De financiële opvoeding

Zonne is nu zeven en een hàlf jaar oud. Ze zit in groep vier. Ze rekent als een malle, ook de moeilijkere keersommen als bijvoorbeeld 6 x 8 en 8 x 9.
Dus… hoe gaat het nu eigenlijk met die financiële opvoeding?

Een kind dat kan rekenen, dat is handig.

Nou… allereerst is het dus behoorlijk handig dat ze kan rekenen. Zo kan ze zelf bedenken hoeveel weken ze moet sparen totdat ze dat “MAAk ZELF JE SLIME” – pakket kan kopen. Vaak is dat dan meteen een argument om het toch maar niet te kopen. Wat natuurlijk prima is want wat mij betreft: hoe minder van die vieze troep hoe beter.

“Maar wat moet je dan eigenlijk met dat zakgeld…?!”

Vorig jaar gaf ik haar nog 60 (haar leeftijd maal tien) cent per week. Ik vergat het regelmatig en dan gooide ik maar weer gewoon een euro in haar spaarpot, wanneer ik er wél aan dacht.

Gelukkig vergat ze het zelf óók regelmatig. Ze had het zakgeld ook niet echt nodig omdat ik haar bijvoorbeeld regelmatig trakteerde op een ijsje en ook wanneer de haar-elastiekjes weer eens op waren dan kocht ik gewoon weer nieuwe voor haar. Zonne had dus niet echt een “spending-doel”, behalve dan een dagje naar één of ander pretpark. Dat is dan wel weer erg lang sparen van vijftig cent per week………

Uiteindelijk gingen we dus toch maar naar dat pretpark. We spaarden er wel voor, maar dat ging op miraculeuze wijze véél sneller dan dat je op basis van die paar muntjes zou mogen verwachten… Oók wanneer we af en toe een “klusjesmiddag” hadden waarbij we ieder per klusje een euro verdienden.

Waar geld goed voor is.

We gingen met elkaar in gesprek.

“Waar zou je eigenlijk zelf geld aan uit kunnen en willen geven?”

“Om iets lekkers te kopen, een snoepje, want dat mag vaak niet van jou. Of om aan de mevrouw te geven die altijd bij het winkelcentrum staat, de mevrouw die arm is. Of voor een kadootje voor mijn vriendinnen, als ze jarig zijn. Of dat ik jou eens trakteer.”

Daar kwamen dus hele andere doelen voorbij dan “sparen”, maar ik vond “sparen” toch eigenlijk ook wel een belangrijke oefening voor haar. Die werd dus aan het lijstje toegevoegd en vervolgens kwamen we samen tot drie “potjes”:

  1. Silly spends, vrij vertaald naar “portemonneegeld”. Dit geld kan Zonne uitgeven aan ijsjes en snoepjes of andere uitgaven die ik graag samenvat tot “plastic zooi”. Dat betekent dus dat ik voor haar géén snoep meer koop, dat doet ze zelf (of ze geeft een bestelling door).
  2. Een weggeefpotje, voor spontane weggeefmomentjes en daarnaast voor kadootjes voor vriendinnen, waarbij ik zelf 5 euro per vriendin uitgeef en zij het eventuele extra bedrag.
  3. Een spaarpotje voor “iets groots”.

Het uitgangspunt bij het vaststellen van de hoogte van haar “nieuwe zakgeld” was dat het doel binnen redelijke termijn te halen valt (was het in het echte leven ook maar zo…!).

Concreet betekent dat, dat Zonne een zakgeldverhoging heeft gekregen van 70 cent (inmiddels was ze zeven) naar €1,50 per week. Sinds ze dit enorme bedrag per week krijgt, heeft ze er ook wat huishoudelijke taakjes bij gekregen.

Tenslotte kwamen we overeen dat Zonne tijdens dagjes-uit en vakanties op de camping een dagbudget krijgt van een euro. Dat doen we eigenlijk al sinds ze vijf is. Ik geef tijdens die vakanties en uitjes weliswaar die éne euro per dag meer uit aan zakgeld, maar ik bespaar hierdoor óók op ijsjes die ik anders toch wel voor haar had gekocht, dus onder de streep maakt het geen bal uit. Behalve dan dat zij zelf mag kiezen wat ze koopt en wanneer ze het koopt. Nog vóór het ontbijt, bijvoorbeeld, dikke prima. Bijkomend voordeel is bovendien dat er nooit meer gevraagd of gezeurd wordt om iets lekkers. Iedereen blij, dus!

