De misverstanden over feminisme

man-and-woman-1194787-1599x1196.jpg

Feminisme blijft voor sommige mensen een vies woord. Jammer is dat toch. Als je de definitie opzoekt, staat er namelijk:
“Feminisme – uit het Frans féminisme, van de Latijnse woordstam femina = vrouw – is de verzameling maatschappelijke en politieke stromingen of bewegingen die ongelijke (machts-)verhoudingen tussen mannen en vrouwen kritisch analyseren en vrouwenemancipatie nastreven.”
“De sociale en politiek kritische theorie en stroming die opkomt voor de inherente eigenwaarde van vrouwen en vrouwelijke eigenschappen, en die werkt aan de verdediging en het bevorderen van de rechten en belangen van vrouwen.”

Ik vind persoonlijk dat die verhoudingen óók gelijk zouden mogen zijn bij verschillende afkomst, seksuele voorkeur, cultuur en leeftijd. Er is nog veel te bereiken in onze mooie wereld.

Zolang die gelijkheid nog niet bereikt is, zouden we in opstand moeten blijven komen. Maar juist die opstand maakt dat wij, feministen, worden weggezet als immer boze mannenhaters.

Deze keer kom ik dus niet in opstand. Ik heb mijn boosheid over de stemmingmakerij rondom feminisme maar laten bedaren. Pas nu die boosheid weer gezakt is schrijf ik dit stukje. Een stukje over roeptoeteren over feminisme en over de cijfers.

Overigens valt op die cijfers wel wat af te dingen, kwam ik achter tijdens mijn onderzoekje. Veel vooroordelen over de verdeling tussen man en vrouw in een gezin gaan er namelijk vanuit dat er in gezinnen een man en een vrouw zijn en dat die mannen en vrouwen dan ook nog samen kinderen gemaakt hebben. We weten natuurlijk allemaal dat gezinnen soms kinderloos zijn, dat er ook mannen trouwen of samenwonen met mannen en vrouwen met vrouwen, en dat deze stellen dan wel of niet kinderen krijgen. Tegenwoordig is er sprake van co-ouderschap, deelouderschap, bonusouderschap en alleenstaande ouderschap. Veel onderzoeken lijken daar niet op te corrigeren. Dat maakt het allemaal nogal complex om überhaupt een vergelijking te maken tussen mannen en vrouwen….

Misverstand 1: werkende vrouwen doen niet wat ze willen maar conformeren zich aan een norm.

Tja. Wat is die norm dan? Wie bepaalt dat? In hoeverre zouden vrouwen zich meer of minder conformeren dan mannen aan een opvatting over hoe de taakverdeling in een gezin eruit zou moeten zien?
Volgens het CBS geven vaders èn moeders de voorkeur aan het gelijkelijk verdelen van de zorgtaken voor de kinderen. Maar het kán natuurlijk zo zijn dat al die moeders en dus óók de vaders, zich conformeren aan een norm en vergeten zijn wat ze ècht willen.

Ik heb zomaar de indruk dat vrouwen meer diversiteit laten zien in rollen en rolpatronen in hun dagelijkse leven dan mannen. Vrouwen hebben een fulltime, parttime, tijdelijke of geen externe baan. Het aantal thuisblijfvaders is echter klein. Misschien zijn het dus de mánnen die zich eens wat vaker achter het oor zouden moeten krabben over of zij zich wellicht conformeren aan een bepaalde norm. Misschien zouden zij eens wat vaker kunnen nadenken over welke taken en rollen zij binnen een gezin te vervullen hebben en daar eens over overleggen met hun partner en hun werkgever.

Misverstand 2: kinderen van werkende vrouwen zitten de hele dag achter een scherm.

Ik ben er echt naar op zoek gegaan. Maar ik heb géén onderzoek naar deze stelling kunnen vinden. Schermtijd is sowieso een erg moeilijk te onderzoeken onderwerp: het gaat immers over schermtijd in de “normale gezinssituaties” en daarbij ben je afhankelijk van de opgave die de ouders doen van deze schermtijd. Je kunt moeilijk in al die gezinnen met al dan niet werkende moeders (en vaders) een observator met een stopwatch zetten, immers. Dan is het geen normale dag meer voor zo’n gezin.

Je observator is dus een ouder in dat gezin. Aangezien er in de media regelmatig te lezen is dat schermtijd slecht is voor kinderen, is het de vraag hoe objectief en eerlijk ouders dit dan nog doorgeven.

