Een vraag van “Ano”

Die Ano, die zou zomaar Niem als achternaam kunnen hebben.

Die reageerde dus op mijn blog van vandaag. Met de volgende vraag:

 

Wij hebben ook een behoorlijk hoge buffer. Waar ik mee zit is de wijze waarop het vermogen verdeeld is. Bij ons is dit als volgt:

  • 20.000 Indexbeleggen
  • 39.000 Spaarrekening
  • 3.000 Deposito’s
  • 100.000 Overwaarde hypotheek

Schuld/niet afgedekte hypotheek op de hypotheek bedraagt nog 65.000.

We bouwen nagenoeg geen pensioen bij onze werkgevers op.

Over 4 jaar gaat de oudste studeren. Strategie mbt beleggen is buy en hold, lange termijn. We sparen niet fiscaal vriendelijk voor pensioen, hebben dat wel in overweging maar kijken op tegen de regels die er aan vast zitten. De spaarhypotheek is ook een ‘blok’ aan ons been. Ik ben heel benieuwd naar jullie adviezen welke verdeling zouden jullie aanhouden?


Wie geeft advies?!
Ik wil zelf best beginnen. Lees verder

Té veel buffer, da’s toch eigenlijk ook zonde van je geld….

Regelmatig lees ik op blogs van mensen die bewust met geld omgaan, over de buffer. En over hoe hoog die moet zijn.

Hier bijvoorbeeld:

Ook in de media wordt daar regelmatig aandacht aan besteed in komkommertijd. En het Nibud geeft er advies over.

Wat ik zo opvallend vind aan de stukjes die de bloggers hierover schrijven, is dat zij uitgaan van hun inkomen voor het opbouwen van een buffer voor onverwachtse uitgaven. Alledrie de bloggers waarnaar ik hierboven verwees, hebben een vaste baan. In Nederland krijgen werknemers gewoon doorbetaald bij ziekte en bij arbeidsongeschiktheid zijn werkgevers verplicht om gedurende de eerste twee jaar, 70% van het laatst betaalde salaris uit te keren. Dat is één van de redenen geweest voor mij, om niet langer mensen in dienst te willen nemen: ik zou daar failliet aan gegaan zijn toen ik nog mensen in dienst had….

Maar goed. Deze mensen hebben die zekerheden dus die hoeven niet te bufferen voor een inkomen. Wel voor uitgaven.

Lees verder

Oproepje: schrijf mee in een review over robotstofzuigers

Gisteren schreef ik een stukje over leefstijlinflatie in de praktijk: over hoe ik meteen nadat ik na een paar maanden lang geen inkomen te hebben gehad, en vervolgens mijn eerste factuur betaald werd, ik meteen sushi liet bezorgen, een weekendje naar de Duurste Camping Ooit ging en ook nog ‘es een (hele dure) robotstofzuiger kocht.

Gelukkig zag ik het gebeuren en stopte ik er na deze drie “uitspattingen” mee. Niks aan de hand. Wij zijn geen monniken. Af en toe een uitspatting mag. Zo lang het bij af en toe blijft.

Lees verder

Leefstijlinflatie in de praktijk…

Nadat ik gedurende een hele tijd geen inkomen had, want geen opdrachten, gaat het nu weer heel goed met de geldkraan.

  • Ik ging praten met een paar ambtenaren voor een voor mij vrij standaard opdracht: ondervragen van zo’n 400-600 burgers over afval. De gemeente wilde het echter nogal groots aanpakken en dacht aan 4.000 burgers. Ik adviseerde om dat niet te doen, om geld te besparen, omdat er geen onderzoek-technische reden was om de steekproef zo groot te maken. De gemeente wilde het toch. We gingen onderhandelen en uiteindelijk kwamen we in het midden uit. Voor mij is het een heel interessant onderzoek geworden waarin meerdere mrthodieken gecombineerd worden en ik meer de diepte kan ingaan, wat voor de gemeente ook veel interessanter is.
    Bijkomend voordeel is dat ik weliswaar veel meer geld had kunnen verdienen aan deze opdracht, maar toch is het alsnog een significant bedrag wat ik nu verdien en meer dan dat ik in eerste instantie zelf in gedachte had.
    Lees hier over opportunisme in het zakenleven….

Lees verder

Een update in de huizenverkoop

Tijd om eens even op een rijtje te zetten hoe het staat met de huizenjacht….!

