Hondenleven: meditatie in het bos.

img_20190124_0844308759449842474861533.jpg

Een zwartwitte wereld, bedenk ik me. Met hier en daar wat bruine herfstbladeren als je goed kijkt. Het is weliswaar bewolkt, maar het daglicht wordt gereflecteerd door de sneeuw die de grond bedekt. Zo kom ik wel aan mijn dagelijkse portie daglicht.

Wij zoeken samen naar sporen. Waarschijnlijk doet Pippa dat iedere dag wanneer we in het bos lopen, maar nu snap ik het. Terwijl zij speurt met haar neus, kijk ik met haar mee. Ik zie hertenvoetstappen en konijnensporen.

20190123_0844462516057969749198495.jpg

Waar de wandeling voor mij wat extra inspanning kost vanwege het wegzakken in de sneeuw, heeft de hond daar geen last van. Ze lijkt wel te zweven over de sneeuw. Geconcentreerd zoekt ze. Bij iedere kruising wacht ze tot ik vertel of we linksaf, rechtsaf of rechtdoor gaan. Mijn hond begrijpt het verschil tussen links en rechts. Ook wanneer ze met haar snoet naar me toe staat en rechts links is en andersom. Meestal, tenminste. Of misschien vind ik alleen maar dat ze het snapt.

20190124_0850252465930853471678601.jpg

Wanneer ze een dennenappel vindt verandert ze van een geconcentreerde jachthond die terwijl ze haar baas in de gaten houdt op alle geuren afgaat, in een blije kwispelende pup. Enthousiast huppelt ze naar me toe. Met vier poten tegelijk van de grond. Verwachtingsvol wordt de vondst voor mijn voeten neergelegd. Ik maak wat schijnbewegingen. Ze trippelt van ongeduld tot ik de dennenappel wegschop. Ze vangt hem op, gooit hem in de lucht en vangt opnieuw. Na drie keer kauwen wordt de vondst vervolgens achteloos achtergelaten.

20190124_084139_0013368964882639413910.jpg

Ik heb er flink de pas in en besef dat ik te veel kleding aan heb. Volgende keer toch maar geen sjaal. Ik snap die hardlopers steeds beter. Na een kwartiertje vol doorstappen is mijn hoofd leeg en vertraag ik. Er is niets te horen behalve wat vogels en een specht die de lekkere hapjes verleidt om naar buiten te komen. Zelfs de snelweg in de verte is vandaag niet te horen. Heerlijke stilte. Prachtige bomen met sneeuw. Pippa duwt haar snuit in mijn hand. Ja. Ze is er nog.

20190123_0839502855808013696136381.jpg

Zo nu en dan komen we iemand tegen. De meeste mensen ken ik inmiddels. Soms lopen we een stukje met elkaar op. Er is altijd wel iets om over te praten wanneer je allebei een hond hebt. In Ons Dorp is de hondencommunity groot en het valt me altijd weer op dat er op dit tijdstip – inmiddels is het na negen uur – blijkbaar zo veel mensen vrij zijn. Ik ben blijkbaar niet de enige die HOT is.

Toch zoek ik weer snel de stilte op. Het hoofd leeg. Gewoon helemaal niks.

 

Ja. Mensen die niet wandelen in de sneeuw, in het bos. Die missen wat. Echt.

Over mariimma

Alleenstaande moeder en ZZP-er die stukje bij beetje steeds meer financiële vrijheid ervaart.
Dit bericht werd geplaatst in buiten, genieten, hondenleven, HOT, laterisallangbegonnen, ontstressen. Bookmark de permalink .

8 reacties op Hondenleven: meditatie in het bos.

  1. Adriana zegt:

    Je hebt helemaal gelijk! Zojuist kwam ik thuis na een lange wandeling door de sneeuw samen met mijn hond, ik kwam geen mens tegen alleen een groepje van 10 herten en een vos, het was heerlijk!!
    Groet van het Franse platteland.

    Liked by 1 persoon

  2. Dromen&Doen zegt:

    Mooi geschreven. Klinkt heerlijk.

    Like

  3. DutchRN zegt:

    Echt mooi ik herken het lopen met de hond en hoe fijn dat is. Ik geniet er van, ook wanneer het regent, sneeuwt. Zo fijn

    Liked by 1 persoon

  4. Lot zegt:

    Onze hond snapt ook links, rechts en doorlopen (want rechtdoor lijkt teveel op rechts) tijdens het fietsen. In het begin maakte ik er ook handbewegingen bij maar dat hoefde na een tijdje niet meer. Helaas kan ik het nu helemaal niet meer gebruiken want hondje wordt te oud voor de inspanning van aan de fiets lopen, dan trekt ze teveel. Nu wandelen we weer.

    Liked by 1 persoon

  5. anitawillems zegt:

    Heerlijk he, die ochtendlijke uren wandelen. Ik had het van de week moeten doen (er lag toen nog geen sneeuw), maar ik was in de weer met huishoudelijke beslommeringen en dat liep zo lekker dat ik het wandelen oversloeg. Halverwege de middag had ik daar spijt van.

    Like

  6. Nans zegt:

    Sneeuw heeft iets magisch vind ik. Hier geen bos en geen hond, maar wandelen over de dijken en langs het water heeft ook wel wat.

    Geniet ervan!

    Liked by 1 persoon

Wat vind jij daarvan?

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s