Mijn dochter van zeven kijkt soms televisie wanneer ik kook. Soms leest ze een boek. De laatste tijd speelt ze meestal buiten. Er is één “schermspel” toegankelijk voor haar op de tablet en dat is Squla, een educatief programma. Na het eten kijken we vaak ’s avonds nog naar een kinderprogramma. Ze heeft thuis nog nooit gegamed, wél soms tijdens een speelafspraakje. Ik ken eigenlijk maar één kind in haar klas dat veel gamet (schrijf je dat zo?) en toevallig is dat een kind uit een gezin met een zogenaamde “traditionele” taakverdeling tussen vader en moeder (vader werkt fulltime, moeder is thuis. Die wil overigens best werken, maar het lukt haar – vooralsnog – ) niet.

Maar mijn steekproef van die paar gezinnen die ik een beetje ken is véél te klein om daar vervolgens enige algemene uitspraak over te doen.

Ik ben nog steeds op zoek naar publicaties van studies naar “schermtijd” als “kinderoppas”, mocht jij ze kennen dan lees ik dat graag!

Misverstand 3: moeders die werken doen verder niet veel zelf en thuisblijfmoeders wel.

Thuisblijfmoeder zouden tijd hebben voor het repareren van auto’s, eten maken, buiten zijn, in de natuur, plantjes zaaien. Insecten bekijken, weinig en bewust consumeren. Werkende moeders niet.

Ik vond een interessant onderzoek van het CBS. Daaruit bleek dat vergeleken met 1969, het aantal uren dat werkende vrouwen werken is afgenomen van 29 naar 21 uur in 2010, na de crisis is dat inmiddels weer toegenomen naar 28 uur in 2018. Het aantal uren dat werkende mannen werken is afgenomen: van 38 uur naar 32 uur.

Moeders met kinderen jonger dan 12 jaar werken gemiddeld 26 uur, vaders met kinderen in die leeftijd werkten na de geboorte van kinderen niet meer of minder dan daarvoor.

Als in een gemiddeld gezin de vrouw 28 uur werkt en de man 32 uur, dan hebben beide nog tijd over voor het repareren van auto’s, eten maken, buiten zijn enzovoorts.

Helaas kon ik uit de onderzoeken niet opmaken hoeveel van deze mannen en deze vrouwen samenleven met een partner van het andere geslacht en samen kinderen opvoeden. Gemiste kans, CBS….

Hoeveel vrouwen zelf hun auto kunnen repareren en dat dan ook daadwerkelijk doen heb ik niet kunnen vinden. Ikzelf behoor echter niet tot die groep, maar ik zou dat zéker weten ook niet doen als ik geen geld verdiende. Ieder zijn expertise…

Of er in gezinnen waar beide ouders werken, vaker een kok wordt ingehuurd of eten gehaald / gebracht wordt, heb ik óók niet kunnen achterhalen. Of dat meer is dan in gezinnen met een thuisblijfmoeder weet ik dus niet. Om weer terug te komen op de n=1 werkende moeder die ikzelf ben: wij eten ongeveer eens in de maand (gehaalde) frietjes. Chinees vind ik echt niet lekker, dat eten we nooit. En soms gooi ik een diepvriespizza in de oven, ook zo eens in de maand. Gehaalde of gebrachte pizza’s vind ik veel te duur. Zo eens in de 14 dagen eten wij soep uit blik, eventueel met brood. Maar dat was het dan wel weer qua kant en klaar eten. Ook toen ik nog 30-40 uur werkte had ik geen afhaal- abonnement. Wel had ik een diepvries en kookte ik vooruit, net als nu.

Misverstand 4: feministen zitten in een slachtofferrol.

Kinderen van geëmancipeerde of feministische of werkende vrouwen, zouden van hun moeder leren dat ze onderdrukt worden door mannen. Door papa. Ze leren dat vrouwen zielig en achtergesteld zijn. Dat er een inkomensverschil is en dat vrouwen hetzelfde loon willen hebben als mannen zonder meer op te offeren. Ze leren dat moeders niet bij hun kinderen kunnen zijn omdat ze financieel onafhankelijk willen zijn zodat papa elk moment uit de deur gezet kan worden. Jongens zouden zich moeten schamen omdat ze vrouwenonderdrukkers zijn.

…….kijk…

Het is een gegeven dat vrouwen voor gelijk werk minder betaald krijgen. In 2018 waren vrouwen voor het eerste gemiddeld hoger opgeleid dan mannen, terwijl ze minder geld verdienen voor gelijke arbeid. De informatie daarover verschilt, maar ligt tussen de 11% tot 13% minder loon voor dezelfde functie. Ik heb geen idee in hoeverre er in deze vergelijking eventueel gecorrigeerd is op het aantal uren ervaring, ervan uitgaande dat je in een jaar minder ervaring opdoet in een functie wanneer je parttime werkte vergeleken met een fulltime werknemer.

