Een blog over zwarte gaten en FIRE-verslaving

20190508_0907207030512457195277917.jpg

Door de financiële en zakelijke besluiten die ik de laatste tijd genomen heb, en ook gewoon omdat ik het geluk heb om in de rijke witte bubbel te leven, kan ik als zelfstandige alleenstaande moeder toch parttime werken.

Ik zou best iets méér willen werken, eigenlijk, maar het aantal opdrachten dat ik als zelfstandige krijg is van meer afhankelijk dan van de wil om meer te werken. Fingers crossed dat die éne opdracht doorgaat, dus, en in de tussentijd geniet ik gewoon van de vrije uren die ik heb. Er komt echt wel weer een keer een drukkere periode aan.

Financieel zelfstandiger te worden door niets te doen

Veel mensen die bezig zijn met FIRE-doelen, zijn er maar druk mee. Sommigen zeggen fulltime periodes af te wisselen met lange periodes van vrije tijd, misschien binnenkort dan. Mensen werken namelijk toch wel vaak (bijna) fulltime en investeren iedere maand opnieuw een groot deel van hun inkomen in beleggen, hypotheek aflossen en / of investeren in crowdfunding of vastgoed. Dan gaat het opbouwen van kapitaal en/of het afbouwen van schulden natuurlijk lekker snel en daar is niks mis mee!

Iedereen maakt daarin natuurlijk zijn eigen keuzes, voor mij echter is later allang begonnen. Cheesy Finance en ook van Her Naar Hot schreven al weleens over hoe zinloos het is om je met anderen te vergelijken als het gaat om de stappen die je maakt naar meer financiële onafhankelijkheid. Dat doe ik dus ook maar niet. Ik heb niet maandelijks bergen met geld over, de laatste maanden had ik zelfs helemáál geen geld over om te investeren in later. Dat kan best frusterend zijn wanneer ik te veel kijk naar anderen maar aan de andere kant moet ik vooral blijven bedenken dat voor mij persoonlijk het belangrijkste FIRE-doel al lang bereikt is: ik hoef nooit meer fulltime te werken. En zo heeft iedereen zijn of haar eigen doelen in die financiële onafhankelijkheidsgedachte.

Je hebt in je groei naar meer financiele zelfstandigheid iedere dag de keuze om te werken aan doelen als 25 maal je toekomstige jaaruitgaven bij elkaar sparen. Voor mij geldt dat het leuk zou zijn, maar het hoeft niet. Misschien bereik ik die financiële onafhankelijkheid wel nooit (die 25 maal jaaruitgaven sowieso niet, ik geloof namelijk niet dat wij dat nodig hebben in Nederland), maar ook wanneer ik na vandaag nooit meer extra aandelen koop of mijn hypotheek extra aflos, blíjft mijn inmiddels gespaarde kapitaal groeien en mijn hypotheekschuld slinkt iedere maand. Ook door er níet actief mee bezig te zijn word ik financieel zelfstandiger, dus. En ondertussen heb ik heel veel tijd die ik kan besteden aan dingen die voor mij belangrijker zijn dan werk.

Wat wil je dan nog meer?!

Hoeveel geld je moet sparen voor de rest van je leven kun je niet berekenen.

Op de achterkant van een bierviltje heb ik ooit berekend dat ik tot de leeftijd van 102 waarschijnlijk wel kan rondkomen wanneer ik vanaf nu nog een jaar of 15 ongeveer evenveel blijf werken als in de afgelopen tijd. Het is natuurlijk bizar om dat soort berekeningen te maken. Alleen al omdat ik gebaseerd op allerlei gemiddelden dood ga op 84 jarige leeftijd (en 8 maanden om precies te zijn….) en de kans dat ik 102 word, niet zo groot is. Maar ook sterven op 84-en-een-dik-half jarige leeftijd gaat waarschijnlijk niet gebeuren. De economische ontwikkelingen van de komende 40+ jaar zijn niet te voorspellen, dus ook aan de inkomstenkant zullen die berekeningen wel niet kloppen dus dat gaat dan weer mooi gelijk-op met alle voorspellingen over mijn levensduur.

Wat is eigenlijk ook alweer het doel van al dat gespaar?!

