Leefstijlinflatie, maar dan voor FIRE-adepten….

a-round-and-a-round-1529838-1600x1200

Het valt me de laatste tijd vaker op: mensen die steeds weer nieuwe doelen stellen in hun streven naar FIRE (financial independent Retire Early) of HOT (FIRE-light, waarbij je genoeg passief inkomen heb om alleen leuk werk te doen voor een goed inkomen).

Ik doe dat zelf ook.

De zakelijke nullijn.

Vijf jaar geleden leefde ik nog op een absolute nullijn. Dat was de tijd dat ik nog personeel had – maar niet lang meer – en dus hoge vaste zakelijke lasten. Ik huurde een (veel te) groot kantoor voor een schrikbarend hoog bedrag. Ik moest iedere maand veel salarissen betalen. Ook betaalde ik de hoofdprijs voor digitale werkplekken en serverruimte en alle andere sh#t die erbij komt wanneer je met bedrijfsgeheime gegevens werkt in een team.

Regelmatig kwam het voor dat ik privégeld moest terugstorten naar “de zaak” om de salarissen te betalen en dat ik zelf maar een maandje geen salaris kreeg. Tja… dat waren nog eens tijden….

De privé nullijn.

Ook privé leefde ik op een nullijn. Ik had weinig tot geen geld achter de hand om onvoorziene uitgaven te doen. Ik had ook privé hoge vaste lasten, zo betaalde ik meer dan 1.200 euro per maand aan hypotheekrente. Da’s best veel wanneer je amper buffer hebt en soms een maandje geen salaris krijgt vanwege onvoldoende liquiditeit van je bedrijf…. Mijn huis stond bovendien zwaar onder water waardoor ik een negatief eigen vermogen had. Voor veel mensen was dat toendertijd (en nog steeds, denk ik) heel vanzelfsprekend. Ook voor mij.

Wat er in vijf jaar veranderde.

Inmiddels is er heel veel veranderd. Ik heb geen werknemers meer, geen kantoor, nauwelijks overhead. Daardoor fluctueert mijn (zakelijke) bankrekening veel minder alle kanten op. Nog steeds heb ik zeer onregelmatige inkomsten, maar dat went.

Het helpt ook dat ik privé minder geld nodig heb vanwege een kleinere hypotheekschuld en andere bezuinigingen. Zoals ik op de pagina waarnaar ik link vertel: eigenlijk heb ik al mijn financiële doelen die ik (dik) zes jaar geleden stelde, gehaald.

Wat echter óók veranderde, was mijn financiële doel. Die stelde ik bij en dat blijf ik doen en dáár gaat dit stukje over, sorry voor de lange aanloop…

Doelen bijstellen…

Ik wil inmiddels méérméérméér.

Ik wil gewoon iedere maand geld overhouden. Door dat geld voor me te laten werken, krijg ik immers meer vrijheid. Vrijheid om keuzes te maken met wat ik met mijn tijd doe: voorleesmoeder zijn, af en toe een leuk weekendje weg, in de toekomst misschien wel cursussen of opleidingen volgen “voor de leuk”.

Nog maar heel recent liep ik tegen mijn tijdsgrenzen aan en liet ik voor het eerst sinds ik onderneem een opdracht aan mij voorbij gaan door het door te spelen aan een onderaannemer. Vandaag moest ik dat nog een keertje doen. Een luxeprobleem, maar voor mij is dit dus echt een hele moeilijke keuze om te maken. Ik heb immers in de afgelopen jaren proefondervindelijk ervaren wat een kaartenhuis het ondernemerschap kan zijn en wat de gevolgen kunnen zijn wanneer je niet op een zakelijk verzoek ingaat. Ik ben er ook nog lang niet.