Van de andere ideeën over onderdrukking van vrouwen die zouden heersen binnen gezinnen met werkende moeders heb ik geen bewijs gevonden. Ik ga maar eens wat schoolmoeders ondervragen hierover….

Misverstand 5: kinderen van werkende moeders gaan meerdere dagen naar de BSO. Of worden er gedumpt.

Ik quote het CBS: “Het merendeel van de werkende ouders met kinderen in de basisschoolleeftijd maakt alleen gebruik van informele opvang (33%) of heeft geen opvang (35%).” Het is dus een pertinente onwaarheid dat werkende moeders hun kinderen massaal op de BSO stallen. Overigens doe je dat met zijn tweetjes, àls je dat doet. De vader is daar dan dus ook bij. Die zou dan dus óók minder kunnen gaan werken om leuke dingen te doen met zijn kinderen.

Driekwart van de kinderen in de klas van mijn dochter gaan, één of twee middagen naar de BSO. Eén jongeman gaat drie dagen, zijn moeder doet de opvoeding alleen. de andere kinderen gaan niet, maar zij zijn vaak te vinden op het (niet omheinde) BSO- speelveld omdat het er zo gezellig is.

De halve klas stond te juichen toen mijn dochter na een paar maanden van me hoorde dat ze voortaan óók op donderdag naar de BSO zou gaan. Mijn dochter juichte het hardst. En nog steeds is het haar favoriete dag omdat ze dan met al haar vrienden en vriendinnen kan spelen.

Ik geloof dus niet dat ze erg onder lijdt tijdens die twee en een halve uur per week.

Wat is er eigenlijk veranderd sinds 1969?

Er is heel veel veranderd. De gezinnen zijn kleiner geworden, onder andere doordat de pil vrij verkrijgbaar is. De zorg voor de kinderen ligt nog steeds meer bij de moeder dan bij de vader, maar de taken in het huishouden worden iets beter verdeeld tussen man en vrouw: in 1969 besteedden mannen gemiddeld 8,5 uur aan het huishouden, in 2011 was dat 12,3 uur. Helaas was voor mij niet uit te zoeken of die toename in taken correleert met de afname in de uren dat die mannen òf hun echtgenotes werken en of deze mannen méér, minder of geen kinderen hebben. Ik weet ook niet of werkende mannen zonder vrouw of met een mannelijke partner, al dan niet uitgesloten zijn uit deze vergelijking.

In 1955 hadden de meeste gezinnen nog geen stofzuiger, wasmachine en gasfornuis. Je kookte destijds bijvoorbeeld op een kolenkachel, gas was er immers pas in de jaren 60. Een wasje draaien betekende: water voor in de wasteil koken op de kolenkachel, elk kledingstuk met de hand schoonpoetsen en daarna uitwringen, met de hand of met een wringer. In dat jaar deed de Nederlandse Huishoudraad voor het eerst een tijdsbestedings-onderzoek onder de Nederlandse huisvrouwen. Hieruit bleek dat de vrouw gemiddeld 62 uur per week kwijt was aan huishoudelijke taken. Dat is bijna negen uur per dag.

Anno nu besteden vrouwen gemiddeld 23,3 uur aan het huishouden. Als je ervan uitgaat dat de mannen in de jaren ’50 niets deden aan de huishoudtaken, zie je toch een grote afname in totaal aantal uren per gezin (dat is anno nu dus die 23,3 uur van vrouwen plus 12,3 uur van mannen). Vanuit mijn boerenverstand geredeneerd snap ik dat wel, gezien de technologie en (ook) het lagere aantal kinderen.

Er is dus tijd over. Je bent immers zo’n 16 uur per etmaal wakker, dat is 112 uur per week.

Ik verbaas me overigens nog steeds over dat aantal van 36,6 uur huishoudelijke taken per gezin per week. Mischien komt dat omdat ik me niet bewust ben van hoeveel tijd het huishouden me kost. Daarom ga ik dat vanaf vandaag maar eens een weekje bijhouden. Doe je mee?

Er zijn nog veel meer misverstanden over feminisme; over dat werkende vrouwen mannelijke kwaliteiten niet waarderen bijvoorbeeld, dat ze willen dat mannen veranderen en dat ze klagen en zeuren als mannen dat niet doen. Over dat het zelden voorkomt dat geëmancipeerde of werkende vrouwen naar mannen luisteren. Dat deze vrouwen zelden inschikkelijk zijn maar dat we dat wel van mannen verwachten. Dat kinderen hedentendage opgroeien in een wereld die mannelijke eigenschappen als kwaad beschouwt en vrouwen hun aangeboren kwaliteiten onderdrukken en kinderen vertellen dat ze zich moeten gedragen als (inferieure) mannen.

