Opportunisme en netwerken

Opportunisme: handelen zonder rekening te houden met principes, alleen met omstandigheden en eigenbelang.

Het zakenleven staat voor veel mensen gelijk aan opportunisme. Kansen pakken. Producten of diensten verkopen. Of je klant daar nu beter van wordt of niet.

Soms wordt vergeten dat veel niet-zakenmensen in het dagelijks leven ook behoorlijk opportunistisch kunnen zijn. Denk maar eens aan zwerfvuil: dat zou er niet zijn wanneer we ons zouden laten leiden door principes in plaats van door omstandigheden (“Ik heb een rommeltje en de prullenbak is meer dan twee stappen lopen van me vandaan”) en eigenbelang.

Denk ook maar eens aan ellebogende moeders als er gratis ijsjes uitgedeeld worden en zij hun kind naar voren duwen….

In mijn werk kom ik regelmatig het NIMBY-syndroom tegen. NIMBY staat voor Not In My Back Yard. Mensen willen best een glasbak en het liefst dichtbij, maar ook weer niet zó dichtbij dat het overlast veroorzaakt. En dat geldt dan dus voor alle bewoners in een wijk, met soms veel negativiteit en opstanden tot gevolg van iedereen die de bak te ver of te dichtbij vindt. Idem voor voor windmolens, snelwegen, parkeerterreinen en asielzoekerscentra…..

Ik ben ook maar een mens en liever heb ik ook geen snelweg in mijn achtertuin. En zakelijk gezien probeer ik óók om kansen te pakken.

Toch kan ik me weleens een beetje boos maken wanneer mensen die zelf een baan hebben in bijvoorbeeld de zorg of het onderwijs of zo, roeptoeteren dat wij, mensen die zich bezig houden met consultancy-gerelateerde zaken-achtige zaken, zo opportunistisch en overbodig zijn. Als je zo zuurtjes denkt kun je je ook afvragen waarom mensen geld willen verdienen aan zieke mensen. Slaat ook nergens op.

Begrijp me niet verkeerd: ik weet maar al te goed dat ik óók ergens van moet leven. Bovendien besef ik ook wat mijn meerwaarde is voor mijn opdrachtgevers. Ik vind mezelf behoorlijk goed in mijn werk en daar mag best een prijskaartje aan hangen. Vrijwilligerswerk heb ik 15 jaar lang gedaan, hopelijk over een paar jaar weer.

Jezelf laten inhuren tegen een heel aardig uurloon is echter niet hetzelfde als opportunistisch zijn.

Zo wijs ik weleens een opdracht af, of stel ik voor om deze anders uit te voeren, zodat de opdrachtgever minder geld of tijd kwijt is. Op mijn manier blijf ik trouw aan mijn eigen principes (“geen nutteloos werk doen”). bijkomend voordeel is dat ik er van diezelfde opdrachtgever, misschien een jaar later, alsnog een opdracht bij heb omdat ik ook wel besef dat ik wel bizar betrouwbaar overkom wanneer ik iemand adviseer om mij niet te veel omzet te laten draaien. Ik noem dat investeren in de relatie. En ja, dat is ook eigenbelang…

En dan netwerken…

“Netwerken moet beide partijen wat opleveren”, vertelde iemand me, enige tijd geleden.

Maar soms loopt dat dus anders. Zo werkte ik in de afgelopen drie jaar “duurzaam samen” met iemand die toch wel andere ideeën had over opportunisme dan ik. Dat merkte ik al in de wijze waarop ze vertelde over hoe ze omging met haar opdrachtgevers: ze was minder van de principes dan ik en meer van het “pakken wat je pakken kunt”.

Dat blijft dan toch een terugkerend ding. Zeker wanneer je probeert om duurzaam met elkaar samen te werken, is vertrouwen wel echt heel belangrijk. Als iemand dan minder “last” van principes heeft dan jij, dan blijft dat knagen….

Ik heb ook gemerkt dat ik het erg belangrijk vind dat er balans is tussen investeren in de samenwerking en profiteren van die samenwerking. Ook heb ik echt een allergie voor mensen die zich niet aan afspraken houden en niet eens de beleefdheid kunnen opbrengen om dat aan te geven (zo van: “Ik zou eigenlijk iets schrijven, maar helaas heb ik daar de komende week geen tijd voor, kunnen we nieuwe afspraken maken?”).

In de tijd waarin ik probeerde samen te werken met deze dame, raakte de balans steeds meer zoek. Zonder dat dit overlegd was, vond ik mezelf bijvoorbeeld terug op een website als “teamlid” van haar bedrijf waarin zij zichzelf opvoerde als directeur.

Ik kan nog wel meer voorbeelden noemen, maar daar gaat het niet om. Het gaat om de scheefgroei die ontstaat wanneer mensen in de basis zo anders zaken doen.

Dat groeit dan zo, stapje voor stapje. Totdat de balans totaal zoek is en er een allergie ontstaat.

Wat ik ervan leer? Ik ben een trouwe hond. Ik probeer een betere versie van mezelf te zijn en daardoor pik ik te veel en stel ik te weinig grenzen. En als er dan misbruik van me gemaakt wordt door mensen die “beter zijn” in opportunisme dan ik, dan roep ik tegen mezelf dat ik niet zo star moet doen. Dat ik een ander iets moet gunnen. Terwijl het ondertussen wèl blijft zeuren, ergens in mijn achterhoofd.

Deze week zette ik een punt achter die éne samenwerking. Voelt me dát even als een bevrijding…. had ik een jaar éérder moeten doen! En het mooie is dan ook nog, dat ik weer heel veel geleerd heb: over wat ik belangrijk vind in een professioneel contact en in een samenwerking. Over wat mijn grenzen in opportunisme zijn. Deze lessen hebben me opgeleverd dat ik in mijn nieuwe netwerk-contacten veel beter kan communiceren over eventuele wederzijdse verwachtingen. Ik weet immers veel beter wat ikzelf daarin nodig heb, nu.

Ik heb de afgelopen maanden heel veel tijd geïnvesteerd in zakelijke netwerken. Het afscheid van die éne samenwerking, zette een mooi punt achter dat traject. Met veel plezier kijk ik naar mijn nieuwe lijstje van samenwerkingsverbanden, en er is nog altijd ruimte voor meer.

Want met de juiste instelling samenwerken en netwerken, zodat dat voor alle partijen “opportuun is”, daar krijg je energie van!!

Over mariimma

Alleenstaande moeder en ZZP-er die stukje bij beetje steeds meer financiële vrijheid ervaart.
Dit bericht werd geplaatst in delen, struikelen, werk, zzp. Bookmark de permalink .

2 reacties op Opportunisme en netwerken

  1. 1952jw zegt:

    Een mooi stuk over zorgvuldig & ethisch zakendoen. Kun je hier geen les in gaan geven? 🙂 Lijkt me broodnodig in deze maatschappij! En is het eigenbelang als je investeert in een zakelijke relatie? Of is het een vorm van wederkerigheid. Als je het doet op de – zorgvuldige – manier zoals jij het doet lijkt het me meer wederkerigheid. Mooi woord ook wel… eigenlijk.
    Groet, JoAnne

    Liked by 3 people

  2. Pingback: Leefstijlinflatie in de praktijk… | Struikelen

Wat vind jij daarvan?

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s