Marathon, pomodoro en aankeutelen afwisselen.

20181217_1024312753838437285068411.jpg

Vorige week maandag heb ik knalhard gewerkt. Dat was ook wel nodig want er kwamen overwachts wat kleine taakjes bij waardoor ik me voor het eerst sinds tijden ging afvragen of ik het wel allemaal zou redden.

De hondjerondjes schoot er vanzelfsprekend niet bij in en ook heb ik nog steeds gewoon voor mijn kind gezorgd en gekookt: sommige dingen gaan gewoon altijd door. Maar tussen die bezigheden in heb ik gewerkt. Ook ’s avonds. Tot middernacht.

En dat was heerlijk.

De schoolbordmethode.

Omdat ik veel thuis werk ligt de afleiding immers om de hoek (Hoewel dat volgens mij op kantoor niet altijd veel beter is. Want collega’s om je heen die van alles met je willen bespreken als jij net ergens in zit). Ik kan immers ieder moment van de dag besluiten dat ik boven even wil stofzuigen, de was ga doen vooruit ga koken of iets anders huishoudelijks. Of even een schaatswedstrijd terugkijken. Of een aflevering van Netflix en dan meteen vijf andere afleveringen erachteraan.

Dat soort belangrijke zaken.

Het schoolbord dat ik een paar weken geleden samen met Zonne schilderde en vervolgens als een volleerde Bob De Bouwer ophing aan de niet-gestucte muur waar een maand geleden nog een verwarming aan de muur hing, is voor mij dan ook cruciaal. Daarop staan mijn taken van de dag. Als de taak “af” is mag ik een kopje thee en na een aantal taken mag die pauze dan wat langer zijn, een hondjerondje bijvoorbeeld. Of even chatten op de actieve Slackgroep.

Zoals u op de foto bovenaan ziet, houd ik op het moment ook bij hoeveel thee ik drink. En u ziet mijn weekmenu (deze week geheel vega) plus de nog niet zo lange lijst met leuke dingen die wij in de kerstvakantie gaan doen. Ideeën zijn welkom… 

Later ontdekte ik dat mijn werkmethode verdraaid veel lijkt op de Pomodorotechniek.

Voor mij werkt het afbakenen en opdelen van taken heel fijn. Juist omdat er iedere dag zowel werk-taken als andere taken op mijn planning staan, heb ik de afwisseling die ik fijn vind. Bovendien kan ik mezelf gedurende de dag regelmatig een schouderklopje geven, dat houdt me gemotiveerd.

Toch gebeurt het ook wel regelmatig dat ik aan het einde van de dag te veel “aangelummeld heb”: de theemomentjes duren vaak langer dan dat eigenlijk de bedoeling is en aan het einde van de dag zijn er dan taken “over”.

De marathonmethode.

En toen kwam ik begin vorige week om allerlei oorzaken en extra dingen een beetje in de knel en liet ik mijn taken-planning los op over te gaan op de “werkmarathonmethode”.

Dat ging als een speer!

Taken die ik ingeschat had op een x aantal uren (en mijn tarief is daar dan dus op gebaseerd) bleken veel sneller en efficiënter te gaan nu ik gewoon eens even flink dóórwerkte. Aan het einde van de dag had ik véél meer gedaan dan dat ik dacht dat ik ooit zou kunnen. De motivatie die ik daaruit haalde werkte ook de dag erna nog door.

Vervolgens had ik dus na twee dagen eigenlijk gewoon driekwart van alle werktaken van die week af. Waardoor ik over kon stappen op taken die met de verhuizing te maken hebben en die eerder waren blijven liggen. Ik stapte weer over naar mijn pomodori-schoolbordmethode en kreeg op die manier gewoon ook weer een hoop gedaan.

En nu?

De taakmethode ontwikkelde ik al toen ik student was, inclusief de beloningen. Ook toen kreeg ik van mezelf een kopje thee na ieder hoofdstuk dat ik uit mijn hoofd moest leren. Vaak hoorde daar toen ook een sjekkie bij….

Als iets werkt dan moet je het niet veranderen, dus dat schoolbord hangt daar goed, inclusief de taken. Maar wat ik van mijn werkmarathon van vorige week geleerd heb, is dat het heel verfrissend kan zijn om zo af en toe weer eens stil te staan bij mijn gewoontes en werkmethodes. Ik wist het natuurlijk al wel, maar vorige week heb ik even opnieuw ontdekt dat het héél fijn is om taken die pas aan het einde van de week af moeten zijn, gewoon toch al aan het begin van de week uit te voeren. Ik werk immers niet meer 40 uur per week maar door de versnippering van mijn dagen en de neiging om er af en toe een “aankeuteldagje” van te maken voelt de week tóch vol en blijft er alsnog te veel liggen.

