Eén week stress en één week vrij en even druk gehad…

a-mazing-game-1257388-1920x1440

Ik kreeg een aanvraag voor een opdracht die wel wat uit mijn comfortzone lag: een secundaire analyse van big data. Tot drie keer toe hadden ze zelf geprobeerd een rapport te schrijven maar er bleef veel kritiek. Of ik het wilde doen maar dan wel met mitsen en maren.

Onderhandelen

Ik twijfelde wel… want die mitsen en maren die wezen naar ingewikkelde interne en onderlinge spanningen. In zo’n geval is het handig om een externe in te huren om overal de schuld van te geven. Daar kom je dan alleen als externe soms wel erg laat achter, waardoor zo’n traject één grote frustratie kan worden.

In dit geval zag ik wel één en ander op de loer liggen.

Om mezelf niet in de vingers te snijden dwong ik gesprekken af met stakeholders en gooide ik een marge op mijn prijs voor het geval dat…

Dussss….

…. Had ik een eerste overleg en ontdekte ik dat er in ieder geval één… uhm… niet zo erg vriendelijk persoon… bij het project betrokken zou zijn… Zoiemand waarvan ik het spaans benauwd krijg….
…. Kreeg ik vervolgens ook nog te horen dat mijn planning korter vanwege nog meer mitsen en maren….
…. Werd me verteld dat het toch wel echt de bedoeling was dat ik ook nog even twee weken vóór de deadline een concept af zou moeten hebben…..
…. Vertelde men mij fijntjes dat er maarliefst acht mensen op dat concept zouden mogen schieten…. ….. Acht hele slimme mensen met Ingewikkelde Strategic Senior Consultant Adviser Institutional Chief Business Officer functietitels. En ik ben gewoon maar gewoon ik….

Ik gooide nogmaals mijn prijs omhoog en nam de tijd voor de onderhandelingen. Zij hadden immers die deadline, niet ik. Hoe langer het onderhandelen duurde, hoe groter de kans dat ze niet meer naar een andere partij konden lopen, dus hoe meer ik mijn prijs kon opvoeren omdat ze nu eenmaal tijdgebrek hadden.

Een weekje aan de slag. Of morgen dan. Of overmorgen.

Ook al kon ik er dus goed aan verdienen, toch had ik niet meer echt zin in die opdracht en dan druk ik mezelf voorzichtig uit.

Maar ja… geld… En ik had nu eenmaal ja gezegd….

Dus ik ging toch maar aan de slag. Of….. nou ja… aan de slag… ik prutste een paar uurtjes aan de opzet van het rapport, sprak met de stakeholders, voerde een paar interviews uit, deed deskresearch en vervolgens was de eerste week voorbij.
In de tweede week vond ik iedere dag opnieuw zéker vijftien redenen om ook die dag weer niet aan het rapport te werken.

Ik kreeg een andere spoedje en dat ging voor. Ik moest toch echt een blogje tikken. De zolder stofzuigen. Mijn administratie bijwerken. Even douchen. Een andere offerte schrijven. Wat acquireren. De was doen. Mijn zaailingen bekijken. Een heerlijke lunch maken. Boodschappen doen. Een puzzel maken met Zonne. Een mailing verzenden. De hond uitlaten. Even wat uitzoeken voor dat andere project. Een webquestionnaire programmeren. Een opdracht van mijn cursus maken. Een invoerscherm maken. Een boek lezen. Printpapier bestellen. Mijn teennagels knippen. Koffie drinken met een vriendin. Even een paar geocaches zoeken. De bedden verschonen. Een netwerkafspraak opvolgen en twee nieuwe afspraken inplannen. Prutsen aan mijn website. Een bedrijfspresentatie geven. Mijn inbox opruimen.

Allemaal van die hele belangrijke dingen.

Stress van uitstellen.

Ik ben dus zo-iemand die te lui is om te beginnen met gewoon mijn werk doen en dat ik daar dan vervolgens enorm van in de stress kan schieten. Om dan vervolgens heel druk te zijn met heel veel verschillende dingen behalve dat éne dat ik al te lang aan het uitstellen ben. Nog meer stress dus. Ik ben dan zo druk als een klein baasje. Vooral met uitstellen, dus. En me druk maken.

