Terugkijkend: de scholenswitch

Het is inmiddels meer dan een jaar geleden dat ik moest besluiten om een nieuwe school voor Zonne te zoeken. Daar ging een hele worsteling aan vooraf:

  • De oude school had een fout gemaakt in aannamebeleid van kleuters omdat men ervan uitging dat er een nevenvestiging zou worden geopend. Er waren meer kleuters aangenomen op de school dan dat men er kwijt kon.
  • Zonder dat ik dat wist van dat aannamebeleid, sprak in in februari met de juf over of Zonne al dan niet naar de eerste klas zou gaan of niet. Herfstkinderen waren immers bespreekgevallen, volgens de regels van de school. Juf zag eigenlijk geen redenen om Zonne een derde jaar te laten kleuteren. Ze vroeg na overleg met college kleuterjuffen een “leervoorwaardeonderzoek” aan: een soort test dat de intern begeleidster van de school uitvoert op iedere “oudste kleuter”.
  • De nevenvestiging ging niet door. Directie werd door één ouder die koppen had geteld, dringend gevraagd om ouders te informeren over leerlingenaantallen. Directie stelde dit uit. Pas in maart werd bekend gemaakt dat er in het jaar erna twee eerste klassen (=groep 3) van 35+ kinderen zouden komen. Ouders raakten overstuur. Op dat moment ging ik ervan uit dat Zonne bij die 35 geteld was. Dat bleek niet het geval te zijn.
  • Juf kreeg een burnout en bleef thuis. Ik kreeg geen informatie over enige voortgang wat betreft het besluit in welke klas Zonne terecht zou komen. Veel later hoorde ik dat de “casus Zonne” voor haar de druppel was geweest: haar mening bleek er niet toe te doen.
  • Pas in mei hoorde ik dat de IB-er vond dat Zonne niet schoolrijp was omdat ze niet vloeiend genoeg zou huppelen, haar organen nog niet geïncarneerd waren en ze tijdens de test zou hebben gevraagd wat de volgende opdracht was. Ze had Zonne een uurtje gezien.
  • Ik herkende mijn kind niet in de visie van de IB-er. Op mijn zorgen over haar sociaal-emotionele ontwikkeling in een klas met allemaal veel jongere kinderen werd niet ingegaan. Ik ging in gesprek met directie die de IB-er blind volgde. Ging in gesprek met de antroposofische schoolarts die de IB-er blind steunde. Ging in gesprek met juffen van de antroposofische kleuterBSO die vonden dat juf en ik het goed gezien hadden en Zonne wél schoolrijp was. Kwam erachter dat het schoolbeleid t.a.v. herfstkinderen met terugwerkende kracht (in een ander lettertype, hoe knullig) was aangepast en er een “harde leeftijdsgrens” gesteld was van 1 oktober, terwijl Zonne van 16 oktober was.

Uiteindelijk besloot ik dat er voor Zonne geen plek was op deze school. Inmiddels was het leerlingenaantal al afgenomen omdat meer ouders tot die conclusie kwamen, maar de twee opties (optie 1: klachtenprocedure en vervolgens Zonne als jongste in een eerste klas van 35, met de heersende opinie dat ze niet schoolrijp was òf optie 2: nog een jaar kleuteren tussen jongere kinderen die qua ontwikkeling niet aansloten bij Zonne) voelde niet goed. Bovendien was door het geknul van de IB-er en de directie, al mijn vertrouwen in enige professionaliteit weg.

Het was inmiddels eind mei / begin juni en ik had nog een paar weken om een nieuwe school te vinden voor Zonne. Geen leuke tijd. Scholen zeiden het te druk te hebben om mij überhaupt een rondleiding te geven. Scholen konden me niet vertellen of er eigenlijk wel plek was in groep drie van hun school. Gemeentebeleid maakte dat ook niet makkelijker.

