Beste anoniem. Ik ken je niet.

Ik heb erover gekozen om op dit blog over “alles dat me bezighoudt” te schrijven. De enige beperking die ik mezelf opleg is dat ik mensen niet persoonlijk aan de schandpaal nagel en dat wát ik schrijf enigszins lezenswaardig moet zijn. Ik schrijf dus niet over lichaamssappen en probeer niet te zemelen. Ik heb echter wel een mening en daar schrijf ik over. Over feminisme bijvoorbeeld en ook over financiële onafhankelijkheid (in twee definities). Mensen mogen van harte oneens met me zijn, ik ben dat soms ook met hen.

Mijn blog heeft dus een dagboekfunctie en zo heel af en toe schrijf ik een blogartikel onder wachtwoord omdat ik niet wil dat mensen zichzelf terug herkennen via internet. Soms ook ligt het onderwerp gewoon gevoelig bij mij persoonlijk en zit ik niet te wachten op kort-door-de-bocht reacties. Een kleine 100 lezers-en-reageerders waarvan ik tot op enige mate weet wie ze “in het echt” zijn en waarvan ik ook zo kan inschatten dat ze “in die echte wereld” geen directe banden hebben met mensen waarover ik schrijf, hebben dat wachtwoord. Veelal zijn dat mensen die zelf ook een blog hebben.

Steeds wanneer ik een artikeltje beveilig, krijg ik via email verzoeken om mee te mogen lezen. En vaak zeg ik dan “nee”. Immers: àlle “IkLeesAlJarenMetJeMee-mensen” zouden gewoon mijn buurvrouw kunnen zijn die zichzelf een nieuw emailadres heeft aangemeten.  Wanneer het gaat om privacy is internet een gevaarlijke wereld en ik bescherm met mijn wachtwoord niet alleen mijn eigen privacy, maar vooral die van anderen.

Mensen worden er soms boos van, als ik “nee” zeg.  Ze gaan met me in discussie. Ze gaan passief agressief doen. Ze roepen dat ze me dan niet meer willen volgen. Ik vind dat overigens prima.

Maar goed. Ik leg het gewoon even uit: 

Beste “ik lees al jaren mee”.

Ik respecteer jouw anonimiteit. Je hoeft niet te vertellen wie je bent. Je hoeft niet te reageren op mijn blogs. Je mag lekker lezen, om welke reden dan ook. Je mag me leren kennen: waar ik me druk om maak, wat ik lastig vind, wat goed gaat. Je mag weten wat ik me voorneem in het leven en hoe ik dan uiteindelijk al dan niet terugval in oude gewoontes.

Maar… besef……

Ik weet niet wie jij bent.

Je zegt dat je Petra heet maar misschien ben jij wel een 68-jarige vieze oude man die dol is op mijn krullenkind en niet kan wachten om haar ergens vlakbij ons boskasteeltje te pakken te krijgen.

Misschien ben je wel mijn schoonzusje die iets nieuwsgieriger is dan goed voor haar is. En die beter niet kan lezen dat ik me soms gewoon echt een beetje aan haar erger.

In de chatgroep zeg je dat je getrouwd bent met een zakenman, parttime werkt en drie kinderen hebt, maar misschien ben je wel die éne oud-werkneemster die Voor Altijd Boos Op Me Is.

Of een zichzelf kapot lachende jonge vent die zich afvraagt wanneer mensen ophouden met geduldig meeleven met zijn verzonnen huisvrouwengezanik in de groeps-chat.

Misschien ben je een crimineel die niet kan wachten om mij te chanteren.

Of je bent misschien wel mijn ex. Of zijn nieuwe vriendin. Of de moeder van dat éne meisje op het schoolplein. Of degene die tot drie keer toe de antenne van mijn auto afbrak.

En heel misschien ben je inderdaad Petra, lees je al jaren mee en heb je drie kinderen.

Kan natuurlijk ook….

