Een dividend-topmaand

Hoewel ik daar vanaf nu meer rekening mee wil gaan houden in mijn beleggingsbeslissingen (hieronder leg ik uit waarom…), heb ik tot nu toe niet veel gekeken naar dividend-uitkeringen.

Hoe koos ik aandelen?

Ik heb gekozen voor bedrijven waarvan ik na wat onderzoek het idee had dat ze een mooie toekomst tegemoet gaan, bijvoorbeeld omdat ze in een groeimarkt zitten. Dat blijkt best een gelukkige keuze geweest te zijn: wat betreft de individuele aandelen in bedrijven, zat ik in twee gevallen mis en deze aandelen staan nu 10 tot 20 euro in de min. In een tiental bedrijven zat ik juist heel raak, met als topper Netflix, waarop ik binnen een jaar mijn inleg meer dan verdubbelde.

Doorgaan met het lezen van “Een dividend-topmaand”

De zon vieren en de rest ook.

Het wordt een prachtig weekend. En we hebben iets te vieren:

  • De zon schijnt.
  • Pippa is een Grote Hond geworden. Ze beleeft haar eerste (en laatste…) loopsheid. Da’s niet zo praktisch maar toch wel een mijlplaatje…. géén puppy meer.
  • Er zit een “verkocht”- sticker op het bord in onze tuin.
  • We gaan naar een heel leuk nieuw huis in het najaar.
  • In de nazomer en vroege herfst wonen we dik twee maanden in een huisje in het bos.
  • Ik heb het liefste kind van de wereld.
  • Die vanmiddag een prachtig schoolrapport mee naar huis krijgt. Ik weet het zeker.
  • Die bijna haar eerste zwemdiploma binnen heeft.
  • Ik plande vandaag drie weken vrij omdat blijkt dat de opdrachtgevers van mijn doorlopende projecten dan sowieso óók op vakantie zijn.
  • Het leven mensen, het leven, YEAH!
  • Had ik al gezegd dat het mooi weer is?
  • En oh ja. Niet echt om te vieren. Maar we wonen nog steeds naast herrie-buren die bovendien komende week hun asbestdak gaan saneren waardoor we drie dagen gedwongen binnen moeten blijven. Reden om de buitentijd maar eens even van te voren al te compenseren.
  • We hebben een Sunnybus en die biedt altijd mogelijkheden.
  • Het is nog laagseizon op veel campings. Nog één week tegen redelijke tarieven kamperen dus!
  • Ik heb heel hard gewerkt en dat mag beloond worden.

Doorgaan met het lezen van “De zon vieren en de rest ook.”

HOT: vrijheid en gezondheid

Er zijn best veel bloggers die schrijven over HOT (Happy, Opportunity rich and Time rich): investeren in een toekomst waarin er grotere financiële vrijheden zijn, waardoor je minder afhankelijk bent van een baan en meer tijd hebt voor  genieten van je leven.

Laatst schreef ik daar al over: ik ben al aardig HOT en word alleen maar HOTTER.

Hoe Adine me inspireerde.

Eén van de bloggers die ik al een paar jaar volg in haar streven naar HOT, is Adine van LLMM. Vaste lezers van dit blog volgen haar vast ook wel: het is een klein kringetje. Een paar weken geleden las ik een blogartikel van haar, waarin ze vertelde hoe ze geïnspireerd was geraakt om óók op een andere manier haar vrije leven te verlengen, namelijk door te investeren in je gezondheid. 

Doorgaan met het lezen van “HOT: vrijheid en gezondheid”

Nog 65 nachtjes…

Nog 65 nachtjes slapen en dan gaan we weg uit ons huis.

En dat is inmiddels zeker. Ik hoorde vandaag dat de kopers van mijn huis, ondanks al het geklungel van hun aankoopmakelaar en ook niet altijd even snelle acties van mijn verkoopmakelaar, het huis definitief gaan kopen. Uiteindelijk heeft hij hun financieel adviseur gebeld en die snapte de onrust niet. Ze hebben de financiering al een paar dagen rond namelijk. Alleen was dat dus effe niet gecommuniceerd. Morgen al storten ze de waarborgsom.