Zo kwam ik dus bij de huidige school van Zonne terecht. In een buurgemeente, waardoor er wél duidelijkheid gegeven kon worden over of Zonne er aangenomen zou worden. En tot mijn verbazing was het op haar huidige school wél mogelijk om kleine klassen te handhaven. Inclusief een onderwijsassistente. En natúúrlijk kon Zonne gewoon naar groep drie………..

Inmiddels loopt het schooljaar op zijn einde. We zijn een jaar verder. En hoe gaat het nu, met Zonne, op haar nieuwe school?!

Nou. Supergoed!!

Cognitief ontwikkelt Zonne zich gestaag, en dat was al niet echt een probleemding. Ze leest vloeiend en graag. Sinds de kerst doet ze niet meer mee met de klas, met technische leeslessen. Zij mag dan – met een paar andere kinderen – lekker in de kussenhoek een boek lezen, die juf later met haar bespreekt om haar begrijpend lezen te checken. Zonne krijgt met weer een paar andere kinderen, voor rekenen extra uitdaging en ze kent meer vogelsoorten, dinosaurussen en soorten gesteenten dan ik. Ook over de oertijd leer ik via haar veel bij. Het nieuwste thema is “insecten” en met de hele klas maken ze een insectenhotel.

Zonne heeft steeds minder buikpijn.

Zonne is nog nooit met tegenzin naar school gegaan. Ze is nog nooit verdrietig thuis gekomen. Toen ik besloot dat ze naar de BSO zou gaan, stond niet alleen zij, maar alle BSO-kinderen van haar klas te juichen.

Zonne heeft meerdere vriendinnetjes, eigenlijk speelt ze met iedereen uit haar klas en ook kent ze heel veel kinderen uit de andere klassen, zelfs uit de oudste groep. De school is voor haar een veilige plek waar ze zich thuisvoelt.

Zonne heeft op deze school, in deze klas, een paar keer gehoord dat ze niet mag meespelen. Ze gaat dan meteen naar de juf, want ze weet: buitensluiten mag op deze school helemaal niet. Op haar oude school waren er twee groepen kinderen die dat regelmatig tegen de rest van de klas vertelden en dat werd normaal kleutergedrag genoemd.

Haar huidige juf weet precies hoe Zonne in elkaar zit. En dat is niet altijd alleen maar positief, maar wel altijd helemaal raak. Mijn dochter is lang niet altijd een engeltje (en gelukkig maar…).

Zonne doet prima mee met de gymlessen en ook met extra sportaanbod, zoals een workshop tennis of skaten. Sowieso super dat dat aanbod er is op deze school (maar ook wel weer heel handig van wervende sportverenigingen uit de buurt…). Juf vindt dat er niets mis is met het huppelen van Zonne. Voor zover überhaupt een ding…

Zonne danst graag, vindt zingen leuk en ze houdt ervan om op te treden. Op school is dat aanbod er niet zo veel, dus misschien moeten we volgend schooljaar maar eens kijken of ze dat bij een clubje kan gaan doen.

Er is zijn geen leerkrachten met burnout geweest, dat was op haar vorige school namelijk heel gewoon (maar dat was ook een grotere school… sowieso groter team). Een juf van een andere klas is wel ziek geweest en werkte vervolgens tijdelijk minder uren, dit werd opgevangen met eigen teamleden en twee stagiairs. Omdat de school zo klein is (in totaal rond de 100 kinderen), kennen alle kinderen alle leerkrachten en vice versa, waardoor tijdelijke opvang door een andere juf of meester geruisloos gaat. Ter vergelijking: op haar oude school waren er alleen al 180 kleuters.

De directrice, die soms ook gewoon invalt in een klas, kent volgens mij alle ouders bij naam. Net als de vorige directeur staat ze iedere ochtend bij de deur de kinderen te verwelkomen. Het verschil is echter, dat zij ook echt iets zégt tegen de kinderen die binnenkomen, en regelmatig staat te praten met een ouder.

