De soap van de pipo-aankoopmakelaar…

Een verhaaltje voor bij het slapen gaan….:

Er was eens een gezellig jong stel van 25 jaar oud. Die wilden heel heel graag een huis kopen. Nadat ze er jarenlang voor gespaard hadden, waagden ze de sprong: ze gingen naar een fantastisch huis kijken en werden helemaal verliefd. Ja… daar.. in dát huis… dáár wilden ze wonen….

Maar goed. Ze waren nog wat jong en hoewel echt wel slim, niet zo ervaren. Hoewel ze wel al een keertje een appartement hadden gekocht, daar wonen ze nu immers nog in… maar wie weet (ik vul dat effe voor ze in) hadden hun vader en moeder daar wel bij geholpen.

Ze namen dus een makelaar in de arm Want Dat Is In Zo’n Geval Verstandig. Ze kozen voor een wat oudere man die op een breedsprakige manier beloofde het wel even voor ze te regelen. 

Ze gingen nog eens terug naar dat huis, samen met de makelaar. Het huis was nog nét zo mooi als de eerste keer… en na wat overleg met de man die hen natuurlijk volkomen te goeder trouw (hmmm) adviseerde, deden ze een bod. Het moest wel een goed bod zijn want de verkoopmakelaar vertelde dat er al iemand anders was die geboden had. Een uiterst bod moesten ze doen, een bod waar de verkoper niet meer over zou onderhandelen, een bod dat de verkopende partij dus gewoonweg niet kòn weigeren…. omdat die verkoopster anders zou gaan onderhandelen met de andere mensen die ook een bod gedaan hadden. Dus ze kozen een bedrag, deden er 100 euro bij voor het geval dat dat dan nét het verschil zou maken tussen wel of niet de hoogste bieder zijn, en wachtten af…

Wat een spanning!

Al na een dag kregen ze een reactie: het bod werd geaccepteerd! Hoera!!

 

Toen werd het ingewikkeld. Want er moest een koopakte komen. Die liet even op zich wachten want blijkbaar was de verkoopmakelaar een paar dagen op vakantie. En toen, twee weken nadat het bod geaccepteerd was, werden ze gebeld. De koopakte was blijkbaar al een bijna een week binnen en de handtekening van de verkopende partij stond er al een week op. Hun aankoopmakelaar, waar ze nog steeds heilig vertrouwen in had, had die akte dus al een week in zijn inbox zitten… maar het is de vraag of hij ze dat vertelde….

Of dat zou wel zo horen. Toch?!

Opgetogen gingen ze naar het makelaarskantoor toe. Was dát eens even leuk, nu werd het voor het echt!

Groot was dan ook de teleurstelling toen een datum niet bleek te kloppen: op de akte stond dat ze het huis al op 16 juli zouden krijgen, maar dat was helemaal niet de bedoeling. Ze moesten immers hun eigen huis nog verkopen…. dus die extra zes weken wilden ze toch echt wel benutten!

De verkopende partij (dat was ik… oeps!!) had over die datum heen gelezen. Háár makelaar was op vakantie geweest, een ander had wat overgenomen en zo was er iets mis gegaan in de communicatie en de verkeerde datum was in de koopakte terecht gekomen. En de aankoopmakelaar had de akte blijkbaar een week ongeopend in zijn inbox gelaten, maar blijkbaar hoort dat zo. Of zo. Die zag de fout namelijk pas toen één van de twee van het jonge stel er met de pen al in de hand, een vraag over stelde. Er volgde wat heen-en-weer gepraat en gebel en de oplossing werd gevonden: de datum voor passage bij de notaris werd met goedvinden van de verkoopster, die ook Not Amused was vanwege die fout, met de hand aangepast en het gezellige opgetogen stel zette er een paraaf bij.

Er stonden nog meer data in de koopakte: de datum waarop het voorbehoud van financiering af zou lopen en de datum waarop een waarborgsom of bankgarantie gestort zou moeten worden bij de notaris.

De aankoopmakelaar zou het wel even regelen. Want hee… waarom kort de tijd nemen als lang ook mogelijk is? Het was pas twee weken nadat er een mondelinge overeenkomst was en de makelaar had het jonge stel blijkbaar niet verteld dat ze in de tussentijd hadden kunnen starten om die financiering te regelen: er moest een taxateur komen en ze moesten gaan praten met bankmensen. Oh oeps… echt? zei het gezellige stel. Maar niet getreurd, de aankoopmakelaar zou het wel even regelen. Hij zou de boel wel effe opschuiven.