Ik heb dan ook niet – zoals veel FIRE-adepten – stiekem gewoon een inkomen waar je “u” tegen zegt: inmiddels heb ik door mijn deelname aan de FIRE-slackgroep geleerd dat de meesten in het top 10 percentiel van inkomen in Nederland vallen. De meesten zijn bovendien veel jonger dan ik en hebben (al) meer kapitaal opgebouwd… èn de meesten hebben veel meer geregeld voor werkloosheid/arbeidsongeschiktheid, bijvoorbeeld omdat ze in loondienst zijn…

… en zo besefte ik afgelopen week dat ik mijn financiële situatie vergelijk met anderen. Het gaat bij mij dus blijkbaar niet meer om die grotere grotere auto, maar wél om die vijf -of-meer studentenhuizen in de verhuur en een mega bedrag van ettelijke tonnen aan investeringen in beleggingen (oké… ik overdrijf dat een heel klein beetje…)…

Leefstijlinflatie, maar dan anders.

Wat er dus met mij aan de hand is, is leefstijlinflatie voor FIRE-adepten. Ik wil gewoon méérméérméér en bij mij uit zich dat dus niet in duurdere vakanties, wekelijkse etentjes, een walk-in closet, een dikke auto en een dito huis, maar in behoefte aan een sterk groeiend passief inkomen. Ik wil óók zo’n studentenhuis in de verhuur, gilt mijn innerlijke verslaafde. Ik wil nog veel meer beleggen, gilt ze ook. Ik wil investeren in dividendinkomen en crowdfunding, ik zit met dollartekens in mijn ogen rendementen te vergelijken en geen rendement is me hoog genoeg…. geen passief inkomen is genoeg…

 

Ondertussen werk ik echt wel minder dan vroeger, hoor. Echt. En die dollartekens zitten niet iedere dag in mijn ogen. Maar nee zeggen tegen de mogelijkheid om extra omzet te genereren zodat ik meer kan beleggen en ik op hol sla met allerlei andere wilde plannen….. hmmmzzzz…. dat is toch moeilijker dan ik dacht……

 

Een reageerder op Adines stukje van afgelopen vrijdag verwoordde het heel mooi:

Dus ja, ik geloof echt dat je je hart moet volgen en dat de rest dan vanzelf komt, maar tegelijk voel ik me ook wel eens gevangen, want wij zijn inmiddels 5 jaar als een malle aan het sparen en aflossen om de lasten te verlagen en ik ben nog lang niet op een punt dat ik kan gaan doen wat ik wil, ipv wat ik moet om voldoende inkomen te genereren. Sorry voor de klaagzang.

 

En zo zitten wij, FIRE-adepten, gevangen in een andere spiraal: niet die van steeds meer en duurdere spullen waar we steeds harder voor werken; wij werken voor een steeds hoger inkomen, voor later.

 

En voordat we het weten, is later al lang begonnen….

Over mariimma

Alleenstaande moeder en ZZP-er die stukje bij beetje steeds meer financiële vrijheid ervaart.
Dit bericht werd geplaatst in beleggen, consuminderen, financieel-plan, HOT, laterisallangbegonnen, sparen, toekomst, voornemens en doelen. Bookmark de permalink .

14 reacties op Leefstijlinflatie, maar dan voor FIRE-adepten….

  1. HereIsTom zegt:

    Tja ik herken het, ben al 30 jaar geleden begonnen, heb nooit veel verdiend, maar mijn eerste doel was de hypotheek en daar ben ik nu toch wel blij mee dat hij is afgelost, want sparen gaat dan ineens een stuk makkelijker.
    Maar door de zeer lage rente blijft FIRE nu wel lastig en moet ik dat dus steeds weer uitstellen.
    Nu ik eenmaal gewend ben aan minder werken en meer quality time, heb ik geen zin meer om terug te keren naar meer werkstress, dus meer gaan werken hoeft van mij niet meer.

    Liked by 1 persoon

  2. Heel herkenbaar 😉 ik wil een passief inkomen, een groot aandelenpakket, een huis voor verhuur, een afgelost huis etc

    Like

  3. Anna H. zegt:

    Mooi. Ik merk het ook. En wat mij helpt: minder consumeren. Waar ik eerder moest afkicken van tv en reclame etc, moet ik nu af en toe minderen met FIRE blogjes lezen. En terug naar de basis. Wat vind IK belangrijk, en niet mijn buren.