Ik ga daar nog wel een keertje over schrijven. Net zoals het schrijven van dit stukje, vergt dat echter behoorlijk wat tijd. Roeptoeteren is namelijk simpel, maar het uitzoeken van hoe het werkelijk zit (in feiten en cijfers) is geen sinecure. Vooralsnog ben ik er wel even klaar mee, met die misverstanden en vooroordelen. Voor mij is het tijd om naar school te gaan, waar ik wekelijks als hulpjuf help bij het handwerken en knutselen. Met meisjes èn jongens. En dan ga ik vanavond, nadat ik vers eten heb klaargemaakt en de vaatwasser ingeruimd heb, nog maar een paar uurtjes aan het (betaalde) werk, als feministische werkende moeder.

Mijn persoonlijke idee?

Het is zo jammer dat vrouwen elkaar zo de maat nemen in de keuzes die ze nemen. Misschien zijn de verschillen wel kleiner dan we denken.

Dit blogartikel is onder andere geïnspireerd door op de vooroordelen over feminisme die ik hier las. Helaas is er op het betreffende artikel waarnaar ik verwijs, geen mogelijkheid tot reageren, anders had ik die kans zeker gegrepen. Nu doe ik dat maar via deze weg. In ieder geval veel dank voor de inspiratie, ik kan voorlopig weer vooruit met een nieuwe serie blogartikelen.

Wil jij reageren op míjn verhaal? Dat kan (mits genuanceerd) altijd!

Verdere bronnen: CBS, CBS, NEMO, CBS

Ben jij die werkende moeder die haar kind wél 5 dagen per week naar de BSO brengt of continu achter een beeldscherm parkeert, dan hoor ik dat graag. Dat mag anoniem, ik zal je niet verraden.

Over mariimma

Alleenstaande moeder en ZZP-er die stukje bij beetje steeds meer financiële vrijheid ervaart.
Dit bericht werd geplaatst in emancipatie, huishouden, Samen-doen. Bookmark de permalink .

39 reacties op De misverstanden over feminisme

  1. Anne zegt:

    Wat fijn om een keer een blog te lezen over dit onderwerp dat is onderbouwd met feiten in plaats van met meningen. Kan me voorstellen dat hier nog wel wat werk heeft in gezeten! Ben benieuwd naar een vervolg.

    Ik ben zo’n moeder die fulltime werkt. En ik heb echt al de meest bizarre opmerkingen te horen gekregen. Samenvattend komt het er op neer dat ik een egoistische op geld beluste vrouw ben die niets om het moederschap geeft. Gelukkig vindt mijn kindje mij de allerliefste en leukste moeder van de hele wereld, en ben ik zijn ‘lievelingskleur’. Dus zal het wel goedkomen allemaal 🙂

    Liked by 1 persoon

  2. Anne J. zegt:

    Een blogje uit mijn hart!!!! Ik ben ook zo een moeder die bijna fulltime werkt gewoon omdat ik dat leuk vind, ik meer talenten heb dan alleen moeder van mijn kinderen zijn en ik tot slot niet financieel afhankelijk wil zijn. Man werkte eerst 4 dagen in de week ivm met ouderschapsverlof en nu weer 5 dagen. We hebben allebei veel vakantiedagen, koken zelf (ik iets meer dan hij, maar hij doet dan weer de boodschappen), maar ik heb wel een hekel aan schoonmaken & strijken en de was vouwen, dus daar hebben we onze hulpen voor. Prima toch? Zij verdienen weer geld en ik hoef iets niet te doen wat ik zelf echt oersaai vind. Maar als je thuis wil blijven als moeder en voor de kinderen zorgen ook prima, maar laat mij dan gewoon doen wat ik doe zonder daar een oordeel over te hebben (zie misverstand 1). En nu ga ik weer lekker verder werken en fiets ik zo naar huis. Man kookt vandaag en dan ga ik s avonds nog naar de ouderraad van school. En morgen weer een dag.

    Anne J.

    Liked by 1 persoon

    • mariimma zegt:

      Wacht even.

      Wil jij financieel ONAFHANKELIJK zijn zodat je PAPA de deur uit kan ZETTEN?!?!?!