 

Maar goed. Ik ken je dus niet omdat jij me niet de kans hebt gegeven je te leren kennen. En daarom krijg je mijn wachtwoord niet. Ik schrijf maar eens per half jaar – of minder? – een artikeltje onder wachtwoord en al het andere mag je lezen. Als je daardoor geïrriteeerd raakt en niet begrijpt waarom ik je niet helemaal vertrouw, dan kan ik je vertellen: soms moet je zélfs in een relatie met een semi-anonieme blogster investeren. Zodat ze je een beetje leert kennen en ze beter kan inschatten of jij al dan niet die vieze ouwe vent bent. En als jij dat niet doet is er geen man overboord. Dan hoort daar dus bij dat je zo eens per half jaar, je een paar minuten af moet vragen wat daar toch wel niet geschreven is om vervolgens over te gaan tot de waan van de dag.

Ik wens je een fijne dag toe!

Over mariimma

Alleenstaande moeder en ZZP-er die stukje bij beetje steeds meer financiële vrijheid ervaart.
Dit bericht werd geplaatst in dagelijksedingen, Persoonlijk. Bookmark de permalink .

34 reacties op Beste anoniem. Ik ken je niet.

  1. Wilma zegt:

    Precies, jij beslist. Ik heb je wachtwoord ook niet en bij die beveiligde blogs denk ik jammer, het is zo. Ik reageer bijna nooit, alles is vaak al gezegd en zie dan geen meerwaarde. Ik lees je graag. Succes met verhuizen straks.

    Like

  2. Anja zegt:

    Ik wist dat helemaal niet van die berichten onder wachtwoord. Is dat een goed teken of juist niet? 😀

    Liked by 1 persoon

  3. Lonneke zegt:

    Haha, ik hou ervan hoe jij je mening niet onder stoelen of banken steekt! En ik begrijp je. Volkomen. Ik denk dat anonieme reageerders soms niet beseffen hoeveel wij op onze blogs over onszelf prijs geven. En dat voelt inderdaad weleens kwetsbaar. Ik durfde oprecht niet om je wachtwoord te vragen, ook al kennen wij elkaar bij naam en toenaam. Want misschien waren die blogjes wel voor familie en vrienden of zo, weet ik veel. Zijn mijn zaken niet.

    Liked by 1 persoon

  4. Ik ben ook altijd wat terughoudend met het vragen om wachtwoorden. Gewoon omdat ik sommige bloggers wel ‘ken’, maar niet echt. En als blogger weet ik dat dat juist weer een voordeel kan zijn, maar goed. Iets met dat het inderdaad soms gewoon fijn is als je je ongezouten mening (of irritatie) kunt geven over iemand in je omgeving.

    In ieder geval netjes dat je dit nog post. En je hebt groot gelijk. Dat jij ervoor kiest om te bloggen en dat je altijd behoorlijk eerlijk en open bent, wil niet zeggen dat iedereen vervolgens ook maar recht heeft op ALLES van je. En dan al helemaal niet als je eigenlijk ook nooit überhaupt iets merkt van het bestaan van die persoon. Zoiets gaat – zelfs via internet en een blog – toch écht wel een beetje twee kanten op.

    Liked by 1 persoon

  5. Helena zegt:

    Ik lees al jaren mee 😀, maar niet anoniem.
    Zal nooit om een wachtwoord vragen. Bij niemand. (Oke, zeg nooit nooit). Het gaat me dan niets aan en is niet voor mij bedoeld.

    Liked by 1 persoon

  6. hedy zegt:

    Ik ben (denk ik ) de persoon die om het wachtwoord heeft gevraagd. Na het lezen van dit bericht en de mail terug, snap ik heel goed dat je het ook niet geeft. Vind het ook heel naïef dat ik het zo wie zo heb durven vragen aan jou. ( Mijn excuses ook daarvoor) Hedy

    Liked by 2 people

  7. Prima toch dat niet iedereen alles kan lezen. Ik heb er geen moeite mee dat je een onderwerp of mening achter een wachtwoord plaats. Martina Min of Meer maakt daar ook regelmatig gebruik van.

    En je hebt gelijk dat iemand maar meer energie in de relatie moet steken voordat je iemand vertrouwd. Online is niet anders dan offline.

