Voorlezen

shutterstock_732217162.jpg

We wonen nu 12 dagen in het boshuisje en daar hebben we inmiddels ons ritme opgepakt.

Dat ziet er wel anders uit dan in het oude huis.

Zo is de televisie nog niet aan geweest. Zonne vraagt er niet om, ik taal er niet naar. Dat Zonne er niet naar vraagt komt misschien eventueel ook wel omdat ik een beetje gejokt hebt en nadat ik de stekker eruit had gehaald, gezegd heb dat ‘ie stuk was….

Dat bevalt heel goed, zo zonder televisie. Ik ben ’s avonds productiever dan voorheen, toen ik weliswaar ook wel werkte ’s avonds maar dan wel met de TV aan, wat de concentratie natuurlijk niet bevorderde. Nu koos ik daar mijn klusjes wel op uit. Maar toch merk ik dat dit zo fijner is, met een muziekje aan in plaats van televisie…

Wat me ook helpt om ’s avonds aan de slag te gaan en blijven, is dat ik dagelijks klussen doe in het oude huis. Er is dus gewoonweg meer te doen voor me ’s avonds.

Doorgaan met het lezen van “Voorlezen”

De rijke witte bubbel.

shutterstock_121031353

Als je op internet veel bezig bent met je financiële toekomst en daarover ook blogt en leest, kom je met drie clicks automatisch in verhalen terecht van andere mensen die daar ook mee bezig zijn.

Zeker in het huidige economische klimaat (een groeiende economie, groeiende werkgelegenheid, lage spaarrente, positieve rendementen op beleggen in combinatie met dat de toegankelijkheid voor beleggen voor consumenten goed is), maakt dat er ook veel over te lezen is. Voordat je het weet, denk je dat het normaal is.

Vroeger….

“Vroeger” had je deskundige meneren in pakken – en soms mevrouwen – die verstand hadden van financiën en jou met gebruik van veel jargon en moeilijke wollige zinnen, vertelden wat jij moest doen. Ze noemden zichzelf adviseur en jij geloofde ze dus. Dus sloot je die woekerpolis af en je bedankte ze met tranen in je ogen.

Doorgaan met het lezen van “De rijke witte bubbel.”

Oh ja. Zo voelt dat.

Sinds we in het Boshuisje zitten zien mijn dagen er anders uit. Ik ga namelijk steeds weg. Niet iedere dag en niet steeds naar dezelfde plek, maar ik zit ook niet – zoals ik gewend was – aan de keukentafel te werken met af en toe een afspraak in de buurt.

Ik ga immers sowieso dagelijks naar “het ouwe huis” om daar op te ruimen en weg te gooien. Niet altijd even fanatiek en ook lang niet altijd even lang, maar het is wel een dagelijks terugkerende taak op mijn lijst. ’s Morgens ben ik op zijn best als het om poetsen, inpakken of weggooien gaat. Zo leer je nog eens wat over jezelf….

Doorgaan met het lezen van “Oh ja. Zo voelt dat.”

Geluk

Een rustigaandagje

Vorige week was een hectische week voor mij maar zeker ook voor Zonne: weer naar school; nieuwe juffen, zelf naar school fietsen in plaats van achterop – en dat vindt ze nog heel spannend – , twee zwemlessen, twee dagen BSO en twee speelafspraakjes. We hebben elkaar dus niet zo veel gezien, in ieder geval veel minder dan normaal en bizar veel minder dan in de vakantie.

Dat kon ook niet. Ik had het druk met nieuwe en bestaande opdrachten en moest ook nog even een huis inpakken en spullen weg gooien. Ook op zaterdag, want toen kreeg ik hulp en reden we tweemaal met een volle aanhanger (en dat was geen kleintje) via de kringloop naar de milieustraat, terwijl Zonne een oppas had in ons boshuisje.

Meestal gaan we op zondagochtend sporten. Maar niet deze zondag. Het was gisteren een rustigaandag.

Doorgaan met het lezen van “Geluk”

Mantra

Het is inderdaad veel geld waard, maar dat geld heb ik al heel lang geleden uitgegeven.  Dat is dus nu niet zonde van het geld, dat was toen zonde van het geld. Ik word er niet armer van als ik het nu weg gooi.

Het is inderdaad af en toe heel handig om het op voorraad te hebben, op feestjes bijvoorbeeld. Maar ik kan ook gewoon aan de gasten vragen of ze wat extra meebrengen om te gebruiken.

Het is ballast. Het moet weg.

Die tijd is voorbij en komt nooit meer terug.  Doorgaan met het lezen van “Mantra”

Ballast weggooien

Die verhuizing is voor mij een mooie, verrijkende periode aan het worden waarin ik besef wat een kado het is om een nieuwe start te kunnen maken.
Ik gooi namelijk ballast weg. Dat gaat gevoelsmatig veel verder dan de daadwerkelijke spullen, het voelt alsof ik laagjes van mezelf af pel om weer tot de kern te komen.

Ik ben heel blij dat ik er de tijd voor genomen heb om in te pakken en weg te gooien en dat ik voor mezelf een goede manier gevonden heb om dit aan te pakken.

