Blue Monday en de rijkdom van wandelen

20190120_0939068553527559675165412.jpg

Vandaag is het blijkbaar Blue Monday. De deprimerendste dag van het jaar. Iets over donkere dagen en zo.

Ik snap daar niks van. Vandaag gaat de zon namelijk 27 minuten later onder dan precies een maand geleden. Ik vind dat het tegendeel van deprimerend.

En wat mij dan nog extra blij maakt is dat het tegenwoordig weer (bijna) helemaal licht wanneer we na het tandenpoetsen de deur achter ons dichttrekken op weg naar school!

Wij wandelen tegenwoordig in een paar minuutjes naar school. Tot de verhuizing was dat 20-30 minuten. Dat wij nu zeeën van tijd hebben ’s morgens voelt echt als een cadeautje. 

Lachen en hoofdschudden om de minutentellerij

Ik weet dat ik minimaal één lezer(es?) heb die blijkbaar niet weet of ze moet lachen of hoofdschudden “om mijn minutentellerij”. Ik snap best dat niet iedereen daarin geïnteresseerd is. Maar als ik alleen zou moeten schrijven waar mensen in geïnteresseerd zijn of wat lezers trekt dan zou ik daar heel ongelukkig van worden. Ik hoef er geen geld mee te verdienen, ik hoef geen clickbait te verzinnen. Als ik geen zin of inspiratie heb om iets te schrijven dan schrijf ik niks. En ik hoef dus ook niet te pleasen.

Dus… speciaal voor deze anonieme lezer(-es) schrijf ik op deze Blue Monday dit stukje. Komt ‘ie.

 

In de afgelopen drie weken hebben we er ’s morgens 13 minuten daglicht bijgekregen en ’s middags al een half uur!

Ik geniet daarvan en al helemaal met die strakblauwe licht die we de afgelopen drie dagen gehad hebben.

De hond uitlaten: een goede reden om buiten te zijn

Dit is de tweede winter dat ik als hondeneigenaar “bij weer en wind verplichte rondjes naar buiten” ga. Zonne zat vorig jaar ook al op deze school aan de rand van het bos, dus ook toen was ik ’s morgens in dat bos te vinden. Vorig jaar woonden we echter nog in het ouwe (en donkere) huis, tussen de stoepen en de straten. Wandelrondjes in de buurt raffelde ik eerlijk gezegd een beetje af, alleen wanneer ik ècht tijd en zin had dan gingen we met de fiets naar het bos en vervolgens nog lopen. Dat was wel een beetje gedoe. Onze woonomgeving was echter verre van uitnodigend voor een leuke wandeling. De grasveldjes in de buurt noemde ik al snel “hondenpoepveldjes”. Ik hield het opruimen van de hondenpoep die mijn hond achterliet halstarrig vol terwijl ik ondertussen hinkstapsprongen maakte over de stront van een anders hond.

Regelmatig liet ik de hond haar ding doen in de tuin, in een vast hoekje, en ruimde het eens in de drie dagen op. Samen spelen kon óók in de tuin. Met een aangelijnde hond over stoepen lopen is niet mijn ding namelijk; ik wil het bos in, lekker doorstappen met een hond die om me heen dartelt, muizen denkt te ruiken, dennenappels en stokken naar me brengt en enthousiast speelt met iedere hond die we tegenkomen. Honden moeten vrij kunnen bewegen.

Mensen ook trouwens.

Jezelf aanslingeren…

Sinds wij in Ons Dorp wonen, geniet ik met volle teugen van iedere wandeling. Eerlijk is eerlijk: Dit Mensch Is Lui dus regelmatig kost het effe moeite om in beweging te komen. Zeker voor die tweede en derde wandeling van de dag moet ik mezelf soms aanslingeren en af en toe heb ik daarvoor zelfs een duwtje van Pippa nodig, maar ze krijgt me altijd weer van die bank. En ik ben altijd weer blij dat ik buiten ben; “nou vooruit tot aan het grote veld dan” wordt vervolgens toch vaak “tot het grote veld en dan nog een heel stuk verder het bos door”.

Wist je trouwens dat het veel minder vaak regent dan dat je denkt? Regendruppels op je raam of een plasje water in je tuin is niet altijd een betrouwbare indicator. Zelfs de buienradar heeft het regelmatig mis.

Zo nu en dan pak ik trouwens de bosfiets voor een snel rondje. Ik heb namelijk ook nog werk te doen. Werk waar ik voor betaald krijg; klussen in ons huis (nee ’t is nog niet af naar het wordt wel steeds mooier….)  en af en toe de wasje draaien of eten koken bijvoorbeeld. Van die dingen waar sommige mensen de hele dag mee bezig zijn.

In het bos in plaats van in de file, wat een luxe leven

Sinds Chris schrijft over zijn 30-30-30 wandelchallenge en we het daar met een aantal mensen over hadden in onze besloten FIRE-slackgroep (geïnteresseerd?) heb ik ontdekt dat ik blijkbaar standaard een app op mijn telefoon heb die mijn stappen en kilometers telt. Ik was nog nooit op het idee gekomen om bij te houden hoe veel of ver ik loop. Stappentellers… pff… je kunt ook te ver gaan met alles in het leven meten.

Maar tja zonder dat ik ’t wist werden mijn stappen blijkbaar tóch geteld. En zo weet ik dat ik per dag zo’n 1-2 uur in het bos te vinden ben met de hond. Gemiddeld loop ik 8-12 kilometer per dag. Wát een luxe is het toch dat ik die tijd gewoon vrij kan maken gedurende de dag, terwijl werkend Nederland dan in een saaie vergadering, in een file, achter de kassa, aan de lopende band, aan het stofzuigeren of achter een computer zit.