    Liked by 1 persoon

  8. Jette Dubois zegt:

    Prima dat je soms nee zegt. Persoonlijk kan ik dat juist wel waarderen😊👍

    Liked by 1 persoon

  9. Anne J. zegt:

    Ik durf helemaal niet te vragen naar een wachtwoord, ook niet bij Martine. Want ik “ken” jullie niet en jullie kennen mij ook niet (en dat zal waarschijnlijk ook nooit gebeuren). Want je hebt helemaal gelijk, ik zou zo maar de bakfietsmoeder van dat vervelende klasgenootje kunnen zijn, of een enge ouwe man. Jammer is wel dat ik, gezien de titel van je stukje, een nogal herkenbaar blog mis…
    Ben zelf net weken bezig geweest om feestje van jongste te plannen, op een zondag want dat is de enige dag dat iedereen meestal kan. Stuur ik op een donderdagavond 10.00 een appje naar de genodigden, word ik binnen 10 minuten gebeld door de vader van een genodigde, die op precies diezelfde zondag een feestje heeft geplanned met dezelfde kinderen. En hoewel hij zijn uitnodigingen nog niet verstuurd had, voel ik mij dan toch schuldig. Dag later de locatie van het feestje gemailed of het nog verzet kan worden, en gelukkig mocht dat.. ik blij, vader blij. Nu maar hopen dat het mooi weer is in november…….

    Liked by 1 persoon

  10. San zegt:

    Jammer dat bloglezers met je in discussie willen als je jouw wachtwoord niet geeft.
    Onbeschoft vind ik dat zelfs.Die beslissing is namelijk alleen aan jou.

    Liked by 1 persoon

  11. Pasja zegt:

    Heel begrijpelijk jouw keuze hierin!

    Liked by 1 persoon

  12. Eurominderen zegt:

    En gelijk heb je, het is jou blog en jij bepaald hoe je dat inricht, met of zonder ww.
    Ik blog zelf al 10jaar anoniem en inderdd zit ik ook niet te wachten op “bekende” de ene keer betrek ik de blog lezers een andere keer gebruik ik mijn blog als dagboek.. en hoe iemand dat opvat, ach dat moet niet jou probleem zijn.

    Like

  13. valhalla zegt:

    Dat is het als je redelijk open bent, wat mensen je dan allemaal durven vragen is soms op het onbeschaamde af.

    Liked by 1 persoon

  14. Lotte zegt:

    Groot gelijk heb je!

    Like

  15. margot zegt:

    Jeetje, ik vind het eerlijk gezegd best heftig dat je je genoodzaakt voelt verantwoording af te leggen. Je schrijft pittig en soms controversieel. Chapeau is wat ik denk, of ik het er nou mee eens ben of niet. Hoop dat je een volgende keer rustig je schouders kunt ophalen en vreemden laat voor wat ze zijn: vreemden.

    Liked by 1 persoon

  16. Min of Meer zegt:

    Haha ja ik val ook van de ene verbazing in de andere sinds ik sommige blogs met een wachtwoord afscherm. De manier waarop mensen het ww vragen is soms echt absurd. Maar ook soms ontroerend lief en openhartig.
    Ik had vandaag toevallig een mail van iemand die vanaf een nogal vreemd mailadres mijn ww vroeg. Op mijn verzoek om op zijn minst een gepersonaliseerd mailadres te geven, kreeg ik als antwoord dat ze dit adres gebruikte voor al haar social media contacten en dat haar privé mailadres privé was. ‘Ik reken op je begrip in deze” schreef deze dame.
    Mijn mond viel open. Wel bij mij willen mee lezen met de hele persoonlijke stukken maar het verdommen een persoonlijk mailadres te geven.
    Het is een wonderlijke wereld 😉 .

    Liked by 1 persoon

  17. lihnmoodt zegt:

    Ik heb getwijfeld of ik je zou mailen voor je wachtwoord, ik heb het bij Martine wel gedaan.
    Maar de vorige keer dat je je blog onder een wachtwoord had verstopt was mij al duidelijk geworden dat jij dat met hele andere redenen doet dan Martine, dus ik verwachtte hem niet te krijgen.
    En inderdaad, dat is jouw keuze!