Zodra het bordje voor mijn huis op “verkocht” staat, gaan we het vieren!!

Vervolgens is het een kwestie van wachten op de overdracht. Ik kijk er nu al naar uit!

Doorgaan met het lezen van “Nog 65 nachtjes…”

Boefjesogen

Half negen. Ik kijk met een half oog naar Outlander terwijl ik ondertussen vragenlijsten digitaliseer. 

Ineens hoor ik snelle voetjes boven me. 

Er is een meisje uit haar bed gekropen.

Zachtjes sluip ik de trap op, me verheugend op een heterdaadje.

Wanneer ik je kamer binnenkom lig je weer in bed. Zonder deken. Met het grote Annie MG Schmidt boek.

Er was een vlieg, liet je me weten. Dus je had het raam maar wijd open gezet.

Verder ben je je van geen kwaad bewust.

Als kind mocht ik nooit lezen in bed dus jij mag dat wel van mij. Maar niet tot half negen.

Ik spreek je bestraffend toe maar je ziet aan mij dat ik wel moet lachen om de situatie. Ik geniet van jou en jij ziet dat meteen.

Maar toch. Niet meer lezen meisje. Het is al veel te laat. Dat éne verhaaltje is allang voorbij. Of niet dan?

Jij probeert het nog even: het is een heel heel lang verhaal, mama. 

Maar ik kijk met je mee en zie dat je net aan een nieuw verhaal begonnen bent.

Ik zie boefjesogen, zeg ik.

Ja maar mama, zeg jij. Ik heb altijd boefjesogen. Zo bèn ik. Je probeert een onschuldige blik op me uit.

Ik moet lachen en jij ook. 

We spelen nog even kiekeboe achter de deur. Dat blijft namelijk leuk. Ook als je al zes en een hàlf bent.

Glimlachend ga ik naar beneden. Ik ben namelijk dol op boefjesogen. En ook op lezende meisjes.

Beslagen ten ijs voor de nieuwe hypotheek

Een gesprek met mijn financieel adviseur over de nieuw af te sluiten hypotheek. Dat was een fijn gesprek, want wat héb ik veel geleerd in de afgelopen tien jaar, over hypotheken…!

Deze keer maakte ik de keuzes en de adviseur dacht met me mee, vergeleek aanbieders en zette de verschillen tussen de opties voor mij op een rijtje.

Hier zijn we op uitgekomen:

Niet te hoog, niet te laag.

  • Een niet te hoge hypotheek, want ik wil geen top-opslag betalen aan welke financiële instelling dan ook. Ook wil ik nooit meer in de omstandigheid verkeren als een kleine tien jaar geleden, toen mijn hypotheekschuld een halve ton hoger was dan de waarde van mijn huis.
  • Een niet te lage hypotheek, gezien de lage hypotheekrente van dit moment. Immers: beleggen is voor mij op dit moment een logischere keuze dan besparen op de hypotheek. Degene die dat het beste uitlegt, beter dan ik, is MrFOB.

Doorgaan met het lezen van “Beslagen ten ijs voor de nieuwe hypotheek”

Het huisje in het bos

Als alles doorgaat (nee het is nog stééds niet helemaal goed geregeld, dankzij de pipo makelaar die blijft kleunen) ga ik begin september mijn huis opleveren. De sleutel van ons nieuwe huis, krijg ik echter pas eind oktober. Dan wil ik sowieso de vloer van de begane grond gaan aanpakken, en misschien nog wel meer.

We hebben dus een tijdelijke woning nodig. In eerste instantie baalde ik daar wel een beetje van, maar inmiddels kijk ik ernaar uit: een vakantiegevoel tussen twee hectische periodes – verhuizen, immers – in. Best relaxed eigenlijk!

Optie één… plan B…

Ik ging al een paar weken geleden op zoek naar een tijdelijke plek en al snel vond ik een mogelijkheid: een bungalowpark met gerieflijke huisjes, tegen een heel redelijke prijs. Met vaatwasser, wasmachine, alles erop en eraan. Twee slaapkamers. Dikke prima.