Door het aflossen van een groot deel van mijn oude hypotheekschuld, het beleggen en het besparen op kosten heb ik eigenlijk gewoon al heel veel bereikt. Behalve dan af en toe wat extra aandelen kopen als dat zo uitkomt (en wellicht in de toekomst weer extra aflossen op de hypotheekschuld) ben ik inmiddels gestopt met het stellen van concrete financiële doelen. “10k investeren in beleggingen” is namelijk geen doel. Het is een middel waarmee ik iets anders zou kunnen bereiken: een vrijer leven. Maar eigenlijk is mijn leven al behoorlijk vrij. Doel bereikt, dus.

Toch heb ik véél minder aan kapitaal en een veel hogere hypotheekschuld dan veel andere FIRE-runners. Na de laatste meet-up met FIRE-adepten die ik bijwoonde heb ik voor mezelf geconcludeerd dat veel mensen die bezig zijn met financiële onafhankelijkheid, helemaal niet zo heel goed weten wat ze nou eigenlijk met hun leven en al die tonnen geld aan moeten. Zelfs als ze zeggen financieel onafhankelijk te zijn, blijven ze werken.  Dus… al dat besparen, budgetteren, geld verdienen en opzij zetten…  is dat voor sommige mensen misschien wel een verslaving of een gewoonte? Is het een doel voor ze? Voor mij niet in ieder geval. Voor mij is het een middel.

Transitie naar voor altijd minder werken

De gesprekken met al die (in mijn ogen) rijke mensen die gewoon maar blijven werken omdat ze zeggen het leuk te vinden en/of vanwege een gebrek aan enig idee wat je nog meer kunt doen met je leven, hebben mijn ogen wel weer wat verder geopend. Werk is voor sommige mensen ook een kapstok om hun leven aan op te hangen. Een baan geeft status en ook domweg een invulling van de dag, voor de mensen die het moeilijk vinden om daar zelf keuzes in te maken. Mensen zijn misschien ook bang voor eenzaamheid wanneer ze zouden stoppen met werk en vertalen dat naar dat hun werkomgeving zo stimulerend voor ze is.

In tegenstelling tot veel mensen die zichzelf wel of niet het sticker “introvert” of “extravert” hebben opgeplakt, heb ik in ieder geval het voordeel dat ik inmiddels weet hoe ik mezelf kan vermaken zonder dat ik daar andere mensen (in de vorm van een “werkomgeving” of “collega’s”) voor nodig heb. Ik vind contact met mensen erg leuk en krijg daar (bij leuke mensen) energie van (en bij niet-leuke mensen kost het me energie, ik ben situationeel introvert) maar voor mij zijn collega’s en een werkomgeving (al dan niet ad interim) niet noodzakelijk ter verrijking van mijn leven.

Ik denk ook dat het niet persé goed is voor een mens om van de één op andere dag te kappen met werken. Dan is dat zwarte zuigende gat wel erg groot, misschien. Zo af en toe een stapje terug doen, dat is hoe ik het de afgelopen jaren gedaan heb. Tien jaar gelden werkte ik 60 uur per week. Nu is dat 15 uur per week en mijn uitgavepatroon is vergelijkbaar met toen, terwijl ik méér geld overhoud dan tien jaar geleden. Meestal dan….

Maar wat doe je dan de hele dag?!

Sommige thuisblijfmoeders zeggen heel druk te zijn met het huishouden maar zo’n type huisvrouw ben ik dus niet. Ik heb ook geen koeien te melken of jurkjes te naaien voor mijzelf en mijn twaalf kinderen. Nu ik parttime werk heb ik dus tijd over. Soms gaan die dagen voorbij aan nutteloze dingen en dan heb ik aan het einde van de dag een beetje spijt, maar op dat soort momenten besef ik gelukkig wel heel goed dat “nutteloosheid” niet persé dat negatieve label zou hoeven te hebben wat we er in onze maatschappij aan gehangen hebben. Er is niks mis met aanlummelen en je een beetje vervelen.