Buitenlucht is goed voor de mensch

Deze winter merk ik overigens nog meer dan vorige winter hoeveel effect al die buitenlucht op mijn stemming heeft. Ik had toch altijd wel een zwaar, somberig gevoel in de winters. Nu heb ik daar veel minder last van. Dat kan natuurlijk óók liggen aan de hoeveelheid daglicht in ons nieuwe huis, maar die wandelingen spelen daarin denk ik óók wel een rol. Ik heb geen daglichtlamp of voedingssupplementen nodig, gelukkig. Ik ben gezond van lijf en leden, ik heb energie, ik ben HOT en ik ben lekker veel buiten. Wat een rijkdom!

Bijkomend voordeel is trouwens dat ik alle hondeneigenaren van ons pleintje en de omgeving eromheen, regelmatig tegenkom. Ik ben niet de enige die dagelijks met de hond gaat lopen in het bos bij Ons Dorp. Na twee maanden in Ons Dorp ben ik al een gewaardeerd lid van de hondencommunity. Ik heb dus drie keer per dag de keuze: gezellig wandelen en kletsen met een buurmens of een groep buurmensen, of lekker alleen in lichte meditatie door het bos.

Ik overweeg zelfs te gaan hardlopen. Het moet niet gekker worden.

Dus….

Wandelen in de winter is fijn. En het is mooi meegenomen dat er meer daglicht is voor al dat gewandel.

Drie minuten per dag erbij, de komende week.

Hoera!

 

 

21 gedachten over “Blue Monday en de rijkdom van wandelen

    • Dat zou nu natuurlijk ook wel kunnen maar dan moet je wel een lampje meenemen. Is best eens een keertje leuk, kan ik je vertellen. Je komt dan veel wilde dieren tegen.

      Like

  1. Wij wonen sinds november aan de rand van de stad, we rollen zo de weilanden in. Ik wandel nu elke dag veel meer en langer met onze hond dan ooit gedaan. Drie kilometer van ons huis is een groot waterrijk natuurgebied. Daar lopen we naar toe en dan er nog doorheen en weer terug. Als mijn man thuis komt eten we eerst een gezond soepje en wandelen we nog een grote ronde twee keer de berg over en weer terug. Als we dan na een uur thuis komen (het is dan idd. al donker geworden) ga ik koken. Ik vind dit zo’n heerlijke verandering in ons leven.. al dat extra gewandel. Eerst liet ik gewoon de hond uit ,, maar nu wandel ik dus met de hond, Een groot verschil

    Liked by 1 persoon

    • Jij beschrijft het beter dan ik, ik herken dat gevoel. Zeker het lopen met een aangelijnde hond voelt voor mij als dat ik zelf óók aangelijnd loop. Over de stoep. Niks aan. Dan laat je inderdaad de hond uit. Wandelen met je hond is echt véél en veel leuker….

      Like

  2. Als ik nu naar buiten kijk, dan oogt het koud, maar vooral ook prachtig. Inderdaad alweer sneller licht, volgens mij. De afgelopen weken ben ik ook weer wat vaker aan het wandelen, meestal een uur per keer. En vooral op die momenten dat ik er niet aan moet denken, voel ik me daarna een stuk beter.

    Aan 30 per week kom ik overigens nog niet, volgens mij. Maar daar kan ik de app op m’n telefoon wel even voor bekijken 😉

    Liked by 1 persoon

  3. Om de winter(tijd) een beetje te overleven zitten we nu een week op Gran Canaria, met 23° en zon en ook langer licht is dat wel uit te houden.
    We lopen hier ook iedere dag zo’n 12-15 km.
    Welke App gebruiken jullie voor het wandelen op een iPhone?

    Like

  4. Blue Monday was een leuke plaat van New Order, verder geloof ik daar totaal niet in….Maar 8-12 km per dag? Dat is goed zeg!

    Een van mijn voornemens was om iets meer te gaan wandelen. Onze hond is aartslui en verder dan een blokje om krijg ik hem niet mee…van hem hoef ik dus niets te verwachten. Het wandelen doe ik bij voorkeur ’s avonds, na het eten. Het is zeker met deze koude luchten heerlijk om even buiten te zijn, geeft een een goed gevoel. Ik hou mijn stats bij via de app “Endomondo”, de stappenteller in de telefoon vertrouw ik niet zo.

    Liked by 2 people

  5. Volgens mij is vorige week nog gepubliceerd dat Blue Monday een verzinsel is geweest in het kader van een soort reclamecampagne met een fake onderzoek en dat is zo groots opgepakt, dat we nu geloven dat het echt bestaat.

    Kortom: het is een prachtige dag vandaan, lekker met het gezicht in het zonnetje en genieten!

    Liked by 1 persoon

  6. Ik merk het hoor, dat het meer licht is. Heerlijk! In het donker buiten zijn / reizen vind ik neit prettig. Moet eerlijk bekennen dat we vaak met de auto naar shcool gingen, want natuurlijk wel suf is. Wandelen duurt me te lang (20-30 minuten!) . Meestal met de fiets, maar in het donker en koud ben ik de eerste die zegt dat we toch beter met de auto…. gekke mama.

    Liked by 1 persoon

  7. Pingback: Een stappenplan voor Financiële Onafhankelijkheid: Verf je haren blauw! | Struikelen

Laat een reactie achter op MvhJ Reactie annuleren

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s