Maar hee… na overleg kwam er een antwoord van de verkopende partij. Deze vond het wel wat voorbarig om nu al te besluiten dat die datum waarop het voorbehoud verloopt, te krap was. “Ga eerst maar eens aan de slag!” zei ze (ja dat was ik nog steeds), “… voor het geval dat je dat nog niet al lang gedaan hebt… en als het ècht ècht niet gelukt is om het rond te krijgen dan hoor ik tegen die tijd graag waarom!”. Kijk, natuurlijk wilde de verkopende partij echt niet dwars liggen. Maar dat wilde het jonge stel toch ook niet. Toch?! En die oorspronkelijke termijn voor het rondkrijgen van de financiering was toch eigenlijk gewoon heel redelijk. Toch?!

De datum werd dus niet aangepast. Maar om de één of andere reden (tja, uw verslaggeefster was er niet bij…) werd er toch niet getekend. Het jonge enthousiaste stel ging onverrichterzake naar huis en de verkoopmakelaar werd niet eens op de hoogte gesteld van of er nu wel of niet getekend was. Die verzekerde de verkoopster namelijk dat er wél getekend was. Want dat had hij zo begrepen van de aankoop-pipo-makelaar.

Of misschien werd er wèl getekend, maar met een datum die een paar dagen in de toekomst lag. Dat kan dan echt niet het idee van dat jonge, naïeve stel geweest zijn. De pipo-makelaar die hen adviseerde dacht dat ze er wel mee weg zouden komen. Of zo.

Anyway.

Dus ontving de verkoopmakelaar – die ook niet perfect was want híj had immers de verkeerde datum in de koopakte gezet – wéér wat dagen later de koopakte. Vandaag, om precies te zijn.

En hij ontplofte.

Want de aankoop-pipo-makelaar had bedacht dat er nog wel een datum aangepast kon worden. Die termijn voor financiering mocht dus blijkbaar niet, maar de datum waarop waarborgsom gestort zou moeten worden… die had hij toch maar een paar weekjes doorgeschoven. Met de hand. En het jonge naïeve stel had ook dáár een paraaf bij gezet.

Saillant detail is ook de datum waarop getekend is: 12 dagen ná de datum waarop de verkopende partij (dat was ik nog steeds) tekende. Terwijl er zo’n mooi artikel staat in de koopakte dat de partij die als eerste tekent, recht heeft op ontbinding van de overeenkomst wanneer deze géén ondertekende kopie ontvangt binnen vijf werkdagen na de eerste ondertekening.

 

 

Kortom. We hebben nog geen officieel akkoord. Er is immers gekliederd in de koopakte en mijn paraaf staat niet bij het geklieder. Met één wijziging ben ik mondeling akkoord gegaan, maar met de andere niet. Daarmee is de overeenkomst nietig.

Bovendien zijn ze te laat met tekenen geweest. Ik kan dus herroepen.

 

Maar weet je wat nou echt zielig is?

Ik weet dat ik erop terug kan komen, dat de overeenkomst nietig is doordat zij handmatig hebben aangepast zonder overleg met mij. Het jonge stel weet het niet. Mijn makelaar heeft zelfs met een jurist van de NVM gebeld om de juridische consequenties van het gedrag van de aankoopmakelaar te checken. Zo zijn we er ook achtergekomen dat de aankoopmakelaar van het jonge stel dat verliefd is op mijn huis, géén NVM-registratie heeft.

En ze denken dat het voor hen nu alleen nog een kwestie van financiering is… terwijl ze géén deal hebben. Ik kan zelfs op de dag dat we bij de notaris zitten, het af laten weten. Ook dát weten die arme jongelui niet…….

Want ze hebben een echte pipo-makelaar.

Die van mij dat is geen perfecte… ook hij maakte een fout… maar hij was wél zo eerlijk om het op te biechten en er zijn excuses voor aan te bieden….

Die van hen, dat is dus écht een pipo. En dat is dus zielig voor hen. Maar ook een beetje voor mij.

 

Ondertussen zit ik namelijk nog steeds in niemandsland. Huis nog niet officieel verkocht onder voorbehoud, wel al een deal. En ook al een deal voor een nieuw huis. Maar… daar wil ik nog niet voor tekenen… omdat ik eerst echt zéker wil weten dat deze kopers er alleen nog maar onderuit kunnen komen wanneer ze de financiering niet rond kunnen krijgen….