Aankeuteldagen mogen best. Maar niet iedere dag. Dus vandaag gaan we voor een werkmarathondag inclusief een vol avondprogramma. Dan heb ik voor de rest van de week èn meer tijd voor verhuisklusjes (die echt ook gewoon heel leuk zijn!) èn mag ik aankeutelen wat ik wil!

 

Over mariimma

Alleenstaande moeder en ZZP-er die stukje bij beetje steeds meer financiële vrijheid ervaart.
Dit bericht werd geplaatst in dagelijksedingen, werk, zzp. Bookmark de permalink .

9 reacties op Marathon, pomodoro en aankeutelen afwisselen.

  1. Pasja zegt:

    Well done!!
    Wij schrijven ook taakjes op (nog gewoon in een schrijblok op de eettafel:).
    Op de 2 dagen die ik nog in loondienst werk verder geen “aankeutel” klusjes wat mij betreft. Dan sta ik echt in de “werkmodus” .De andere vrije dagen hebben we samen 2 (t)huisklusjes per dag staan voorlopig. Oud huisje he?
    Belonen doen we onszelf door van het gedane te genieten onder t genot van een koppje koffie met een dampertje (esmokertje, guilty pleasure i know)

    Liked by 1 persoon

  2. Lis zegt:

    haha we eten vanavond hetzelfde 😀
    Hier in de keuken een soortgelijk overzicht maar dan met losse clipboards aan de muur ipv schoolbord, dat is wat mobieler aangezien ik mijn planning mee de supermarkt in neem.
    Ons lijstje voor de kerstvakantie is uiterst cultureel verantwoord: het spoorwegmuseum, een kinderkerstvoorstelling in de concertzaal, een (toeristisch, niet religieus) kerkbezoek, kinderkerstverhaalochtend in de bibliotheek, koekjes bakken, slijm maken (oke niet alles was mijn idee) en een dagje naar het NK afstanden langebaan. En de Efteling, maar daar komen wij het hele jaar door en staat hier niet meer op een lijstje, maar is als kerstvakantieuitje wel heel sfeervol.
    Verder veel naar buiten, als het weer een beetje meezit. Er moet er nog een leren fietsen zonder zijwielen, de ander heeft rolschaatsen van de sint gehad. Man en ik sporten altijd wat fanatieker in de schoolvakanties, en gezien achterstallig onderhoud en geplande kerstmenu is dat weer erg nodig dit jaar.
    En ik moet nog naar de tandarts…

    Liked by 1 persoon

  3. Saralien zegt:

    Je moet iets vinden wat bij je past, dat is het belangrijkste. Ik heb zelf ook wel briefjes met taken (heel veel briefjes, soms moet ik die dan weer overschrijven op eéntje met prioriteiten… anders wordt het een rommeltje).

    Liked by 1 persoon

  4. Greet zegt:

    Lekkere menuutjes hebben jullie. Openluchtmuseum in Arnhem heeft altijd wat leuks te doen voor kinderen in de vakanties. En zelfs zonder extra activiteiten is dat een mooi museum waar kinderen ook lekker actief kunnen doen. Het Watermuseum, ook Arnhem, vonden mijn kinderen ook altijd leuk. Andere topper was altijd het NEMO in Amsterdam. Naast wandelen, samen koken, nachtje slapen bij vriendinnetje(en andersom) dagje in pyjama en film kijken en boeken lezen.

    Liked by 1 persoon

  5. puckie zegt:

    bakkerij museum in Hattem is ook erg leuk, om museumsfeer te blijven.
    Iets heel anders: Zwemmen bij de Scheg in Deventer
    zelf koekjes bakken, vriendinnetje te logeren, bioscoop, samen knutselen/koken/…
    iemand te eten vragen

    groetjes Puckie

    ps. Misschien moet ik ook maar eens een schoolbord aanschaffen. Heb ik in ieder geval het gevoel dat ik wat heb gedaan op een dag.

    Liked by 1 persoon

  6. Als ik eenmaal aan de gang ben, vind ik doooorwerken ook heel fijn. Lekker in da zone. Maar ik ben nu een soort van zelfstandig bezig, en sinds maandag mijn eerste eigen projectje aan het doen en ik heb precies 1 half uur gedachten op papier gekladderd – tijdens het wakkerworden/uitslapen vanochtend…. 😦
    Ik moet nog een manier verzinnen om mezelf in de “ga” stand te krijgen.
    (deels ben ik wel moe, maar ik geloof niet echt dat daar de bottleneck nu zit). Als ik daar nog tips over op kan duiken, zou dat heeel fijn zijn

    Like

  7. De pomodoro-methode is idd wel fijn! Ik ben nu wat gedwongen om de RSI-methode te hanteren; elke 4 minuten 13 seconden zwaaien en elke 50 minuten 8 minuten rust. Ik moet nog even leren hoe ik dat productief kan gaan maken 😉

    En wat lekker dat je met bepaalde taken even flink kon doorpakken!!

    Like

  8. Pingback: Mensen zijn geen robots | Struikelen

Wat vind jij daarvan?

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s