Herfsthuisje

20180929_155223304431987185121423.jpg

Voelde het vorige huisje als vakantie of als wonen in een luxe versie van de Sunnybus, dit nieuwe huisje voelt als thuis. Dat is een heerlijke volgorde.

Vakantiehuisje

In het vorige huisje hadden we veel buitenruimte en zon. Het nodigt uit tot buiten zijn en helaas heb ik daar niet volop van kunnen genieten omdat september toch wel een drukke maand was. Maar het was er wél en zo af en toe een uurtje in het zonnetje was fantastisch.

De inrichting van het huisje was niet helemaal waar ikzelf voor zou hebben gekozen. Een niet zo erg comfortabele bank met uitzicht op alleen maar de tv. En dat terwijl de televisie niet aan is geweest. Een minitafeltje met niet zulke hele fijne stoelen.

Ik was de eerste huurder van dit vakantiehuisje dat ook echt bedoeld is voor verhuur. Een echt vakantiehuisje dus, niet meer en niet minder. Er is dus nooit echt in gewoond en dat merkte ik aan kleine dingetjes. Aan het storende geluid van de mechanische afzuiging van de badkamer bijvoorbeeld, en aan het feit dat tijdens het koken gewoon altijd het brandalarm afging (en nee ik ben geen keukenprinses maar dit lag echt niet aan mij!). Binnen een week had ik die batterij er dus al uitgehaald.

Doorgaan met het lezen van “Herfsthuisje”

Een leuke energierekening

water-1323356-1279x770.jpg

… Kreeg ik in de afgelopen week de afrekeningen van mijn energieleveranciers binnen…..

Eerst het water…: in een jaar min drie weken tijd, 44 kuub. Dat is weinig, geloof ik. Ik las wat verbruikgegevens van andere kleine gezinnen namelijk. Die zitten toch wel echt minimaal 10  kuub hoger. En yep ik werk thuis. En we hebben een hond die ook af en toe in bad gaat. Ik houd zelfs van lang (en heet…) douchen maar vanwege een groeiend schuldgevoel (milieu-onvriendelijk!) tijdens zo’n douchesessie doe ik dat maar eens in de twee weken of zo.

Doorgaan met het lezen van “Een leuke energierekening”

Een vloer, een badkamer… of later dan.. .. misschien…

Gerelateerde afbeeldingAfbeeldingsresultaat voor zweedse badkamerAfbeeldingsresultaat voor marokkaanse badkamer

Toen ik in de afgelopen maanden aan mensen vertelde dat ik toch wel wat wilde gaan laten opknappen aan ons nieuwe huis, zag ik steevast bezorgde gezichten.

De klusbedrijven beleven gouden tijden op het moment. Dat betekent dus dat het niet goedkoop is om ze in te huren en dat het maar de vraag is of ze mijn huis kunnen inplannen op het moment dat het mij het beste schikt.

Dat niet iedereen zich bewust lijkt te zijn van hoe lastig dat op het moment is, merkte ik al uit reacties van mensen op mijn eerdere blogartikelen. Heel begrijpelijk dat je niet beseft dat wat jij zegt of adviseert niet echt realistisch is, wanneer je niet zelf een klusbedrijf hebt of bijvoorbeeld in deze drukke tijden óók probeert om je woning te verbeteren. De praktijk is op het moment gewoon veel weerbastiger dan de theorie.

Gelukkig heb ik ook veel reacties en tips gehad – en niet alleen via dit blog – waar ik veel aan heb!

Doorgaan met het lezen van “Een vloer, een badkamer… of later dan.. .. misschien…”

Les in minimalisme: een klein huisje in de praktijk

20180924_0947497896053166078273282.jpg

Toen ik in in juli vooruit keek naar onze periode in het boshuisje en mijmerde over consuminderen, bedacht ik dat ik deze periode mooi zou kunnen gebruiken om te oefenen in minimalisme.

Ik zei toen:

Ik kan best minimalistisch leven. In de Sunnybus bijvoorbeeld. Daar lopen de voorwerpen niet vanzelf terug naar de plek waar ze niet horen.