Inmiddels heb ik uit alle ruimtes de “spark joy – doosjes” wel ingepakt. En de “nuttig, en vaak gebruikt – doosjes”. En een paar (ècht een paar maar…!) “nou vooruit ik bewaar het wel – doosjes”. Ik zou er bijna een boek over kunnen schrijven. Oh nee, wacht. Dat is er al….

Het is tijd om de rest weg te gooien. Héérlijk!

Doorgaan met het lezen van “Ballast weggooien”

Binnenkort heb ik weer een leuke tuin!

PermacultureZonesCone-300x168
afbeelding van hyperbrain.me

Nu het inpakken van de inhoud van mijn huis zo voorspoedig gaat en we inmiddels in de overbruggingsperiode zitten, namelijk in het boshuisje, vind ik het steeds leuker om af en toe al plannen te gaan maken voor ons nieuwe huis. Bijvoorbeeld over de tuin. Niet dat het al erg concreet is, hoor… daarvoor ben ik gewoon te moe van alle taken en klussen en bovendien heeft het geen prioriteit…. maar het is gewoon leuke voorpret om daar zo af en toe eens over na te denken of te dromen.

Permacultuur-zones

Zo links en rechts surfend kwam ik de website over permacultuur tegen. Daar ontdekte dat men een tuin indeelt in meerdere zones. In zone 0 wonen de mensen, in zone 1 kom je meerdere keren per dag, namelijk dát deel van je tuin waar je doorheen loopt als je je huis in-of-uit gaat. Ook heb je vanuit belangrijke ruimtes in je huis uitzicht op dat deel van je tuin. Vervolgens lopen de zones door tot 5: die delen van je tuin waar je soms weken lang niet komt. Deze laatste zone kun je zonder veel onderhoud gewoon laten voor wat het is.

Doorgaan met het lezen van “Binnenkort heb ik weer een leuke tuin!”

Hoe zit het eigenlijk met die inkomsten?

omzet grafiek

Omdat ik veel voor gemeentes werk en er in maart verkiezingen waren, was mijn omzet in q4 van 2017 en q1 van 2018 nihil. Ik moest hard interen op mijn inkomstenbuffer en in februari – maart was ik daar wel klaar mee.

Die lage inkomsten zijn goed te zien in de omzetgrafiek hierboven, die ik uit mijn boekhoudprogramma gekopieerd heb: in 2017 (de oranje lijn) zakte mijn maandelijkse omzet al in augustus richting de nullijn, met een kleine opleving in november. In 2018 (de blauwe lijn) bleef die omzet nog drie maanden op de nullijn hangen.

Mocht je het naadje van de kous willen weten? Ieder streepje staat voor 5.000 euro omzet.

Meestal haal ik mijn hoogste omzet júist in november tot en met januari. Die klap die kwam dus wel aan…. Doorgaan met het lezen van “Hoe zit het eigenlijk met die inkomsten?”

Voor het laatst….

Wakker worden doordat de aannemerbuurman om zeven uur zijn busjes vol gaat laden. Met een heftruckje en gegooi. ✔

Ergernissen over die witte keukenvloer die al-tijd vies is, wat niet zo erg is, maar wél dat het zo duidelijk te zien is. ✔

De hele dag naar blaffende honden luisteren van de aannemerbuurman. ✔

Gezellige korte gesprekjes met de puberbuurmeisjes uit dat andere huis over school, voetbal, paarden, jongens en leraren.. ✔

Doorgaan met het lezen van “Voor het laatst….”

Hoe het gaat met mijn financiële doelen

Eigenlijk heb ik in 2018 alle financiële doelen die ik zes jaar geleden gesteld heb, gehaald. Of .. zelfs… ik haalde dat al eerder dan in 2018, namelijk op het moment dat mijn woning niet langer meer onder water stond. Oorspronkelijk was dát namelijk mijn enige financiële doel, zes jaar geleden.

Ik zou dus gewoon hebben kunnen stoppen met mijn uitgaven in de gaten houden en nadenken en leren over beleggen, crowdfunden etcetera.

Maar hoe het soms dus gaat met doelen, in ieder geval met die van mij…: je wil vanzelf méér méér méér. Je moet immers íets met je leven, toch?
En aangezien die méér-méér-méér-neiging in dit geval Verstandiger is dan toen ik laatst voor 15.000 euro een complete glamping-uitrusting wilde kopen, ga ik er maar lekker mee door.

Doorgaan met het lezen van “Hoe het gaat met mijn financiële doelen”

Opvoeden: het huishouden doe je samen!

Al vanaf onze aankomst op de camping was Zonne dik bevriend met “Julia”, een meisje dat maar een paar dagen jonger was dan Zonne. Julia was er samen met haar beide ouders en een jonger broertje, hun caravan stond schuin tegenover onze Sunnybus.

We kwamen op dezelfde dag aan op de camping en gingen op bijna dezelfde dag weer naar huis.

De meiden vonden dezelfde dingen leuk. Iedere ochtend gingen ze samen dansen met het recreatieteam (yup.. zo’n camping waarvan ik zei dat ik er nog niet dood gevonden wilde worden… maar hee… de animatie voor kids was minder plastic dan op sommige plekken, echt..!). Vervolgens zochten de dames elkaar gedurende de dag verschillend keren op en speelden heerlijk samen.