En dat houd ik dan rustig een paar dagen vol. Of een paar weken. Daar draai ik mijn hand niet voor om.

Uiteindelijk….

Uiteindelijk ging ik toch maar aan de slag want afspraak is afspraak. Ik kreeg allemaal goede ideeën en er ontstond wat. Ik raakte geïnspireerd en bedacht leuke inzichtjes. Ik werkte tot in de kleine uurtjes door en begon tevreden “ja” te knikken achter mijn laptop.

Super efficiënt werken. Zo zou je het ook kunnen noemen. Want ik had al die extra dagdelen die ik doorgerekend had, helemaal niet nodig voor die eerste versie.

Ervan uitgaande dat ik tijdens de feedbackronde van die acht personen te horen zou krijgen dat ze nu eigenlijk pas wisten wat ze wilden en dat dat dan natuurlijk iets totaal anders was dan wat ik had geschreven, ging ik vorige week die meeting in. Ik had er niet echt een goed gevoel bij, zacht gezegd.

Tot mijn verbazing was iedereen echter erg enthousiast waardoor ik niet eens alle 41 pagina’s van het rapport met ze hoefde door te lopen om te besluiten of die grafieken links of rechts uitgelijnd zouden moeten worden of andere Belangrijke Bijzaken.

Zelfs die éne niet-zo-heel-erg-vriendelijke persoon zat te glimlachen en te knikken en was het met me eens. Het moet niet gekker worden.

Die acht mensen van de acht verschillende organisaties hebben mij nu in hun kaartenbak. Wat hen niet lukte, lukte mij wel, namelijk en ze waren onder de indruk. En dat terwijl ik niet echt het gevoel had dat ik zo ontzettend mijn best had moeten doen…. En dan ben ik niet eens Chief Senior Business Strategic Officer in iets.

Een vrij weekje.

En daarom was ik de afgelopen week vrij. Niet helemaal vrij hoor. Ik moest wel de badkamer poetsen. Een blogje tikken. De wc poetsen. Wat facturen verzenden. Even in bad. Een nieuwe offerteaanvraag opvolgen. Wat zakelijke telefoontjes plegen. De was opruimen. De planten verpotten. De tuin aanvegen. Een heerlijke avondmaaltijd maken. Boodschappen doen. Een tekening maken met Zonne. Wat brieven versturen. De hond en de poes eten geven. Op bezoek bij die ene opdrachtgever. Een analyse uitvoeren. Wat vakliteratuur lezen. Twee boeken lezen. Een nieuwe cartridge in mijn printer doen. Uit eten met een vriendin. Mijn benen scheren. Een paar schilderijtjes ophangen. Een dagje naar een congres. Een blogje tikken. Naar een ouderavond.

En alvast aan de slag met wat verdieping uit de feedbackronde, want volgende week moet het rapport helemaal af zijn.

Heerlijk, zo’n vrij weekje.

7 gedachten over “Eén week stress en één week vrij en even druk gehad…

  1. Hahahaha. Een tekening of puzzel maken met je kind gaat altijd voor! En al die andere dingen, komen natuurlijk na het werk. Gewoon iedere week keurig je werkuren plannen en dan ga je er goed voor zitten, laat je je nergens door afleiden en sta je al helemaal niet op voor een wandeling, kop koffie met een vriendin of wat dan ook…

    … zei de zzp’er die over enkele dagen twee belangrijke werkdingen af moet hebben, dat allang af had kunnen hebben maar er geen zin in heeft omdat ze er vanwege soortgelijke redenen als jij hierboven noemt tegenaan loopt te hikken, gisteren begon in een spannend leesboek en dat inmiddels ook al uitheeft, nu languit op de bank ligt te bloggen, aan kind belooft heeft vanmiddag iets samen te doen en vanavond een avondje Netflixen op het programma heeft staan.

    Liked by 2 people

    • 😉

      Big data werkt ook vooral als je vantevoren vaststelt wat je eigenlijk wil weten en waarom, denk ik… En niet gewoon eerst heel veel grafieken maken en die dan beschrijven en tijdens die reis compleet te weg kwijtraken…….

      Like

Wat vind jij daarvan?

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s