Twee oude mannen

Oude vrienden. Allebei de zeventig wel gepasseerd. Eentje met pet, de andere met stralend witte haren. Ik heb het ze niet gevraagd maar waarschijnlijk klommen ze al in de tijd vóór de crashpad. Ze zagen ze komen, die klimmers met zo’n gekke valmatras op hun rug. Wat een flauwekul.

Maar nu…. de gewrichten wat strammer…. eentje met een ondersteunende rugbrace om… en toch ook maar zo’n crashpad. Een triple. Ook die crashpads zijn inmiddels voor oldskool boulderaars.

Doorgaan met het lezen van “Twee oude mannen”

Een ochtendwandelingetje door het elfenbos

De lucht vochtig nog

Dauw op het gras en natte sokken

Over het platgetrapte gaas springen we

En nemen de hondenuitgang

Door het blauwebloemenveld

We volgen het pad dat naar die onbekende bestemming gaat

En slaan toch maar linksaf

Terug naar huis

Een andere keer misschien dan lopen we wel door

Maar voor vandaag vind ik het nu genoeg

Doorgaan met het lezen van “Een ochtendwandelingetje door het elfenbos”

Autowasweertje

20190422_131632718446893405479035.jpg
De buitenkant van de bus al schoon, de ramen moesten wel nog duidelijk even een sopje….

De scholen zijn dicht, het is vakantieperiode. En voor het eerst sinds afgelopen zomer gaan wij erop uit. Ik heb er zin in! Van het weekend gingen Zonne en Pippa uit logeren naar opa en oma, zodat ik even wat werkdingen kon doen en even vakantie had van de hond uitlaten en boterhammen smeren.

Soms is burgerlijk gewoon heel leuk: de auto wassen bijvoorbeeld.

Maandag poetste ik de Sunnybus van binnen en van buiten. Alles wat “standaard” in de bus zit werd er uitgehaald en à la Marie Kondo opgeruimd. Zelfs in een oud volkswagenbusje is dat blijkbaar nodig…. Doorgaan met het lezen van “Autowasweertje”

Je dromen leven tot de dood erop volgt

david.png
Davidlama.com

Balans tussen werk en vrije tijd: 20 jaar geleden

Rond de eeuwwisseling, toen ik eindelijk wel een beetje klaar was met flierefluiten en studeren, kreeg ik mijn eerste vaste baan. Ik werkte negen uur per dag, vier dagen per week. De éne week werkte ik van maandag tot en met donderdag, de andere week van dinsdag tot en met vrijdag. Het was een baan met veel werkdruk. Vaak werkte ik nog wel wat uurtjes over.

Door ook deze uren zo nu en dan op te nemen, had ik iedere twee weken een lang weekend van vier of zelfs vijf dagen vrij. Ik was in dat bedrijf de enige die koos voor het opnemen van vrije uren voor de overuren. Het was geen goed betaalde job; mijn collega’s kozen liever voor geld dan voor tijd. Ook niets mis mee natuurlijk, maar ik was verliefd geworden op het rotsklimmen.

Het is niet iedereen gegeven om zo’n passie te vinden maar ik vond hem wel. Voor mij was klimmen belangrijker dan geld. Ik ging dus naar Frankrijk, Duitsland, Luxemburg of België, tijdens zo’n werkpauze van vier of vijf dagen.

Doorgaan met het lezen van “Je dromen leven tot de dood erop volgt”

Een ZEN klusje: zelf wattenschijfjes maken

20190419_1058596860538966989162757.jpg

Jarenlang heb ik geen wattenschijfjes gebruikt. Ik ben namelijk niet zo van de make-up. Maar nadat ik een jaar of vijf geleden voor het eerst (en voorlopig laatst) van mijn leven een schoonheidsspecialiste bezocht, besloot ik toch maar eens aan de slag te gaan met zo’n fles met vochtinbrengend reinigend spul voor je snoet. En wattenschijfjes. Ik had namelijk regelmatig acné-achtig gedoe in mijn gezicht en als veertigplusser was ik daar wel een beetje klaar mee.

En ja. Dat helpt dus gewoon echt, blijkbaar. Geen gekke rode bulten meer. Soms moet je gewoon niet zo eigenwijs zijn…. Doorgaan met het lezen van “Een ZEN klusje: zelf wattenschijfjes maken”

Hoeveel uur werk ik eigenlijk?

clock-1424391-639x426

Al een tijdje ben ik aan het stoeien met mijn takenlijstjes. U weet wel, die takenlijstjes waar ik al eerder over schreef.

In de afgelopen twee jaar ben ik er een ster in geworden om de taken die ik mezelf toebedeeld heb, op een volslagen anarchistische manier elkaar te laten opvolgen. Alleen een aantal kind- en hondgerelateerde zaken gaven de dag ritme: opstaan, kook- en eetmomenten, het volgen van het schoolritme en het uitlaten van de hond. Daarbij is “uitstelgedrag” de laatste weken toch wel een negatieve factor geweest die me werkafmaakstress en negatieve energie opleverde. Met dank aan sociale media.

Doorgaan met het lezen van “Hoeveel uur werk ik eigenlijk?”

Lekker de tuin in!

20190416_1704383220958243778100871.jpg
Een paar takjes van deze bloeiende tijm ging vandaag het stoofpotje in: er kan geoogst worden!

De afgelopen twee weken had ik het best druk met werkdingen. Een ingewikkeld rapport moest opgeleverd worden en er komen ook wat nieuwe dingen aan waarin ik wat tijd en energie wilde stoppen.

Maar sinds gisteren is dat anders. De rust is wedergekeerd. Het lukt me goed om het minder leuke aspect aan rust, namelijk “minder omzet”, te negeren. Er komt namelijk wel weer een nieuwe klus aan, binnenkort.

In de tussentijd is de koude van vorige week helemaal verdwenen, het is heerlijk lenteweer. Wát een timing!

Doorgaan met het lezen van “Lekker de tuin in!”