En, hoe werkt het?

  • Zonne is dol op verrassingseieren, die kosten tweeëneenhalve week zakgeld. Onlangs kwam ze erachter dat ze voor datzelfde geld maarliefst dríe zakken snoephartjes kon kopen (uit het schap). Dat leek me wel een wijze les.
  • Het wegggeefgeld gaat prima. Dit geld heeft Zonne nooit op zak (en ook niet in mijn tas), het zit gewoon in een blikje dat altijd in de kast staat. Een paar keer wilde ze geld geven aan een zwerver en dat “leen” ik haar dan en ik haal dat geld dan ook echt uit dat blikje.
    Ook is het twee keer voorgekomen dat Zonne een iets groter kadootje in gedachten had voor een kinderfeestje dan die vijf euro die ik wilde betalen. In beide gevallen schoot ik haar het verschil voor en haalden we het samen uit het weggeefpotje.
  • Zonne heeft nog niets uitgegeven van het geld dat in haar spaarpotje zit, ook al gaat daar af en toe een eurootje extra in wanneer ze me (uit zichzelf) helpt met huishoudelijke klusjes als de was vouwen.

Ik ben erg benieuwd waar Zonne uiteindelijk haar “spaarpot” voor gaat legen. Maar vooralsnog ben ik wel blij met dit nieuwe systeem van zakgeld, ook al was ik eerder niet zo enthousiast over het idee dat die verdeling tussen “spenden” en “sparen” al bij het géven van het zakgeld wordt bepaald.

Maar goed. Zelfs grote mensen doen dat. Die laten hun werkgever bijvoorbeeld het vakantiebudget voor ze bij elkaar sparen….

Over mariimma

Alleenstaande moeder en ZZP-er die stukje bij beetje steeds meer financiële vrijheid ervaart.
Dit bericht werd geplaatst in opvoeddingen. Bookmark de permalink .

13 reacties op De financiële opvoeding

  1. Lily zegt:

    Doet mij aan de giften van mijn opa en oma (en later alleen mijn oma denken in mijn jeugd). Onder andere met kerst. Dat geld ging (door mijn moeder vooral gestimuleerd) altijd bij mijn zusje en mij in zijn geheel naar de spaarrekening. De andere nichtjes en neefje hadden er altijd wel een bestemming voor, niets sparen maar uitgeven! Er kwam zoveel kritiek van ooms, tantes en ook oma, dat het maar saai was dat we er nooit iets mee déden! Zoveel kritiek dat mijn moeder tegen ons zei: ‘misschien moeten jullie er ook eens een doel voor verzinnen om het aan uit te geven’. Wat dan wel een goed idee werd gevonden (nieuwe rolschaatsen) en wat niet (computerspelletje), bleek ook wel duidelijk. Dus toen we allebei iets hadden gevonden om het geld aan uit te geven, ging we oma bellen (met het goede nieuws…). Maar oma reageerde helemaal niet blij en verheugd! Ze verzuchte, tja of je zou het ook verstandig kunnen sparen? Wij in verwarring, mijn moeder ook zichtbaar, en eigenlijk ook een beetje teleurgesteld. Jaren later heeft mijn moeder opgebiecht dat ze zo kwaad was op haar moeder dat je ’s avonds heeft teruggebeld om verhaal te halen. Het ‘excuus’ van oma was ‘dat ze ons alleen maar had willen testen, want natuurlijk was sparen beter’. Bovendien waren de anderen wel eens jaloers dat wij het geld nog hadden en ook om hen te sparen had ze maar gedaan alsof ze uitgeven een verstandige keuze vond.
    Dus vlak de omgevingsfacturen niet uit bij de financiële opvoeding, op de meest (onverwachte) momenten en manieren heeft dat ook invloed.
    Uiteindelijk is het met ons beide wel goed gekomen wat omgaan met geld betreft. Ik heb de spaarzame genen van mijn moeder, ik heb niet vaak iets wat ik voor mijzelf wil hebben. Mijn zusje is (zoals onze vader) gevoeliger voor luxe en gadgets maar ook daar heeft mijn moeder voldoende invloed gehad, soms hoeft het uiteindelijk toch niet of kun je ook op een aanbieding wachten.

    Liked by 1 persoon

    • mariimma zegt:

      Ja dat geloof ik wel, dat die invloed van de omgeving groot kan zijn.

