De vakantieplannen van dit jaar

Wat gaan we deze zomer doen, qua vakantie, bedacht ik me afgelopen week. Over twee maanden is het namelijk al zover en ik had nog niet echt plannen. Ik heb nooit echt plannen namelijk. Eigenlijk ben ik op een enkele uitzondering na altijd op de bonnefooi op vakantie gegaan. Jarenlang begon die vakantie met een weekje klimtraining geven aan mijn jeugdgroep (dát werd dan wél gepland…) en vervolgens zagen we wel wat we deden. We gingen met eigen vervoer en een klein tentje en zo zijn we bijvoorbeeld weleens bij toeval op Corsica uitgekomen (schitterend eiland, trouwens…).

De keren dat ik met een vliegtuig naar een land toe gegaan ben voor een vakantie zijn op één hand te tellen. Ik ben dol op reizen, maar voor mij hoeft dat dan dus niet meteen weer naar een ander werelddeel te zijn met een vervuilend vliegtuig. Ik sluit echter niet uit dat ik dat in de toekomst nog ga doen, maar in de tussentijd heb ik dichter bij huis nog steeds veel te ontdekken.

Een strandvakantie in een hotel of in een resort is aan mij niet besteed. Ik wil veel zien van een land en ik hoewel ik me soms wel voorneem om ook eens een dagje op een handdoek aan een strand te gaan liggen, verveel ik me dan dood. Laat mij maar toeren, fietsen of wandelen. Laat mij maar een oud kerkje op het platteland verkennen of een leuke stad, een riviertje volgen of een heuvel beklimmen.
Helaas zijn die vakantie-ambities niet persé ook verenigbaar met Zonnes wensen. Die wil namelijk gewoon zo lang mogelijk op één camping hangen om daar met andere kinderen te spelen en dat snap ik heel goed. Afgelopen zomer heb ik haar behoeften voorop gezet en zijn we naar een kindvriendelijke camping gegaan. Ik heb me daar beter vermaakt dan verwacht, maar toch zie ik mezelf niet ieder jaar op zo’n camping in Drenthe zitten. Daarvoor vind ik dat veel te saai.

Toch niet zo leuk meer?

Jarenlang heb ik ook klimvakanties beleefd. Het leuke van klimvakanties vond ik altijd dat je snel mensen ontmoet op de klimcampings. Dus of je nu alleen vertrekt, met zijn tweetjes, een gezin of een groepje mensen; het gezelschap breidt zich vanzelf uit, was mijn ervaring. Ik kon daar heel erg van genieten.

Toch loop ik er de laatste tijd regelmatig tegenaan dat de omgang met andere (klim-) gezinnen op campings niet vanzelfsprekend (meer) is. Zonne houdt ervan om met andere kinderen te spelen en dat begrijp ik heel goed. Ik zoek dus ook campings op waar ze kinderen kan ontmoeten en waar logische speelplekken en ontmoetingsplekken voor kinderen zijn. Helaas zijn die gezinscampings dan niet per definitie ook plekken waar volwassen open staan voor andere volwassenen.
Zo vond ik me tijdens ons bezoek van vorige week aan de klimcamping-voor-gezinnen, toch regelmatig terug in wat ongemakkelijke situaties. Ik maak makkelijk en snel contact met anderen, of ik ze nu nog helemaal niet ken, een beetje ken of al jarenlang regelmatig tegenkom. Maar de vanzelfsprekendheid dat ik me aanpas aan andere gezinnen (omdat wij nu eenmaal altijd in de numerieke minderheid zijn bijvoorbeeld) is wel groot en dat is niet altijd leuk. Echtparen zijn op elkaar ingespeeld, merk ik, en daar is dan zélfs tijdens een wandeling naar een bos niet altijd ruimte voor iemand die zich dan ad hoc even aansluit. Ik krijg dan zo af en toe het gevoel te veel te zijn en dat is geen fijn gevoel.

Alleenstaande moeders zijn eng of zielig, blijkbaar….