      😉

      Like

      • Anne J. zegt:

        Ja, eigenlijk wel…..altijd fijn om een keuze te hebben in het leven, toch? Maar iets serieuzer nu, ook is het fijn om samen verantwoordelijk te zijn voor het gezinsinkomen, mijn man vindt het ook heel prettig dat het verdienen van het gezinsinkomen niet alleen op zijn schouders rust. Wij verdelen zo onze (financiële) eieren over meerdere mandjes, een vorm van risicospreiding (niet alleen met beleggen nuttig). Ik zal nooit en te nimmer vanwege het geld bij mijn man blijven (zoals mijn schoonmoeder wel deed toen mijn schoonvader al jarenlang een buitenechtelijke relatie bleek te hebben, met kinderen en al)

        En top dat je dit ook allemaal onderbouwt met cijfers, daar heb je tenminste wat aan.

        Liked by 1 persoon

  3. Audrey zegt:

    Heerlijk, zo’n uitgebreid artikel gebaseerd op feiten! Ik steiger ook nogal van de blog(post) waar je naar verwijst. Ook ik vond het jammer dat er geen reactiemogelijkheid is. Feminisme is in mijn ogen namelijk ook dat mannen, vrouwen en stellen (m/m, m/v, v/v – non-binary mag natuurlijk ook…) de vrijheid hebben om hun leven in te richten zoals zij dat willen. Dus als die dame graag thuis wil blijven en zich volledig toe wil wijden aan het echtgenote- en moederschap, heb ik daar niks op tegen. Zolang je maar niet anderen veroordeelt op basis van andere keuzes. Net als bij religie eigenlijk 😉

    Liked by 1 persoon

    • mariimma zegt:

      Nou… persoonlijk vind ik dan wél weer dat het niet echt een feministische keuze is wanneer je kiest voor een traditioneel / ouderwets rollenpatroon.
      Maar hee, als mensen daar gelukkig van worden dan houd ik ze niet tegen, ik hoef me er niet tegen af te zetten en ik vind ook niet dat thuisblijfmoeders per definitie een verkeerd rolmodel zijn voor hun kinderen. En ik roeptoeter ook niet dat ze allemaal lui zijn en de hele dag Netflix liggen te kijken op de bank.

      Liked by 1 persoon

      • Audrey zegt:

        Voor mij hoort het bij keuzevrijheid. Als de keuze fulltime werken als vrouw (met eventueel een thuisblijfvader) een feministische is, dan is dat andersom voor mij ook zo. Wel is het voor mij absoluut geen keuze die ik zelf zou maken, omdat ik financieel zelfstandig wil blijven.

        Like

  4. Anja zegt:

    Ik heb bewondering voor het feit dat je je “grr” hebt kunnen onderdrukken en er zo’n oprecht, op feiten gebaseerd en transparant verhaal van hebt gemaakt. Heel anders dan dat andere stukje waar je naar verwijst. Hulde!

    Ps. Wat erg he, voor mijn zoons, dat ie steeds moet horen dat het een vrouwenonderdrukker is 😉

    Liked by 1 persoon

  5. Anja zegt:

    Zoons? Tis er maar eentje 🙂

    Like

  6. Francois zegt:

    Gelijkheid is er in de maatschappij nog zeker niet. Dat staat natuurlijk los van de verschillen tussen mannen en vrouwen. Er zouden meer vrouwen in de top moeten zitten taken zouden beter gebalanceerd moetwn worden. Helaas zal feminisme wel noodzakelijk blijven, omdat veel dingen nog niet goed geregeld of het nieuwe normaal zijn. Overigens ben ik een man.

    Liked by 1 persoon

    • B zegt:

      Dat er meer vrouwen in de top zouden moeten hoor ik vaker. Maar waarom in de top? Waarom niet in beroepen/sectoren waar al een hele tijd tekort is: in de techniek, in de bouw. En dan het werk dat buiten moet gebeuren in weer en wind. Waarom zouden dat mannen beroepen moeten zijn?
      Ik heb wel eens cijfers gezien dat in fysiek risicovolle beroepen mannen het vaakst overlijden, juist omdat dat “mannen beroepen” zijn.
      Laat ik voorop stellen dat ik vind dat feminisme nodig is om sommige verschillen bespreekbaar te maken en er verbetering in aan te brengen. Wat ik belangrijker vind is dat iedereen in essentie gelijk is (biologische verschillen daargelaten).
      Voor mijn gevoel wordt er door het overgrote deel van de “feministen” op het internet aan cherrypicking gedaan en lijkt er het beeld te bestaan dat men vrouwen maar zielig moet vinden. Zolang deze “feministen” niet constructief kritisch (zoals mariimma doet) naar dingen kunnen kijken en hun mening met onafhankelijke (heel belangrijk!!!) cijfers/onderzoek proberen te onderbouwen, ga ik niet met ze in discussie.
      Ja ik ben een blanke man. Voor mij maakt het echt niet uit welk geslacht of voorkeur iemand heeft. Zolang diegene gelukkig is met wat hij/zij doet, vind ik het helemaal prima. Het is niet aan anderen om daarover te oordelen.