Eén ding is wel weer fijn. Ik weet nu zeker wanneer die drie dagen bedenktijd die zij nog steeds hebben, voorbij is. En morgen mag mijn verkoopmakelaar weer opnieuw aan het werk voor mij. Laat hem de pipo de oren maar wassen…. tsssk….

 

Over mariimma

Alleenstaande moeder en ZZP-er die stukje bij beetje steeds meer financiële vrijheid ervaart.
Dit bericht werd geplaatst in huizenverkoop. Bookmark de permalink .

18 reacties op De soap van de pipo-aankoopmakelaar…

  1. Ivy zegt:

    Wat een gedoe zeg, al die onzekerheid is niet fijn. Sterkte.
    Overigens ook best sneu voor de ‘kopers’.
    Ik ben blij dat wij (reeds meerdere keren) ons geld zowel bij verkoop als koop niet aan makelaars besteed hebben.

    Liked by 1 persoon

  2. Madre mía, wat een gezeik… En ik maar denken dat een huis kopen alleen hier in Spanje zo’n toestand was… Sterkte!

    Liked by 1 persoon

  3. Lot zegt:

    Ellendig als er met datums wordt gerommeld. De adviseur van mijn koper had tot en tot en met niet begrepen. Om 24 uur was dus de tot datum en pas de dag erna reageerde hij. dat er nog geen financiering was. Ik hoop dat het uiteindelijk bij jou nog goed komt net zoals bij mij, maar het kost je wat slapeloze nachten en vooral de machteloosheid is zo naar.
    Mijn huis was niet zo makkelijk verkoopbaar en dat is ook alweer 4 jaar geleden en de markt was toen nog niet aangetrokken

    Liked by 1 persoon

  4. Eva zegt:

    Wat miss nog erger is, is het niet zo dat zij nu verplicht kunnen worden tot betaling van 10% van het aankoopbedrag omdat ze niet binnen gestelde termijn gereageerd hebben? Of is dat pas nadat ze getekend hebben en niet nakomen….?

    Liked by 1 persoon

  5. Carolien zegt:

    WAt erg. Ik weet weer waarom ik zo’n hekel aan makelaars én aan huizen kopen/verkopen heb.

    Liked by 1 persoon

  6. Greet zegt:

    Wow, met stomme verbazing gelezen. Wat een soap.
    Ik hoop dat het voor jullie beiden goed afloopt.

    Groet,Greet

    Liked by 1 persoon

  7. Te duur betaalde amateur. Volgens mij is makelaar een vrij beroep en mag iedere beunhaas zich makelaar noemen. Aan de NVM registratie zit wel een pittige studie en examen. Daar kan je meer van verwachten.

    Liked by 1 persoon

  8. Anja zegt:

    Tsjonge jonge, je zou er een boek over kunnen schrijven. Wat een eikel, die aankoopmakelaar. ’t Beroep staat niet voor niets al jaren in een slecht daglicht…

    Liked by 1 persoon

  9. Zolang ze betalen (en dus de financiering rondkrijgen) op een manier en tijd die jij acceptabel vind, is alle juridische scherpslijperij niet nodig.
    Zo niet, dan wordt t inderdaad een verdrietig verhaal dat veel mensen energie gaat kosten. De kans dat jij safe zit, is wel groot ja. Gelukkig voor jou.

    Begrijp ik uit dit blog nu ook dat je een behoorlijke prijs op je koopcontract? Dat zou dan weer een goed gevoel waard zijn.

    Liked by 1 persoon

  10. Helena zegt:

    Tsssss, tjongejonge. Ze zouden pipo gewoon op zijn courtage moeten korten.

    Liked by 1 persoon

  11. En dan heb je dus een aankoopmakelaar? Schandalig.. Ik hoop dat het allemaal een beetje vlot ‘echt’ rond is. Het is fijn dat je eraf kunt als je wilt, maar je wilt het uiteindelijk toch verkocht hebben, denk ik dan. En als die mensen een fijne prijs boden.. Zo iemand zou trouwens eens stevig op z’n vingers getikt moeten worden. Zou zo’n NVM daar nog iets aan doen? Of niet omdat hij daar ook niet geregistreerd is?

    Liked by 1 persoon

  12. Pingback: Ik wens u lakoniekheid toe | Struikelen

  13. Pingback: Een tijdelijke woning regelen | Struikelen

Wat vind jij daarvan?

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s