Een ander kostenplaatje.

house-1620334-639x703

Hoe het toen was.

In 2012, voordat ik wist dat aflossen van een aflossingsvrije hypotheek een mogelijkheid was en toen ik ook nog een leuke woekerpolis had, werd er maandelijks zo’n 1.600 euro per maand afgeschreven door De Bank*. De hypotheekkosten. Hopla. Alsof je een emmer leeg gooit.

Ik stond daar overigens niet bij stil. Het was zoals het was. In die tijd betaalde ik óók nog zo’n 800 euro per maand aan de kinderopvang* en werd er iedere maand 196 euro (ja ik weet het nog precies…) geïncasseerd door de IBG omdat ik die studieschuld nog had.

Ik had overigens ook een dubbel abonnement voor de mobiele telefoon, om maar eens iets te noemen. Kort gezegd: er ging iedere maand een sh#tload aan geld uit en ik had geen idee hoeveel dat eigenlijk was en waarin het “op” ging. Blijkbaar verdiende ik genoeg geld om dat te betalen, was toen mijn redenering.

Lees verder

De maandag na zwarte vrijdag

Clearance Sale text

Helaas is het niet aan mij voorbij gegaan.

Afgelopen vrijdag was het zwarte vrijdag.

Dat betekent zo veel als dat winkels roepen dat ze vanalles verkopen tegen Betere Prijzen Dan Ooit.

En zo links en rechts hoorde en las ik dat mensen zo al hun wensenlijstje hadden. Ze gingen hun slag slaan. Niet dat ze zich lieten verleiden, natuurlijk. Nee man wat denk je wel. Zo zijn ze niet. Nee ze hadden al langer iets op het oog en hebben gewacht tot Die Geweldige Aanbieding.

Lees verder

We zijn thuis.

20181122_1936568997732005132052650.jpg

Eigenlijk was vandaag mijn hele dag vol met zakelijke afspraken. Nadat ik dagenlang kasten en bedden in elkaar gezet had, moest er weer gewerkt worden.

Maar toen werd die éne afspraak in de Randstad geannuleerd. En de andere was veel dichterbij waardoor ik ineens tijd had. Tijd om wat kleine puntjes op de “i” te zetten. Tijd om de inhoud van de koelkast én de diepvries van ’t ene naar het andere adres over te hevelen: van ons huisje in het bos naar het nieuwe huis in dorp.

Lees verder

Kantoor aan huis

telecommuting-1494273-640x480

“Ah, hier komt zeker je kantoor?” zeggen mensen wanneer ik ze rondleid in ons nieuwe huis en we de zolder bereikt hebben.

Het is een fijne zolder met twee grote dakkapellen aan beide zijden. De overloop én de zolderkamer hebben daglicht. Er is een mooie zolderkamer gemaakt, met zelfs een wasbakje. Ik vind “stromend water boven” namelijk luxe, vooral wanneer dat op zolder is. In ons ouwe huis hadden we alleen op de begane grond stromend water….

Lees verder

Klussen is leuk

Ik heb nog niet zo veel geklust in mijn leven. Ik vond het niet leuk. Dacht ik. Dus was er daar die klassieke rolverdeling in mijn laatste verhuizingen: DeMan hing de lampen op, boorde gaten in muren en zette de kasten in elkaar terwijl ik wel een muurtje wilde schilderen en me verder met plezier schikte in de rol van assistent.
DeMan had er immers ook veel meer verstand van en wilde alles graag op zijn manier doen. Eén kapitein is genoeg op een bootje. Ik hield het plankje wel vast en gaf de hamer aan.

Zoiets.

Lees verder

Meevallers en tegenvallers.

De verhuiswagens zijn weg en de opslag is leeg. 

We zijn verhuisd. 