Dat was dus ook aan de hand tijdens mijn laatste bezoek aan het klimbos. Ik ontmoette er op de camping een man met twee kinderen die gewoon getrouwd is, maar wiens vrouw een paar dagen een ander uitje had dan hij. Onze kinderen hadden een klik en daarom gingen we (op zijn voorstel) twee dagen samen het bos in om te klimmen. Deze meneer wilde toch iedere dag minimaal vijf keer benadrukken dat die vrouw er wel was, terwijl ik totaal niet geïnteresseerd was om hem te bespringen of met hem te trouwen. Na twee dagen liet ik hem dus maar met rust. Blijkbaar was ik een bedreiging voor hem of zo en bovendien hadden we toch wel een erg andere kijk op hoe zo’n halve dag klimmen in het bos er dan uitziet.

Ook kwam ik bij toeval een gezin tegen van man-vrouw-twee-kinderen die ik al meer dan tien jaar ken en met wie ik in die jaren al menig weekje aan de rots heb doorgebracht. We gingen één dagje samen naar de rots, nadat onze kinderen een hele middag samen gespeeld hadden, maar ook dat voelde voor mij niet helemaal fijn. Het is moeilijk om te beschrijven wat er dan precies speelt, maar de vanzelfsprekendheid die we als twintigers en kinderloze dertigers hadden om bij elkaar aan te sluiten (overdag maar ook ’s avonds met een glaasje wijn) is er niet meer. Ik kreeg bijna de indruk dat ze me een beetje zielig vonden en dat ze het daarom “goed vonden” dat ik met ze mee ging. Geen fijn gevoel.

Zo is het plannen van een vakantie die leuk is voor moeder èn kind ineens een uitdaging geworden….

Eens een keer wat anders dan maar!

Klimmen en boulderen is voor mij tijdens de vakantie allang bijzaak geworden. Ik vind het nog steeds fantastisch om een middagje te klimmen met twee ouwe mannen die toevallig op mijn pad komen maar de ambitie is minder en ik heb daarnaast ook het plezier van wandelen ontdekt.

We gaan dus wat anders doen deze zomer. Zojuist boekte ik een eenoudervakantie in Kroatië. In een huurtent. Met een programma maar dan wel de vrijheid om iedere dag te besluiten om daar wel of niet aan mee te doen. Klimmen staat overigens óók op dat programma, dat wel (maar maar één middagje…).
Met zo’n keuzeprogramma kan ik een beetje eigenzinnig blijven als ik daar zin in heb en het geeft me iedere dag opnieuw de vrijheid om te besluiten of ik lekker met Zonne een stadje wil gaan bezoeken of een wandeling wil maken, of iets met andere gezinnen wil doen. De extra optie die daar dan bij komt is dat Zonne een kinderprogramma kan volgen en ik de vrijheid heb om mijn eigen gang te gaan óf iets te ondernemen met één of meer van de andere volwassenen die er zijn. Zonder zielig gevonden te worden.

Pippa blijft in Nederland bij familie: een hond op de camping, daar doe je die hond niet persé een plezier mee, weet ik inmiddels.

 

Het is nu alleen te hopen dat het niet een soort “dating-vakantie” blijkt te worden, maar ik denk dat dát echt een vooroordeel is over alleenstaandeouders-vakanties. We gaan het meemaken!

Over mariimma

Alleenstaande moeder en ZZP-er die stukje bij beetje steeds meer financiële vrijheid ervaart.
Dit bericht werd geplaatst in dagelijksedingen, singlemum, vakantie. Bookmark de permalink .

17 reacties op De vakantieplannen van dit jaar

  1. melaniebartels1975 zegt:

    Ik heb een aantal vrienden die op eenoudervakanties gaan, en dat bevalt voor zover ik weet heel goed. Heb nog nooit iets gehoord over datingedoe op de camping, dus mijn indruk is dat het wel meevalt. Hoop dat jullie beiden genieten, Kroatië klinkt tof!

    Liked by 1 persoon

    • mariimma zegt:

      Ik heb ook wel met wat vrienden en familie gesproken die ervaring hebben met dit soort vakanties en het lijkt inderdaad een vooroordeel te zijn.
      Wel hoorde ik weleens iemand vertellen dat het heel gezellig was met alleen maar moeders-met-kinderen, tót dat er een alleenstaande vader arriveerde. Gingen de dames opeens make-up op lopen doen en veranderde de sfeer ineens. Maar dat is dus één anekdote, het zal wel meevallen daarmee….