Zonne heeft af en toe ruzie met een klasgenootje en soms is ze juist degene die ervoor zorgt dat andere kinderen geen ruzie maken.

 

Kortom.

Wat een goed besluit!

 

 

Over mariimma

Alleenstaande moeder en ZZP-er die stukje bij beetje steeds meer financiële vrijheid ervaart.
Dit bericht werd geplaatst in basisschool, opvoeddingen, vrijeschool, Zonnekind. Bookmark de permalink .

10 reacties op Terugkijkend: de scholenswitch

  1. Wat ontzettend fijn dat het zo goed gaat!

    Like

  2. Lis zegt:

    Fijn dat zij (jullie!) haar weg lijkt te vinden op school! Hier gaat het ook allemaal zo makkelijk dat ik soms wel eens met verbazing hoor hoeveel gedoe andere kinderen en ouders met hun scholen hebben (en omgekeerd). Die rust, dat je kind het fijn heeft en er goed voor haar en haar toekomst gezorgd wordt, is echt zo veel waard! Gaat jullie veel energie en plezier opleveren, vooral vergeleken met de oude situatie… En ach, die Typische Vrije School-dingen, doe je die toch gewoon in het weekend lekker zelluf!

    Liked by 1 persoon

    • mariimma zegt:

      … tja als dat gedoe met die schoolrijpheid en incarnerende organen typisch vrije school zijn, dan kan ik dat missen als kiespijn…!! Ook die abgeeckte hoeken worden niet echt gemist……

      Ik zag laatst dat er maarliefst vier nieuwe leerkrachten gezocht worden op die school. En dat terwijl er geeneen met pensioen gaat… volgens mij rommelt het echt nog steeds enorm daarzo…

      Zagen/zingen/dansen periode-onderwijs krijgt ze gewoon ook op haar nieuwe school. En inderdaad… breien kan ik haar zelf ook gewoon leren. 🙂

      Het is inderdaad heel heel erg fijn wanneer de dingen “vanzelf” lijken te gaan en je je niet steeds van alles hoeft af te vragen. Zeker wanneer je dat dus heel anders gewend bent…….!

      Like

  3. anitawillems zegt:

    Wat fijn dat deze wissel zo goed uitpakt. Geeft weer rust in de tent. Nou ja, voor zo lang als rust duurt in het leven 🙂

    Liked by 1 persoon

  4. Realmam zegt:

    Wat een verschil zeg, onze dochter is ook van 16 oktober, alleen een jaar jonger. Ze mocht in november voor het eerst naar school en vlak voor kerst sprak ik de juf die zei dat ze eigenlijk haar boekje te buiten ging omdat ze het er nog met niemand over gehad had, maar dat ik ervan uit mocht gaan dat onze dochter niet een jaar langer hoefde te kleuteren (waar ik het toen al van harte mee eens was). Later in het jaar heb ik nog een vragenlijst moeten invullen over haar ontwikkeling en de eigen leerkrachten deden dat ook en ze heeft ook de cito gemaakt en toen mocht ze meteen naar groep 2. Verder geen onderzoeken door externe personen. Nu leest ze als een trein en rekent ze prima en heeft heel veel zin in groep 3 omdat ze dan lekker veel mag werken. Het is wel nog een echte kleuter met lekker kleutergedrag, dus ik ben heel benieuwd hoe het zal gaan volgend jaar, maar ik heb er alle vertrouwen in.
    Echt bizar dat jullie oude school zich daar zo gemakkelijk vanaf wilde maken. Fijn dat jullie het nu zo getroffen hebben. Als je vertrouwen hebt in de school en in de leerkrachten, dan kunnen kinderen beter leren schijnt… 🙂

    Liked by 1 persoon

  5. Fijn dat de verhuizing zo goed is gegaan, en dat het zo goed gaat. Ik denk dat het heel belangrijk kan zijn voor een kind om zich thuis te voelen op een school en in een klas, en om gestimuleerd te worden om zich te ontwikkelen.