      Het belangrijkste vind ik eigenlijk dat ze leert keuzes te maken waar ze achter staat en ook wat de consequenties daarvan zijn. Ook als die keuzes beïnvloed worden door de omgeving. (en die omgeving, dat ben ik natuurlijk zelf vooral, nu nog…)

      Like

  2. Flow zegt:

    Wat een leuk systeem! En wat lief dat Zonne ook geld wil weggeven aan “zwervers”.

    Liked by 1 persoon

  3. Janne1950 zegt:

    Zo zijn mijn dochters ook begonnen! De oudste spaarde altijd voor “prullaria” (volgens mij) en haar snoepgeld was dezelfde dag al uitgegeven! De jongste spaarde meestal voor lego o.i.d. en het snoepgeld werd daar ook vaak voor bewaard!
    Zelfde opvoeding met verschillende resultaten 🤔🤔

    Liked by 1 persoon

  4. Mrs. T. zegt:

    Een interessant blog. Moet bekennen dat we onze meiden niet op zo’n bewuste manier met geld hebben leren omgaan. Zakgeld werd ook vaak vergeten, maar inmiddels gaat het per bank en da’s wel zo handig. Het is wel zo dat ze heel goed weten dat ze geen geld uit kunnen geven dat ze niet hebben, dus daar zijn ze erg kien op.

    Like

  5. Lis zegt:

    Hier krijgen ze als kleuter 50cent, vanaf groep 3 een euro, groep 5 twee euro en vanaf groep 7 vijf euro denk ik, daar zijn we nog niet. Middelbare school dan 10-20 euro denk ik. Ze snoepen hiervan (heel weinig, een keer een ijsje als we ergens zijn, heel soms een zakje iets dat ik niet wil kopen in de supermarkt) en ze sparen voor ‘groter’ speelgoed. Vooral veel lego en poppenrommel heeft zo zijn weg in huis gevonden. Mooi, heb ik geen gezeur en altijd een antwoord: moet je maar voor sparen. Écht sparen voor later ga ik vanaf het eerste baantje mee beginnen, als ze 14/15/16 zijn. 10% van je inkomen op een spaarrekening tot een goede buffer, en daarna voor reizen. De rest is vrij uit te geven, al hoop ik dat ze daarvan ook zinnige dingen doen en niet alleen maar stap-truitjes en bier en sigaretten zoals ikzelf toen ik 16 was… 😦
    Om het zakgeld te ‘verdienen’ hebben ze een vaste taak in de week, zo is de achtjarige op zaterdag na het sporten de benedenverdieping aan het stofzuigen, en helpt de zesjarige elke woensdag met saladegroenten snijden voor de hele week, de vierjarige geeft alle planten water. De peuter zoekt elke dinsdag alle sokken bij elkaar in de schone was, voor gratis 🙂 Voor niemand voelt dit trouwens vervelend, ze helpen (nog) graag.

    Soms beunen ze wat bij, en wordt er extra betaald (ook om dat sparen een beetje op te laten schieten). Voor een goed rapport krijgen ze van ons 5 euro en van opanoma ook. In de vakantie hebben ze driedubbele taakjes voor driedubbelgeld (kleuters 1,50, gr.3 3 euro en gr. 5 6 euro per taakje, dus 4,50 – 9 euro – 18 euro vakantiegeld) en dat gaat op de camping of onderweg op

    Liked by 1 persoon

  6. Audrey zegt:

    Lijkt me nog best lastig, om je kind die vrijheid te geven, al is het met kleine bedragen. Maar dat is natuurlijk wel de enige manier om het echt te leren. Ik vind je dagbudget op vakantie een heel goed idee trouwens.

    Liked by 1 persoon

    • mariimma zegt:

      Van fouten leer je, hè? Ik krijg persoonlijk behoorlijk de kriebels als ik hoor dat ouders eigenlijk meer over het zakgeld te zeggen (willen) hebben dan de kinderen.
      Laat ze lekker fouten maken. Zo heb ik het ook geleerd…!

      Like

  7. Anja zegt:

    Ik heb dit dus zwaar verzaakt bij mijn zoon tot z’n 12e of zo. Gelukkig is het goed gekomen: hij leeft zuinig maar koopt af en toe ook leuke dingen. Als ze trouwens een eigen rekening met pas hebben, kun je elke week een vast bedrag aan zakgeld overmaken. Veel handiger dan de muntjes. Maar da’s voor jou nog even wachten 🙂

    Liked by 1 persoon

  8. Pingback: ’n Blijmakerslijstje (want ik was druk) – Minimalist Dutchie

Wat vind jij daarvan?

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s