  • Tot 4 mei: De foto’s zijn gemaakt en vervolgens ging ik in de meivakantie een weekje naar Frankrijk, alwaar ik nog een paar keer de tekst heb gezien en aangepast van de advertentie van mijn huis.
  • 4 mei: De advertentie van mijn huis is online.
  • 8 mei en 10 mei: Poetsdag. Vooral op de 8e…..
  •  9 mei / 11 mei: 22 mensen hebben mijn huis bezichtigd op deze twee dagen. Zij kregen allemaal een brief mee met daarin een deadline voor het bieden op 16 mei.
  • 16 mei: Wat een spannende dag is dit, de deadline voor biedingen. En… ’s morgens is er nog niet één bod binnen….. Terwijl iedereen roept dat ik het huis zó verkocht heb, houd ik mijn hart vast…… Een nagelbijtdag, dus….

Lees verder

De adviezentrein

“Ach joh, daar moet je je geen zorgen over maken…” zei ze, toen ik vertelde dat het toch wel spannend is, zo’n huizenverkooptoestand.

“Je hebt ook wel haast hé?” zei ze, toen ik zei dat ik het fijn had gevonden als er gewoon meteen na de eerste bezichtigingendag een heel mooi bod was gekomen en de deal binnen drie dagen rond was geweest. Zoals zo vaak gebeurt tegenwoordig, “in deze markt”.

“Je moet gewoon al je stress in een ballonnetje doen en deze wegblazen!”

“Joh het staat pas een paar weken te koop…!”

“Je moet je gewoon maar focussen op het verkennen van je eigen financiële mogelijkheden voor jullie nieuwe huis en de verkoop even de tijd geven…”

“Je moet wel een beetje positief denken!”

Lees verder

Bedankt, buurman!

Zoals de meeste nederlanders heb ik buren. Naastburen aan twee kanten, achterburen en ook tegenoverburen.

Nu er een “te koop!!!” – bord in mijn tuin staat, merk ik consternatie. Er gaat wat veranderen in de buurt en de mensen zijn nieuwsgierig. Met name de buren met wie ik het meeste contact heb en die het dichtsbij wonen – ik heb immers een hoekwoning – vragen bijna dagelijks wat de stand van zaken is.

Lees verder

Opportunisme en netwerken

Opportunisme: handelen zonder rekening te houden met principes, alleen met omstandigheden en eigenbelang.

Het zakenleven staat voor veel mensen gelijk aan opportunisme. Kansen pakken. Producten of diensten verkopen. Of je klant daar nu beter van wordt of niet.

Soms wordt vergeten dat veel niet-zakenmensen in het dagelijks leven ook behoorlijk opportunistisch kunnen zijn. Denk maar eens aan zwerfvuil: dat zou er niet zijn wanneer we ons zouden laten leiden door principes in plaats van door omstandigheden (“Ik heb een rommeltje en de prullenbak is meer dan twee stappen lopen van me vandaan”) en eigenbelang.

Denk ook maar eens aan ellebogende moeders als er gratis ijsjes uitgedeeld worden en zij hun kind naar voren duwen….

In mijn werk kom ik regelmatig het NIMBY-syndroom tegen. NIMBY staat voor Not In My Back Yard. Mensen willen best een glasbak en het liefst dichtbij, maar ook weer niet zó dichtbij dat het overlast veroorzaakt. En dat geldt dan dus voor alle bewoners in een wijk, met soms veel negativiteit en opstanden tot gevolg van iedereen die de bak te ver of te dichtbij vindt. Idem voor voor windmolens, snelwegen, parkeerterreinen en asielzoekerscentra…..

Lees verder

Waar sluit je een hypotheek af, tegenwoordig?

Toen we mijn huidige huis kochten, zijn we naar drie banken gegaan. Uiteindelijk kozen we voor de bank waar ik op dat moment al mijn rekeningen had lopen: zowel privé als zakelijk.

Deze bank had een aantal kortingen in petto voor ons, juist omdát ik daar al zaken mee deed.

Nu ik me aan het oriënteren ben op een nieuwe woning, hoort daar natuurlijk ook bij dat ik me opnieuw moet oriënteren op de mogelijkheden voor een nieuwe hypotheek. En een nieuwe aanbieder. Met mijn huidige aanbieder ben ik eigenlijk wel klaar…. en het is de vraag of het sowieso wel een goed idee is om direct zaken te doen met een bank. Zij van WC-eend zullen immers WC-eend adviseren. De vorige keer was ik nog een blij ei en dacht ik dat iemand die zichzelf adviseur noemde, het beste met me voor had. Inmiddels weet ik beter.  Lees verder

Niet het achterste van de tong….

Mijn huis staat nog steeds te koop en vandaag was de deadline voor bieders.

Omdat er een kleine kans is dat gegadigden meelezen, ga ik even niets meer zeggen over de voortgang. 
Als er reden voor champagne is, ben jij de eerste die het hoort!

Of de tweede…. of duizendste….. ligt eraan hoe vaak je checkt…. 😉