En wie weet gaat dat ook wel lukken in ons vakantiehuisje, waar we over 50 nachtjes slapen in trekken. Dat schattige minihuisje in het bos, waar een tafeltje staat waar nét twee borden en een schaal op passen. Met amper kasten.

Dus ik ga die tijd maar eens lekker gebruiken om te oefenen in minimalisme.

Vorige week schreef ik over waarom voor mij een capsule wardrobe niet werkt. Kort gezegd ben ik te eigenwijs om me aan te passen aan theoretische regels in aantallen kledingstukken, doe ik niet vaak genoeg de was, en heb ik voor verschillende activiteiten verschillende outfits die daarbij passen, zoals met de hond het bos in, een zakelijke meeting en rotsklimmen.

Vandaag wonen we vijf weken in ons kleine boshuisje. Een goed moment om eens te bedenken of dat nou echt zo fijn is.

Doorgaan met het lezen van “Les in minimalisme: een klein huisje in de praktijk”

Een vloer, een vloer!

hardwood flooring

Na een paar hectische weken zijn alle werk-achterstanden definitief weg gewerkt; niet alleen de “spoed-en-belangrijk” – taken maar ook de “nietzospoed-en-nietzobelangrijk”. De rust is dus wat meer weergekeerd in ons leven. En wanneer Zonne over twee weken haar zwemdiploma gehaald heeft dan verdwijnen er nog twee middagvullende activiteiten van onze agenda.

Heerlijk. Meisjes van bijna zeven moeten niet vier dagen in de week een vol programma hebben, van het ochtendgloren tot het naar bed gaan. Dat was hier echter wél de situatie in de afgelopen maand, met op maandag diplomatrainingzwemles, op dinsdag de reguliere zwemles, op donderdag BSO (hoewel er dan “gewoon” buiten gespeeld wordt op een grasveld) en op vrijdag proeflessen van de musicalklas. 

Doorgaan met het lezen van “Een vloer, een vloer!”

Sunny…. houwen of niet…

Nadat ik meer dan twee uur bezig was geweest om mijn tent in te pakken vanwege een watervlugge dreumes die bijna in zeven sloten tegelijkertijd liep, besloot ik dat ik er wel klaar mee was: als alleenstaande moeder met een klein kind op vakantie gunde ik mezelf het comfort van “alles bij de hand”. Dus ik verdiepte me in de wondere wereld van de campers en ontdekte dat die huisjes – op – wielen reteduur waren….

Maar wél heel fijn…

… om een weekendje mee weg te gaan, bijvoorbeeld… en dat je dan binnen een half uurtje nadat je dat besluit genomen had op weg kon zijn… kwestie van de boel ingepakt houden en alleen de inhoud van de koelkast plus een half broodje overhevelen naar de camper….

 

Doorgaan met het lezen van “Sunny…. houwen of niet…”

Les in minimalisme: waarom voor mij een capsule wardrobe niet werkt

20180913_1108255045317120118095493.jpg

Toen ik in in juli vooruit keek naar onze periode in het boshuisje en mijmerde over consuminderen, bedacht ik dat ik deze periode mooi zou kunnen gebruiken om te oefenen in minimalisme.

Ik zei toen:

Ik kan best minimalistisch leven. In de Sunnybus bijvoorbeeld. Daar lopen de voorwerpen niet vanzelf terug naar de plek waar ze niet horen.

En wie weet gaat dat ook wel lukken in ons vakantiehuisje, waar we over 50 nachtjes slapen in trekken. Dat schattige minihuisje in het bos, waar een tafeltje staat waar nét twee borden en een schaal op passen. Met amper kasten.

Dus ik ga die tijd maar eens lekker gebruiken om te oefenen in minimalisme. Ik ga voor de capsule wardrobe voor mezelf en Zonne. Vier pannen. Twee ontbijtbordjes, twee glazen, twee bekers, twee mokken en twee dinerborden. Twee schaaltjes voor yoghurt-met-muesli.

Een kleine week geleden wilde ik dus aan de slag met die capsule wardrobe, als experiment. 

Doorgaan met het lezen van “Les in minimalisme: waarom voor mij een capsule wardrobe niet werkt”

Tosti’s

shutterstock_765452851.jpg

Ondanks dat ik al twee keer een paar uur heb kunnen genieten van ons boshuisje en ondanks dat de grote verhuizing voorbij is valt het me toch best zwaar om alle ballen in de lucht te houden.

