De vaatwasser uitruimen tijdens een telefonisch overleg

Ik werd gebeld gisteren. Door een zakelijke relatie met wie sinds een paar maanden samenwerk in een grote opdracht.

Toevallig zijn we allebei bezig geweest met de verkoop en koop van een woning: zij gaat ergens in een woonboerderij wonen en ik verhuis dus naar een kindvriendelijke wijk.

We hebben allebei een dochter. En we hebben ook allebei een oud Volkswagenbusje waarmee we op vakantie gaan. Zij heeft dan ook nog een man, ik heb een hond. Onze gezinnen lijken dus heel veel op elkaar.

We hebben heel vaak telefonisch contact omdat de opdrachtgever nogal de neiging heeft om van idee te veranderen. Dat betekent veel improviseren en bochten maken. Ik houd daar wel van, hoewel ik het dan wel weer echt zonde vind om te zien hoe de efficiëntie dan wat verloren gaat….

Maar goed.

We belden. Zij op kantoor, terwijl ze worteltjes aan het eten was. En ik thuis. Ik heb gemerkt dat ik het fijn vind om dan wat rond te lopen. Daarbij moet ik er dan altijd wel even rekening mee houden dat ik niet naar die éne plek ga, waar mijn telefoon blijkbaar geen bereik heeft en de verbinding altijd verloren gaat.

Hoewel… op sommige momenten kan dat ook heel handig zijn…..

Anyway.

Zij at worteltjes en na een minuut of tien betrapte ik mezelf erop dat ik de vaatwasser stond uit te ruimen.

Niet erg professioneel misschien. Maar ik krijg steeds meer te bibbers van “professioneel”.

Een Professionele Uitstraling. Dat is Schoenen aan die Niet Lekker Zitten Maar Ik Hoef Er Toch Amper In Te Lopen En Ze Zien Er Professioneel Uit. Kleding aan die Niet Praktisch Is En Niet In De Wasmachine Kan Maar Naar De Stomerij Moet. En Waarin Je Niet Kunt Bukken Of Fietsen. Geld steken in Het Design Van Je Website. Visitekaartjes die iedereen meteen weg gooit . Want we hebben het emailadres en linked.in en dat is voldoende. Professioneel dat is dat je standaard zinnetjes in je offerte opneemt omdat je weet dat het Scoort. Dat je laptop er Hip Uitziet maar eigenlijk gewoon evenveel kan als die van 300 euro goedkoper.

Eigenlijk moet ik ook een Kantoor Hebben. Met een Vaste Assistent Die Voor Mij De Telefoon Opneemt. Want professioneel. En dat is dan ook betrouwbaar en zo. En dat zou dan betekenen dat ik mijn werk goed doe.

Terwijl ik mijn werk misschien júist wel goed doe in mijn pyjama. Aan de keukentafel. Misschien kom ik wel op briljante ideeën terwijl ik de hond uitlaat.

Ik werk nu een jaar of twee thuis. Eerder had ik nog een kantoor. Ooit zat ik daar, mét “Mijn Personeel”, meer dan fulltime Heel Hard Te Werken. We hadden Teamoverleg en Fuctioneringsoverleggen. We hadden een Professionele KoffieAutomaat. Dure telefoons met een Centrale Zodat We Professioneel Konden Doorverbinden.

Ik had zelfs een Directiekamer.

Right.

 

In de afgelopen jaren is de kwaliteit van mijn werk alleen maar hoger geworden. Ik kan me enorm focussen. Ik heb me erg de diepte in ontwikkeld. Ik ben veel beter in staat om door het bos de bomen te zien en ook te láten zien, wat essentieel is in mijn werk.
En wanneer dat me niet lukt, hang ik gewoon een wasje op. Of ik ruim de vaatwasser uit terwijl ik brainstorm over hoe we deze nieuwe bocht van de opdrachtgever gaan volgen.
Juist doordat werk en privé geruisloos in elkaar overgaat, heb ik meer en meer plezier in mijn werk. Voor mij nooit meer een Directiekamer.

 

Tja…. Professioneel. Wat is dat eigenlijk?

 

 

Over mariimma

Alleenstaande moeder en ZZP-er die stukje bij beetje steeds meer financiële vrijheid ervaart.
Dit bericht werd geplaatst in dagelijksedingen, werk, zzp. Bookmark de permalink .

5 reacties op De vaatwasser uitruimen tijdens een telefonisch overleg

  1. Heerlijk, je opmerkingen over professionaliteit. Krijg er normaal altijd al de kriebels van, als ik die dingen zie gebeuren. Mooi om te lezen dat je je daar steeds minder van aan trekt. Hier idem. Is dat leeftijd? Geen idee. Als je maar je werk gewoon goed doet.

    Liked by 1 persoon

    • mariimma zegt:

      Ja precies: als je je werk maar goed doet. Al die andere dingen dat is vooral in het kader van “Hoe Heurt Het Eigenlijk?”.

      Kan inderdaad de leeftijd zijn en daarbij het groeiende geloof in eigen kunnen…. maar ik ken ook veel mensen die 50+ zijn en echt héél veel waarde hechten aan uiterlijkheden etc…..

      Like

      • Het had ook zo in het programma van Jort Kelder gekund wat dat betreft, met de nieuwrijken.

        Overigens een punt met 50+ en uiterlijkheden. Die ken ik toch ook wel een aantal nu ik er over nadenk. Graag nieuwe auto, merkkleding, op zich geen probleem, alleen is het nog soms wel eens iets teveel voor de omgeving: kijk ons eens.

        Liked by 1 persoon

  2. Ivy zegt:

    Leuk: een man met een hond gelijkstellen 😉

    Like

Wat vind jij daarvan?

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s