      Liked by 1 persoon

      • mariimma zegt:

        Ik ben het wel met je eens hoor, overal vrouwen, niet alleen aan de top… En óók meer thuisblijftijd voor mannen.

        Mannen in het onderwijs, dat zou ook zo verschrikkelijk fijn zijn……..

        Like

  7. Marni zegt:

    Wat fijn deze blog. De dame die jou je inspiratie bezorgt, gaat steeds meer op Zsuzsanna Anderson lijken. Ik ben 54, ben in tegenstelling tot de vrouwen van mijn moeders generatie in staat om mijn eigen leven vorm te geven en ben daar nog dagelijks blij om.

    Liked by 1 persoon

  8. Dank je voor je blog. Eindelijk iets wat onder woorden brengt, wat ik ergens al dacht, maar zelf (nog) niet kon vertellen.

    Feminisme is voor mij vrijheid om te leven zoals ik dat wil, zonder anderen daarbij te schaden. En ja, daarbij de gedachte: gelijke monniken, gelijke kappen (ok, nonnen mag ook ;-)). Op dat gebied valt er nog te doen, met de gelijkheid. Dus gelijk werk, gelijk salaris bijvoorbeeld.

    Maar ik krijg altijd de kriebels als ik als vrouw bepaalde dingen hoor te doen, simpelweg omdat ik een vrouw ben. Dan krijg ik allergische reacties. Laat mij de keuze…. Dan laat ik jou ook de keuze.

    Liked by 1 persoon

  9. Anoniem zegt:

    Genunanceerde reactie op de betreffende blogpost. Verder maar geen woorden vuil aan maken.

    Liked by 1 persoon

  10. Janne1950 zegt:

    Wat ‘n geweldige blog heb je hier geplaatst! Chapeau!

    Liked by 1 persoon

  11. marja19 zegt:

    Zelf ben ik uit de ‘Joke Smit’ tijd ( er is een land waar vrouwen willen wonen). Er is sinds die tijd veel veranderd voor vrouwen, maar zeker nog niet genoeg! Laten vrouwen elkaar steunen en elkaar respecteren. Daar is feminisme het meest bij gebaat. Elke verandering heeft tijd nodig. En gelukkig loopt niet ieder even snel.

    Liked by 1 persoon

  12. Olga zegt:

    Over de schermtijd gesproken, je kunt nog zo je best doen om het te beperken maar eenmaal op het middelbaar onderwijs gebeurt bijna alles via een scherm.☹️ Wanneer je zegt ‘scherm uit’, wordt er verontwaardigt geroepen dat ze met hun huiswerk bezig zijn. Meestal klopt dat ook nog.

    On topic, mijn stekels stonden ook overeind toen ik ik het betreffende blog had gelezen. Huishouden vind ik een noodzakelijk kwaad en ik ben erg blij dat ik in deze tijd en in ons land mag doen waar ik zelf plezier aan beleef en waar ik goed in ben. Ik zou ook niet weten waar mijn moeder tegen rebelleerde, zij werkte ook al buitenshuis toen ik een kleuter was en haar moeder daarvoor (1946) ook om geld bij elkaar te schrapen zodat mijn oom kon doorleren op de hbs.
    Net nog een uitzending van Andere tijden gezien over de jeugd van tegenwoordig, voor 1960 had je als getrouwde vrouw helemaal niets te zeggen, je stond onder curatele van de man. Een eigen bankrekening was niet eens mogelijk. En de tandarts vroeg bijvoorbeeld ‘wat wil uw man dat er gebeurt’. Niet iets om naar terug te verlangen. De feministes hebben veel voor ons bereikt.👍

    Liked by 1 persoon

  13. Rita zegt:

    Dank voor deze mooie blog. Ik ben in de zeventig en heb hard moeten strijden om als vrouw mijn eigen keuzes te mogen maken. Ik word af en toe niet goed van die (in mijn ogen) verwende prinsesjes die de klok honderd jaar terug willen zetten. Betreffende blogger lees ik niet meer.