De huisjes liggen gewoon naast elkaar aan een straatje. Een soort wijkje, u kent het wel. Een bos is er in de buurt: je moet dan even een weg oversteken. Een drukke weg. Het bungalowpark ligt daar direct aan, eigenlijk.

Maar…..

… het is best ver weg van de school van Zonne…. een afstand die sowieso te ver is om standaard twee keer per dag met de fiets te gaan: een kwartier met de auto waarvan een groot deel op een 80-km weg.

En zo’n bungalow kan in het laagseizoen best een desolate plek zijn……

Doorgaan met het lezen van “Het huisje in het bos”

Ik ben al HOT en word alleen maar HOTTER!

 

Er zijn in Nederland best veel mensen die passief inkomen* opbouwen. Een aantal daarvan blogt er ook regelmatig over.

FIRE versus HOT

Laatst schreef Lonneke er al over: over het verschil tussen FIRE en HOT.

Er zijn twee soorten doelen die je kunt nastreven bij de opbouw van passief inkomen: FIRE (Financial Independent Retire Early): mensen die hard werken en sober leven om passief inkomen op te bouwen, zodat ze eerder met pensioen kunnen gaan. Een mildere variant daarvan is HOT: Happy, Opportunity rich en Time rich.

Mensen die FIRE nastreven willen in een zo kort mogelijk tijd zo veel mogelijk passief inkomen opbouwen. Ze doen dit zo snel mogelijk zodat ze vervolgens nooit meer moeten werken.

Mensen die HOT nastreven, zoeken naar een balans tussen werken en investeren voor later en ook nu al kwaliteit van leven ervaren. Om die reden is “met vallen en opstaan balans vinden tussen later en nu” ook de subtitel van mijn blog. Doorgaan met het lezen van “Ik ben al HOT en word alleen maar HOTTER!”

De 75 dagen opruimchallenge

Nog 75 nachtjes slapen en dan lever ik ons huis leeg op. Dat betekent dus, nog 75 dagen opruimen. Ik ben namelijk van plan om precies nul items-die-ik-niet-meer-wil, mee te nemen naar ons nieuwe huis.

En hoewel het echt niet zo is dat ons huis uit zijn voegen barst van alle rommeltjes (moet je maar eens bij de buren kijken…..) is daar nog wel wat voor nodig….

Eerder maakte ik al een verhuisplan, dat ik aanvulde, veranderde en nog eens aanvulde. Het is nog lang niet af. Maar er is al iets en steeds als ik iets bedenk dat ik niet moet vergeten, vul ik dat plan gewoon lekker aan.

Een groot onderdeel van dat plan was het opruimen. Dat behoeft veel aandacht en ook veel tijd, dus ik kan maar beter vandaag nog beginnen….

Dus wrikte ik alle opruimklusjes uit het verhuisverhaal. Ik maakte het begin van een lijst die ik maar even lekker hip “75 dagen opruimchallenge” noemde. Kan je mooi meedoen. De lijst is overigens compleet persoonlijk en op maat, waarbij ik de dingen die voor mij op dit moment de meeste ergernis opleveren én de klusjes waar ik gewoon eigenlijk heel erg tegenop zie, vooraan staan. Want als ik dáár mee aan de slag ga, is het succesgevoel het grootste, immers!

De lijst is ook nog lang niet af. Een te lange lijst werkt voor mij te verstikkend en ’t kost me ook gewoon te veel tijd om er effetjes eentje te maken. Doorgaan met het lezen van “De 75 dagen opruimchallenge”

Terugkijkend: de scholenswitch

Het is inmiddels meer dan een jaar geleden dat ik moest besluiten om een nieuwe school voor Zonne te zoeken. Daar ging een hele worsteling aan vooraf:

  • De oude school had een fout gemaakt in aannamebeleid van kleuters omdat men ervan uitging dat er een nevenvestiging zou worden geopend. Er waren meer kleuters aangenomen op de school dan dat men er kwijt kon.
  • Zonder dat ik dat wist van dat aannamebeleid, sprak in in februari met de juf over of Zonne al dan niet naar de eerste klas zou gaan of niet. Herfstkinderen waren immers bespreekgevallen, volgens de regels van de school. Juf zag eigenlijk geen redenen om Zonne een derde jaar te laten kleuteren. Ze vroeg na overleg met college kleuterjuffen een “leervoorwaardeonderzoek” aan: een soort test dat de intern begeleidster van de school uitvoert op iedere “oudste kleuter”.
  • De nevenvestiging ging niet door. Directie werd door één ouder die koppen had geteld, dringend gevraagd om ouders te informeren over leerlingenaantallen. Directie stelde dit uit. Pas in maart werd bekend gemaakt dat er in het jaar erna twee eerste klassen (=groep 3) van 35+ kinderen zouden komen. Ouders raakten overstuur. Op dat moment ging ik ervan uit dat Zonne bij die 35 geteld was. Dat bleek niet het geval te zijn.
  • Juf kreeg een burnout en bleef thuis. Ik kreeg geen informatie over enige voortgang wat betreft het besluit in welke klas Zonne terecht zou komen. Veel later hoorde ik dat de “casus Zonne” voor haar de druppel was geweest: haar mening bleek er niet toe te doen.
  • Pas in mei hoorde ik dat de IB-er vond dat Zonne niet schoolrijp was omdat ze niet vloeiend genoeg zou huppelen, haar organen nog niet geïncarneerd waren en ze tijdens de test zou hebben gevraagd wat de volgende opdracht was. Ze had Zonne een uurtje gezien.
  • Ik herkende mijn kind niet in de visie van de IB-er. Op mijn zorgen over haar sociaal-emotionele ontwikkeling in een klas met allemaal veel jongere kinderen werd niet ingegaan. Ik ging in gesprek met directie die de IB-er blind volgde. Ging in gesprek met de antroposofische schoolarts die de IB-er blind steunde. Ging in gesprek met juffen van de antroposofische kleuterBSO die vonden dat juf en ik het goed gezien hadden en Zonne wél schoolrijp was. Kwam erachter dat het schoolbeleid t.a.v. herfstkinderen met terugwerkende kracht (in een ander lettertype, hoe knullig) was aangepast en er een “harde leeftijdsgrens” gesteld was van 1 oktober, terwijl Zonne van 16 oktober was.

Uiteindelijk besloot ik dat er voor Zonne geen plek was op deze school. Inmiddels was het leerlingenaantal al afgenomen omdat meer ouders tot die conclusie kwamen, maar de twee opties (optie 1: klachtenprocedure en vervolgens Zonne als jongste in een eerste klas van 35, met de heersende opinie dat ze niet schoolrijp was òf optie 2: nog een jaar kleuteren tussen jongere kinderen die qua ontwikkeling niet aansloten bij Zonne) voelde niet goed. Bovendien was door het geknul van de IB-er en de directie, al mijn vertrouwen in enige professionaliteit weg.

Doorgaan met het lezen van “Terugkijkend: de scholenswitch”

Dromen over een nieuw huis… ’t komt stééds dichterbij!

Voortgang:

  • De kopers laten volgende week mijn huidige en hun toekomstige huis taxeren voor de financiering. Fijn.
  • Ik ga volgende week een koopovereenkomst tekenen van ons nieuwe huis. Ook al zo fijn.
  • Er komt een strakkere versie van het koopcontract dat de aankoopmakelaar van mijn huis ongeldig gemaakt heeft door erin te zitten strepen. Gaat goed.

Nog 77 nachtje slapen tot de overdracht van het oude huis, dan nog twee maandjes wachten op het nieuwe huis.

Doorgaan met het lezen van “Dromen over een nieuw huis… ’t komt stééds dichterbij!”

Ik wens u laconiekheid toe

De laatste tijd komt het regelmatig voor dat ik gesprekken heb met moeders, of verhalen lees van moeders, waaruit duidelijk wordt dat ze zich zorgen maken.

Zorgen over ruziënde kinderen. Zorgen over of iedereen het wel leuk heeft. Over of de vakantiebestemming wel goed genoeg is voor het hele gezin. Of samen spelen op het schoolplein wel tof gaat.

