Geluk

Een rustigaandagje

Vorige week was een hectische week voor mij maar zeker ook voor Zonne: weer naar school; nieuwe juffen, zelf naar school fietsen in plaats van achterop – en dat vindt ze nog heel spannend – , twee zwemlessen, twee dagen BSO en twee speelafspraakjes. We hebben elkaar dus niet zo veel gezien, in ieder geval veel minder dan normaal en bizar veel minder dan in de vakantie.

Dat kon ook niet. Ik had het druk met nieuwe en bestaande opdrachten en moest ook nog even een huis inpakken en spullen weg gooien. Ook op zaterdag, want toen kreeg ik hulp en reden we tweemaal met een volle aanhanger (en dat was geen kleintje) via de kringloop naar de milieustraat, terwijl Zonne een oppas had in ons boshuisje.

Meestal gaan we op zondagochtend sporten. Maar niet deze zondag. Het was gisteren een rustigaandag.

Een heerlijk ochtendje

In de nachtjapon en een yogabroek ontbijt gemaakt. Warme choc van kokosmelk. Koffie uit de percolator. Verse wafels want het wafelijzer is dus zo’n ding dat joy sparkt dus die ging niet eens in de opslag, maar mocht zelfs mee naar het boshuisje.

Een ochtendboswandeling; de deur uit en we zijn er. Het is een prachtige nazomerochtend. Het bos is nat van de regen en ruikt heerlijk. De zon prikt tussen het bladerdak door en trekt prachtige gouden banen naar de vochtige bosgrond.

We vinden dennenappels en een takje met ontroerend kleine eikeltjes. We proberen net als gisteren om stil te zijn zodat we een hert zien, maar wederom mislukt dat omdat we zo veel te bekletsen hebben. Over de geheime wereld van de elfen en zo.

Maar daar kan ik verder geen details over geven.

Vanwege het geheim.

We nemen de bos schatten mee naar huis en ik maak een documentje aan voor Zonne waar ze haar elfenverhalen kan opschrijven. Want ze wil het op de computer schrijven. Prima. We nemen tegenover elkaar plaats aan ons minitafeltje. We hebben al vaste plekken, nu al. En dat is goed. Ik schrijf dit blogverhaaltje en zij schrijft haar verhaal. Ik zet een kopje thee en we eten een sinaasappel. Het fijne van een sinaasappel eten in het boshuisje is dat die geur zo lekker lang blijft hangen in ons knusse woonkamertje. Want klein.

Ik maak een weekmenu en vervolgens gaan we samen op de fiets naar de supermarkt. Het zelf fietsen gaat steeds beter.

Een fijn middagje

Thuis aangekomen een luxe lunch want ik heb humus. En kaas.

Vervolgens is Pippa weer aan de beurt: met mijn bosfiets crossen we een rondje. Niet zo hard hoor, want ik ben geen held, Zonne heeft het niet van een vreemde…. en Pippa is nog niet helemaal volgroeid; van de dierenarts mag ze rennen naast de fiets, maar niet te lang en niet te hard.

Terug in het huisje aangekomen doen we spelletjes: Uno, Kolonisten Junior en Rummikub. Ik ga nog een half uurtje zitten lezen in de zon en doe wat kleine klusjes: een schone kattenbak voor Otje, een afwasje. En terwijl mijn elfenmeisje nog een prachtige tekening maakt, kook ik ons avondmaal.

Een rustig avondje

’s Avonds na kinderbedtijd een wijntje en later nog een misosoepje met zeewier. Muziek aan en boek plus Otje op schoot.

Een hele gewone dag. Niks bijzonders. Gewoon samen zijn en buiten zijn.

Ja.

Dat is geluk.

Over mariimma

Alleenstaande moeder en ZZP-er die stukje bij beetje steeds meer financiële vrijheid ervaart.
Dit bericht werd geplaatst in dagelijksedingen, genieten, hondenleven, poes, remember2018, Samen-doen, Zonnekind. Bookmark de permalink .

8 reacties op Geluk

  1. Anja zegt:

    Mooi. Gewoon mooi en bijzonder mooi 🙂

    Liked by 1 persoon

  2. Pasja zegt:

    Ah wat fijn, zo voor jullie samen genieten van de kleine (en toch zo grote) dingen.

    Liked by 1 persoon

  3. Heerlijk!

    En wat leuk om dat van dat ijzer te lezen! Die is hier na 3 jaar weer ‘nieuw’ verkocht. Had hem een keer gekregen, maar hij is zelfs nog nooit de doos uit geweest. Voor mij duidelijk geen joy-sparker 😉

    Liked by 1 persoon

    • mariimma zegt:

      Wafels sparken mijn meisje zo ontzettend veel joy dat ik nog drie dagen na-glimlach.

      Nieuw voornemen: iedere zondag wafels voor ontbijt. Gegarandeerd om te mislukken maar wat zou het leuk zijn dat ze dan als ze 40 is terugdenkt “dat deed mijn moeder toch mooi maar voor mij!”

      En alleen dat idee al: –> nog meer joy…!

      Like

  4. Bouk zegt:

    Wat een heerlijk verhaal! Fijne dagen zo….

    Liked by 1 persoon

  5. Ja.
    Daarom moet ik die social media aan de bomen hangen, en mn breiwerk weer uit de tas naast mn stoel halen. De boeken van de bieb liggen er al, en de kat staat elke dag klaar om op mn schoot te springen. Dus het moet lukken…..
    Dank je voor de inspiratie.

    Liked by 1 persoon

  6. Pingback: Voorlezen | Struikelen

  7. Pingback: Zondagskind | Struikelen

Wat vind jij daarvan?

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s