    Liked by 1 persoon

  14. nora zegt:

    Geweldige blog, ben het 100% met je eens. Ik werd ook heel treurig van de blog waar je naar verwees.
    Groet,
    Noor

    Liked by 1 persoon

  15. Siebrie zegt:

    Ik ben blij dat ik zelf kan kiezen. Op dit moment ben ik thuis na ontslag, en van plan van de hele elf maanden ontslagperiode te genieten (pas in november heb ik eventueel recht op een uitkering). Ondanks dat ik thuis ben, blijven mijn dochters van 8 en 10 gewoon op school eten, en blijven ze tweemaal per week in de naschoolse opvang, omdat dat de enige tijd is dat ze hun vriendjes zien. Veel ouders werken voltijd, of ze nu alleenstaand zijn of een koppel, en speelafspraakjes zijn eigenlijk alleen voor de woensdagmiddag. Alhoewel dit naar mijn idee een veilig dorp is, laat bijna niemand haar kinderen zonder toezicht op straat of in de speeltuin spelen.

    Beetje geschiedenis: mijn ouders hebben elkaar in de jaren 60 leren kennen, ze hadden toen al allebei diverse opleidingen en banen gehad en zelfstandig gewoond. Toen ze trouwden was mijn moeder 34 en mijn vader 28. Direct na het huwelijk ging mijn moeder een wasmachine kopen, maar dat mocht niet van de verkoper, ze moest mijn vader meebrengen! Mijn moeder was toen directrice van een kindertehuis, mijn vader student aan de detailhandelsschool; je mag 1x raden wie het geld had 🙂

    Liked by 1 persoon

  16. Mariet vG zegt:

    Mooi blogje Mariimma,
    De dame waaraan jij refereert zwelgt in zelfoverschatting. Haar kritiek op de leefwijze van anderen is hilarisch Ook haar koopziekte wordt steeds weer opnieuw tentoongesteld.
    Ga jij s.v.p. zo door. Ik geniet van je blogjes, ze inspireren mij!

    Liked by 1 persoon

  17. anoniem zegt:

    Nou wat een haatreacties richting het blog waar jij naar verwijst…Ik lees deze dame haar blog wel graag. zelf ben ik ook thuisblijfmoeder en heb een werkende man en ja ook wij zijn gelukkig, gelukkiger dan in de tijd ik ook ging werken en alle ballen hoog (probeerde) te houden…ik ben daardoor van de ene depressie in de andere gesukkeld…net omdat ik de zorg voor mijn kinderen aan een ander MOEST overlaten… nog een klein voorbeeldje van hoe gelukkig de fulltime-werkende vrouw is: ik heb een schoonzus en schoonbroer die beiden “moeten” gaan werken, de kinderen 5mnd en 2,5j worden om half zes gewekt om tegen 7u in de opvang “gedumpt” te worden,want mama MOET werken omdat leuke huis met tuin,merkkledij en chique 4X4 te kunnen af betalen…kindjes zijn elke dag volledig overprikkeld, de man word toegesnauwd voor het minste en de moeder zelf heeft het kleur van mijn oude grijze dweil, nou ja ze is dan tenminste maatschappelijk aanvaard en financieel onafhankelijk..ze is er schijnbaar héééééél gelukkig door (kuch).oja laatst wist die moeder me nog te vertellen dat ze geen zin meer hadden om warm eten te koken, wegens te moe en dat ze vervolgens de brochetten de vuilbak in mochten kieperen, want de dag ervoor hadden ze ook geen tijd(lees:zin)gehad om te koken, heel gezellig dat financieel onafhankelijk en volledig volgens de maatschappij opgelegde regels…

    Like

    • mariimma zegt:

      Volgens mij gaan de negatieve reacties niet over de schrijfster maar over het betreffende blogartikel. Ik vind dat dan dus geen zogenaamde “haatreactie”.
      Ikzelf heb ook geen probleem met de persoon, integendeel. Ik vind veel van haar blogartikelen inspirerend. Maar de vooroordelen over anderen, die vind ik erg jammer.

      De wijze waarop jij je voorbeeld beschrijft komt op mij eerlijk gezegd wèl over als gedreven door persoonlijke wrok? Jammer dat je niet beter kunt opschieten met deze schoonzus…

      Like

      • anoniem zegt:

        persoonlijke wrok?…als ik (en niet ik alleen, de hele familie trouwens) zie hoe mijn schoonbroer lijdt onder de manier waarop hij behandeld word door haar…zij is op en kapot door het vele werken en vroeg opstaan, ik zorg nu 1dagen in de week voor hun kinderen, puur uit compassie voor die kleintjes en om hen te ontlasten. Ik bedoel dat niet iedereen even energiek, sterk en gemotiveerd is om te voldoen aan de maatschappelijk opgelegde “aanvaardheid”, en sommige vrouwen het thuisblijfmoederschap beter eens zouden overwegen ipv. van mee te gaan met te stroom, gewoon omdat het zo hoort..