    Liked by 1 persoon

  6. Marjorie zegt:

    Heerlijk voor jullie allebei dat het zo goed gaat. Voor kinderen van net na oktober is het altijd wat lastig. Mijn zus was van 3 oktober en heeft destijds dus wel 3 kleuterjaren gehad (ik spreek nu van de jaren 70 van de vorige eeuw) omdat destijds die grens van 1 oktober echt hard was. Thuis deden wij echter vaak schooltje met haar (ze was de jongste van vier thuis) en in dat laatste kleuterjaar kon ze al lezen, schrijven en rekenen. Toen ze uiteindelijk toch naar de eerste klas ging (nu groep 3) beheerste ze de stof eigenlijk al. Haar juf (en de rest van het schoolteam) hebben toen na twee maanden besloten haar door te laten gaan naar de tweede klas! Achteraf zou het dus beter geweest zijn als ze na twee kleuterjaren was doorgegaan maar aangezien de kleuterschool toen nog apart was van de basisschool was de communicatie blijkbaar ook anders. Het is gelukkig toch goed gekomen voor haar ondanks dat het een hele omslag was om van de oudste van de klas ineens de jongste te zijn.

    Like

    • mariimma zegt:

      Die datum van 1 oktober is landelijk gezien, al heel lang geleden afgeschaft. Op de meeste scholen zijn nu alle kinderen van september tot en met november, en soms december, bespreekgevallen. Maar scholen mogen wat dit betreft hun eigen regels verzinnen, dus dat heeft Zonnes school dan ook gedaan.

      Dat dat dan met terugwerkende kracht was… daar vind ik wat van….
      Maar goed, niet meer mijn probleem…

      Like

  7. karlienvh zegt:

    De nieuwe school klinkt véél leuker dan de eerste. Wij hebben het geluk dat we meteen op een heel fijne school terecht gekomen zijn, denk ik. Wel een vrij grote school (150 à 200 kleuters, 250 à 300 leerlingen lagere school), dus dat zegt niks. Ik was oorspronkelijk van plan om Dunya in de derde kleuterklas nog eens aan te melden voor meer populaire scholen in de buurt (naar de onze gaan erg weinig witte/Nederlandstalige/kansrijke kinderen), maar dat moment hebben we dit schooljaar stilletjes laten passeren omdat ik daar echt geen reden voor zag.

    Mijn zusje is van januari en is destijds een jaar te vroeg in de kleuterschool gestart, dus die moest ook getest worden voor ze naar het eerste leerjaar mocht met haar klasgenootjes. Dat gebeurde door mensen die haar nog nooit gezien hadden (de juf had meteen gezegd dat ze zich rot zou vervelen als ze nog een jaar moest kleuteren) en ze kreeg als eerste opdracht om “een zo mooi mannetje” te tekenen. Mijn zus begreep dat “zo mooi mogelijk” niet hetzelfde was als “zo realistisch mogelijk” en tekende een mannetje zonder neus. Afwijzende reacties, “dat kind weet niet dat mensen een neus hebben”, dus mijn toch al verlegen zus klapte dicht en weigerde voor de rest van de test een woord te zeggen. Ook dat ze nog niet “ik ben” in schrijfletters kon schrijven was een reden om haar niet schoolrijp te achten (ik ken geen enkele kleuter die dat kan). Gelukkig hadden de juf en de ouders toen wél het laatste woord.

    Liked by 1 persoon

  8. Benedicte zegt:

    Wat heerlijk dat het goed met Zonne gaat op school, en wat fijn voor haar dat ze een moeder heeft die geen genoegen nam met minder! En wat fijn voor jou dat alles zo goed heeft uitgepakt op deze nieuwe school. Dus helemaal mee eens: Wat een goed besluit!
    Veel groeten, Benedicte

    Liked by 1 persoon

Wat vind jij daarvan?

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s