Er is niets kapot gegaan. Het verhuizen ging ook sneller dan de vorige keer, toen alles naar de opslag moest. Toen waren er ook maar drie mannen, deze keer waren ze met zijn vieren. Toen hadden ze één minivrachtwagentje bij zich waar ze twee keer mee moesten rijden. Nu hadden ze er daar twee van. Toen gingen ze een uur lunchen, nu was die pauze korter. 

Om drie uur was alles over. En toen waren we er ook achter dat de roldeurkastjes die ik bedacht had voor op zolder, voor een soort knieschot-oplossing, niet door het trapgat pasten. En ook de tafel voor op zolder niet. Ook heb ik ontdekt dat die grote kledingkast tóch niet past in het kleine slaapkamertje. De muren zijn te laag of de kast is te hoog,  kiest u zelf maar.

De roldeurkasten gaan dus naar de berging, het stellingkastje voor de berging gaat weg en de tafel die niet naar boven kan en de te hoge kast staan gratis af te halen op marktplaats. Voor de kast had ik gisteren acht belangstellenden en morgen wordt hij opgehaald. 

Ook zijn er drie van de acht beddepoten van mijn tweepersoonsbed kwijt. De vorige verhuizers (eentje is blijkbaar inmiddels ontslagen) deden er vijf in een doos, de andere drie zijn onvindbaar. De verhuizers van gisteren waren ervan overtuigd dat ik ze vast nog ergens ga tegenkomen. We gaan het meemaken……

Het beste nieuws is echter dat deze tweede verhuizing géén stress kostte. Het was eigenlijk best saai: mijn taak was dirigeren van meubels naar kamers. Ondertussen slackte ik wat totdat ik bedacht dat ik net zo goed al gewoon de keuken kon inruimen. 

Er valt dus niet zo heel veel uit te pakken vandaag, zo zonder kasten. 

Vandaag moeten we dus stante pede op zoek naar een nieuwe kast, eentje die past. En komend weekend… komend weekend komen de hulptroepen. Dan gaat het helemaal goed komen met het nieuwe huis!

Mijn 5e poging tot een weekmenu

Ja mensen daar ben ik weer met een nieuw weekmenu verhaal. Ik heb namelijk een nieuwe manier gevonden. Het werkt al drie dagen. 

Ook de vorige keren had ik het ei van columbus gevonden, I know. Maar nu dus een nog groter, mooier, beter ei, echt!

Mijn blog heet niet voor niks “Struikelen” ik probeer vanalles maar niet alles lukt. Ik kan mezelf en ook u, mijn lieve lezer, dus niet beloven dat ’t wat wordt deze keer. Maar ik doe opnieuw een poging. En ook wanneer ik ’t maar een maand volhoud, is er altijd weer wat geleerd. 

Wat ik al leerde van alle pogingen….

Zo leerde ik, toen ik een tijdje geabonneerd was op van die bestwelprijzige maaltijdboxen, de meerwaarde van sauzen. Er was namelijk altijd een saus. En sommige sauzen zijn heel makkelijk. Bijvoorbeeld: yoghurt met een beetje mosterd en dille-uit-de-diepvries. Eén minuutje werk; heerlijk over sperziebonen.

Lees verder

Budgetteren maar dan anders.

old-icelandic-cashiers-till-1625100-640x960

Sinds eind 2013 budgetteer ik. Dat begon met weekbudgetten, waarbij ik de bedragen waarvan ik per week zou moeten rondkomen bepaalde aan de hand van informatie van het NIBUD en mijn uitgavepatroon in de periode voorafgaand aan dat eerste budget. Ik begon ruim en zag er een uitdaging in om minder uit te geven dan gebudgetteerd. Zo vond ik voor mezelf een uitgavepatroon waar ik blij van werd.

Mijn definities van budgetteren en begroten

Al snel liet ik de weekbudgetten los en ging ik naar maandbudgetten en jaarbudgetten. Sommige uitgaven heb je immers niet iedere week of maand. En ook die budgetten liet ik na een paar jaar los: ik noemde het begrotingen.  Lees verder