    Liked by 1 persoon

  18. petra1945 zegt:

    Ik ben inderdaad Petra… en ik lees hier al enkele jaren mee… Maar ik heb geen drie kinderen, dat dan weer niet. Nee, ik heb niet om je wachtwoord gevraagd. Bij één of twee andere weblogs wel (zoals bij Martine), maar ditmaal dacht ik: het gebeurt zelden en ze zal er wel een reden voor hebben. Tenslotte, en daar heb je natuurlijk gelijk in, ben ik totaal anoniem voor jou!
    En ik moet zeggen, die weblogs waarvan ik het wachtwoord vroeg & kreeg zijn ook inderdaad de blogs waar ik wel eens reageer.

    Liked by 1 persoon

  19. Marjorie zegt:

    Je hebt helemaal gelijk.
    Groet van Marjorie-die-al-jaren-meeleest-en-zelden-reageert.

    Liked by 1 persoon

  20. Team CF zegt:

    Mag ik je wachtwoord? Ik ben heel lief 😉 En anders kom ik je opzoeken in het bos!

    Liked by 1 persoon

  21. Famke zegt:

    Ik lees ook anoniem mee en begrijp dat je bepaalde dingen redelijk privé wilt houden. Maar vind je het dan niet vervelend dat al die anonieme mensen gewoon je nieuwe huisadres makkelijk hebben kunnen achterhalen nav je blogs daarover? Dat zou ik persoonlijk best onprettig vinden. Niet vervelend bedoeld hoor, gewoon nieuwsgierig hoe je daarover denkt.

    Like

  22. Pingback: Als jij mij wel kent maar ik jou niet | Min of Meer

  23. Maeve zegt:

    Ik vroeg ooit, jaren geleden, bij en ander blog om het wachtwoord. Stelde me netjes voor met mijn alias èn mijn eigen naam, linkjes naar mijn social media accounts en kreeg ook het wachtwoord. Toch bleef het ongemakkelijk voelen want inderdaad, ik kende haar beter dan zij. Dat geldt voor jullie ook. Ik snap het dus heel goed. En ondanks dat ik echt niet die bakfietsmoeder ben, of de nieuwe buurman of de juf van school en me soms nog zo verbonden met jou en Martine van Min of meer voel omdat ik bij jullie al zo lang mee lees (en heel zelden reageer en dan ook nog onder mijn alias), vind ik dat ik geen enkel recht heb op de blogposts achter een wachtwoord.
    Wat ik dus eigenlijk wil zeggen is dat je groot gelijk hebt!

    Liked by 1 persoon

  24. Joanne zegt:

    Ik heb vaker wat van je gelezen en kom hier nu via Martine. Je stukje vind ik erg mooi geschreven. Ik begrijp je heel goed. Internet blijft internet. Ik lees al heel lang bij Martine en ik heb ook haar wachtwoord. Wij kennen elkaar niet in het echt, wel via het bloggen. Ik heb zelf ook een blog waar ik met mijn foto opstond. Ik schreef heel open over mijn leven, mijn kleinkinderen en kinderen. Met foto’s en al. Ik ben goed van vertrouwen. Was goed van vertrouwen. Want van de zomer kwam ik er achter dat een direct familielid al jaren meelas. Zonder wat te zeggen. Al mijn gevoelens schreef ik op mijn blog. Het was een soort dagboek.

    Helaas kan ik via blogspot niets achter een wachtwoord zetten. Getwijfeld of ik door zou gaan. Maar ik hou van schrijven en dat heeft toch de overhand. Ik weet nu wie er meeleest. En ik schrijf geen gevoelige logjes meer. Maar niet weten wie er meeleest kan een hoop narigheid veroorzaken.
    Dus dat je voorzichtig met je wachtwoord bent begrijp ik heel goed.

    Liefs Joanne

    Liked by 1 persoon

  25. Sandra zegt:

    Ik lees graag mee, je kunt zo lekker down to earth schrijven. Reageer zelden ( want vind ik echt wel lastig, jij kent mij niet). Ik vind het bijzonder dat mensen zo reageren, die snappen er echt niks van!

    Liked by 1 persoon

Wat vind jij daarvan?

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s