Een tuinierdagje

20190215_131825859870767166218869.jpg

Onverwachts werd een aantal opdrachten uitgesteld, qua werk. Geen man overboord, er is nog wel iets van werk, maar q1 is daardoor wat minder rooskleurig qua omzet dan dat ik een maand of twee geleden nog dacht. Ik teer ook een beetje in op mijn reserves, helaas: mijn omzet in de eerste twee maanden van 2019 is lager dan wat ik aan inkomen nodig heb. Hopelijk komt er in maart nog wat bij.

Gelukkig is het nog lang niet zo rustig als vorig jaar rond deze tijd en q4 van 2018 was goed. Geen man overboord, dus.

Als er dan tóch even weinig werk is… dan….

Terugdenkend aan die lange werkloze periode vorig jaar, heb ik me regelmatig verzucht dat ik die “extra vrije tijd” wel wat beter had kunnen gebruiken. Ik was toentertijd erg druk met acquireren en netwerken. Moet natuurlijk ook gebeuren. Maar achteraf gezien – toen de opdrachten weer binnenkwamen – realiseerde ik me dat ik in die rustige periode meer had mogen genieten van een relaxt leven. Ook had ik wel iets meer “nuttige dingen” kunnen doen: ik wist dat ik dat jaar wilde verhuizen maar heb gewoon echt wel een paar maanden tegen het voorbereiden van mijn verhuizing aan gehikt voordat ik in actie kwam.

We zijn nu een jaar verder en ook nú is het weer zo dat ik best veel tijd heb “voor vanalles”. Het viel me de laatste tijd op dat ik al die “extra tijd” niet echt méér kwaliteit van leven opleverde.

Ik wandel veel en ik besef hoe fijn dat is. Ook besloot ik dat Zonne wel wat vaker thuis kon komen lunchen in plaats van overblijven, nu ze nog zeven is en graag tijd doorbrengt met haar moeder.  Ook al zo luxe. En ja… soms kreeg ik het op mijn heupen en pakte ik een verfroller of een boormachine….

Gestruikeld over sociale media… alwéér!

Nadat ik vorig jaar alle sociale apps van mijn telefoon afhaalde, Facebook afzwoor en niets meer deed met Twitter, kwam Slack om de hoek kijken. Eerst werd ik lid van de “open Slackgroep” voor mensen die zich bezig houden met financiële onafhankelijkheid, en toen deze groep voor mijn gevoel te groot werd en er steeds meer leden passief “meelurkten”, werd ik lid van de groep met alleen actieve leden: een levendige en positieve groep met inspirerende en diverse leden.

Een medelid van die groep formuleerde het treffend: deze actieve slackgroep functioneert ook een beetje als een “virtuele koffieapparaat-hangplek” voor ondernemers en mensen die HOT of FIRE, semi-Fire of hoe-ze-zichzelf-ook-noemen zijn.

Dusssssssss….. welkom nieuwe werkontwijkende plek! Ik houd daar wel een plekje warm!

Balans… balans… het blijft draaien om balans….!

Voor mij is het toch echt wel belangrijk dat ik op mijn dag of week kan terugkijken en dat ik dan ook denk: “Oh ja, ’t was een goede week, ik heb iets bereikt!”. Bijvoorbeeld omdat ik planken heb opgehangen, een muurtje geverfd heb, een gave offerte geschreven heb of een leuk gesprek gehad heb met iemand.

Dat hoeft niet iedere dag, echt niet. En er is niets mis met af en toe een uurtje kletsen in die virtuele, altijdgezellige kroeg. Dat blijf ik ook echt wel doen.

Maar…. niet te vaak…

Oh ja… vergeten……

Tijd om achter dat beeldscherm vandaan te kruipen!

Nadat ik gisteren van het zonnige weer genoot tijdens de wandeling met Pippa, ging ik ook vandaag eens even níet te veel achter het scherm zitten. Ik belde die éne opdrachtgever, ik deed wat extra werk voor de opdracht die ik vorig jaar afrondde en bereidde wat voor voor de klus waarmee ik volgende week aan de slag ga. Toen was het half twaalf en het werk was af. En vervolgens ging ik níet gedachteloos en me half vervelend achter het scherm blijven zitten. Ik ging lekker naar buiten, aan de slag in onze nieuwe tuin.

Weet je wat ik deed?

’t Is een cliché, maar geluk zit ‘em ècht in de kleine dingen….

Ik schrobde de tafel en de stoelen die de hele winter onder een zeil hebben gestaan. Ik veegde het terras en ontdekte waar de bestrating ophoudt en de border begint, trok tientallen dooie buxussen uit, snoeide een hortensia en trok heel veel klimop weg. Tot de GFT-bak vol was, anders was ik nog wel even door gegaan…
Ik spitte een border om en groef bakstenen van een overbodig paadje uit om ergens anders een opstaand randje te maken zodat de grond niet steeds over mijn terras spoelt.

En Zonne kwam thuis om te lunchen, ik dekte de tafel in de tuin. Was me dat eens even gezellig!

Tuinieren heb ik altijd leuk gevonden, hoewel het me in ons OuweHuis gewoonweg te veel werk was. Nu heb ik echter een lekker overzichtelijk tuintje van slechts zo’n 50 m2 en ondanks dat er nog wel één en ander moet gebeuren, weet ik nu al dat het geen gevecht tegen de hop  bierkaai wordt om de tuin een beetje gezellig te houden. Dat geeft een heerlijk rustig gevoel.

Oh ja. Ik zat ook gewoon even lekker een half uurtje een boek te lezen in het zonnetje. Ook heel belangrijk.

Dit blogverhaaltje schrijf ik tijdens de musicalles, zometeen gaan we frietjes eten en vanavond ga ik klimmen.

 

Wat is “echte keuzes maken” toch fijn…!

 

Over mariimma

Alleenstaande moeder en ZZP-er die stukje bij beetje steeds meer financiële vrijheid ervaart.
Dit bericht werd geplaatst in buiten, genieten, laterisallangbegonnen, moestuin-maandag, tuin. Bookmark de permalink .

5 reacties op Een tuinierdagje

  1. Joost zegt:

    Weer een knappe blog! Herkenbaar als je ook soms tijd over hebt en later weer te weinig. Balans zoeken.

    Liked by 1 persoon

  2. Pasja zegt:

    Wat een joydag! Gezellig zo samen, beste keus.

    Liked by 1 persoon

  3. En ik zit me ondertussen maar vertwijfeld af te vragen of mijn hoprhizomen nog in leven zijn…

    Liked by 1 persoon

  4. Pingback: Een jaren ’70 dagje | Struikelen

Wat vind jij daarvan?

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s