Werk gaat immers gewoon door. En dan wel in een strak tempo, want in het eerste kwartaal van dit jaar was de omzet immers afwezig. En daarmee ook het inkomen. Dat moet dus gecompenseerd worden met 12 maanden omzet draaien in 7 maanden tijd. Ik had weer twee offerte-aanvragen vorige week en daar werd ik blij van. Er moet immers geld verdiend worden.

Nou lopen er al een aantal andere opdrachten. Maar hee… dat ga ik makkelijk redden, dacht ik. Want ik werk geen 40 uur meer. Er zit dus meer dan genoeg rek in mijn werkweek. Toch?

Doorgaan met het lezen van “Tosti’s”

Zwembadmoedersbubbel

20180910_1849488532551572391578310.jpg

Ze tipte me om een ander soort haarelastiekjes te gebruiken voor in Zonnes haar, een klein jaar geleden. Want tijdens de zwemles moet het haar uit de ogen en ná de zwemles is het toch wel fijn om de haren goed uit te spoelen. Scheelt toch weer een douchepartij thuis, immers. Maar Zonne piepte behoorlijk omdat ik – hoe voorzichtig dan ook – haar haar niet zondermeer kon bevrijden uit die natte wirwar dat haar kapsel werd tijdens de zwemlessen.

Of ze kapster was, vroeg ik. Met haar hoogblonde haar en kunstwerkjes van nagels had dat zomaar gekund, immers. Hoewel ik daar eigenlijk totaal geen verstand van heb met mijn gemiddelde kappersbezoek van eens per drie jaar…. en dan let ik dus niet echt op nagels. Maar nee…. ze werkte in de zorg… met gehandicapten.

Dat wij elkaar vervolgens opzochten tijdens die zwemlessen was niet persé vanzelfsprekend. Ik ben immers – op co-ouderschap of gezellig getrouwd na – een standaard representant van de rijke witte bubbel. Hoewel geen bakfiets. En zij straalde met haar kapsel en kleding overduidelijk uit dat ze uit het witte gedeelte van de oud-Vogelaarwijk of “prachtwijk” komt. Ook een witte bubbel, maar wel een hele andere dan die van mij.

Doorgaan met het lezen van “Zwembadmoedersbubbel”

Jan Huigen

20180905_1950158473590665937275546.jpg

Een beetje lacherig word ik ervan…. want vandaag is het geld van de overwaarde van mijn huis aan mij overgemaakt door de notaris. Ik wist precies hoeveel het zou zijn. Maar als het dan op je bankrekening staat dan kijk je toch nog even een keertje extra.

Een heel bedrag. Met een hoepeltje erom en dan nog een beetje erbij….

Een kwart daarvan heb ik meteen naar mijn BV gestort. Niet mijn geld, immers, maar van de BV. En morgen gaat nog een keer een kwart terug en de dag erna wéér. Iets met maximaal over te maken bedragen…. maar vervolgens is ook de hypotheekschuld aan de BV terugbetaald, dat moet van mijn accountant. En dan houd ik lekker toch nog geld over voor die kleine verbouwinkjes die ik graag wil laten uitvoeren….

Doorgaan met het lezen van “Jan Huigen”

Het is volbracht

Ik bleef goedgeluimd gedurende deze hele verhuizing. Ook toen bleek dat de verhuizers niet voorbereid waren op de demontage van de kasten. Ik leende gewoon nog een allerlaatste keer wat gereedschap van de buurman.

Terwijl ik de badkamer alvast poetste en koffie zette, brachten zij alles naar de opslag. Ze moesten twee keer rijden want het vrachtwagentje was wel erg klein.

En toen ze het niet voor elkaar kregen om de kastdeuren de trap af te krijgen en deze deuren om onduidelijke redenen niet uit elkaar wilden halen, belde ik een vriend. Die kwam met een setje speciaal gereedschap en we demonteerde de deuren zelf. Ik bracht ze naar de opslag waar de mannen net klaar leken te zijn. Zij voegden die deuren nog even toe.

Doorgaan met het lezen van “Het is volbracht”