Vrienden

Wij hadden een bijzondere vriendengroep toen we 18 waren.

Een jongen die de ene week op Prince leek en de week erna op Johnny Rotten, eentje die later de diagnose “schizofrenie” kreeg, een meisje dat na een lange depri periode wel ineens erg vrolijk was, een jongen die zich in extravagante dameskleding uitdoste. Ook de mensen zonder “diagnose” hadden zo hun dingetjes, opgroeien en volwassen worden was voor ons allemaal niet gemakkelijk.

Als je in een dorp woont, kom je elkaar dan blijkbaar vanzelf tegen. Wij waren de hippies van het dorp en dat waren we.

Ik kan me nog goed onze verontwaardiging herinneren toen dé rijkste inwoner van ons dorp een feest gaf. De gasten konden parkeren in óns park, op óns grasveld, waarna ze met busjes naar de feestlocatie vervoerd werden. We zagen ministers en andere hoogwaardigheidsbekleders voorbij komen. Op ons grasveld dat steeds meer veranderde in een modderboel. Het grasveld waar wij nadat we al het zwerfafval opruimden, onder de grootste boom altijd een vuurtje maakten, op kratjes bier zaten en jointjes rookten met een gitaar erbij. Ik herinner me ook nog dat een jongedame met haar blote tetten tussen die sjieke mensen door ging rennen, leuzen roepend… maar wie van ons dat was weet ik niet meer… echt niet… hmmmzzzz…..

Na een paar jaar gingen we niet meer naar de jongerensoos omdat die éne vriend er liever niet meer kwam. Stenen slaan de zielen van mensen op en in dat specifieke gebouw waren veel dolende zielen. Hij had daar last van. Wij stelden daar geen vragen over. We hadden immers ook die plek in het park en spraken vaker thuis af.

We gingen studeren en we bleven elkaar zien. Die eerst twee jaar zeker nog wel. Maar toen ging het uit met mijn vriendje die ook in deze vriendengroep zat en ik kreeg een ander vriendje die het niet goed vond dat ik zo veel contact met ze had. En ik gehoorzaamde dat nieuwe vriendje. De jongen met schizofrenie werd opgenomen en nog twee anderen verdwenen van de radar, nog steeds weet niemand waar zij gebleven zijn. De extravagante jongen ging naar Parijs en is daar nog steeds in allerlei personages te bewonderen in een attractiepark. De vriendschappen verwaterden. Wel ging ik nog een keertje naar een bruiloft en een baby bewonderen, jaren later, maar daar bleef het bij.

Tot een jaar of twee-drie geleden, ik weet niet meer wat de aanleiding was, maar daar was die reünie. Daar was iedereen, 20 jaar ouder, dik of dun geworden, kalend, grijzend, hier en daar wat rimpels. En ook simpelweg helemaal hetzelfde gebleven.

We pakten de vriendschap op waar we hem achterlieten en na afloop van de reünie maakte ik een whatsappgroep aan. Sindsdien chatten we bijna dagelijks; hoewel sommigen van ons vooral actief zijn in de nachtelijke uurtjes.

Toen ik op vakantie ging en een paar dagen niets van me liet horen, waren ze bezorgd. Ik was immers toch een vrouw met kind, alleen, in een ouwe bus, ging het wel goed met me?

Mij ontroerde dat. En het ontroerde me nog meer dat ze elkaar gerust gingen stellen op die chat. Zorgzaam. Betrokken.

Een half jaar geleden liet iemand weten dat hij in een scheiding lag. Hij was op dat moment bij zijn ouders, in het dorp waar wij allemaal opgroeiden, en binnen een uur zat hij al niet meer alleen op het bankje in het park.

Vandaag zijn we uitgenodigd om een vriend te verrassen. Zijn vriendin nodigde ons uit. Om twee uur gaan we bowlen. Want escaperoom viel af omdat dat bij één persoon een paniekaanval kan opwekken en eentje ervan kan gaan hallucineren. Het was ook te duur voor de mensen die een uitkering krijgen. En ook gezellig een drankje doen is er niet bij omdat eentje nog steeds worstelt met zijn alcoholverslaving. Wij houden het dus alcoholvrij. Een vriendin haakte gisteren toch nog af omdat ze zich niet stabiel genoeg voelt voor een drukke bowlingbaan. Zo gaat dat soms. Dat weten we al sinds dat we 18 waren.

Ik ga. Ook al zit in middenin een verhuizing en ook al wil ik vandaag eigenlijk verder met muurtjes schilderen, ook al heb ik een hekel aan bowlen, toch kies ik voor hen.

Want oude vrienden. Dat is goud waard. En nadat ik ze zo’n 20 jaar lang heb moeten missen, krijg je mij niet meer bij ze weg geslagen.

Over mariimma

Alleenstaande moeder en ZZP-er die stukje bij beetje steeds meer financiële vrijheid ervaart.
Dit bericht werd geplaatst in kwetsbaar-zijn, Samen-doen. Bookmark de permalink .

11 reacties op Vrienden

  1. Mom4life zegt:

    Wat bijzonder zeg! Mooi zulke vriendschappen, geniet ervan!

    Liked by 1 persoon

  2. Wat mooi Mariima, dat zijn echte vrienden. Fijn dat het contact er weer is.
    Veel plezier vanmiddag!

    Liked by 1 persoon

  3. Fire_Me_Up zegt:

    Jouw blog werpt mij even terug op mijn eigen (vroege) puberteit. Toen ik ook dag en nacht buiten hing. Ik zit hier serieus met tranen.

    Fijne middag!!

    Liked by 1 persoon

  4. Mooi verhaal weer Mariimma. Leuk dat je naar zoveel jaren de vriendschap weer gewoon kunt oppakken. Volgens mij is dat tekenend voor echte vriendschap.

    Liked by 1 persoon

  5. hanneke161 zegt:

    Wat een mooi verhaal, en wat een bijzondere groep mensen! Prachtig, dat jullie elkaar in je waarde kunnen laten, met al je “vreemde” bagage…

    Liked by 1 persoon

  6. Saralien zegt:

    Zo bijzonder dat die groep (en een grote, als ik het zo lees?) nog / weer bij elkaar komt!

    Liked by 1 persoon

  7. Min of Meer zegt:

    Mooi dat de vriendschap zo weer werd opgepakt.
    Ik herken wel dat je met sommige mensen uit je jeugd en puberteit zo de draad weer oppakt.

    Liked by 1 persoon

  8. San zegt:

    Wat heerlijk dat jullie zo’n waardevolle vriendschap weer op hebben kunnen pakken.

    Liked by 1 persoon

  9. Vandaag stuurde een vriendin van vroeger een berichtje op fb met de vraag hoe het met mij gaat, en nu lees ik je blog.. Eerlijk het doet mij wel iets. Heel mooi geschreven.

    Like

Wat vind jij daarvan?

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s