Gisteren bijvoorbeeld heb ik een hele leuke dag gehad waarin ik behoorlijk heb aangelummeld. ’s Morgens een lange wandeling met Pippa en een paar uurtjes gewerkt en daarna op de koffie gegaan bij een vriend van me die ook zelfstandige is. Samen met Zonne geluncht, vervolgens wat kleine huishoudelijke klusjes gedaan. De badkamer is weer schoon.

Op dinsdagmiddag ben ik nu ongeveer zes weken “hulpmoeder” tijdens een creatief uurtje dat de klas van Zonne dan heeft. De kinderen kiezen zelf wat ze willen gaan doen: tekenen, timmeren, figuurzagen, handwerken, toneel, dans, noem maar op. In kleine groepen gaan ze vervolgens aan de slag en u snapt wel dat de begeleiding daarvan een hele toer is voor de leerkracht. Ik ben inmiddels verantwoordelijk voor de kinderen die in het klaslokaal aan de slag zijn: ik help bij het handwerken, tekenen en nog wat andere activiteiten. De juf monitort dan de kinderen die in de gang (met keukenblok en timmerhoek) of de aula bezig zijn.

Dat deed ik dus ook, gisteren.

Ook bestelde ik een paar weken geleden een zwerfafvalopruimpakket via Wijkhelden.nl. Ik kreeg vier zwerfafvalopruimknijpers, een paar rollen zwerfafvalzakken en wat emmertjes. Een paar keer ben ik met knijper en emmer op pad gegaan en dat levert veel leuke gesprekken op met buurtgenoten, zo ook gistermiddag na het hulpuurtje. De buurkinderen hebben zich bij me aangesloten, dat was heel gezellig!

En wat doe je dan verder met je leven?

Ik heb nog wel meer ideeën. Zo overweeg ik een vrijwilligersfunctie voor een stichting in de buurt maar vooralsnog blijft dat bij overwegen, omdat die functie echt continuïteit vraagt en gezien mijn werk, dat nogal wat pieken en dalen kent, vind ik dat nu nog even wat te onzeker.

Daarnaast lijkt het me leuk om een buurt-eetbare tuin op te zetten in het dorp waar mensen kunnen tuinieren en oogsten. Als ondernemer denk ik dan meteen groot: kippen en geiten erbij, een gezellige zitgelegenheid voor een praatje, stageplekken en werkervaringsplekken, horeca, enzovoorts. Maar een klein lapje grond zou al een leuk begin kunnen zijn, liefst met daarop een kleine kas en een schuurtje. Mijn gemeente ondersteunt dit soort ideeën en vanmorgen stuurde ik daarom een email naar de gemeente waarin ik mezelf uitnodigde voor een gesprek. Ik ben benieuwd.

Voor mij geen zwart gat.

Ik had het tijdens die FIRE-meeting best een beetje te doen met de mensen die niet zo goed wisten wat ze met hun tijd gingen doen wanneer werken niet meer noodzakelijk was.

Maar voor mezelf maak ik me daar niet druk om. Ik vermaak me wel!

Over mariimma

Alleenstaande moeder en ZZP-er die stukje bij beetje steeds meer financiële vrijheid ervaart.
Dit bericht werd geplaatst in dagelijksedingen, financieel-plan, goededoelen, HOT, laterisallangbegonnen, leukedingendoen, OnsDorp, persoonlijke ontwikkeling, voornemens en doelen. Bookmark de permalink .

12 reacties op Een blog over zwarte gaten en FIRE-verslaving

  1. Noor zegt:

    Inderdaad heeft het weinig zin om je te vergelijken met anderen, vaak kom je er minder goed vanaf en dat is niet motiverend. Ik weet alleen niet of het bij het streven naar FIRE gaat om een verslaving, soms misschien wel (dan schiet het te verdoor) maar volgens mij gaat het vooral om zingeving. Het geeft een bepaalde richting aan ons leven die erg prettig kan zijn. Mogelijk haal je FIRE nooit, maar op de weg er naartoe haalde je wel geluk uit het streven naar FIRE. En volgens mij slaag jij daar goed in als ik het zo lees!

    Liked by 1 persoon

    • mariimma zegt:

      Ik denk dus echt dat het bij sommige mensen een beetje verslavend is… dat sparen het doel is geworden, niet het middel. Maar misschien heb ik het mis.