        Like

      • mariimma zegt:

        Ik snap dat jij dat zo ziet.

        Persoonlijk denk ik dat het vooràl heel erg jammer is dat mensen (mannen èn vrouwen, vaders èn moeders) zo veel werken voor spullen: het huis, de auto, de kleding. ’t Zijn maar spullen. Maar als dit echtpaar in gezamelijkheid besluit dat zij al die spullen nodig hebben… tja….. jammer dat het hen dan zoveel stress oplevert…

        Like

    • Anoniem zegt:

      Laten we een onderscheid maken tussen de blog, de blogpost en de blogster.
      M.i. richtte deze blog zich netjes op de blogpost, zonder zich te richten op of tegen de blog of de blogster.
      Gelukkig hoef ik als lezer geen oordeel te vellen over het al dan niet venijn van andere reaguurders, maar alleen mijn eigen reactie binnen de fatsoensnormen te houden.

      Liked by 1 persoon

    • San zegt:

      Wat bijzonder om te lezen dat je alles bij je schoonzus neerlegt.Een gezin heb je samen, je neemt dus ook samen beslissingen.En sinds wanneer is het welzijn van kinderen alleen de verantwoordelijkheid van de moeder?

      Liked by 1 persoon

  18. Marijke zegt:

    Hulde voor je goede blog!
    Valhalla is op het terrein der emancipatie al een tijdje de weg kwijt, vind ik.
    Wat moeten vrouwen eigenlijk doen als ze geen kinderen kúnnen baren? Of als hun partner wegvalt?
    Ik hou van haar denkbeelden over consuminderen, maar wat betreft het feminisme ben ik het fundamenteel met haar oneens. Schijnt dat onze Uil van Minerva hetzelfde meent over vrouwen: terug naar het aanrecht. Lekker boreaal.

    Liked by 1 persoon

    • MvhJ zegt:

      Eens, de toon in haar berichten is bijna zuur. Sta achter je eigen keuze, maar verwerp die van een ander niet.

      Ik had eens een collega wiens vrouw huisvrouw/moeder was, want dat vonden ze belangrijk. Daarnaar was hij dan ook blij dat hij dochters had, want die konden gewoon trouwen en huisvrouw worden terwijl hij een zoon verantwoordelijkheid voor een gezin had moeten bijbrengen. Op mijn vraag hoe het dan zou gaan als de dochters geen man hadden, keek ie me vreemd aan. Blijkbaar trouwt iedereen met iemand en kan dan achterover leunen.

      Dit voel ik ook een beetje in Gerlinde’s berichten: als je traditioneel wil, prima. Maar hoe had ik het dan moeten redden na mn scheiding? En wat als ik mijn werk nou eens niet heb om maar te kopenkopenkopen, maar gewoon omdat het mij voldoening geeft en scherp houdt. Dat ik ook iets bijdraag op een groter vlak dan alleen Mn eigen huishouden. Waarom is dat dan slecht.

      Liked by 1 persoon

  19. Noor zegt:

    Dank voor je mooie blog! Ik sluit me vooral aan bij het eerste punt. Iets wat bij mij thuis ook ter sprake komt. Mijn vriend voelt zich verantwoordelijk voor het inkomen, terwijl ik veel vrijer durf na te denken over parttime werken zolang ik daarvan een evenredig deel kan bijdragen en mijn onafhankelijkheid behoud. In zijn woordenboek komt dat niet voor. Het zou hem denk ik veel kunnen opleveren wanneer hij zich minder verantwoordelijk voelt en wat meer mijn kant op schuift in de rolverdeling binnen het gezin zodat ook hij zich vrijer zou voelen om minder te gaan werken.

    Liked by 1 persoon

  20. MvhJ zegt:

    Echt een sterk stukje, goed onderbouwd en fijn om te lezen.

    Liked by 1 persoon

  21. Rianne zegt:

    Toen Zoon nog een moppie was, werkte ik (vers gescheiden) fulltime, en hij ging fulltime naar zijn oppasmoeder. Hij heeft het er nu nog wel eens over, hoe fijn het was deels op te groeien in een groot gezien (buiten haar eigen drie kinderen had de oppasmoeder nog een x-aantal kinderen in de opvang. Achter een scherm zat hij niet zo veel. Als je met zo veel kiinderen bij elkaar bent, zijn er genoeg buitenspelletjes te doen (en te weinig controllers om met z’n allen achter het scherm te zitten).

    Liked by 1 persoon

  22. Pingback: Van niets doen word je lui. Ik wel tenminste. | Struikelen

Wat vind jij daarvan?

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s