Het mooiste kado

paper-chain-in-the-dark-1152593-1279x850.jpg

Met vele andere Nederlanders leverde ik vanavond mijn eigen bescheiden bijdrage aan de drukste avondspits van het jaar. Er stond, hoorde ik op de radio (want ja… ik luister heel ouderwets nog graag naar radio één wanneer ik in de file sta) ruim 1100 kilometer file.

Gelukkig voor mij, die dichtbij de Duitse grens woont en ook nog eens met een zachte chee praat, staan de meeste files in de Randstad. Mensen betalen daar niet alleen het dubbele voor een huis als dat van mij, maar ze doen ook nog eens veel langer over hun reis van huis naar werk en andersom. Dat is wel een beetje een oneerlijke wedstrijd trouwens want ik werk dus vanuit huis en heb maar één of hooguit twee keer per week een externe afspraak die ik bovendien bijna altijd buiten de filetijd om plan, bovendien zijn veel bezoeklocaties goed bereikbaar met OV.

Maar goed. Ik dwaal af. Ik wilde het vanavond even over iets anders hebben.

Ik wil het even hebben over die éne moeder die me dat hele grote kado gaf. Nadat twee andere moeders allemaal – overigens hele begrijpelijke – mitsen en maren hadden, daar schreef ik hier al over, vroeg ik het toch maar aan die éne moeder. Die éne moeder die óók een kind heeft zonder vader. Die flexibel is omdat wij, fulltime alleenstaande moeders met niet een opa en oma een straat verderop, wel moeten.

Die moeder dus.

Die vroeg ik dus, nadat die andere moeders “nee” zeiden. Of ze alsjeblieft mijn dochter wilde ophalen van de BSO. En haar eten wilde geven. Omdat ik tot vijf uur plus een verwachte uitloop van een kwartier moest werken in die stad op een uur en negen minuten rijden van ons dorpje terwijl die BSO helaas maar tot zes uur open is.

Dat uur en die negen minuten dat werd vanavond, in de drukste avondspits van het jaar, dus een uur en drie kwartier. Waarmee ik me nogmaals gelukkig mocht prijzen want in de Randstand liepen de vertragingen nog heel wat verder op.

Terwijl ik in de file stond heb ik radio één uitgezet en een CD-tje aan.

Ik heb heel hard meegezongen. En gedanst. Een beetje dan hè, want dansen gaat niet zo goed in een klein autootje in de file wanneer je ook heelhuids wil thuiskomen. Dus het was zo’n beetje met mijn hoofd heen en weer.

Ik had namelijk geen haast.

Ik had geen stress.

Ik zat niet met tranen in mijn ogen en een brok in de keel.

Voor mijn kind werd gezorgd.

 

Zag u vanavond een vrouw dansen in een klein autootje, dan weet u nu dus waarom dat was: die vrouw is een moeder van een fantastisch kind en zij wist dat er voor haar kind werd gezorgd.

 

Sjongejonge, dat is dus óók vrijheid. Dat er iemand anders even voor je kind zorgt wanneer jij het niet kunt.

 

Wat een kado…..

 

Oh en dan zat ik ook nog gewoon in een auto waarin het niet binnen regende. Die een werkende autoradio heeft, die niet afslaat bij iets te weinig toeren en oververhit raakt bij iets te veel toeren…. want dat was de laatste twee jaar wél steeds het geval. Consuminderen heeft grenzen. Echt.

Over mariimma

Alleenstaande moeder en ZZP-er die stukje bij beetje steeds meer financiële vrijheid ervaart.
Dit bericht werd geplaatst in kwetsbaar-zijn, ontstressen, remember2018, Samen-doen, singlemum, werk. Bookmark de permalink .

17 reacties op Het mooiste kado

  1. HereIsTom zegt:

    Fijn dat je een oppas hebt gevonden.
    En dat file rijden in de randstad willen de mensen graag zelf, zoveel collega’s die ver weg wonen.
    Ik ben altijd gaan werken waar ik woon, kan ik lekker op de fiets.
    Heb al paar keer gehad dat bedrijf verhuisde, dus gelijk op zoek naar een nieuwe baan om de hoek.
    Als de helft van de mensen dat ook zou doen zijn de meeste files al opgelost.

