Expeditie kruipruimte.

download

Al sinds mijn 18e woon ik “op mezelf” en ik was al een keer eerder eigenaar van een huis. Eerder huurde ik appartementen en huizen en daarvóór heb ik heel wat verschillende studentenkamers bewoond. Eentje tegelijkertijd, dat wel.

Ik heb dus ervaring met wonen.

Ik was zo-iemand die de studentenkamer, het appartement en ook die jaren ’30 woning accepteerde zoals ‘ie was. Het huis overkwam me en daarmee werd het niet van mij.

Zelfs bij de oplevering van mijn vorige huis waarin ik 12 jaar woonde, kon ik niet precies vertellen wat wat was en waarnaar toe liep en welke van de twee expansievaten eigenlijk overbodig was. Ik had dat dus nooit uitgezocht.

Dat dus.

Dat gaat me nooit meer gebeuren.

Deze keer wil ik mijn huis willen kennen. Ècht leren kennen.

Dus vanmiddag ging ik de kruipruimte in. Gewoon. Omdat het kan. Om te kijken. Om schatten te zoeken. Om te zien of er misschien een krokodil in zit.

Die was er niet, die krokodil, en er waren ook geen gouden munten. ’t Was gewoon een ietwat krappe en vrij frisse kruipruimte. En hij was droog. Fijn om te weten, hoewel die droogheid gezien de afwezige neerslag van het afgelopen half jaar misschien andere oorzaken heeft dan de staat van het huis.

En verder ligt de vloerverwarming er inmiddels. Ook is de wc-pot eruit. Ik heb een kleine lekkage ontdekt in de meterkast en geregeld dat dat gefikst wordt.

Zo op het oog is de hele begane grond een behoorlijk stoffig slagveld vanwege die vloer. Met strakke muren en een volledige, vrij nieuwe, goed functionerende keuken. Met cooker. Dat wel.

Op de eerste verdieping zijn de eerste muurtjes geverfd. Zonne koos voor “Heide” en “India”. In gewone mensentaal zonder marketingsausje is dat dus paars met geel. Daar stak ik dus maar een stokje voor maar de “heide” zit inmiddels tegen de muur.

In de huiskamer hangen inmiddels vijfentwintig of meer kleurenstalen aan de muur. Ik weet al welke kleur het niet wordt maar misschien denk ik er morgen weer anders over.

De vloerverwarmingman haalde trouwens op mijn verzoek hier en daar nog wat overbodig geworden radiatoren weg en ook een warmwaterbuisje, hier een daar. Dat ging niet geheel vlekkeloos; ergens spoot ’t water er blijkbaar uit dus die prima bruikbare witte gordijnen die de vorige bewoners zo vriendelijk achterlieten, zijn nu bruin.

Dusss…

We klussen lekker door.

En ja… expeditie naar de kruipruimte, dat zou iedereen moeten doen. Schept toch een band tussen jou en je huis. Echt. Ik overweeg al om haar een naam te geven. Of hem… daar ben ik nog niet helemaal uit.

Over mariimma

Alleenstaande moeder en ZZP-er die stukje bij beetje steeds meer financiële vrijheid ervaart.
Dit bericht werd geplaatst in dagelijksedingen, verhuizen, wonen. Bookmark de permalink .

5 reacties op Expeditie kruipruimte.

  1. Marc zegt:

    Hahaha geweldig! Om te zien of er misschien een krokodil in zit 😉 Ik heb wel eens in de kruipruimte gekeken (ook geen krokodil gespot) maar ga er niet in, dat vind ik een te benauwd idee. Dapper dat jij het wel gedaan hebt.

    Liked by 1 persoon

  2. Bieke zegt:

    In het huis waar we nu wonen (8 Jaar)heb ik me ook nooit thuis gevoeld. We kwamen er wonen vlak na het overlijden van mijn zusje. Ik heb in dit huis gewoon niet de puf gehad om te klussen/verven. Ik heb als ik er op terug kijk veel aan mijn man overgelaten. Doe jij het maar.
    In ons nieuwe huis gaat het heel anders, we klussen er al vanaf begin september vrijwel elke dag samen in. Al het oude is eruit gesloopt en het nieuwe begint vorm te krijgen. Met elk nieuw onderdeeltje, tegeltje of deur die we erin hangen wordt het meer en meer van ons. Ik verheug me nu al op de tuin die we in het voorjaar gaan aanpakken. Vandaag komen de dakdekkers, want zo’n prachtig weer maakt dat ze gewoon kunnen doorwerken ook al is het november. Voor jou ook veel klusplezier vandaag.

    Liked by 1 persoon

  3. zo maak je je huis ook echt eigen (in alle betekenissen van dit woord).

    En die bruine gordijnen kan je altijd nog gebruiken om een krokodillenpak van te maken voor een toekomstig feest voor Zonne. Of jezelf

    Liked by 1 persoon

  4. Die gouden munten! Daar zoek ik ook in elk huis (tevergeefs) naar! Maar het is inderdaad heel fijn om je huis wél te kennen en om echt te voelen dat het helemaal van jou is. Dat had ik met mijn vorige huis; met bloed, zweet en tranen verbouwd en overal gezeten. Achter elk schot (zelfs voor het er was), in elk gat en elke andere denkbare ruimte. Da’s ook gewoon nog eens heel gemakkelijk, want als er dan wél een keer iets kapot gaat of niet werkt, kun je daar veel beter zelf op reageren en ben je niet afhankelijk van allerlei andere mensen. Die dan doen waarvan jij denkt: dat kan ik ook. Maar waar je dan te laat achterkomt omdat je lui/bang/lui was om dit te checken.

    Liked by 1 persoon

Wat vind jij daarvan?

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s