Best Friends For Two Weeks, dus….!

Doorgaan met het lezen van “Opvoeden: het huishouden doe je samen!”

Doelsparen kan best leuk zijn!

shutterstock_1024871776

Veel mensen gebruiken de “enveloppenmethode” of “potjesmethode” om hun geld te beheren. Eén envelop voor de boodschappen, een andere voor kleding, enzovoorts. In een enkel geval heb ik weleens gelezen dat iemand daar ook daadwerkelijk enveloppen voor gebruikt met daarin ook echt cash geld. Maar er zijn ook banken die dit mogelijk maken met aparte rekeningen. Ik neem aan dat de potjesspaarders dat dan op deze manier doen.

Sommige mensen doen dit voor de dagelijkse / wekelijkse uitgaven. Andere mensen hebben alleen potjes met reserveringen. Voor een nieuwe auto, de vakantie, de zorgverzekering, zorgkosten etcetera.

Persoonlijk ben ik daar niet zo van. Ik vind het onoverzichtelijk, waardoor je – denk ik dan – geen idee hebt hoeveel geld je in totaal eigenlijk wel niet op al die rekeningen of in al die potjes hebt zitten. Ik heb er immers voor gekozen om niet te weinig, maar óók niet te veel spaargeld te hebben: bij mij gaat het geld dat ik “over” heb naar beleggingen. Doorgaan met het lezen van “Doelsparen kan best leuk zijn!”

Het internet leeg kopen.

Wie kent ze niet: van die avonden waarin je opeens een geweldig idee hebt en dat je dan even heel internet leeg shopt om dat idee METEEN NU te verwezenlijken.

 

“Vroeger” deed ik dat dan ook gewoon. Ik kocht voor veel geld heel veel kleren, bijvoorbeeld. Ik paste alles, deed de helft terug in de doos om er dan na drie maanden achter te komen dat die doos nog “ergens” stond en ik inmiddels te laat was om hem terug te sturen.

Zeg maar “dag” tegen die aflossing van je hypotheek of wat extra beleggingen, dus…. en “dag” tegen drie maanden inkomen, over 20 jaar….!

Tja… dat waren nog eens tijden……

Maar goed. De mens is een gewoontedier en ook ik ben gewoon alleen maar menselijk. Ik shop dus nog steeds weleens het internet leeg. Afgelopen weekend bijvoorbeeld. Ik bedacht me toen ineens dat ik de Sunnybus zou gaan verkopen zonder daarvoor een auto terug te kopen. Maar wèl wat anders… namelijk….

Doorgaan met het lezen van “Het internet leeg kopen.”

Gezocht: wife-power

Een tijdje geleden schreef ik een blogartikel over het taboe van praten over je inkomen. Dit naar aanleiding van enkele artikelen die ik gelezen had over het inkomen van bloggers, waarin net gedaan werd of er openheid van zaken werd gegeven maar er uiteindelijk toch geen bedragen genoemd werden.

Ik liet vervolgens in mijn artikel weten wat mijn inkomen in 2017 is geweest en vervolgens nodigde ik mijn lezers uit om ook openheid van zaken te geven òf om me uit te leggen waarom zij er geheimzinnig over deden.

Doorgaan met het lezen van “Gezocht: wife-power”

De vakantiemodus thuis

De afgelopen twee weken leefden wij op een camping in de Sunnybus. Gisteren kwamen we weer thuis.

Nu sprak ik zojuist met een vriendin. We wisselden vakantieverhalen uit. Allebei waren we weer blij thuis te zijn: eindelijk weer eens met schone voeten naar bed. Toch wel lekker. En dat je dan toch niet het gevoel hebt echt vies te zijn, op vakantie, zodat je die vieze voeten lekker vies laat zijn….

De vriendin liet weten helemaal tot rust gekomen te zijn. Ze maakte zich minder druk, ook om haar dochter. Allerlei irrelevante moederbezorgdheden waren als sneeuw voor de zon verdwenen. Ze kon er weer tegen.

Doorgaan met het lezen van “De vakantiemodus thuis”

Fiscaal voordeel of zekerheden: wat heb je liever?

Ik heb jaarlijks recht op €7.280 zelfstandigenaftrek. Dat bedrag wordt dus van mijn winst af gehaald, waarna over de rest inkomstenbelasting geheven wordt. De maximale zelfstandigenaftrek staat vast en wordt al een tijdje niet meer gecorrigeerd op inflatie. Er is best veel kritiek op deze aftrek omdat zelfstandigen door deze aftrek goedkoper kunnen zijn dan mensen in loondienst. Zeker een jaar of tien geleden gingen veel mensen als schijnzelfstandige werken: zij lieten zich inhuren door één opdrachtgever, soms zelfs hun oud-werkgever. Deze had dan lagere kosten terwijl de oud-werknemer meer inkomen overhield. Doorgaan met het lezen van “Fiscaal voordeel of zekerheden: wat heb je liever?”