Mokkende kinderen.

Zo was er vorige week een incidentje tussen Zonne en Cindy* op de BSO.  Doorgaan met het lezen van “Ik wens u laconiekheid toe”

Wil je even snel geld verdienen? Dat kan!

Vorige week besloot ik om een nieuwe auto te kopen en mijn huidige in te ruilen. Het blauwe autootje heeft immers kuren. Dus ik zocht een nieuwe. Wegens geen verstand van auto’s en slechte ervaringen bij aankopen via een particulier, besloot ik om de auto bij een bedrijf te kopen. Gewoon, een klein autootje, niet te jong, niet te duur, maar wel nog met een paar maanden garantie. En dan mijn huidige inruilen, was ik daar mooi vanaf.

Eigenlijk een super onhandige timing want over een half jaar zou ik zonder kunnen wegens nieuw huis op loopafstand van school, Sunnybus beschikbaar als vervoermiddel en er geen bal om geven dat je met een ouwe bus in zakelijke outfit naar externe afspraken gaat, zo eens of twee keer per week. En een auto via Greenwhee1s kan ook altijd nog, of via Snappc@r.

Voor kleine ritje van en naar school is een autootje wel fijn. Maar deze moest weer naar de APK, in juni ergens. Volgende week of zo. Dacht ik.

 

Dat bleek dus vorige week te zijn… hm….

Doorgaan met het lezen van “Wil je even snel geld verdienen? Dat kan!”

Als het kwartje gevallen is en je ontdekt dat verder aflossen van je hypotheek niet rendabel is…

… tja… wat moet je dan….?

Je kunt gewoon lekker in een hangmatje gaan genieten, natuurlijk.

Maar misschien moet je daarnaast ook wel gaan nadenken over moeilijke en/of enge dingen. B.E.L.E.G.G.E.N. bijvoorbeeld.

In die zin snap ik best dat er nog veel bloggers zijn die over hun aflosperikelen blijven schrijven. Je wordt er namelijk blij van, van dat aflossen. Je vaste lasten dalen voor altijd en je schuld wordt kleiner. En dat blije gevoel is een stuk leuker dan je in iets verdiepen in wat nieuw is en onzeker bovendien.

Het begin is misschien enigszins hetzelfde:

  • Je moet op het idee komen dat je iets nuttigs kunt doen met je spaargeld. Nuttiger dan staan te verstoffen (èn ontwaarden… want inflatie immers….) op een spaarrekening met nul komma weinig rente.
  • Je moet uitzoeken hoe “het” werkt. En ik denk dat beleggen dáár de eerste punten verliest op aflossen. Aflossen is wat simpeler. Beleggen heeft toch het imago van “dat je er verstand van moet hebben” en staat bol met jargon. Het is best lastig om tussen al die bomen het bos te vinden.

En verder….? Doorgaan met het lezen van “Als het kwartje gevallen is en je ontdekt dat verder aflossen van je hypotheek niet rendabel is…”

De soap van de pipo-aankoopmakelaar…

Een verhaaltje voor bij het slapen gaan….:

Er was eens een gezellig jong stel van 25 jaar oud. Die wilden heel heel graag een huis kopen. Nadat ze er jarenlang voor gespaard hadden, waagden ze de sprong: ze gingen naar een fantastisch huis kijken en werden helemaal verliefd. Ja… daar.. in dát huis… dáár wilden ze wonen….

Maar goed. Ze waren nog wat jong en hoewel echt wel slim, niet zo ervaren. Hoewel ze wel al een keertje een appartement hadden gekocht, daar wonen ze nu immers nog in… maar wie weet (ik vul dat effe voor ze in) hadden hun vader en moeder daar wel bij geholpen.

Ze namen dus een makelaar in de arm Want Dat Is In Zo’n Geval Verstandig. Ze kozen voor een wat oudere man die op een breedsprakige manier beloofde het wel even voor ze te regelen.  Doorgaan met het lezen van “De soap van de pipo-aankoopmakelaar…”

“Je bent perfect”

Vorige week nam ik het me voor: weer wat gezonder eten. Dit in het kader van een wake-up berichtje van Adine, van LLMM, die weer door een andere blogger aan het denken gezet was.

