Zonne was aan het begin van dit schooljaar, groep 3, de enige die nog helemaal geen letters kende of sommen gedaan had. Voor haar geen enkel probleem en nu zit ze volgens cito ver boven het gemiddlede. Geen last van een remmende voorsprong… 😉

      Like

  10. Ikkelien zegt:

    Mijn kinderen zijn begonnen op een EGO school voor Ervarings Gericht Onderwijs.
    In groep 5 moest oudste zoon alle dagen tekenen omdat hij ALLE schoolboeken inmiddels uit had… groep 6,7 en 8 moest toen nog komen…
    Daarna zijn ze naar een Dalton school gegaan.

    Like

  11. Ruby zegt:

    Ik denk dat je net als bij reguliere basisscholen ook veel verschil hebt tussen Vrije Scholen, en een aantal dingen die ik lees in het stuk, zouden mij ook ernstig tegen de haren in strijken…vooral het ib-er gedrag en de ruimte die deze kreeg. Ik denk dat het goed is om waakzaam te zijn als vrije school dat er goed gekeken blijft worden naar de toepasbaarheid van de Steiner theorie en het implementeren in onze huidige maatschappij met onze huidige wensen en behoeften voor onze kinderen in balans met de kennis van de vrije school docenten. De vrije scholen die mijn kinderen hebben bezocht doen dat gelukkig goed, en ik heb daar meer zorg ervaren voor de kinderen en dat ze beter gezien werden dan op het reguliere onderwijs, en hoofd hart handen komt er echt meer aan de orde dan op het meeste reguliere onderwijs… Ik lees dit stuk vooral als een aantijging/teleurstelling in de school waar dit kind op heeft gezeten, het zou ook wel zo zorgvuldig zijn geweest wanneer de schrijver dat iets duidelijker had gemaakt, iets genuanceerder had geschreven…

    Like

    • mariimma zegt:

      Ik snap je kritiek op mijn toon. Ik ben echter gewoon die moeder die weg gegaan is omdat er niet zorgvuldig met dochter omgegaan is. Ik ben geen journalist, he?
      Maar ik ben het met je eens hoor: iedere VS is anders. Maar wat er op deze school aan de hand is, is gewoon niet oké. Er is geshopt naar antroposofische argumenten om een fout in het beleid (te veel leerlingen aangenomen) te verdoezelen. Dat probleem is nu overigens opgelost doordat er zoveel gezinnen opgestapt zijn.

      Er is nog veel meer mis op deze school, ik heb me nog ingehouden….

      Like

      • Ruby zegt:

        Ja dat begrijp ik helemaal… jouw artikel werd gedeeld op de fb pagina vd Vrije school daar plaatste ik deze reactie, en die heb ik zo gekopieerd omdat ik dacht ook wel handig om de reactie te laten lezen aan de schrijver van het stuk… Ik ben blij dat je passend onderwijs hebt gevonden voor jouw dochter en jammer dat de vrije school waar zij op zat de plank zo mis heeft geslagen…

        Liked by 1 persoon

      • mariimma zegt:

        Oh vandaar de statistieken en de vele reacties van mensen wiens kinderen op de VS zitten, haha. Fijn dat je me dat even laat weten.

        Like

  12. Leonie zegt:

    Ik snap je teleurstelling over deze school, wat jammer dat het zo is gegaan. Gelukkig herken ik de school van mijn dochter er totáál niet in. Ik vind juist dat ze heel goed gezien wordt door haar juf, de ouderparticipatie is groot wasrdoor er altind genoeg handen in de klas zijn en mijn dochter gaat elke dag huppelend de klas in. Antroposofie is een ding, hoe het wordt uitgevoerd een andere. Ik ben altijd sceptisch geweest over de vrije school, heb zelf pabo gedaan. Nu ik zelf kinderen heb zie ik duidelijk wat de meerwaarde is van deze onderwijsvorm.

    Like

    • mariimma zegt:

      Het gaat inderdaad om de uitvoering. De school waar Zonne op zat is helaas in de tijd stil blijven staan.
      De docenten heb ik wel echt veel bewondering voor, hoor. Niet alles is verkeerd op deze school. Maar helaas worden de docenten niet in hun kracht gezet en de beslissingen over leerlingen worden door de IB-er en de directeur genomen. En dat terwijl deze school echt behoorlijk groot is. Ik denk bijvoorbeeld niet dat die directeur wist hoe mijn dochter er überhaupt uitzag…

      Like

Wat vind jij daarvan?

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s