    Liked by 1 persoon

    • mariimma zegt:

      Helemaal eens, Tom! Ik heb in mijn leven één jaar gependeld (met de trein) en daarna gelukkig nooit meer! Mijn huis was nooit verder van mijn werk dan 20 minunten fietsen. Filetijd is echt weggegooide tijd (behalve dan wanneer je er kunt dansen). Zonde van het geld (de brandstof) en zonde van het milieu, al die filekilometers….

      Liked by 1 persoon

      • HereIsTom zegt:

        Oja en ze moeten eens stoppen met die lease auto’s, omdat ik dicht bij mijn werk woon heb ik er geen recht op, maar collega’s van mij schuren 50.000 km per jaar op onze kosten! 😦

        Liked by 1 persoon

      • Ik heb mijn huis gekocht op fietsafstand van mn werk (ik vind een uurtje fietsen lekker te doen). Al vind ik het regelmatig ook fijn &luxe dat dit huis ook een goede treinverbinding kent naar t werk, lekker uitzakken.
        De laatste keer in de file is wel heel lang geleden inderdaad. Dat ik dat niet meer doe, is eigenlijjk best wel onderdeel van mn luxe leven tegenwoordig.

        Liked by 1 persoon

      • MvhJ zegt:

        @kruidigmeisje: ik vind een baan veel te variabel om m’n huis erop te kiezen. Ik werk nu wel id buurt (30min auto) maar heb ook wel op 90 tot 120min (auto) gewerkt. Continu verhuizen is dan toch ect geen optie.

        Ik heb niet zo’n moeite met reizen voor werk nu. Ik vind wonen nog steeds belangrijker.

        Like

  2. A zegt:

    We reden vorige week van de randstad naar het zuiden, nergens in file tot we in Limburg waren. Voor Geleen stonden we vast. Haha. Naja, gewoon omdat ik het zo grappig vond deel ik het even. Verder zijn er mensen die echt wel een auto nodig hebben voor het werk. Zoals loodgieters en schilders, hoveniers enz.. NIet zo makkelijk om met je materieel op de fiets te klimmen he. Verder wel met je eens hoor dat veel mensen best iets dichter bij hun werk zouden kunnen wonen. Het lijkt mij echt vreselijk om iedere dag in de file te moeten staan.

    Like

  3. Lot zegt:

    Het UWV vind dan weer dat zo’n 2 uur (dus 4 uur dagelijks) reistijd “normaal” is en dat je geen baan mag weigeren die passend is omdat je dat te lang/ver vind

    Liked by 1 persoon

    • HereIsTom zegt:

      Ja dat is het achterlijk van deze maatschappij en regering, ze zeggen dat ze de files willen oplossen en de klimaatproblemen, alleen handelen ze juist het tegenovergestelde!
      Je wordt nog steeds beloond als je ver van je werk woont, onbelaste reiskosten vergoeding of lease auto.
      En als je dichtbij woont heb je nergens recht op!

      Liked by 1 persoon

      • MvhJ zegt:

        Onbelaste reiskosten… daar komt echt niemand mee uit de kosten hoor. Reizen voor je werk kost altijd geld.

        Ook een leaseauto is niet gratis, je betaalt gewoon bijtelling.

        Like

  4. Greet zegt:

    Heerlijk, fijn.
    Zowel de oppasmoeder, als het dansen in de file.

    Liked by 1 persoon

  5. Anja zegt:

    Ah “how the other half lives”… de eeuwige stadsmens vs provinciaal discussie… gewoon leven en laten leven.

    Like

  6. Saralien zegt:

    Ik vind dat zó stressvol, te weten dat er misschien niemand is die voor je kind kan zorgen… Top dat je deze moeder bereid gevonden hebt. Want soms zegt inderdaad iedereen nee…

    Liked by 1 persoon

  7. Tamara zegt:

    Je moet ook niet op een Duitse feestdag in de avondspits richting oosten willen ;-).

    Maar wat fijn als je dan niet hoeft te stressen.

    Weet niet hoe het bij Zonne op school is, maar ik verbaasde me altijd over de vele studiedagen die er waren in de onderbouw. Het scheelt zoveel als je een andere ouder in de buurt hebt die in hetzelfde schuitje zit: dat je elkaar af en toe uit de brand kunt helpen, is goud waard.

    Liked by 1 persoon

Wat vind jij daarvan?

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s