Immers: we denken allemaal na over onze financiële toekomst, met als doel om steeds een stapje minder te werken, maar het is dan natuurlijk wel ook nog eens de bedoeling dat we zo gezond mogelijk blijven, zodat we onze spaarcenten niet alleen maar uitgeven aan zorg en gezondheid.

We zijn nu een week verder… en…..?!

Doorgaan met het lezen van ““Je bent perfect””

Mijn grote Verhuis – Stappenplan

Ik maakte een lijst met taken die ik de komende vijf maanden ga tegenkomen voor de verkoop van mijn huis en aankoop van het nieuwe huis.

Nog nooit eerder verhuisde ik als zelfstandige moeder en ZZP-er die thuis werkt, van A naar B met ook nog eens een fixe periode ter overbrugging (waarschijnlijk twee maanden).

Van studentenkamer van studentenkamer, ja, dat deed ik. Met een boodschappenwagentje, zelfs.

En ook verhuisde ik ooit naar een huurwoning met zijn tweetjes. En van die woning in mijn eentje naar een huurappartement. Om vervolgens weer met zijn tweeën naar het huis te gaan wat zéér binnenkort een bord in de tuin heeft met “verkocht onder voorbehoud” en dat was dan meteen ook mijn eerste ervaring met de verkoop van een huis.

En dan nu….?

Doorgaan met het lezen van “Mijn grote Verhuis – Stappenplan”

De duif

Ik ben Zonne* en ik ben zes en een half jaar.

Gisteren was mijn vriendin Elvi* bij mij aan het spelen. Zij is ook zes en een half maar ze is iets ouder.

We gingen eerst een puzzel maken. En toen gingen we naar buiten. We speelden dat we zusjes waren. We liepen naar het poepveldje. Daar ligt heel veel poep van honden. De mensen ruimen het er niet op. Naast het poepveldje zijn blokken en we wilden heel graag op de blokken klimmen. En toen zagen we het al. De duif. We zagen dat hij gewond was. En toen haalde ik mijn moeder. Elvi bleef bij de duif wachten. Omdat anders zou de duif misschien wel verstoppelen en dan waren we hem kwijt.

Doorgaan met het lezen van “De duif”

Heb ik nou een huis gekocht…?!

Ik geloof het wel….

Nou… nog niet helemaal…. ik heb nog bedenktijd…. Tot vandaag. Vanmiddag. En ik ga “ja” zeggen op het tegenbod…. en dan moet er nog een voorlopig koopcontract getekend worden… vervolgens nog drie dagen bedenktijd… en dan zit ik er aan vast.

De huizenprijzen in het dorp waar ik wil gaan wonen zijn namelijk aan een inhaalslag bezig. Toch fijn dus, dat ik er niet een half jaar over ga doen om iets te vinden. Daar heb ik ook helemaal geen zin in.

Tot april stonden er in het afgelopen jaar altijd wel een stuk of vijf huizen te koop die ik allemaal zó zou willen kopen. Maar ineens, sinds een maand, gaat ’t hard. Op het moment staat er behalve die vier opknappers die allevier voor al heel lang te koop staan vanwege een te hoge vraagprijs – de verkoper is een beleggingsgroep – nog één huis te koop. Wat online nog als “te koop” wordt aangeprijsd is in werkelijkheid al verkocht, de keuze is beperkt tot één huis tegelijkertijd. En dat terwijl ik eigenlijk nauwelijks eisen heb…: in die éne wijk, geen tuin op het Noorden en voor een redelijke prijs, binnen mijn marges. Die dus ruimer zijn dan dat ik tot een week geleden dacht….

Natuurlijk komen er vast nog huizen op de markt, de komende weken of maanden.

Maar dat huis dat ik maandag gezien heb… dat is wel gewoon heel leuk…!

Doorgaan met het lezen van “Heb ik nou een huis gekocht…?!”