    Liked by 1 persoon

  4. Ach ja, niets menselijks is ons vreemd.
    Ik betrap mezelf er ook wel eens op, maar gelukkig duurt dat bij mij nooit lang. Ik geniet meer van de extra vrije tijd dan van het extra geld. Als ik nadenk over hoeveel geld ik laat liggen als ik ga reizen in plaats van te werken, word ik daar niet echt blij van. Maar als ik terugdenk aan de mooie momenten in mijn leven zijn het altijd de reizen die het eerste naar voren komen. Dat is me meer waard dan het extra geld.

    Liked by 2 people

  5. Team CF zegt:

    Oh wat een goed stuk, zeer herkenbaar zoals hierboven ook al werd geschreven! Het is makkelijk om in een FIRE ratrace to komen, geduld is niet makkelijk! Nu ook leven is ook belangrijk, maar de balans vinden is lastig.

    Liked by 1 persoon

  6. Niet Tot 71 zegt:

    Heel erg herkenbaar zeg. Mooi verwoord. Voor mij geldt ook dat ik meer geld wil om te beleggen etc, maar niet extra wil werken. Kosten reduceren kan nauwelijks meer dus dan maar geduld uitoefenen.

    Liked by 1 persoon

  7. Ohhhh zo herkenbaar. Ik lees vaak ‘s avonds voor het slapen gaan de Slack berichten. Ik merk dat het niet slim is om te vergelijken. Al doe ik dat vervolgens wel hoor 🙂 Op de verlanglijst een pand voor de verhuur in Groningen, goed renderende beleggingen, een afgelost huis en duurzaamheidsleningen. Een vakantiehuis in het buitenland, twee campers, eentje voor de verhuur en een ander voor onszelf… enzovoorts enzovoorts.

    Liked by 1 persoon

  8. Noa zegt:

    Een aantal jaren loste ik af op mijn hypotheek voor mijn FIRE plannen later. Vervolgens werd ik chronisch ziek en kreeg ik fors minder inkomen. Dat is wel voor de rest van mijn leven. Toch blijf ik het heel moeilijk vinden om niet af te lossen, te gaan beleggen of andere kunstgrepen uit te halen om toch te werken aan een passief inkomen/ een groot vermogen of zeer lage lasten. Terwijl ik gewoon kan rondkomen van mijn uitkering. Stom he?

    Liked by 1 persoon

  9. Deels herkenbaar. Ik begon met lezen van blogs toen wij het financieel vrij goed hadden. Echter inmiddels zijn onze bijdragen zorg/kosten zorg en wat andere dingen door pure pech, zo hoog geworden, dat we gewoon nauwelijks extra over houden per maand (hoewel we zeker geen droog brood eten en goed ervan kunnen leven) en het hele aflosverhaal en investeren of beleggen helemaal niet meer kan. Dat vind ik toch wel erg jammer en moeilijk af en toe. Niet eens zo zeer om echt meer geld te bezitten, maar puur om bv zelf meer te kunnen reizen of bv investeren in een aangepaste camper voor de verhuur. Dat was ook een droom. Leuk dat je hier zo eerlijk over bent.

    Liked by 1 persoon

  10. IK wil inderdaad meermeermeer.
    Maar meman helpt goed hier: hij hij best wel van spaarzaam leven, maar wel van leven (en niet overleven). Dus hij negeert mijn meer(-sparen)-duiveltje volkomen en neemt me mee naar een lekker brouwerij voor een biertje, al dan niet gecombineerd met een weekendje weg (wel met de fiets, en goedkoop adresje en genieten van de zon en de zonsondergang). Want pensioen moet niet komen als je lijf er klaar mee is, je mag nu al stukjes pensioen nemen.

    Liked by 1 persoon

  11. Wil zegt:

    Ook mijn partner en ik wilden steeds meer, meer. Totdat we alleen nog maar werkten en vrienden en familie plotsklaps overleden. Toen zijn we uit de Ratrace gestapt. Man met 60 en ik 58. We zijn klein gaan wonen, dus lage woonlasten. We hebben geen inkomen of uitkering maar maken ons spaargeld op, reizen met onze camper veel en vaak, doen vrijwilligerswerk en genieten van onze hobby.

    Like

  12. Pingback: Meer huis dan schuld…: een fijne start! | Struikelen

Wat vind jij daarvan?

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s