      Like

  2. Klinkt als een goed plan met een hoop vrijheid! Leuk voor jou en leuk voor Zonne.

    Ik ken alleen de single variant en daar viel me het dategehalte ook mee. Bij Cirkel vrijwel non-existent, bij Villa Vibes werd er wel wat meer gescand op date-materiaal, maar storend vond ik het niet. Hangt wellicht ook van het type vakantie af. Ik heb alleen ervaring met wandelvakanties en andere buitensporten en zo.

    Ben wel benieuwd of je je bij het klimmiddagje gaat ergeren aan het amateurisme 😉

    Liked by 1 persoon

    • mariimma zegt:

      Hahaha ja daar ben ik ook benieuwd naar… zeker omdat ik me nog goed kan herinneren dat ik een keertje een trainingsstage gaf terwijl vlak bij ons zon groep bezig was. Dat was toen erg amateuristisch inderdaad. Ik weet dus ook nog niet zeker of ik er wel aan mee ga doen en áls ik dat doe, of ik dan wel eerlijk ga vertellen dat ik het “weleens eerder gedaan heb…”… 😉

      Like

  3. Plantster zegt:

    Bij deze wens ik alvast voor jou ’n hele mooie onvergetelijke vakantie.
    Groet Plantster

    Liked by 1 persoon

  4. San zegt:

    Kroatie is een prachtig land.Ik hoop dat jullie een heerlijke vakantie zullen hebben.

    Liked by 1 persoon

  5. petra1945 zegt:

    Lijkt me geen gekke oplossing! Voor allen wat. En Zonne wordt steeds ouder en zelfstandiger, het is een beetje “overbruggen”.

    Liked by 1 persoon

  6. Christina zegt:

    Leuk, lekker veel vrijheid en toch ook gezamenlijke dingen kunnen doen als jullie daar zin in hebben.
    Ga je dan met eigen vervoer naar Kroatië, of is de reis ook met de groep?
    En als ze iets gaan doen waar jullie geen zin in hebben, kun je altijd nog een paar geocaches zoeken in de omgeving 😉
    Alvast veel plezier met de voorbereiding en een fijne vakantie. Ik kijk uit naar je blogs tegen die tijd.

    Liked by 1 persoon

  7. gw26 zegt:

    Leuk om je vakantie twijfels te lezen, ik herken er veel in 😉 Benieuwd hoe de eenoudereis bevalt.

    Liked by 1 persoon

  8. Toen ik over de eenouderreis las, dacht ik: dan krijg je juist vast heel veel geklaag over de andere ouder, de ex-partner.
    Maar goed, dat is dan misschien ook mijn vooroordeel…

    Like

  9. Janne1950 zegt:

    Jullie zullen het vast erg leuk hebben! Onze (single) vriendin gaat regelmatig met ons mee, museum bezoek, beeldentuin bezoek, wandelroute lopen en gelukkig vindt zij het gezellig om met een ‘getrouwd stel’ op stap te gaan.
    …..zou zo sneu zijn voor mijn partner als hij daarom thuis moet blijven 😂

    Like

  10. margje zegt:

    als matig klimmer kan ik je voor een ander jaar nog de tip geven naar een basiskamp NKBV (vooral in Oostenrijk/Frankrijk) te gaan. Dan sta je samen op een camping en bepaal je per dag welke route/wandeling etc. je gaat ondernemen of dat je een dag niets doet. Ik heb het zelf nooit gedaan. Maar zeker handig met een kind, omdat kinderen elkaar stimuleren met wandelen e.d. En wellicht is het ook mogelijk dat je zelf een dag wat zwaardere route doet, en je dochter met vriendjes mee kan. En je bent met gelijkgestemden. Het verhaal van buitengesloten voelen is jammer, ik vind het juist leuk om (met zoon en man) nieuwe mensen te leren kennen of samen te klauteren.

    Liked by 1 persoon

  11. Ingrid zegt:

    Misschien had je kunnen roepen dat je lesbisch bent ofzo tegen die klimvader die 5x z’n vrouw benoemde😉😆

    Liked by 1 persoon

Wat vind jij daarvan?

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s