      Overigens is dat voor veel mensen gelukkig niet zo, dat ben ik met je eens!

      Liked by 1 persoon

  2. Flow zegt:

    Klinkt goed! Hopelijk nodigt de gemeente je uit. Ben benieuwd wat er uit een zo’n gesprek met de gemeente komt over een buurt tuin. Dat zou een heel tof project zijn!

    Liked by 1 persoon

  3. Zou leuk zijn, als de gemeente hierop inhaakt!! En mooi om te lezen hoe jij erin staat en hoe ver je hier ook al in bent. Vergelijken heeft inderdaad geen enkele zin; elke reis is weer anders. Wat ik voor mezelf wel ontzettende rijkdom vind is dat ik het me nu (en ‘nu’ is echt nog niet volledige FI-RE-) kan veroorloven om iets op te zetten dat al zó lang in m’n hoofd zit, maar steeds vooruit werd geschoven vanwege de drang om te verdienen. En het mooie is dat juist dit ook mogelijkheden biedt om veel sneller FI te worden. Maar eigenlijk hoeft het dan al niet meer, want dan ben ik gewoon bezig met wat ik leuk vind: ondernemen, enthousiaste en positieve mensen, ontwikkeling.

    Liked by 1 persoon

  4. Audrey zegt:

    Dit is ook iets waar ik over nadenk. Zeker als ik op andere blogs lees dat je vooral een side hustle moet opstarten voor extra geld. Maar dan heb ik minder vrije tijd. En die wil ik. Ik heb nog geen kinderen, maar probeer nu meer hypotheek af te lossen om dan – hopelijk over een paar jaar al – minder te gaan werken.

    Liked by 1 persoon

    • mariimma zegt:

      Klinkt als een goed plan, Audrey. En zeker wanneer je nog relatief jong bent: je leeft nog lang, tijd zat om die financiële doelen te bereiken en je leeft maar één keer.

      Like

  5. Ik vertelde dat ik al een deel pensioen opnam, toen ik parttime werkte toen zoonlief klein was. Toen bestond de term FIRE nog niet, dus ik noemde het maar zo.

    Like

  6. DutchRN zegt:

    Ik kan me jouw blog over “later is allang begonnen” nog echt goed herinneren. Ik ben nogal van in de toekomst leven en plannen en probeer dat juist een beetje los te laten. Fijn dat je me daar weer een beetje aan laat denken.

    Liked by 1 persoon

  7. Christina zegt:

    Klinkt goed, lekker in het nu. Wat een leuk idee, dat eetbare-tuin-project. Hoop dat de gemeente je uitnodigt en je je plan laat uitwerken.
    Ik ben niet FIRE, geloof ik, maar man en ik zijn beiden minder gaan werken (nu samen één fulltime baan), daar kunnen we goed van leven en het levert ons vrije tijd op voor dingen die we graag doen en ook belangrijk vinden. Mensen helpen die onze hulp en aandacht kunnen gebruiken, wandelen, fietsen, geocachen, kamperen, lummelen in de tuin of in huis enzovoort. Helemaal goed dus. Gisteren heb ik gezellig opgepast bij een klein jongetje, wiens oma verhinderd was om op te passen. Zo fijn om tijd en ruimte te hebben. Dus voor mij niet zoveel mogelijk werken en sparen, maar gewoon een goede balans vinden.

    Liked by 1 persoon

  8. Van her naar HOT zegt:

    Ha, situationeel introvert, die ga ik erin houden! En bedankt voor de shout out.
    Weer een hele fijne blog om te lezen, lekker nuchter tegengeluid 🙂 Dat van die verslaving, of in ieder geval het sparen(/beleggen/investeren/hustlen) om het sparen(/…), denk ik af en toe ook. Kan me er alleen niets bij voorstellen. Soms zou ik wel willen dat ik daar ook zo gelukkig van werd, maar helaas.
    Aan de andere kant, het gaat voor mij nooit een probleem worden als ik geen financiële doelen meer heb. Lijkt me heerlijk om de vrijheid te hebben om minder te werken en dan ook echt minder te werken. Hier ook geen angst voor zo’n zwart gat.

    Liked by 1 persoon

Wat vind jij daarvan?

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s